Эмма Бантонның «Free Me» альбомы: шығармашылық жолы, UK чарттарындағы жетістіктері, хит-синглдары ("Free Me", "Maybe", "I'll Be There") туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Free Me – ағылшын әншісі Эмма Бунтонның (жай ғана "Эмма" деп көрсетілген) 2004 жылдың 9 ақпанында 19 Recordings лейблынан шыққан екінші студиялық альбомы. Альбом Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде жетінші орынға дейін көтерілді және "Free Me", "Maybe" және "I'll Be There" атты үш топ 10-дық сингл тудырды. Осы альбом арқылы Бунтон өзінің екінші альбомын бірінші альбомынан көп саудалаған жалғыз бұрынғы Spice Girl атанды.
Free Me is the second studio album by English singer Emma Bunton (credited purely as "Emma") , released on 9 February 2004 by 19 Recordings. The album peaked at number seven on the UK Albums Chart and spawned three top 10 singles: "Free Me", "Maybe" and "I'll Be There". With this album, Bunton became the only former Spice Girl to have sold more copies of her second album than her first.
Өмірбаян
2001 жылы Бунтон Virgin Records лейблы арқылы өзінің жеке дебюттік альбомын – «A Girl Like Me» шығарды. Ол 12 аптадан астам уақыт Ұлыбритания альбомдар тізімінде болды, ең жоғары көрсеткіші төртінші орынды иеленді және Британдық фонографиялық индустриясының (BPI) алтын сертификатын алды. Альбомнан оның жеке карьерасындағы жалғыз бірінші орынға шыққан "What Took You So Long?" және топ-5 қатарына енген "Take My Breath Away" синглдары туды. Бунтон лейбл тарапынан қолдаудың жетіспеуіне байланысты Virgin Records-ты тастағанын түсіндірді, «Менің артымда тұрып, мен сияқты жауапкершілікпен жұмыс істейтін адамдар бар лейблмен жұмыс жасағым келеді» деді ол.
In 2001, Bunton released her solo debut album A Girl Like Me through Virgin Records. It spent over 12 weeks inside the UK Albums Chart, peaking at number four and earning a gold certification by the British Phonographic Industry (BPI). It also produced her only solo chart topper "What Took You So Long?" and the top five single "Take My Breath Away". Bunton explained that she left Virgin Records due to a lack of support from the label, citing a desire to work with a label "where I know people are going to be right behind me and work as hard as I do.'"
Құрамы
Альбом 1960-шы жылдардағы bossa nova, Motown және француз поп музыкасынан шабыттандырылды. Альбомды негізінен Майк Педен мен Як Бонди өндірді, олар S Club 7 және Люси Сильвас сияқты артистерге тректер жасаған. Альбомға Кэти Деннис, Генри Биннс және Пуэрто-Риколық әнші Луис Фонси де үлес қосты. Альбом 19 Recordings арқылы жарық көрді, ол Саймон Фуллерге тиесілі 19 Management компаниясының бөлімшесі. Бунтон альбомның шабыты туралы былай дейді: "Мен бес жасымнан бері Motown тыңдап өстім, оны қатты жақсы көремін, оның тікелей орындалғандығына өте құштармын. Мен: "Бір сәт, мен үнемі 60-шы жылдар мен Motown-ды жақсы көретінімді айтамын", - деп ойладым, сондықтан оның элементтерін алып, альбомға енгіздім, міне, солай істедім". Дегенмен, Бунтонның осы альбомдағы әндері көбінесе қарапайым жазба ретінде бастау алды. Ол былай дейді: "Менің төсегімнің жанында мен әндерім мен басқа да идеяларымды жазатын кішкентай дәптерім бар. Бұл сәл ғажап, себебі көбінесе түс көргенде оянып, бірдеңе жазып аламын, сосын оған қайта қарап: "Құдай, мен не туралы түс көрдім?" - деп ойлаймын".
The album was inspired by 1960s sounds, such as bossa nova, Motown and French pop. The album was largely produced by Mike Peden and Yak Bondy, who have produced tracks for acts such as S Club 7 and Lucie Silvas. Other contributions on the album are courtesy of Cathy Dennis, Henry Binns, and Puerto Rican singer Luis Fonsi. The album was released via 19 Recordings, which is a division of 19 Management, the company owned by Simon Fuller. Bunton says of the inspiration behind the album: "I've been listening to Motown since I was about five, and just loving it, being very passionate about the fact how it was all done live, and I thought, 'Hold on, I always talk about the fact I love '60s and Motown', so I thought I'd take elements of it, bits of it, and put it into my album, so that's exactly what I did." However, Bunton's songs on this album mainly started life as a simple scribble. She says, "I have a little book beside my bed, where I put all my ideas for songs and stuff. It's kind of weird, 'cuz usually when I'm having a dream, I'll wake up, and I'll write something down, then I'll look at it again and think, 'God, what was I dreaming about?'"
Синглдар
Альбомның жетекші синглы "Free Me" 2003 жылдың мамырында жарық көрді. Ән бірден радиода ойнала бастап, Ұлыбритания синглдер тізімінде бесінші орынға дейін көтерілді. "Maybe" 2003 жылдың қазан айында екінші сингл ретінде шығарылды және Ұлыбритания бойынша кеңінен ойналып, алтыншы орынға жетті. 2004 жылдың қаңтар айында "I'll Be There" альбомынан үшінші сингл ретінде ұсынылды. Бұрынғы екі синглы сияқты, бұл ән де британдық чартта жетінші орынға ие болды. Осы жылдың мамырында "Crickets Sing for Anamaria" төртінші сингл ретінде жарық көрді. Ән Ұлыбритания синглдер тізімінде 15-орынға жетті. АҚШ-та "Free Me" және "Maybe" екеуі де клубтарда жиі ойналатын әндер болды, Billboard Hot Dance Club Play тізімінде тиісінше төртінші және алтыншы орындарға ие болды.
The album's lead single, "Free Me", was released in May 2003. The song immediately picked up airplay, peaking at number five on the UK Singles Chart. "Maybe" was released as the second single in October 2003, and also gained extensive airplay throughout the United Kingdom, peaking at number six. In January 2004, "I'll Be There" was released as the third single from the album. Like its two predecessors, it performed well on the charts, peaking at number seven on the UK chart. Later in the year, in May, "Crickets Sing for Anamaria", was released as the fourth single. The song peaked at number 15 on the UK Singles Chart. In the United States, both "Free Me" and "Maybe" were dance club regulars, reaching numbers four and six on the Billboard Hot Dance Club Play chart, respectively.
Сыни қабылдау
Free Me музыка сыншыларынан жағымды пікірлер алды, олардың көпшілігі Motown және 1960-шы жылдар дәуірінен алынған дыбыстардың қолданылуын мақұлдады. BBC Music альбомды "жақсы капучино сияқты жеңіл және көпіршікті, бірақ бұл жолы қант қосылмаған" деп сипаттады. Q журналы: "Альбомға тартымдылық, әдемілік және көңіл көтеру сыйлық етілген" деді. Marie Claire журналы оны "босса-нованы Джеймс Бонд саундтрегімен үйлестіреді" және "Эмма – сүйкімді Бриджит Бардоға еске салады" деп жазды.
Free Me received generally positive reviews from music critics, many of whom approved of the use of sounds from the Motown and 1960s era. BBC Music said the album is "light and frothy, like a good cappuccino, but this time it's with the sugar taken out". "The album's got charm, grace and it's fun", said Q magazine. Marie Claire magazine said it "mixes up bossa nova with James Bond soundtrack" and that "Emma resembles a seductive Brigitte Bardot".
Қызметкерлер
"Free Me" альбомының қаптамасынан алынған деректер.