Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық радио ток-шоу жүргізушісі (1916–2009)
American radio talk show host (1916–2009)
Франк Форд – Эдвард Фелбиннің (30 қыркүйек 1916 – 3 наурыз 2009) сахналық аты, Филадельфия қаласындағы радио жүргізушісі. Ли Губер және Шелли Гросспен бірлесе отырып, Форд 1955 жылы «Вэлли Фордж» музыкалық фестивалін, ал келесі жылы «Вестбери» музыкалық фестивалін құрды. 1957 жылдан 1962 жылға дейін қазір «Science & the Public Society» деп аталатын «Science Service» қорының қамқорлар кеңесінде қызмет етті. Ол бұрынғы судья және Филадельфия округінің прокуроры болған Линн Абрахамға үйленген.
Frank Ford was the stage name of Edward Felbin (September 30, 1916 – March 3, 2009), a talk radio host in Philadelphia. Along with partners Lee Guber and Shelly Gross, Ford founded the Valley Forge Music Fair in 1955 and the Westbury Music Fair the following year. He served on the board of trustees for Science Service, now known as Society for Science & the Public, from 1957 to 1962. He was married to Lynne Abraham, a former judge and District Attorney of Philadelphia, Pennsylvania.
Ерте өмір және білім
Эдвард Фелбин деп туған ол Солтүстік Филадельфияның Логан ауданында өсті, 1934 жылы Саймон Гратц жоғары мектебін бітірді. Ол Пенсильвания университетінде оқыды және 1939 жылы бітірді.
Born as Edward Felbin, he grew up in the Logan section of North Philadelphia, where he graduated from Simon Gratz High School in 1934. He attended the University of Pennsylvania, where he graduated in 1939.
Мансап
Колледжде оқып жүргенде ол WHAT радиостанциясында диктор болып жұмысқа орналасты, аптасына 15 доллар және жол ақысы алды. "Холивуд Хойлге сәйкес" атты әңгімелер бағдарламасын жүргізгенде "Эдди Хойл" деген атты қолданды. 1946 жылы радио эфирін сату кезінде Frankford Unity Grocery Store дүкені музыкалық шоуға демеушілік етуді ұсынды; ол өзі шоуды жүргізіп, бірнеше доллар табуға шешім қабылдады және шоу үшін "Фрэнк Форд" деген атты қабылдады, ол ат оның өміріне дейін жабысып қалды. 1995 жылы "Филадельфия Дейли Ньюс" газетіне берген сұхбатында ол "егер демеуші "Пиггли Вигли" дүкендері болғанда, менің атым не болар еді?" деп ойланған. 1955 жылы Ли Губер және Шелли Гросспен бірге Пенсильвания штатының Девон қаласында Valley Forge Music Fair музыкалық фестивалін ашты. Бастапқыда шатырда орналасқан, кейін сол жерде театр салынды. 100 000 доллар инвестициямен ашылған бизнес алғашқы жазда шамамен 50 000 доллар пайда тапты, соның арқасында Вестберидегі Westbury Music Fair, Нью-Йорк штаты, сондай-ақ Черри-Хилл, Нью-Джерси және Балтимор мен Вашингтон қалаларына жақын жерлерде де ашылды, олардың ең жақсы кезеңінде 2000-ға жуық артист пен музыкант жұмыс істеді. Ол WPEN радиосында түнгі ток-шоу жүргізді, бұл шоулардың бірі болды, ол жүргізушіге эфирде тікелей қоңырау шалушылармен сөйлесуге мүмкіндік беретін жабдықты қолданды, бұл бұрынғы шоулардан өзгеше болды, онда жүргізуші қоңырау шалушының сөздерін қайталайтын. 1970 жылдардың басында ол "Бірмұңдық кісі өлтіруші" деп аталған Айра Айнхорнмен бірнеше сұхбат жүргізді, ол өзінің қарындасы Холли Маддуксты өлтірген еді, кейін ол Айнхорнның "сол кезде де жаман иіс шығарғанын" еске алды. 1985 жылы WDVT станциясын сатып алды, онда оның бағдарламаларында Филадельфия гей жаңалықтарының редакторы Марк Сегал жүргізген шоу болды, бұл қаланың коммерциялық радиодағы гейлерге бағытталған алғашқы шоуы болды. Станция 1988 жылы жабылды. 2000 жылы WWDB FM толығымен музыкалық форматқа ауысқаннан кейін зейнеткерлікке шықты. Фордтың мансабында оның бағдарламаларына Ленни Брюс, Эбби Хоффман, Шугар Рей Робинсон және Элеонора Рузвельт сияқты қонақтар шақырылды. Ол 1938 жылғы классикалық Jaguar-дың көшірмелерін жасаған Auto Sport Importers компаниясына ие болды, ол Squire SS100 деп аталды, бірнеше жүз машина сатылды, бірақ бұл бизнес табысты болған жоқ. Филадельфияның хабар тарату ізашарлары Фордты 2004 жылы Даңқ залына енгізді.
While in college, he got a job at radio station WHAT as an announcer, earning $15 weekly plus transportation. He used the name "Eddie Hoyle" while hosting Hollywood According to Hoyle, a gossip program. While selling radio time in 1946, a customer called Frankford Unity Grocery Store wanted to sponsor a music show; He decided that he would host the show himself to pick up a few extra dollars, and adopted the name "Frank Ford" for the show, a name that stuck with him for the rest of his life. In a 1995 interview with the Philadelphia Daily News, he wondered "what my name would be if the sponsor was the Piggly Wiggly stores." Together with partners Lee Guber and Shelly Gross, he opened the Valley Forge Music Fair in Devon, Pennsylvania in 1955, featuring such shows as its inaugural production of The King and I. Originally housed in a tent, a building was constructed on the site as a theater. Opened on an investment of $100,000, the business brought in a profit of about $50,000 their first summer, leading to the establishment of the Westbury Music Fair in Westbury, New York and other locations in Cherry Hill, New Jersey, and near both Baltimore and Washington, D. C., employing 2,000 performers and musicians at their peak. He hosted a late night talk show on WPEN, becoming one of the first shows to use equipment that would allow the host to interact directly with callers on the air, unlike previous shows that had the host repeat the caller's comments. In the early 1970s, he did multiple interviews with "Unicorn Killer" Ira Einhorn, who had murdered girlfriend Holly Maddux, later recalling that Einhorn "stank even then". He bought station WDVT in 1985, where his programming included a show hosted by publisher Mark Segal of the Philadelphia Gay News that was the city's first show on commercial radio with a gay focus. The station closed in 1988. He retired in 2000, after WWDB FM switched to an all music format. Guests on Ford's programs during his career included Lenny Bruce, Abbie Hoffman, Sugar Ray Robinson and Eleanor Roosevelt. He owned Auto Sport Importers, a business that made reproductions of a classic 1938 Jaguar called the Squire SS100, a model that sold several hundred cars but was never a viable business. The Broadcast Pioneers of Philadelphia inducted Ford into their Hall of Fame in 2004.
Жеке өмір
Форд өзінің болашақ әйелі Линн Абрахаммен, одан 24 жас кіші, алғаш рет анасы шаруашылық жұмыстарын істеп жүргенде, оның ауру әкесіне көмектескен кезде танысты. Форд 1955 жылы ашқан Вэлли Фордж музыкалық жәрмеңкесінде оның жасөспірім кезінде жұмысқа орналасуына көмектесті. Бірнеше жыл өткен соң, Абрахам колледж студенті болғанда, ол оның кеңілінің қызына қараушы болып жұмыс істеді. Абрахам медициналық институтқа түсіп, дәрігер болуды жоспарлап жүргенде, Форд оған: «Сен заңгер болуың керек. Сен тура сөйлейсің. Аузың дөңгелек. Жақсы сөйлейсің. Ақылдысың» деді. Ол 1977 жылдың маусым айында 60 жастағы, жергілікті радиода ток-шоулар жүргізіп тұрған кезде Абрахамға үйленді, ал ол 36 жастағы қалалық сот судьясы болды. Ол Филадельфия округінің бас прокуроры лауазымына кандидат болуды ойлағанда Пенсильвания штатының жалпы соттарының судьясы болып сайланды. Форд оны бұл қадамнан қайтармақ болды, Абрахамға судьялық қызметінен айырылып, жалақысы төмендейтінін айтты. Оның қарсылығына қарамастан, Абрахам сайлауға түсіп, 1991 жылы жеңіске жетті. Форд әйеліне үнемі қолдау көрсетті, оның баспасөз мәслихаттарына қатысып, 2008 жылдың қазан айында ауырып қалғанға дейін радиошоуына шақырып тұрды. Форд сәулет, өнер, би, опера және тағамға қызығушылық танытты, ол мен Абрахам әлемді кеңінен аралады.
Ford first met his future wife, Lynne Abraham, 24 years his junior, when she helped watch his ill father while his mother ran errands. Ford helped her get a job when she was a teen at the Valley Forge Music Fair he opened in 1955. Years later, when Abraham was in college, she would babysit for his stepdaughter. Abraham had been thinking of medical school and becoming a physician, when Ford told her "You ought to be a lawyer. You're forthright. You've got a big mouth. You talk well. You're smart." He married Abraham in June 1977, when he was 60 years old and hosting local radio talk shows, and she was a 36 year old municipal court judge. She was an elected judge serving on the Pennsylvania Courts of Common Pleas when she was considering a run for Philadelphia District Attorney. Ford tried to dissuade her, telling Abraham that she would be losing her judicial tenure and would be taking a reduction in pay. Despite his objections, Abraham ran for office and was elected in 1991. Ford was extremely supportive of his wife's post, and regularly attended her press conferences and had her on his radio show until he became ill in October 2008. Ford was interested in architecture, art, dance, opera and food, and he and Abraham traveled extensively around the world.
Өлім
Филадельфия қаласының Центер-Сити ауданында көп жылдар бойы тұрған Форд 2009 жылғы 3 наурызда, Филадельфиядағы Сент-Агнес ауруханасының Витас хосписінде инсульт салдарынан туған асқынулар кесірінен 92 жасында дүние салды. Одан соң бірінші және екінші жұбайлары, бір қызы, екі немересі және бір шөбересі қалды.
A longtime resident of Center City, Philadelphia, Ford died, at age 92, on March 3, 2009, at Vitas Hospice of St. Agnes Hospital in Philadelphia due to complications from a stroke. He was survived by both his first and second wives, a daughter, two grandchildren and a great grandson.