Кіріспе

Here Come the Tears – ағылшын рок-тобы The Tears-тың жалғыз студиялық альбомы. Ол 2005 жылғы 6 маусымда Independiente лейблы арқылы жарық көрді. Топтың вокалисі Брет Андерсон мен гитарист Бернард Батлер бұрын Suede тобында бірге табысқа жеткен, бірақ Батлер екі альбомнан кейін бұл топты тастап кеткен. Suede тобының мансабы тоқтап тұрған кезде олар осы жоба үшін қайта бірікті. 2004 жылдың қаңтар айында екеуі жасырын түрде музыка жазуды бастады; олар бас-гитарист Натан Фишер, барабаншы Макото Сакамото және клавишник Уилл Фостермен бірге The Tears тобын құруға шешім қабылдады. 2004 жылдың маусымына қарай топ 18 демо жазбасын жинады, содан кейін альбомды жазуға кірісті. Жазу сессиялары әртүрлі студияларда өтті, продюсерлікке Бернард Батлер жауапты болды және 2004 жылдың қазан айында аяқталды. Here Come the Tears – Дэвид Боуидің музыкалық стильін еске түсіретін поп-альбом, және ол Suede тобының екінші студиялық альбомы Dog Man Star (1994) альбомымен салыстырылды. Here Come the Tears сыншылардан көбінесе жағымды пікірлер алды, көптеген сыншылар Dog Man Star альбомымен салыстыруға назар аударды; кейбіреулер Андерсоннің өлеңдерін жоғары бағалады, ал басқалары олардың Suede тобымен жазған өлеңдерінен нашар деп есептеді. Альбом Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде 15-орынға жетті, ал "Refugees" және "Lovers" синглдары сәйкесінше 9-шы және 24-ші орындарда топ жапты. The Tears тобы 2004 жылдың желтоқсанында алғаш рет көпшілік алдында өнер көрсетті, содан кейін 2005 жылдың сәуірінде альбомның жетекші синглы "Refugees" жарық көрді. Олар 2005 жылдың маусымында "Lovers" екінші синглымен жарнамалаған альбомның шығуына дейін Ұлыбритания бойынша гастрольдік сапарға шықты. Топ "T in the Park" және "Reading and Leeds" фестивальдерінде өнер көрсетті, содан кейін Еуропаның материктік бөлігінде гастрольдік сапарға аттанды. "Autograph" 2005 жылдың қазан айында альбомның үшінші және соңғы синглы ретінде шығарылды.

Өмірбаян және жазу

Вокалист Брет Андерсон және гитарист Бернард Батлер бұрын Suede тобының мүшелері болған, ол 1990-шы жылдары танымал болды. Екінші студиялық альбомын жасау барысында Батлер кетіп қалды; оның орнына Ричард Оукс келді. Батлер сессиялық музыкант ретінде жұмысын жалғастырды, Джеймстің Айми Манн және Тим Бут сияқты музыканттармен бірге ойнады, сондай-ақ Дэвид МакАльмонтпен бірлесіп McAlmont & Butler жобасын құрды. Ол МакАльмонтпен "Біріктіру" (2002) жобасы үшін қайта қосылды. Андерсон Батлердің үйіне жаңа материал жазу үшін барып тұратын. Батлер жазбаларды өндірді, ал Андерсон атқарушы өндіруші болды; жазу RAK Studios, 2KHz, Alsatian Nation, West Heath Yard және Miloco Studios студияларында өтті. Батлер мен Ник Терри Alsatian Nation студиясында инженерлер болып жұмыс істеді, ал Себастьян Льюсли West Heath Yard студиясында солай істеді. Оларға RAK студиясында Хелен Аткинсон мен Ричард Вудкрафт, 2KHz студиясында Адриан Брейкспир, Miloco студиясында Джо Хирст пен Джимми Робертсон және West Heath Yard студиясында Джексон Голд көмектесті. Стив Прайс оркестрді Angel Studios студиясында жаздырды. "The Asylum" әнінен басқа барлық әндер Том Патерсонның көмегімен The Strongroom студиясында микстелді; "The Asylum" Miloco студиясында микстелді. Бұл ән Дэвид Боуидің "The Man Who Sold the World" (1970) және "Hunky Dory" (1971) альбомдарынан әсер алған. Музыкалық сыншы Стивен Томас Эрлвин бұл альбомның "Coming Up" альбомындағы ұдайы тартымды поп пен Dog Man Star альбомының көңілді романтизмі мен кең ауқымы арасында" екенін айтты. RTÉ телеарнасының Кэти Мотен Here Come the Tears альбомында "Dog Man Star" альбомымен салыстырғанда, "A Love as Strong as Death" әнінен басқа, айтарлықтай темптік өзгерістер жоқ екенін айтты, ал "Dog Man Star" әртүрлі ырғақтар мен тембрлерге толы болған. Бұл Suede тобының, әсіресе 1993 жылғы дебюттік альбомынан, сондай-ақ "Trash" (1996) және "Morning" (2002) сияқты кейінірек шыққан тректерден алынған жылдам, глам-поп әндерін еске салады. "Autograph" әнінде Андерсон жылдар бойы топ мүшелерімен жақын қарым-қатынаста болғаны үшін өкінішін білдіреді. "The Ghost of You" әні Андерсонның анасының қазасы туралы. Батлердің гитарасы Led Zeppelin тобының дыбысын еске салады. 2004 жылдың желтоқсанында топ алғашқы рет тікелей эфирде өнер көрсетті, бұл Андерсон мен Батлердің он жылдан бері бірінші рет бірге концерт бергені болды. 2005 жылдың ақпан айында олар үш концерт берді, оның бірі Лондонның Astoria клубында NME Awards аясында өтті, онда оларды Nine Black Alps, Dead 60s және Magic Numbers тобы қолдады. 2005 жылдың 3 наурызында Here Come the Tears альбомы сол жылдың соңында шығатыны туралы хабарланды. "Refugees" әні бастапқыда 2005 жылдың 18 сәуірінде альбомның жетекші синглы ретінде шығару жоспарланған, бірақ кейін 2005 жылдың 25 сәуіріне ауыстырылды; 7 дюймдік винилдік нұсқасында "Break Away" әні де бар болды. CD форматында екі нұсқа шығарылды: біріншісінде "Southern Rain" әні, ал екіншісінде "Feels Like Monday", "Branded" және "Refugees" әнінің музыкалық видеосы бар болды. Альбомды насихаттау мақсатында Tears тобы Ұлыбритания бойынша гастрольдік сапарға шықты, сондай-ақ бірнеше дүкендерде өнер көрсетулер мен автограф беру шараларына қатысты. Шеффилдтегі концертте топ Suede тобының "The Living Dead" әнін орындады. Келесі айда олар Лондон мен Белфаст қалаларында жеке концерттер берді. Here Come the Tears альбомы бастапқыда 2005 жылдың мамыр айында шығару жоспарланған, бірақ кейін 2005 жылдың 6 маусымына ауыстырылды. Альбомның обложкасында Кристофер Баклоудың "Guests 1998" атты суреті бейнеленген. Альбомды насихаттау үшін Андерсон Еуропаның материктік бөлігінде жарнамалық турнеге шықты, ал топ сол жылы Гластонбери және Оксиген фестивальдерінде өнер көрсетті. "Lovers" әні үш күннен кейін альбомның екінші синглы ретінде шығарылды; 7 дюймдік винилдік нұсқасында "Because You're Worthless" әні де бар болды. CD форматында екі нұсқа шығарылды: біріншісінде "Song for the Migrant Worker" әні, ал екіншісінде "Low Life", "The Primitive" және "Lovers" әнінің музыкалық видеосы бар болды. Осыдан кейін Tears тобы T in the Park және Reading және Leeds фестивальдерінде өнер көрсетті, содан кейін Еуропаның материктік бөлігі бойынша гастрольдік сапарға шықты. Осыған орай, "Autograph" әні 2005 жылдың 24 қазанында альбомның үшінші және соңғы синглы ретінде шығарылды.

Қабылдау

Here Come the Tears Батлер мен Андерсонның табысты оралуын көрсетті, сыншылардың жоғары бағасына ие болды. Metacritic сайтында, беделді сыншылардың шолуларына 100 балдық шкала бойынша баға беріледі, альбомның орташа көрсеткіші 100-ден 74 баллды құрады, бұл 17 шолу негізінде "көбінесе жағымды пікірлерді" білдіреді. Moten альбомның "бұрынғы серіктестіктен көп элементтерді алғанын" айтты, ал альбом "Suede-дің классикалық жинағы 'Dog Man Star' альбомынан әлдеқайда төмен тұр". Ол тыңдаушының "соңында Батлер мен Андерсонның The Tears жобасында Suede тобындағыдан жақсы жұмыс істемегенін түсінетінін" қосты. BBC Music-тің Джейми Гилл альбомның ең жақсы тұсын "Suede-дің шедевр альбомы 'Dog Man Star' сияқты батыл және амбициялық" деп сипаттады. Entertainment.ie сайтының қызметкерлері Андерсонның Батлердің "эпикалық гитаралық партияларын" "он жылдан бері жазылмаған ең жарқын және сезімтал әндерін жазу арқылы" есепке алғанын мәлімдеді. This Is Fake DIY сайтынан Ольга Бас альбомның бірінші жартысында "шындықтан әсер қалдыратын мәтін жетіспейтінін" айтты. "Бұл қуанышты әндерде жақсы мәтін болмайды деген сөз емес", дегенмен кейбір жолдар "олардың ақымақтығына күлкілі күлімсіреуге итермелейді". Ол екінші жартысын "әлдеқайда күңгірт және меланхолиялық" деп сипаттап, оған жоғары баға берді. musicOMH жазушысы Джон Мерфи Андерсонның мәтінінің жақсарғанын байқады, өйткені ол "көбірек маңызды тақырыптарға көшкен". Yahoo! Music шолушысы Шарон О'Коннелл Андерсонның "сигареттер, кофе, тушь және журналдар туралы әндер жазып жүргенін, ол қола дәуірінен тікелей келгендей" деді, бұл пікірді Тангари мен Энди Гилл де қолдады. Молен әндердің "қызықты болғанымен", бірақ уақыт өте келе "бір-біріне ұқсап кететінін және қайталанудың ең көп әсер ететінін" айтты. Here Come the Tears британдық альбомдар тізімінде 15-орынға енді. "Refugees" әні 9-орынды, ал "Lovers" әні 24-орынды иеленді. The Morning News онлайн журналының редакторы Эндрю Вомак альбомды 2005 жылғы ең жақсы 10 альбомның тізімінде 8-орынға қойды.