"The Mavis Bramston Show" – 1964 жылдан 1968 жылға дейін Seven Network телеарнасында көрсетілген апталық австралиялық сатирикалық скетч-комедиялар сериясы. Mavis-ті Кэрол Рей жасады, сценарийін жазды және продюсерлік етті, сонымен қатар оның басты рөлде ойнады. Сериал сол кезеңдегі британдық теледидардағы сатирикалық ревю-шоулардың, әсіресе "That Was The Week That Was" және "Not Only But Also" бағдарламаларының ықпалында болды. Бұл сериал австралиялық теледидарда осы жанрдағы алғашқы табысты жоба болды. Өзінің шыңында ол сол заманғы ең танымал, бірақ даулы австралиялық телебағдарламалардың біріне айналды және көптеген "классикалық" актерлерді ұлттық деңгейде танымал ете білді, оның ішінде үш түпкілікті жұлдызы: Рей (ол Англияда киножұлдыз ретінде бұрыннан танымал болған), британдық эмигрант-комедияшы Гордон Чатер және Барри Крейтон, сондай-ақ сериалдың Магги Денс сомдаған талисманы. Жергілікті деңгейде түсірілген бағдарламалар көбінесе американдық ток-шоулардың немесе викториналардың төмен құнды көшірмелері болатын. Үкімет тарапынан жергілікті контент бойынша ережелердің қатаң сақталмауы австралиялық теледидар өндірушілеріне импортталған американдық (және шамалы британдық) бағдарламалармен бәсекелесуде үлкен қиындықтар тудырды. Олардың үлкен бюджеттері, халықаралық таланттар қоры және үлкен отандық аудиториясы мен жаһандық тарату желілерінің арқасында үлкен экономикалық артықшылықтары болды. Бұл артықшылықтар американдық өндірушілер мен телеарналардың австралиялық арналарға бағдарламалар жиынтығына тартымды жеңілдіктер ұсынғандығымен күшейтілді. Импортталған бағдарламалардың үлкен басымдығына қарамастан, 1960 жылдардың ортасында жергілікті өндіріс біртіндеп өсті. Бұған бірнеше себеп болды: ірі қалаларда үшінші телеарнаға лицензия беру (кейін Network 10 айналған), бейнетаспа технологиясын енгізу (бұл алдын ала жазуға және монтаждауға мүмкіндік берді, сонымен қатар өндіріс шығындарын төмендетті) және телерекламада жергілікті өндіріс квоталарын енгізу, бұл жергілікті білікті мамандар базасын дамытуға көмектесті. "Mavis Bramston" жергілікті сатирикалық ревюлер дәстүрінен өркендеді, әсіресе 1950 және 1960 жылдары Сиднейдегі Филипп-стрит театрында қойылған танымал ревюлер, сонымен қатар британдық сатиралық жарылыстың және әсіресе "That Was The Week That Was" және "Not Only But Also" қазіргі британдық теледидарлық сатирикалық комедиялық серияларының күшті ықпалында болды.
The Mavis Bramston Show was a weekly Australian television satirical sketch comedy revue series which aired on the Seven Network from 1964 to 1968. Mavis was created, written, and co produced by Carol Raye, who also starred in it and was inspired by the British TV satirical revue TV shows of the period, most notably That Was The Week That Was and Not Only But Also. The series was the first successful venture in this genre on Australian television. At its peak it was one of the most popular, albeit controversial, Australian TV programs of its time and it propelled many of the "classic" cast to national stardom, including its three original stars: Raye (who was already a major star in England as a film star), British expatriate comedian Gordon Chater, and Barry Creyton, as well as the series mascot portrayed by Maggie Dence. The few programmes that were made locally were usually low cost copies of either proven American talk variety or quiz show formats. The absence of government mandated local content regulations meant Australian TV producers faced enormous challenges in trying to compete against imported American (and to a lesser extent British programs), which benefited from high budgets, an international talent pool, and huge economies of scale, thanks to their large domestic audiences and established worldwide distribution networks. These advantages were further enhanced by the fact that American producers and networks offered Australian channels attractive discount rates on bundled programming. Despite the overwhelming dominance of imported programming, local production gradually increased in the mid 1960s for several reasons—the licensing of a third network in major cities (which ultimately became Network 10), the introduction of videotape technology (which permitted pre recording and editing, and reduced production costs) and the enforcement of local production quotas on TV advertising, which helped to foster a local skill base. Mavis Bramston grew out of the recent local theatrical tradition of topical satirical revue—most notably the popular revues staged at Sydney's Phillip Street Theatre in the 1950s and 1960s but it was also strongly influenced by the British satire boom and especially by the contemporary British TV satirical comedy series That Was The Week That Was and Not Only But Also.
Мейвис Брамстонның кейіпкері
Сериалдың ішкі әзілі сол еді, сериалдың басты кейіпкері, "бет" және талисманы тек ашылу титрлерінде ғана көрінетін, бірақ ол кейіпкер ретінде қоғамдық шараларға қатысып жүретін. Барбара Уиндон мен Ал Томас кейбір бөлімдерде эпизодтық рөлдерде ойнады. Съемочная команданың арасында болашақта Австралияның ең белгілі және табысты кинорежиссерлерінің біріне айналған жас өндіріс көмекшісі Питер Вейр де болды.
The in joke of the series was that the title character "face" and mascot of the series only ever appeared in the opening credits, however she would tour as the character making public appearances. Barbara Wyndon and Al Thomas guest starred in some episodes. Among the crew was a young production assistant, Peter Weir, who went on to become one of Australia's best known and most successful film directors.
Шоудың атауы
Шоу атауының артында тұрған ирониялық әзілдің бастауы туралы бірнеше нұсқа бар. Ең көп айтылатыны – бұл австралиялық театр тілінен алынған. "Мэвис Брэмстонс" лақап аты сол кезде Австралия сахнасында жиі кездесетін бір құбылысты сатиралайтын. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін шетелдік актерлер (көбінесе екінші деңгейлі немесе өзінің шарықтану шыңынан өткен) жергілікті өндірістерге шақырылып, тіпті олардан жақсы немесе тең деңгейдегі жергілікті актерлер болған жағдайда да рөлдер берілетін. Осы тенденцияның ең танымал мысалы – актриса және әнші Джилл Перриманның танылуы. 1953 жылғы "Маған қоңырау шалыңыз" мюзикліндегі басты рөлге үміткер Эви Хейз ауруға шалдыққаннан кейін Перриман сынға ұшырап, өзінің танымалдығын арттыра алды. Хейз бен Перриман жақын дос болды. Кейін Хейз "Күлкілі қыз" фильмінде Перриманның анасы рөлінде ойнады. Импортталған, екінші деңгейлі актрисаның стереотипі – сериалдың негізгі идеясы болды. Әрбір бөлімнің басында "Мэвис" кейіпіндегі, енді пародиалық тұлғаға айналған, Сидней әуежайына келіп, күтіп тұрған журналистермен амандасатын көрініс көрсетілетін. Ирониясы – шоу "The Mavis Bramston Show" деп аталғанымен, ол тек осы бір көріністе ғана пайда болатын. Ноэлин Браун пилоттық эпизодта және алғашқы бес бағдарламада Мэвис рөлін ойнады. Дегенмен, Мэгги Денс сериалдың "бет-пердесіне" айналды; ол жиі баспасөз беттерінде және журналдардың мұқабаларында пайда болатын, сондай-ақ шоудың демеушісі – Ampol компаниясы оны ел бойынша көптеген жарнамалық шараларға тартатын.
There are several versions of the source of the ironic joke behind the show's title. The most frequently quoted account is that it derived from an Australian theatrical expression. The nickname "Mavis Bramstons" mocked a phenomenon common at that time on the Australian stage. In the years after World War II, overseas actors (many of whom who were considered second rate or well past their best) were often imported to star in local productions, even though there were local performers available who were as good or better than their overseas counterparts. One of the most famous examples of this trend was the "discovery" of actress and singer Jill Perryman; while understudying the much loved Evie Hayes for the lead role in a 1953 production of the musical Call Me Madam, Perryman was able to make her critical breakthrough after Evie Hayes was sidelined by illness. Hayes and Perryman became great friends. Hayes later appeared as Perryman's mother in Funny Girl. The stock persona of an imported second rate actress became the central conceit of the series. The opening scene of each episode showed "Mavis", now brought to life as a parodic character, arriving at Sydney airport to be greeted by the waiting press; the irony was that although the show was called The Mavis Bramston Show, this was the only scene in which she appeared. Noeline Brown played the eponymous Mavis in the pilot and the first five shows. Maggie Dence, however became the "face" of the series; she regularly featured in press articles and on magazine covers and was widely employed by the show's sponsor, Ampol, making well attended promotional appearances all over the country.
Ұлттық жетістік, 1965 жыл
Mavis жаңа Оңтүстік Уэльсте бірден табысқа ие болды, ал 1965 жылдың басында бүкіл ел бойынша көрсетілген кезде бұл сәттілік қайталанды. Ол бұқаралық ақпарат құралдарында сенсация тудырды және сол уақытқа дейін түсірілген ең жоғары рейтингті австралиялық телесериалға айналып, көрермендердің бес пайыздан 59-ына дейін рекордтық көрсеткішті қамтыды. Рейтингтердегі табысын бекіте отырып, сериал 1965 жылғы «Жылдың үздік жаңа шоуы» номинациясы бойынша Logie жүлдесін жеңіп алды. «The Mavis Bramston Show» шоуының танымалдылығы жылдам аңызға айналды – Qantas ұшқыштары апта сайынғы эфирге үйде болу үшін рейстерін өзгертуге тырысқандарын айтады, ал ұлттық астана Канберрадағы жергілікті бизнес Seven компаниясына шоу уақытын өзгерту туралы өтінішпен жүгінген, себебі ол кешкі саудамен келіспейтін және танымалдылығының арқасында кірістер төмендеп кеткен. Шоу бүкіл елге тараған кезде Кэрол Рей жас отбасын тәрбиелеудің қиындықтарымен өндіріс пен өнерлеуді қатар алып жүрудің қиын екенін түсінді, сондықтан Seven қосымша продюсер жалдауға келісті. Гордон Чаттердің ұсынысымен олар бұрын радио жұлдызы Грейс Гибсон үшін сценарий жазып, кейін Лос-Анджелеске кетіп, кино мен телевидениеде жұмыс істеген Майкл Плантты жалдады. Ол тәжірибелі журналист болғандықтан, шоудың сатиралық сипатына да көмектесті. «The Mavis Bramston Show» қызықты болды, өйткені әр апта сайын басқа рөлдерді сомдауға мүмкіндік берді. Мен түрлі бейнелерді сомдадым, Марлене мен Мэрилин рөлін ойнадым – сол кезде бұл өте жаңа шоу болды. Ол толығымен сатиралық болғандықтан және сол кездегі саяси жағдайды көрсеткендіктен. Мен әр апта сайын Барри Крейтонның әкесіне мектеп оқушысы рөлінде: «Әке, премьер-министр неге осылай істейді?» деп сұрайтынмын. Ол менің сұрақтарыма жауап беретін. Дәл осындай көріністер болып өтетін. Жыл соңында Гордон Чаттер шоудан кететінін хабарлады. Оның орнына британдық актер Ронни Стивенс пен австралиялық актер-комедияшы Рон Фрейзер қосылды, ол көп ұзамай ұлттық деңгейде танымал болды. Кейін Чаттер «Менің атым МакГули, сенің атың кім?» атты жаңа комедиялық сериалға қабылданды, ол 1967 жылдың ақпанында көрсетіліп, сол дәуірдегі ең танымал және табысты австралиялық ситкомға айналды.
Mavis was an immediate success in New South Wales and this was replicated when it was broadcast nationally from early 1965. It created a media sensation and at its peak it became the highest rating Australian TV series ever made up to that time, pulling in unprecedented 59% of the viewing audience. Capping its ratings success, the series won the 1965 Logie Award for "Best New Show". The popularity of The Mavis Bramston Show quickly became the stuff of legend – it is said that Qantas pilots tried to re arrange their schedules to be home on Wednesdays for the weekly broadcast, and in the national capital Canberra local businesses reputedly contacted Seven, asking them to reschedule the show, because it clashed with late night shopping and revenues were falling as a result of its popularity. When the show went national Carol Raye quickly found that juggling performance and production with the demands of raising a young family were becoming too much, so Seven agreed to recruit a co producer; on Gordon Chater's suggestion they hired Michael Plant, who had started out writing scripts for radio star Grace Gibson before moving to Los Angeles, where he worked in film and TV. He was also an experienced journalist, which assisted with the topical nature of the show's humour. The Mavis Bramston Show was really interesting because you got to play something different every week. I did my impressions. I did Marlene and I did Marilyn it was such an original show at the time. And because it was all satirical and it was about the political scene of the time. I played the part of a schoolgirl every week to Barry Creyton's father and said, 'Daddy, why does the Prime Minister do so and so?' And he'd explain, you know. It would be that sort of stuff. At the end of the year Gordon Chater announced that he was leaving the series. To replace him, the cast was augmented by imported British actor Ronnie Stevens and Australian actor comedian Ron Frazer, who soon became a national star himself. Chater was subsequently recruited for a new comedy series, My Name's McGooley, What's Yours? which premiered in February 1967 and quickly became the most popular and successful Australian sitcom of the era.
Сақтау
Көптеген қазіргі австралиялық телешоулардан айырмашылығы, The Mavis Bramston Show-дың маңызды бөлігі бүгінге дейін сақталған. Канберрадағы Ұлттық кино және дыбыс мұрағатының жинақ дерекқоры мұрағатта 1964 және 1966 жылдар аралығында түсірілген эпизодтардың көпшілігінің көшірмелері бар екенін көрсетеді. Дегенмен, деректер базасында 1967 жылғы сериядан ешқандай бағдарламаның көшірмесі жоқ, олар, болжам бойынша, қазір жоғалған, ал 1968 жылғы серияның таңдаулы бөлімдерінен жасалған жинақтар ғана бар, бұл сол серияның толық түпнұсқалық жазбалары да жоғалғанын көрсетеді. Бұл жоғалтулар Австралиядағы телерадио хабарларын тарату және өндіріс тәжірибесіндегі сол кездегі өзгерістермен түсіндірілуі мүмкін. 1964–1966 жылдардағы "Мэвис" эпизодтары тікелей эфирде көрсетілген және олардың көпшілігі 16 мм фильмде сақталған, себебі 1960 жылдардың басында Сидней мен Мельбурндағы ірі коммерциялық арналар аймақтық және штараралық телеарналарға тарату үшін осы шоулардың телекинолық фильмдерін жазуды қалыпты жағдай еткен. Бірақ 1967 жылға қарай, тәуелсіз өндірушілер мен австралиялық телеарналардың көпшілігі бейнекассеталарды қолдана бастады, бірақ (Ұлыбритания мен АҚШ-тағыдай) 1960-шы және 1970-ші жылдардағы австралиялық бағдарламалардың үлкен бөлігі кейіннен өшірілді немесе басқа жолмен жойылды.
Unlike many contemporary Australian TV shows, a significant portion of The Mavis Bramston Show has survived to the present. The collection database of the National Film and Sound Archive in Canberra indicates that the Archive holds copies of most of the episodes made between 1964 and 1966. However the database shows no copies of any program from the 1967 series, which are presumably now lost and only compilations of highlights from the 1968 series, suggesting that the full original program tapes from that series are also lost. These losses might be explained by contemporary changes in Australian broadcasting and production practices. The 1964–66 episodes of Mavis were evidently broadcast live and most survive on 16mm film, since it was the practice in the early 1960s for the major commercial channels in Sydney and Melbourne to record telecine film transfers of these shows for distribution to regional and interstate TV stations. By 1967, however, most independent producers and Australian TV stations were using videotape but (as in the UK and the USA) a high proportion of videotaped Australian programming from the 1960s and 1970s was subsequently erased or otherwise disposed of.