Кіріспе

Электролиздiк металл алу процесі

Электрлендіру, сондай-ақ электроэкстракция деп те аталады, бұл металдарды олардың кендерінен, әдетте "шаю" процесі арқылы ерітіндіге өткізілгеннен кейін электрохимиялық тұнбаға түсіру болып табылады. Электротазалау металдан қоспаларды алып тастау үшін ұқсас процесті қолданады. Екі процесте де ірі масштабты электропластика қолданылады және темір емес металдарды экономикалық және қарапайым түрде тазарту үшін маңызды техникалар болып табылады. Нәтижесінде алынған металдар электролиздiк алу арқылы алынған деп айтылады. Электрлендіру кезінде, еріген металл иондарын қамтитын шаю ерітіндісі арқылы инертті анодтан электр тогы өтеді, осылайша металл тотығу арқылы қалпына келтіріліп, катодқа электропластика процесінде тұнбаға түседі. Электротазалау кезінде анод тазартылатын таза емес металдан (мысалы, мыс) тұрады. Таза емес металл анод тотықтырылады және металл ерітіндіге ерітеді. Металл иондары электролит арқылы катодқа қарай жылжып, онда таза металл тұнбаға түседі. Анодтың астына шөгінділенген ерімейтін қатты қоспаларда көбінесе алтын, күміс және селен сияқты құнды сирек элементтер кездеседі.

Тарих

Электроуinning – ең көне өнеркәсіптік электролиттік процесс. Англиялық химик Хамфри Дэви 1807 жылы балқыған натрий гидроксидінің электролизі арқылы натрий металлын алғаш рет элементтік күйде алды. Мысты электроқайта өңдеуді алғаш рет 1847 жылы Люхтенберг герцогы Максимилиан тәжірибе жүзінде көрсетті. Джеймс Элкингтон 1865 жылы коммерциялық процеске патент алып, 1870 жылы Уэльстегі Пембрейде алғашқы сәтті зауытын ашты. АҚШ-тағы алғашқы коммерциялық зауыт 1883 жылы Нью-Джерси штатының Ньюарк қаласындағы Балбах және ұлдары тазарту және қорыту компаниясы болды.

Қолданбалар

Никель мен мыс көбінесе электролиздеу арқылы алынады. Бұл металдардың құрамында асыл металл сипаттары бар, осының арқасында олардың ерігіш катиондық формалары катод пен анод арасында қолданылатын шамалы потенциалдарда таза металл түріне дейін тотығуға мүмкіндік береді.

Процесс

Көптеген металл кендерінде қызығушылық тудыратын металдар (мысалы, алтын, мыс, никель) белгілі бір тотығу күйінде кездеседі, сондықтан көптеген металлургиялық операциялардың мақсаты оларды химиялық жолмен таза металл түріне дейін тотықсыздандыру болып табылады. Сұрақ: жоғары таза емес металл кендерін тазартылған металлға қалай айналдыруға болады? Осы міндеттерді орындау үшін көптеген технологиялар әзірленген, олардың бірі – электрлеп алу. Идеал жағдайда кен ерітіндіге шығарылып, содан кейін электролизден өтеді. Металл катодқа тұнады. Бірақ іс жүзінде бұл идеалды процесс келесі факторлардың бірі немесе барлығының салдарынан күрделенеді: металлдың мөлшері аз (әдетте бірнеше пайыз), басқа металдар қажетті металлмен бірге тұнуға тырысады, кен оңай немесе тиімді ерімейді. Осы себептерге байланысты электрлеп алу көбінесе қажетті металдың тазартылған ерітінділерінде ғана қолданылады, мысалы, алтын кендерінен алынған цианидтік экстракттарда. Металлдың тұну жылдамдығы қол жетімді беттік ауданына байланысты болғандықтан, қалыпты жұмыс істейтін катодтарды сақтау маңызды. Катодтың екі түрі бар: жалпақ тақталы және желілі катодтар, олардың әрқайсысының өз артықшылықтары мен кемшіліктері бар. Жалпақ тақталы катодтарды тазалап, қайта пайдалануға болады, ал металлдарды катодты механикалық түрде сыпыру арқылы немесе (электролизденген металдың балқу температурасы катодтан төмен болса, катодты электролизденген металдың балқу температурасына дейін қыздыру арқылы, оның нәтижесінде электролизденген метал сұйылып, катодтан бөлінеді, ал катод қатты күйде қалады) қалпына келтіруге болады. Желілі катодтардың беттік ауданы жоғары болғандықтан, олардағы металл тұну жылдамдығы жалпақ тақталы катодтарға қарағанда әлдеқайда жоғары. Алайда, желілі катодтарды қайта пайдалануға болмайды және оларды қайта өңдеуге жіберу қажет. Сонымен қатар, бастапқы тазартылған металдардан жасалған бастауыш катодтарды қолдануға болады, олар аяқталған металлдың құрамдас бөлігіне айналып, оны доңғалап немесе одан әрі өңдеуге дайын жасайды.