Ральф Калдуэлл: Американдық бейсболшының мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы Ральф Майкл Колдуэлл (Ralph Michael Caldwell; 1949 жылдың 22 қаңтарында туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсболшы, сол қолмен тастайтын ойыншы.

Мансап

Калдвелл Солтүстік Каролина штаты университетін бітіргеннен кейін 1971 жылғы әуесқойлар драфтының 12-шы турында «Сан-Диего Падрес» командасының назарына ілікті, онда ол «Вольфпак» командасы үшін колледж бейсболын ойнады. Өзінің үлкен лигадағы дебютін 1971 жылдың 4 қыркүйегінде «Атланта Брейвз» командасына қарсы өткізді. «Падрес» командасының 13–25 жеңіс-жеңіліс көрсеткіші 1973 жылы екінші толық үлкен лига маусымын қамтыды, онда ол көбінесе резервтік питчер ретінде ойнады және 3.74 орташа есептік көрсеткішпен (ERA) 5–14 есебін тіркеді. 1973 жылдың 25 қазанында ол «Падрес» командасынан «Сан-Франциско Джайентс» командасына Вилли МакКови мен Берни Уильямс үшін ауыстырылды. «Джайентс» командасы Рон Брайанттан басқа сол жақтан тастайтын питчерлерге мұқтаж болды. Калдвелл 1976 жылы тағы бір ауыстыруға түсті, бұл жолы Джон Д'Аквисто мен Дэйв Радермен бірге Вилли Кроуфорд, Вик Харрис және Джон Кертис үшін «Сент-Луис Кардиналс» командасына сатылды. 1977 жылғы маусым басталғанға дейін Калдвелл үшінші рет ауыстырылды, ол Пэт Дарси үшін «Цинциннати Редс» командасына өтті. Тек 14 ойыннан кейін «Редс» оны Дик О'Киф пен Гарри Пайкаға «Милуоки Брюэрс» командасына сатты. Калдвелл өзінің ең жақсы маусымын 1978 жылы өткізді, ол 22–9 есебімен 2.36 ERA көрсеткішін тіркеді және 23 толық ойынмен Американ лигасында көш бастады. «The Sporting News» журналы Калдвеллды «Жылдың қайта оралған ойыншысы» деп атады және ол Рон Гидриге қарсы «Сай Янг» сыйлығы үшін дауыс беруде екінші орынды иеленді. Калдвелл «Брюэрс» командасы үшін (1978–1983) қатарынан алты маусым бойы жеңістер саны бойынша қос таңбалы көрсеткіштерді сақтап, 1982 жылғы әлем сериясында «Сент-Луис Кардиналс» командасына қарсы екі ойында жеңіске жетті, ал бірінші жеңісі 1-ші ойында толық ойынмен тіркелді. 1985 жылы «Брюэрс» ұйымы Калдвеллды шартты түрде босатты. 2019 жылғы мәліметтер бойынша Калдвелл сол жақтан тастайтын питчерлер арасында «Брюэрс» командасының барлық уақыттағы жеңіс рекордсмені болып табылады, ол 102 жеңіс тіркеген. 1978 жылы ол «Майк» есімді үш сол жақтан тастайтын питчердің бірі болды (басқалары Майк Фланаган және Майк Уиллис), ол «Нью-Йорк Янкиз» командасының Рон Гидриге 25–3 есебімен маусымда жеңіліс таптырды. Ол және «Брюэрс» командасы 7 шілдеде Гидриді 6–0 есебімен жеңіп, «Нью-Йорк Янкиз» командасын тоқтатты. Милуокидегі жақсы жылдары Калдвелл «Янкизді өлтіруші» ретінде танылды және оларға қарсы өте табысты болды. 1977 жылдан 1982 жылға дейін Калдвелл «Янкиз» командасына қарсы 2.66 ERA көрсеткішімен 12–5 есебін тіркеді. Калдвелл негізінен суға түсетін және жылдам доп тастайтын питчер болды, аут алу үшін бақылауға және тастау жылдамдығын өзгертуге сүйенді. Шындығында, өзінің барлық MLB мансабында Калдвелл бір маусымда 100 немесе одан да көп соққы жасаған қарсыластарды тек екі рет қана жеңді.

Caldwell was drafted in the 12th round of the 1971 amateur draft by the San Diego Padres after graduating from North Carolina State University, where he played college baseball for the Wolfpack. He made his major league debut on September 4, 1971, against the Atlanta Braves. His Padres won‐lost record of 13–25 included a second full major‐league season in 1973 in which he was mostly a relief pitcher who went 5–14 with a 3.74 earned run average (ERA). He was traded from the Padres to the San Francisco Giants for Willie McCovey and Bernie Williams on October 25, 1973. The Giants were desperate for more left‐handed pitchers beyond Ron Bryant. Caldwell was traded again in 1976, this time to the St. Louis Cardinals with John D'Acquisto and Dave Rader for Willie Crawford, Vic Harris and John Curtis. Before the start of the 1977 season, Caldwell was traded for the third time, going to the Cincinnati Reds for Pat Darcy. After just 14 games, the Reds traded him to the Milwaukee Brewers for minor leaguers Dick O'Keefe and Garry Pyka. Caldwell had his best season in 1978 when he went 22–9 with a 2.36 ERA and led the AL in complete games with 23. Caldwell was named the AL Comeback Player of the Year by The Sporting News and finished second in the Cy Young Award balloting to Ron Guidry. Caldwell finished in double figures in victories for six consecutive seasons for the Brewers (1978–1983) and won two games in the 1982 World Series against the St. Louis Cardinals in a losing effort, the first win being a complete game shutout in game 1. Caldwell was given his unconditional release by the Brewers organization in 1985. Caldwell, as of 2019, is still the Brewers' all time leader in wins by a left handed pitcher, with 102. In 1978, he was one of the three left handed pitchers named "Mike" (the others being Mike Flanagan and Mike Willis) to hand the New York Yankees' Ron Guidry a loss in his 25–3 season. He and the Brewers shut out the New York Yankees and Guidry 6–0 on July 7, During his prime years in Milwaukee, Caldwell was known as a "Yankee killer", and proved to be very successful against them. From 1977 to 1982, Caldwell was 12–5 with a 2.66 ERA against the Yankees. Caldwell threw mainly a sinker and a regular fastball, relying on control and varying speeds of pitches to get outs. Indeed, in his entire MLB career, Caldwell struck out 100 or more batters in a full season only twice.