Кіріспе

Меррилл-Кроу процесі – алтын кендерін цианидпен сіңіру арқылы алынған ерітіндіден алтынды бөліп алуға арналған әдіс. Бұл MacArthur Forrest процесінің жетілдірілген нұсқасы, онда ерітіндідегі ауаны жою үшін қосымша вакуум қолданылады (Кроудың өнертабысы), ал мырыш ұнтағының орнына мырыш жоңқасы қолданылады (Мерриллдің жетілдіруі). Ерітінді кеннен сүзгілеу (мысалы, тік жапырақты тазартқыш сүзгілер) және кері ағынды декантация (CCD) сияқты әдістермен бөлінеді. Содан кейін диатомитпен алдын ала жабылған сүзгілерді пайдалану арқылы өте таза ерітінді алынады. Одан кейін ерітінді вакуумдық дегазация бағанасы арқылы өткізіліп, оттегі алынады. Тазартылған, дегазацияланған ерітіндіге мырыш ұнтағы қосылады, ол алтынды тұнбаға түсіреді; мырыштың цианид ионына алтынға қарағанда байланысу қабілеті жоғары. Егер бар болса, басқа да құнды металдар, күміс және мыс сияқты базалық металдар да тұнбаға түседі. Автоматтандырылған мембраналық сүзгілеу CCD-ге қарағанда шығындарды үнемдеуге мүмкіндік беретін балама болып табылады. Екі әдіс те К. МакГрюдің 2016 жылғы еңбегінде егжей-тегжейлі салыстырылған. Алтын тұнбасы (мырыш ұнтағымен араластырылған) ерітіндіден сүзгіленіп алынады, ал мырыш ұнтағы мен алтынды күкірт қышқылымен араластырып, мырышты ерітеді. Ерітінді сүзіліп, қалған қатты заттар алтын доре таяқшасына дейін қорытылады. Бұл таяқшалар мыс пен күмісті тазарту үшін тазарту зауытына жіберіледі, қолданылатын нақты процесс алтынның қоспаларына байланысты болады. Бұл процестің негізгі қағидаларын 1900 жыл шамасында Чарльз Вашингтон Меррилл ашқан және патенттеген, ал кейіннен Мерилл компаниясында жұмыс істеген Томас Беннетт Кроу жетілдірген.