Стэнли Кубогы плей-оффының үшінші кезеңі

Кіріспе

Стэнли кубогы плей-оффының үшінші раунды

Ұлттық хоккей лигасының (НХЛ) конференциялық финалдары – НХЛ-дің Шығыс және Батыс конференцияларының чемпиондық сериясы болып табылады. Конференциялық финалдардың әрқайсысы жеті ойыннан тұратын серия, және Стэнли кубогы плей-оффының үшінші раундын құрайды. Екі серия мамыр айының ортасынан соңына қарай өтеді (1995 және 2013 жылдары маусым айының басында, маусымның басталуын кешіктірген еңбек дауларына және 2020 жылы қыркүйек айында COVID-19 пандемиясына байланысты). Шығыс және Батыс конференцияларының финалдарының жеңімпаздары тиісінше Уэльс принцінің кубогы мен Кларенс С. Кэмпбелл тостағанын иеленеді және Стэнли кубогының финалында кездеседі.

Тарих

1967–68 жылғы маусымға дейін НХЛ тек бір дивизионнан тұрды. 1967–68 жылдан бастап 1973–74 жылдар аралығында НХЛ екі дивизионнан (конференцияларға қарағанда) – Шығыс және Батыс дивизиондарынан құралды. 1973–74 жылғы маусымнан кейін НХЛ қайтадан құрылды. Шығыс және Батыс дивизиондары тиісінше Уэльс принці және Кларенс Кэмпбелл конференциялары деп аталды. Ол кезде жаңа конференциялар мен дивизиялардың Солтүстік Америка географиясына қатысы шамалы болды және географиялық сілтемелер алынып тасталды. Сонымен қатар, барлық плей-офф командалары конференцияға қарамастан, тізімге енгізілді. 1981–82 жылдан бастап конференциялар мен плей-офф қайтадан құрылды. НХЛ экономиканың қиын жағдайы мен энергия бағасының өсуіне байланысты саяхат шығындарын азайтуды көздеді. Регулярлық маусым мен плей-офф дивизиялық кездесулерге баса назар аудару үшін өзгертілді. Осылайша, алғашқы ресми конференция финалдары 1982 жылы өтті. 1993–94 жылдан бастап конференциялар мен дивизиялардың атаулары географиялық орналасуын көрсететіндей өзгертілді. НХЛ-дің сол кездегі комиссары Гэри Беттманның бастамасымен, хоккейге бейжай қарайтын жанкүйерлерге ойынды жақсырақ түсінуге көмектесу үшін бұл өзгеріс жасалды, себебі Ұлттық баскетбол қауымдастығы өз конференциялары мен дивизиялары үшін географиялық атауларды пайдаланады, ал Ұлттық футбол лигасы мен Бас лига бейсболы өз дивизиялары үшін географиялық атауларды қолданады. Сондықтан Кэмпбелл конференциясы Батыс конференциясы, ал Уэльс конференциясы Шығыс конференциясы болды. Шығыс конференциясының финал жеңімпазы әлі де Уэльс принці кубогын алады, ал Батыс конференциясының финал жеңімпазы әлі де Кларенс С. Кэмпбелл тостағанын алады. Бұл ережеден жалғыз ерекшелік – пандемия салдарынан өткен 2020–21 жылғы маусым, ол конференцияларсыз өтті. Лига 2021 жылдың маусым айында Стэнли кубогының жартылай финалдарының екі жеңімпазына (әр командаға бірден) кубоктарды табыстау туралы шешім қабылдады. Осы маусымнан кейін лига конференцияларды 2021–22 жылғы маусымға қайта жаңғыртты. «Хартфорд Уэйлерс» ешқашан конференция финалдарына шыққан емес, бірақ «Каролина Харрикейнз» болып қайта құрылғаннан кейін төрт рет (2002 жылы Кубок финалистері ретінде, 2006 жылы Кубок чемпиондары ретінде, 2009 және 2019 жылдары) қатысты. Бастапқы «Виннипег Джетс» ешқашан конференция финалдарында көрінбеді, ал «Феникс Койотис» болып көшкеннен кейін 2012 жылғы Стэнли кубогының плей-оффына дейін плей-офф сериясын жеңіп алмады, сол кезде олар конференция финалдарына өтті. НХЛ-дегі 32 команданың ішінде тек «Коламбус Блю Джекетс» және «Сиэтл Кракен» командалары ешқашан конференция финалдарына қатыспаған.

Before the 1967–68 season, the NHL was made up only of a single division. From the 1967–68 season through the 1973–74 season, the NHL was made up of two divisions (as opposed to conferences), the East Division and the West Division. Following the 1973–74 season, the NHL again realigned. The East and West Divisions were renamed the Prince of Wales and Clarence Campbell Conferences, respectively. At the time, the new conferences and divisions had little to do with North American geography and geographical references were removed. Furthermore, all playoff teams were seeded regardless of conference. Beginning in the 1981–82 season, the conferences and the playoffs were realigned. The NHL was hoping to reduce travel costs in the face of a struggling economy and high energy prices. The regular season and playoffs were also altered to emphasize divisional match ups. Thus, the first official conference finals were held in 1982. Beginning in the 1993–94 season, the names of conferences and divisions were changed to reflect their geographic locations. At the instigation of then new NHL commissioner Gary Bettman, the NHL made the change to help non hockey fans better understand the game, as the National Basketball Association uses geographic based names for their conferences and divisions, and the National Football League, and Major League Baseball use geographic based names for their divisions. Therefore, the Campbell Conference became the Western Conference and the Wales Conference became the Eastern Conference. The winner of the Eastern Conference finals still receives the Prince of Wales Trophy, while the winner of the Western Conference finals still receives the Clarence S. Campbell Bowl. The only exception to this practice was the pandemic affected 2020–21 season that was played without conferences. The league decided in June 2021 to award the trophies (one per team) to the two victors of the Stanley Cup Semifinals. After that season, the league revived the conferences for the 2021–22 season. The Hartford Whalers never advanced to a conference final, however after they relocated to become the Carolina Hurricanes, they did so four times (2002 as the eventual Cup finalists, 2006 as the eventual Cup champions, 2009, and 2019). The original Winnipeg Jets never appeared in the conference finals, and after moving to become the Phoenix Coyotes the franchise did not even win a playoff series until the 2012 Stanley Cup playoffs when they advanced to the conference finals. Of the 32 teams in the NHL, only the Columbus Blue Jackets and Seattle Kraken have never appeared in the conference finals.

Конференция кубогының дәстүрлері

Тағы бір дәстүр (немесе, керісінше, ырым-жырым), бүгінгі НХЛ ойыншыларының арасында кең таралған – командасы Кубокты лайықты жеңгенше, ешбір ойыншы Кубокқа қол тигізбеу керек. Бұл ырымға кейбір ойыншылардың конференциялық кубоктерге (Кларенс С. Кэмпбелл кубогы мен Уэльс принці кубогы) тимеу немесе көтермеу таңдауы қосылады; ойыншылар Стэнли кубогы – нағыз чемпионаттық кубок деп санайды және оны ғана көтеру керек. Алайда, 1994 жылы «Нью-Йорк Рейнджерс» ойыншысы Стефан Маттео Шығыс конференциясы финалының 7-ші ойынында Уэльс кубогын өзінің шанасының жиегімен ұрғанын мойындады. Кейін Маттео «Нью-Джерси Девилз» клубына қарсы қосқан уақытта ойынды жеңіп алды. Ойыннан кейін «Рейнджерс» капитаны Марк Мессье Уэльс кубогын командаға тапсырғаннан кейін көтерді. Батыс конференциясында жеңіске жеткен соң, «Ванкувер Канукс» капитаны Тревор Линден Кэмпбелл кубогын көтерді. «Рейнджерс» жеті ойындық серияда «Канукс» клубын жеңіп, Кубокты жеңіп алды. 2000 жылы Скот Стивенс пен Мартин Бродеур конференциялық кубокты да көтерді, «Нью-Джерси Девилз» клубы 3:1 есебімен жеңіліске ұшырағаннан кейін «Филадельфия Флайерс» клубын жеті ойында жеңіп алды; «Девилз» «Даллас Старз» клубын жеңді (олар конференциялық кубокты ұстады, бірақ көтере алмады) Стэнли кубогының финалында. Стивенс 2003 жылы жеті ойында «Оттава Сенаторс» клубын жеңгеннен кейін де кубокты ұстады. Стивенс кубокты алып, командасына онымен суретке түсуге мүмкіндік берді. «Девилз» 2003 жылғы Стэнли кубогының финалында «Майти Дакс оф Анахайм» клубын 4:3 есебімен жеңді. 2002 жылы «Каролина Харрикейнз» клубы конференциялық титулды жеңгеннен кейін Уэльс принці кубогын жеңіп алды; «Харрикейнз» финалдық серияны «Детройт Ред Уингс» клубымен 4:1 есебімен ұтырды. Стив Йзерман, «Ред Уингс» клубының 1997, 1998 және 2002 жылдардағы Стэнли кубогының капитаны, әр жолы Джо Луис Аренадағы үй жанкүйерлерінің қуанышына қарай Кларенс С. Кэмпбелл кубогын алды. Бұл ырым 2004 жылы расталды, өйткені «Калгари Флеймс» клубының шабуылшысы Яром Игинла Кэмпбелл кубогын жеңіп алды, бірақ «Тампа Бей Лайтнинг» клубының ойыншысы Дейв Андрейчук Уэльс принці кубогына қол тигізуден бас тартты; «Лайтнинг» клубы Стэнли кубогын жеті ойында жеңіп алды. Кэмпбелл кубогы 2018 жылы алғашқы жылы «Вегас Голден Найтс» клубы жеңгенге дейін мұзда қайтадан қабылданбады. 2007 жылы «Оттава Сенаторс» клубының Дэниел Альфредсон мен Уэйд Реддендері Уэльс принці кубогын қолға алып, алды, бірақ «Анахайм Дакс» клубының капитаны Скотт Нидермайер ешқашан Кэмпбелл кубогына жақындамады; «Дакс» бес ойында Стэнли кубогын жеңіп алды. Стив Йзерман, 1997, 1998 және 2002 жылдардағы Стэнли кубогы жеңімпаздары кезінде «Детройт Ред Уингс» клубының капитаны, әр жолы Кларенс С. Кэмпбелл кубогын алды, бірақ оның ізбасары Никлас Лидстром 2008 жылғы Стэнли кубогы жеңісіне қарай оған тиіспеді. Скот Стивенс 1995 және 2003 жылдары «Девилз» клубының екі Стэнли кубогын жеңіп алған кезеңінде Уэльс принці кубогын көтерді. 2009, 2016 және 2017 жылдары Сидни Кросби және «Питтсбург Пингвинс» клубының басқа мүшелері Стэнли кубогын жеңіп алу алдында Уэльс принці кубогын алып жүрді және ұстады. 2010 жылғы Шығыс конференциясы финалында «Филадельфия Флайерс» клубының капитаны Майк Ричардс Уэльс кубогын жеңіп алды. Джонатан Тоуз, «Чикаго Блэкхокс» клубының капитаны, Кэмпбелл кубогына қол тигізбеді, ал «Блэкхокс» «Флайерз» клубын 2010 жылғы Стэнли кубогы үшін алты ойында жеңді. 2012 жылы «Лос-Анджелес Кингс» клубының капитаны Дастин Браун және команданың қалған мүшелері «Финикс Койотис» клубына қарсы конференция финалында жеңіске жеткеннен кейін Кэмпбелл кубогына тигізуден бас тартты. Команда Лос-Анджелеске ұшақта Кэмпбелл кубогын алып бармады. Оның орнына Anschutz Entertainment Group компаниясының (LA Kings клубының бас директоры) президенті және бас директоры Тим Лейвеке өзінің көлігімен Феникстен Лос-Анджелеске дейін трофейді алып келді және оны LAX әуежайында күтіп тұрған 10 000-нан астам жанкүйерлерге көрсетті. Бұл 1993 жылы «Кингс» клубы «Торонто Мейпл Лифс» клубын жеті ойында жеңіп, алғашқы финалдарына жеткен кездегі жағдаймен айрықша ерекшеленді. 2015 жылы «Чикаго Блэкхокс» клубы 2015 жылғы Батыс конференциясы финалдарының 7-ші ойынында Анахаймдағы Хонда орталығында «Анахайм Дакс» клубына қарсы жеңіске жеткеннен кейін Кэмпбелл кубогымен командалық суретке түсті. «Блэкхокс» 2015 жылғы ...

Another tradition (or rather superstition) that is prevalent among today's NHL players is that no player should touch the Cup itself until his team has rightfully won the Cup. Adding to this superstition is some players' choice to neither touch nor hoist the conference trophies (Clarence S. Campbell Bowl and Prince of Wales Trophy) when these series have been won; the players feel that the Stanley Cup is the true championship trophy, and only it should be hoisted. However, in 1994, Stephane Matteau, then of the New York Rangers, admitted that he tapped the Wales Trophy with his stick's blade before the overtime period in Game 7 of the Eastern Conference finals. Matteau subsequently scored the game winning goal in double overtime against the New Jersey Devils. Following the game, Mark Messier, the captain of the Rangers, picked up and raised the Wales Trophy after it was awarded to the team. After winning the Western Conference, Vancouver Canucks captain Trevor Linden lifted the Campbell Bowl. The Rangers prevailed over the Canucks in a seven game series to win the Cup. Scott Stevens and Martin Brodeur hoisted the conference trophy as well in 2000, after the New Jersey Devils came back from a 3–1 series deficit to defeat the Philadelphia Flyers in seven games; the Devils would go on to defeat the Dallas Stars (who touched but did not lift their conference trophy) in the Stanley Cup Finals. Stevens then also touched the trophy in 2003, after defeating the Ottawa Senators in seven games. Not only touching, Stevens picked up the trophy and made his team take a photo with it. The Devils went on to defeat the Mighty Ducks of Anaheim four games to three in the 2003 Stanley Cup Finals. In 2002, the Carolina Hurricanes hoisted the Prince of Wales Trophy after they won their conference title; the Hurricanes lost their Finals series with the Detroit Red Wings four games to one. Steve Yzerman, captain of the Red Wings during their 1997, 1998 and 2002 Stanley Cup victories, picked up the Clarence S. Campbell Bowl each time, to the delight of the home fans in Joe Louis Arena. The superstition held true in 2004, as Jarome Iginla of the Calgary Flames grabbed the Campbell Bowl, but Dave Andreychuk of the Tampa Bay Lightning refused to touch the Prince of Wales Trophy; the Lightning won the Stanley Cup in seven games. The Campbell Bowl would not be picked up on the ice again until it was won by the first year Vegas Golden Knights in 2018. In 2007, Daniel Alfredsson and Wade Redden of the Ottawa Senators touched and picked up the Prince of Wales Trophy, respectively, but Anaheim Ducks captain Scott Niedermayer never came close to the Campbell Bowl; the Ducks won the Stanley Cup in five games. Steve Yzerman, captain of the Detroit Red Wings during their 1997, 1998, and 2002 Stanley Cup victories, picked up the Clarence S. Campbell Bowl each time, though his successor Nicklas Lidstrom did not touch it en route to a 2008 Stanley Cup victory. Scott Stevens hoisted the Prince of Wales Trophy during the Devils' other two Stanley Cup winning seasons in 1995 and 2003. In 2009, 2016, and 2017, Sidney Crosby and other members of the Pittsburgh Penguins carried and posed with the Prince of Wales Trophy before going on to win the Stanley Cup. At the close of the 2010 Eastern Conference finals, Philadelphia Flyers captain Mike Richards picked up the Wales Trophy. Jonathan Toews, Chicago Blackhawks captain, did not touch the Campbell Bowl, and the Blackhawks went on to defeat the Flyers in six games for the 2010 Stanley Cup. In 2012, Los Angeles Kings captain Dustin Brown and the rest of the team refused to touch the Campbell Bowl after winning the conference finals against the Phoenix Coyotes. The team did not take the Campbell Bowl trophy on the plane back to Los Angeles. Instead, Tim Leiweke, president and CEO of Anschutz Entertainment Group (the parent of the LA Kings), drove the trophy in his car trunk from Phoenix to Los Angeles and showed it to the more than 10,000 fans that waited at LAX Airport to show their support to their Stanley Cup finalists, who went on to win the Stanley Cup. This was in marked contrast to 1993, when the Kings had defeated the Toronto Maple Leafs in seven games to reach their first Finals, where Wayne Gretzky and the team celebrated with the Campbell Bowl. In 2015, the Chicago Blackhawks took a team photo with the Campbell Bowl after winning Game 7 of the 2015 Western Conference finals against the Anaheim Ducks at the Honda Center in Anaheim. The Blackhawks would end up defeating the Tampa Bay Lightning in six games in the 2015 Stanley Cup Finals. In 2018, Capitals captain Alexander Ovechkin hoisted the Wales trophy after winning the Eastern Conference finals, before ultimately defeating the Vegas Golden Knights in five games to win the Stanley Cup. In 2020, Tampa Bay Lightning captain Steven Stamkos and his teammates lifted the Prince of Wales Trophy after winning the Eastern Conference finals. Head coach Jon Cooper stated "we win a trophy, we pick it up", while Victor Hedman acknowledged that not touching the trophy in 2015 "didn't work". The Lightning went on to defeat the Dallas Stars in six games in the Stanley Cup Finals. Stamkos picked up the Prince of Wales Trophy again in 2021 after the Lightning defeated the New York Islanders in the semifinals, and Tampa Bay defended the Stanley Cup by defeating the Montreal Canadiens in five games.

Шығыс конференциясы (1994 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

Жыл Чемпион Екінші орын Ойындар Ақтық сында Кубок жеңімпазы 1994 Нью-Йорк Рейнджерс Нью-Джерси Девилз 7 • 1995 Нью-Джерси Девилз Филадельфия Флайерс 6 • 1996 Флорида Пантерс Питтсбург Пингвинз 7 1997 Филадельфия Флайерс Нью-Йорк Рейнджерс 5 1998 Вашингтон Капиталз Буффало Сэйбрз 6 1999 Буффало Сэйбрз Торонто Мейпл Лифс 5 2000 Нью-Джерси Девилз Филадельфия Флайерс 7 • 2001 Нью-Джерси Девилз Питтсбург Пингвинз 5 2002 Каролина Харрикейнз Торонто Мейпл Лифс 6 2003 Нью-Джерси Девилз Оттава Сенаторс 7 • 2004 Тампа Бей Лайтнинг Филадельфия Флайерс 7 • 2005 Локаут себебімен конференция финалдары өткізілмеді. 2006 Каролина Харрикейнз Буффало Сэйбрз 7 • 2007 Оттава Сенаторс Буффало Сэйбрз 5 2008 Питтсбург Пингвинз Филадельфия Флайерс 5 2009 Питтсбург Пингвинз Каролина Харрикейнз 4 • 2010 Филадельфия Флайерс Монреаль Канадиенс 5 2011 Бостон Брюинз Тампа Бей Лайтнинг 7 • 2012 Нью-Джерси Девилз Нью-Йорк Рейнджерс 6 2013 Бостон Брюинз Питтсбург Пингвинз 4 2014 Нью-Йорк Рейнджерс Монреаль Канадиенс 6 2015 Тампа Бей Лайтнинг Нью-Йорк Рейнджерс 7 2016 Питтсбург Пингвинз Тампа Бей Лайтнинг 7 • 2017 Питтсбург Пингвинз Оттава Сенаторс 7 • 2018 Вашингтон Капиталз Тампа Бей Лайтнинг 7 • 2019 Бостон Брюинз Каролина Харрикейнз 4 2020 Тампа Бей Лайтнинг Нью-Йорк Айлендерс 6 • 2021 2022 Тампа Бей Лайтнинг Нью-Йорк Рейнджерс 6 2023 Флорида Пантерс Каролина Харрикейнз 4

Кларенс Кэмпбелл конференциясы (1982-1993)

Жыл Чемпион Екінші орын Ойындар Ақыр соңында Кубок жеңімпазы 1982 Ванкувер Канукс Чикаго Блэк Хокс 5 1983 Эдмонтон Ойлерс Чикаго Блэк Хокс 4 1984 Эдмонтон Ойлерс Миннесота Норт Старс 4 1985 Эдмонтон Ойлерс Чикаго Блэк Хокс 6 1986 Калгари Флеймс Сент-Луис Блюз 7 1987 Эдмонтон Ойлерс Детройт Ред Уингс 5 1988 Эдмонтон Ойлерс Детройт Ред Уингс 5 1989 Калгари Флеймс Чикаго Блэк Хокс 5 1990 Эдмонтон Ойлерс Чикаго Блэк Хокс 6 1991 Миннесота Норт Старс Эдмонтон Ойлерс 5 1992 Чикаго Блэк Хокс Эдмонтон Ойлерс 4 1993 Лос-Анджелес Кингс Торонто Мейпл Лифс 7

Батыс конференциясы (1994 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

Жыл Чемпион Екінші орын Ойындар Ақыр соңында Кубок жеңімпазы 1994 Ванкувер Канукс Торонто Мейпл Лифс 5 1995 Детройт Ред Уингс Чикаго Блэкхокс 5 1996 Колорадо Аваланш Детройт Ред Уингс 6 • 1997 Детройт Ред Уингс Колорадо Аваланш 6 • 1998 Детройт Ред Уингс Даллас Старс 6 • 1999 Даллас Старс Колорадо Аваланш 7 • 2000 Даллас Старс Колорадо Аваланш 7 2001 Колорадо Аваланш Сент-Луис Блюз 5 • 2002 Детройт Ред Уингс Колорадо Аваланш 7 • 2003 Анахайм Майти Дакс Миннесота Уайлд 4 2004 Калгари Флеймс Сан-Хосе Шаркс 6 2005 Локаут себепті Конференция финалдары өткізілмеді. 2006 Эдмонтон Ойлерз Анахайм Майти Дакс 5 2007 Анахайм Дакс Детройт Ред Уингс 6 • 2008 Детройт Ред Уингс Даллас Старс 6 • 2009 Детройт Ред Уингс Чикаго Блэкхокс 5 2010 Чикаго Блэкхокс Сан-Хосе Шаркс 4 • 2011 Ванкувер Канукс Сан-Хосе Шаркс 5 2012 Лос-Анджелес Кингз Феникс Койотес 5 • 2013 Чикаго Блэкхокс Лос-Анджелес Кингз 5 • 2014 Лос-Анджелес Кингз Чикаго Блэкхокс 7 • 2015 Чикаго Блэкхокс Анахайм Дакс 7 • 2016 Сан-Хосе Шаркс Сент-Луис Блюз 6 2017 Нэшвилл Предаторз Анахайм Дакс 6 2018 Вегас Голден Найтс Виннипег Джетс 5 2019 Сент-Луис Блюз Сан-Хосе Шаркс 6 • 2020 Даллас Старс Вегас Голден Найтс 5 2021-2022 Колорадо Аваланш Эдмонтон Ойлерз 4 • 2023 Вегас Голден Найтс Даллас Старс 6 •