Эрнст Хоппе-Зейлер: неміс физиологы, биохимия мен молекулалық биологияның негізін қалаушы. Ашылымы – Yeast nucleic acid (РНК). Өмірбаяны мен еңбектері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс физиологы және химигі (1825–1895)
German physiologist and chemist (1825–1895)
Эрнст Феликс Имманюэль Хоппе Сейлер (туған кезде Феликс Хоппе; 26 желтоқсан 1825 – 10 тамыз 1895) – неміс физиологы және химигі, биохимия және молекулалық биология ғылымдарының негізін қалаушы. Мишердің нәтижелерін растау мақсатында оның тәжірибелерін қайталағанда, ол қазір РНК деп аталатын ашытқы нуклеин қышқылын ашты.
Ernst Felix Immanuel Hoppe Seyler (né Felix Hoppe; 26 December 1825 – 10 August 1895) was a German physiologist and chemist, and the principal founder of the disciplines of biochemistry and molecular biology. He had discovered Yeast nucleic acid which is now called RNA in his attempts to follow up and confirm Miescher's results by repeating parts of Miescher's experiments
Өмірбаян
Хоппе Сейлер Саксония провинциясындағы Фрайбург-ан-дер-Унструтт қаласында дүниеге келген. Ол бастапқыда Галле мен Лейпцигте дәрігер болу үшін оқып, 1851 жылы Берлиннен медицина докторы ғылыми дәрежесін алды. Содан кейін ол Берлиндегі Патологиялық институтта Рудольф Вирховтың ассистенты болды. Хоппе Сейлер медицинадан гөрі ғылыми зерттеулерге көбірек бейімділік танытты және кейін Грайфсвальд, Тюбинген және Страсбургте анатомия, қолданбалы химия және физиологиялық химия салаларында қызмет атқарды. Страсбургте ол биохимия кафедрасын басқарды, сол кезде Германияда осындай мекеме тек осы ғана болды. Ақырында ол Галледегі жетімдер үйіне орналасып, гимназияда оқыды. 1864 жылы Георг Сейлер оны ресми түрде асырап алды және туған атына Сейлер тегін қосты. 1858 жылы ол Агнес Франциска Мария Борштейнге үйленді, олардың Георг Хоппе Сейлер есімді ұлы болды, ол Кильде медицина профессоры атанды.
Hoppe Seyler was born in Freyburg an der Unstrut in the Province of Saxony. He originally trained to be a physician in Halle and Leipzig, and received his medical doctorate from Berlin in 1851. Afterwards, he was an assistant to Rudolf Virchow at the Pathological Institute in Berlin. Hoppe Seyler preferred scientific research to medicine, and later held positions in anatomy, applied chemistry, and physiological chemistry in Greifswald, Tübingen and Strasbourg. At Strasbourg, he was head of the department of biochemistry, the only such institution in Germany at the time. He eventually entered the orphan asylum at Halle, where he attended the gymnasium. In 1864, he was formally adopted by Georg Seyler and added the Seyler name to his birth name. In 1858, he married Agnes Franziska Maria Borstein, and they had one son, Georg Hoppe Seyler, who became a professor of medicine in Kiel.
Үлестер
Феликс Хоппе Сейлер – физиолог және химик, биохимияның негізін салушы болды. Оның "Физиологиялық химия" атты еңбегі осы қолданбалы химияның жаңа саласы үшін стандартты оқулыққа айналды. Оның көптеген зерттеулеріне қан, гемоглобин, ірің, өт, сүт және зәрді зерттеу кіреді. Хоппе Сейлер қызыл қан пигментінің оптикалық сіңіру спектрін және оның екі ерекше сіңіру жолағын сипаттаған алғашқы ғалым болды. Ол сондай-ақ, гемоглобиннің функциясы ретінде оттектің эритроциттермен байланысуын анықтады, бұл өз кезегінде оксигемоглобин қосылысын құрайды. Хоппе Сейлер гемоглобинді кристалдық түрінде алуға қол жеткізіп, оның құрамында темір бар екенін растады. Франция мен Германия арасындағы осы кездегі қолайсыз саяси ахуалға қарамастан, ол Француз ғылым академиясының сайланған мүшесі болды, бұл оған ғылымды белсенді түрде дамытушы ретінде халықаралық деңгейде танылуға көмектесті. Хоппе Сейлер хлорофиллді зерттеуде маңызды еңбек етті. Ол сонымен қатар бірнеше түрлі ақуыздарды (оларды "протеидтер" деп атады) бөліп шығарумен де белгілі. Одан бөлек, ол лецитинді тазартып, оның құрамын анықтаған алғашқы ғалым болды. 1877 жылы ол "Zeitschrift für Physiologische Chemie" (Физиологиялық химия журналы) журналын құрды және 1895 жылы қайтыс болғанға дейін оның редакторы қызметін атқарды.
Felix Hoppe Seyler, a physiologist and chemist, became the principal founder of biochemistry. His text Physiological Chemistry became the standard text for this new branch of applied chemistry. His numerous investigations include studies of blood, hemoglobin, pus, bile, milk, and urine. Hoppe Seyler was the first scientist to describe the optical absorption spectrum of the red blood pigment and its two distinctive absorption bands. He also recognized the binding of oxygen to erythrocytes as a function of hemoglobin, which in turn creates the compound oxyhemoglobin. Hoppe Seyler was able to obtain hemoglobin in crystalline form, and confirmed that it contained iron. He became an elected member of the French Academy of Sciences, despite the unfavorable political terms between France and Germany at that time, and this helped him gain an international reputation as the keen promoter of science. Hoppe Seyler performed important studies of chlorophyll. He is also credited with the isolation of several different proteins (which he referred to as "proteids"). In addition, he was the first scientist to purify lecithin and establish its composition. In 1877, he founded the Zeitschrift für Physiologische Chemie (Journal for Physiological Chemistry), and was its editor until his death in 1895.