Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық мультфильм кейіпкері
British cartoon character
Бонзо иті – 1922 жылы британдық комикстер суретшісі Джордж Студди жасаған ойдан туған мультфильм кейіпкері. Ол 1920 жылдары жылдам танымал болды. Бонзо әлемдегі алғашқы мультфильмдердің бірінде ойнады, көптеп сатылатын тауарларға шабыт берді және балалар мен ересектердің арасында сүйікті кейіпкерге айналды.
Bonzo the Dog is a fictional cartoon character first created in 1922 by British comic strip artist George Studdy. The pup quickly rose to popularity in the 1920s. He starred in one of the world's first cartoons, became an inspiration for mass marketed merchandise, and became a favourite among children and adults.
Жасау
1912 жылы Джордж Студди The Sketch журналымен апта сайын толық беттік сурет салу туралы келісімшартқа қол қойды. Бонзо алғаш рет 1922 жылы "The Sketch" журналында Студдидің бірнеше эскиздерінде пайда болды. Соғыс басталғанда, оған Гомонт «Студдидің соғыс оқулары» атты қысқа фильмдер сериясын түсіруді тапсырды. Кейін Студди Бонзоны өзінің эскиздеріне енгізді. Басқа «Студди Иттері» бұған дейін The Sketch, Pearson's Magazine, Bemrose Prints, Bystander, Holly Leaves және Tatler басылымдарында жарияланған. Бонзо сондай-ақ The American Weekly, Fantasio және Tit Bits журналдарында пайда болды. Бонзо Ит сүйкімді мінез-құлқымен және сыртқы келбетімен ерекшеленді. Ол ақ, тоқпан ит, салбыраған беті мен икемсіз терісі бар еді. Оның үлкен көк көзі мен әсерлі құлақтары болды, ол фильм немесе эскиз арқылы көрермендерге өз сезімдерін жеткізді. Оның бір құлағы қара, екіншісі ақ, денесінде шағын қара дақтар және қысқа, жуан құйрығы болды. Феликс Мысық сияқты бір уақытта жасалған Бонзо, Ұлыбританияда ғана емес, бүкіл әлемде сүйікті мультфильм кейіпкерлерінің біріне айналды. Бонзоның сахнадағы тұңғыш дебюты 1923 жылы Джек Бьюкененнің «Батлинг Батлер» қойылымында Лондонның Адельфи театрында, содан кейін Лондон павильонында «Довер көшесінен Диксиге дейін» қойылымында болды. Джордж Атербери екі қойылымда да барқыт Ит костюмімен Бонзо рөлін сомдады. Ол сондай-ақ Лупино Лейнмен бірге пантомимада ойнады. Бонзоның кинодағы мансабы 1924 жылы Марбель Арк павильонында 26 мультфильмнің біріншісінің – «Шұжық ұрлау сенсациясы» премьерасымен басталды. Брайан Уайт New Era Films Ltd. анимациялық тобының мүшесі болды және 1925 жылы Pathe-тің Джерри Тайк фильмдер сериясында жұмыс істеді. Бонзо, құлаққаптар жиынтығын киіп, 1925 жылы АҚШ-та Пауэл Кросли-младший ұсынған қолжетімді, көптеп өндірілген AM радиосы Crosley Pup-пен байланысты болды. Бірнеше жылдан кейін Бонзоның тауарлық өнімдері мен Crosley Pup радиолары коллекционерлер үшін құнды заттарға айналды. Кросли Бонзоның қағаздан жасалған макеті Вашингтондағы Смитсон институтында қойылған.
In 1912 George Studdy signed a contract with The Sketch to produce a weekly full page drawing. Bonzo originally first appeared in several of Studdy's sketches in 1922 in "The Sketch" magazine. When war broke out, he was commissioned by Gaumont to produce a series of short films called “Studdy’s War Studies.” Studdy later introduced Bonzo into his sketches. Other "Studdy Dogs" had previously appeared in The Sketch, Pearson's Magazine, Bemrose Prints, Bystander, Holly Leaves, and Tatler. Bonzo also made appearances in The American Weekly, Fantasio, and Tit Bits. Bonzo the Dog had a lovable vibe and look. He was a white, chubby dog with a droopy face and saggy skin. He had big blue eyes and expressive ears which communicated his feeling to the audience through either film or sketch. He had one black ear and one white, some small black spots on his body, and a short, stubby tail. Created around the same time as similar cartoons like Felix the Cat, Bonzo quickly became a popular icon not only in the United Kingdom, but was one of the first cartoon characters to be loved around the globe. Bonzo's stage debut was in 1923 in Jack Buchanan's production of "Battling Butler" at London's Adelphi Theatre, followed by "From Dover Street to Dixie" at the London Pavilion. George Atterbury played the part of Bonzo in a velvet dog costume in both productions. He also appeared alongside Lupino Lane in pantomime. Bonzo's film career launched in 1924 at the Marble Arch Pavilion with the premier of the first of 26 cartoons, “Sausage Snatching Sensation.” Brian White was one of the New Era Films Ltd. animation team and went on to work on Pathe's Jerry the Tyke film series in 1925. Bonzo, wearing a set of headphones, became associated with the Crosley Pup, an affordable mass produced AM radio introduced by Powel Crosley Jr. in the United States in 1925. Years later, both Bonzo commercial items and Crosley Pup radios became valuable as collectibles. A paper mâché Crosley Bonzo is on display at the Smithsonian Institution in Washington, D. C.
Тауарлар
Бонзо ірі тауарлық кампанияға шабыт көзі болды. 1920 жылдары бірнеше кітап дүкендері, универмагтар және ойыншық дүкендері Бонзо тауарларын сатты. Тауарлар Бонзоның туған елі Англияда ғана емес, сонымен қатар Америка, Австрия, Бельгия, Чехословакия, Дания, Франция, Германия, Жапония және Нидерландыда жаппай өндірілді. Британдық рок-тобы Bonzo Dog Doo Dah Band және "Бонзо" таңбалы иттің тағамы осы атпен аталатын терьердің атынан алынған. Дороти Л. Сайерстің "Бусменнің бал айлары" романында Бонзо вазасы туралы айтылады. Ваза былай сипатталған: "Аузында гүлдерді ұстап, қызғылт жеңі бар екені қаншалықты көңілді, сондай-ақ әдемі!"
Bonzo was the source of inspiration for a major merchandise campaign. In the 1920s several bookstores, department stores, and toy stores were selling Bonzo merchandise. Merchandise was mass produced and manufactured not only in Bonzo's home country of England, but also in America, Austria, Belgium, Czechoslovakia, Denmark, France, Germany, Japan, and the Netherlands. The British rock group Bonzo Dog Doo Dah Band and "Bonzo" brand dog food take their name from the eponymous terrier. In the novel “Busman’s Honeymoon” by Dorothy L. Sayers a Bonzo vase is mentioned. The vase is described as “So amusing, isn’t it, holding the flowers in his mouth like that, and his little pink waistcoat?”