Кіріспе

Allied Command Europe Highband, ACE High деп жақсы танымал, 1956 жылдан бері НАТО-ның радиобайланыс және алдын ала ескерту жүйесі болып келді. Көптеген сынақтардан өткен соң, ACE High 1964/1965 жылдары НАТО-да қолданысқа енді. Жиілік қолдауы және жиіліктерді бөлу НАТО-ның Бірлескен Азаматтық/Әскери Жиілік Келісіміне (NJFA) сәйкес жүзеге асырылды. Жүйе ҰҚШҰ командалық тізбегінде телефон, телеграф және деректер трафигі түрінде алыс қашықтықтағы байланысты қамтамасыз ететін ҰҚШҰ тропосфералық шашырау/микротолқындық радио жүйесі ретінде жобаланды. Оның біріктірілген қызметтері 200-ден астам арнаны құрады, ал жабдықтар әрқайсысы 12 түрлі қоңырауды қамту үшін оларды мультиплекстеуге мүмкіндік берді. Бұрын 49 тропосфералық шашырау байланысы болды, оған 9 түрлі НАТО елінде орналасқан 40 тікелей көру микротолқынды жер үсті станциялары қосылды – Солтүстік Норвегиядан Орталық Еуропа арқылы Шығыс Түркияға дейін. Трансмиттерлер 832.56 – 959.28 МГц жиілігінде хабар таратады, орташа қуаты 10 киловаттты құрайды.

Тарих

НАТО 1949 жылы Франциядағы Версаль маңында жоғары қолбасшылық (SHAPE) және Солтүстік Еуропадағы одақтас күштердің (AFNORTH) Колсесте (Норвегия) (Дания, Норвегия және Ұлыбритания үшін жауапты), Орталық Еуропадағы одақтас күштер (AFCENT) Франциядағы Лаффода (Бельгия, Франция, Германия және Нидерланды үшін жауапты) және Оңтүстік Еуропадағы одақтас күштер (AFSOUTH) Италиядағы Неапольде (Италия, Грекия және Түркия үшін жауапты) аймақтық штабымен (RHQ) құрылды. Жоғары қолбасшылық, үш RHQ және барлық бағынысты бөлімшелер байланыс орнату үшін әртүрлі байланыс жүйелерін пайдаланды: жоғары жиілікті радиожелілер, VHF сәуле таратушылар және азаматтық немесе әскери стационарлық желілер. Барлық жүйелердің жабдықтың сенімділігі, берілетін деректердің максималды көлемі, шифрлау мүмкіндіктері және рұқсатсыз деректерді ұрлау тұрғысынан кемшіліктері болды. Сондықтан 1950 жылдардың басында Еуропаның сенімді, қатесіз ұзақ қашықтықтағы байланыс желісіне шұғыл қажеттілік туды. АҚШ тропосфералық таралу техникасын әзірледі, ол жаңа әскери байланыс желісіне енгізілді және шешім болып көрінді. 1956 жылы STC, жоспарлау, жобалау, инженерлік және монтаждау компаниясы, Еуропадағы жаңа интеграцияланған байланыс желісін әзірлеуге тапсырыс алды. Бұл желі Норвегияның солтүстігінен Түркияның оңтүстігіне дейінгі аралықты қамтитын бірнеше «негізгі» станциялардан тұрады және бастапқыда «Көлденең көрініс аймағындағы тропосфералық шағылысу байланыс желісі» деп аталды, бірақ кейін «Еуропалық одақтың жоғары жиілікті желісі» (ACE High) деп өзгертілді. Желі 1990 жылдарға дейін қолданыста болды, себебі барлық жиіліктер азаматтық органдарға берілуі керек еді. Барлық компоненттерді Marconi Electronic Systems UK (1968 жылдан бастап General Electric Company компаниясының бөлігі) өз орнына орнатқаннан кейін, 1961 жылы ACE High жүйесі ресми түрде НАТО-ға берілді. Алайда, 1966 жылы Франция президенті Шарль де Гольдің басшылығымен НАТО-ның интеграцияланған әскери құрылымынан (бірақ оның өзінен емес) шықты, сондықтан жүйелер Франциядан Брунссумға (Нидерландыға) бағытталды, ал Боведегі бұрынғы негізгі басқару орталығы Батыс Германияның Ламерсдорф қаласына көшірілді. 1970 жылдардың басында «Спутниктік байланыс» (SATCOM) желісіндегі алғашқы геостационарлық спутниктер іске қосылды, осылайша ACE High жүйесі кеңейтілді. Әскери SATCOM I/II/III (1971–1994), SATCOM IV (1995 жылдан бастап) желілік спутниктерінің, интернет маршрутизаторларының, Орталық аймақтың интеграцияланған байланыс жүйесінің (CRICS) және НАТО операциялық жүйелеріндегі дағдарыс жағдайларына жедел жауап беру жүйесінің (CRONOS) пайда болуы ACE High-ті қолданыстан шығарды. 1980 жылдардың соңында оның ізбасары дайын болды, бірақ НАТО ACE High жүйесін 1995 жылға дейін тоқтатуды кейінге шегерді. 1995 жылы алғашқы британдық НАТО SATCOM IV/B спутниктері іске қосылды және ACE High жиіліктерін азаматтық теледидар мен ұялы телефондарға беру қажет болғандықтан, НАТО 1996 жылы ACE High жүйесін тоқтатуға шешім қабылдады, ал 800 МГц жиіліктері қайтадан азаматтық қолдануға берілді.