ZX Microdrive – ZX Spectrum компьютері үшін 1983 ж. шығарылған магниттік таспалы жүйе. Кассетадан жылдам, дискетадан арзан, бірақ сенімсіздігімен танылды. 💾💻
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ZX Microdrive – 1983 жылғы шілдеде Sinclair Research компаниясының ZX Spectrum үй компьютері үшін шығарған магниттік таспалы дерек сақтау жүйесі. Ол кассетадан гөрі жылдам жүктелуге арналған балама ретінде ұсынылып, дискетадан арзан болды, бірақ сенімділігі нашар және жылдамдығы төмен болды. Микродискілер магниттік таспаның үздірілмейтін иірімнен тұратын кішкентай картридждерін пайдаланды, олар кемінде 85 КБ көлемдегі дерек сақтай алатын және толық айналымды шамамен сегіз секундта жасады. Microdrive технологиясы кейіннен Sinclair QL және ICL One Per Desk жеке компьютерлерінде де қолданылды.
The ZX Microdrive is a magnetic tape data storage system launched in July 1983 by Sinclair Research for its ZX Spectrum home computer. It was proposed as a faster loading alternative to the cassette and cheaper than a floppy disk, but it suffered from poor reliability and lower speed. Microdrives used tiny cartridges containing a endless loop of magnetic tape, which held a minimum of 85 KB and performed a complete circuit in approximately eight seconds. The Microdrive technology was later also used in the Sinclair QL and ICL One Per Desk personal computers.
Даму
Microdrive тұжырымдамасын 1974 жылы Sinclair Research компаниясына берген сұхбатында Эндрю Гриллет ұсынған. Гриллет KUTS протоколын қолдана отырып, бір жолға екі 64 килобайттық негізгі бейнелерді алмастыруға мүмкіндік беретін Learjet Stereo 8 жүйесінің модификацияланған нұсқасын ұсынды. Таспалар пайдалану барысында созылып, қысқа ғұмырға ие болды, соңында сақталған деректерді оқу мүмкін болмайтын жағдайға жеткізді. Сонымен қатар, "жазудан қорғау" функциясы бағдарламалық қамтамасыз етуге негізделгендіктен, компьютердің істен шығуы салдарынан 8 секунд ішінде бүкіл таспадағы деректер жойылып кетуі мүмкін еді. Картридждер салыстырмалы түрде қымбат болды (алғашқыда әрқайсысы 4,95 фунт стерлингке сатылды, кейін 1,99 фунтқа төмендетілді).
It is claimed the Microdrive concept was originally suggested by Andrew Grillet at an interview with Sinclair Research in 1974. Grillet proposed fv span|reason=quote originally added w/o source, here https://en. wikipedia. org/w/index. php?title=ZX Microdrive&diff=prev&oldid=124611067 but is not in subsequently added source|"a version of the Learjet Stereo 8 system, modified to allow two 64k core images per track for roll out roll in swapping using the KUTS protocol". The tapes stretched during use (giving them a short life span), eventually rendering the data stored unreadable. Also the "write protection" was software based, thus a computer crash could erase the data on an entire tape in 8 seconds. The cartridges were relatively expensive (initially sold for £4.95 each, later reduced to £1.99).
Кейінгі қолданылуы
Микродискілер Sinclair QL компьютерлеріндегі екі ішкі диск құрылғысының негізгі сақтау ортасы ретінде де пайдаланылды. Олар ZX Microdrive-қа өте ұқсас болғанмен, әр картриджге кемінде 100 КБ сақтау көлемін ұсынатын ерекше логикалық форматты қолданды. Механикалық тұрғыдан алғанда, құрылғылар ұқсас болды, бірақ олар аздап баяу жұмыс істеді және ZX Spectrum дисктерінің дереу іске қосылуына қарамай, жылдамдықпен іске қосылатын жүйеге ие болды, бұл картридждерге түсетін жүктемені азайтты. QL сонымен қатар Microdrive кеңейту шинасын қамтыды, ол алты сыртқы QL Microdrive құрылғысын қосуға мүмкіндік берді. Бірақ бұл құрылғылар сұраныс жетіспеуіне байланысты ешқашан өндірілмеді. Дегенмен, кабельге бұрау арқылы ZX Microdrive құрылғыларын QL компьютерлеріне қосуға болады. QL нұсқаларынан басқа, екі ішкі микродискі байланысты ICL One Per Desk жүйесіне де енгізілді (сонымен қатар Merlin Tonto және Telecom Australia Computerphone деп те аталды). Бұл дисктер ICL компаниясы тарапынан сенімділігін арттыру мақсатында қайта жасалды және ZX және QL Microdrive құрылғыларымен үйлесімсіз форматты қолданды.
Microdrives were also used as the native storage medium of the Sinclair QL, which incorporated two internal drives. These were very similar to the ZX Microdrive, but used a different logical format, allowing each cartridge to hold at least 100 KB. Mechanically the drives were similar, however, they ran slightly slower and had a take up acceleration start instead of the instant start of the ZX Spectrum drives, putting less strain on the cartridges. The QL also included a Microdrive expansion bus, allowing the attachment of up to six external QL Microdrives. These were never produced, probably due to lack of demand. It was, however, possible to connect ZX Microdrives to a QL by putting a twist in the cable. In addition to the QL versions, dual internal Microdrives were included in the related ICL One Per Desk system (also badged as the Merlin Tonto and Telecom Australia Computerphone). These drives were re engineered by ICL for greater reliability, and used a format incompatible with both ZX and QL Microdrives.