Канадалық хоккейші Сидни Хаудың өмірі мен мансабы

Кіріспе

Сидни Харис Хоу (18 қыркүйек 1911 – 20 мамыр 1976) – канадалық кәсіби мұз хоккейі ойыншысы. Хоу Ұлттық хоккей лигасының (НХЛ) құрамында «Оттава Сенаторлары», «Филадельфия Квакерлері», «Торонто Мейпл Лифс», «Сент-Луис Иглз» және «Детройт Ред Уингс» командаларында 17 маусым ойнады.

Ойын мансабы

Хоу 1929–30 жылдары басталып, 1945–46 жылдарға дейін НХЛ-де ойнады, көбінесе «Детройт Ред Уингс» командасының құрамында, онда ол жеке және командалық ең үлкен жетістіктерін тойлады. Өз заманының ең нәтижелі ойыншыларының бірі болған Сид Хоу «Ред Уингс» сапында үш рет Стэнли кубогын жеңіп алды. Сид Хоу бала кезінде туған қаласы Оттавада ағасы Лоуренс «Пит» Хоумен бірге Паттерсон ағысы мен Ридо каналында коньки теуіп жүрген. 1926 жылы «Глеб Колледжі» мектеп командасы мен «Лансдоун Парк Ювенилдер» клубында хоккей ойнады. Содан кейін, жаңа құрылған Оттава қалалық хоккей лигасындағы «Оттава Ганнерс» жастар командасына қосылды. Ол және «Ганнерс» командаластары 1928 жылы «Регина Монаркс» командасына қарсы Мемориал кубогының финалына шыққан алғашқы Оттава клубы болды, бірақ үш ойындық финал сериясында 2:1 есебімен жеңіліске ұшырады. Хоу плей-офф кезінде ең көп гол соққан ойыншылардың қатарында болды, сегіз ойында тоғыз гол мен 13 ұпай жинады. 1929–30 маусымының соңғы 12 ойынында туған қаласы «Оттава Сенаторс» командасының сапында НХЛ-де ойнады, ал 1930–31 маусымында «Филадельфия Квакерс» клубына жалға берілді, бұл «Квакерс» клубының бар болған жалғыз маусымы болды. «Оттава» 1931–32 маусымында қызметін тоқтатқанда, Хоу «Торонто Мейпл Лифс» командасы тарату драфтында таңдалып алынды, бірақ ол тек үш НХЛ ойынына қатысып, көбінесе Халықаралық хоккей лигасының «Сиракуз Старс» командасында өнер көрсетті. Келесі жылы «Сенаторс» командасына қайта оралды және 1934–35 маусымында клубпен бірге Сент-Луиске көшті, онда «Сент-Луис Иглз» командасының құрамында өнер көрсетті. (Хоу «Филадельфия Квакерс» және «Сент-Луис Иглз» командаларында ойнаған жалғыз ойыншы.) 1935 жылдың ақпанында «Иглз» клубы Хоуды «Детройт Ред Уингс» командасына сатты, осыдан кейін оның мансабы жолға қойылды. Хоу 1936 жылдың 25 наурызында сағат 02:25-те Монреаль форумында мұзда болды, сол кезде Мад Брунето алтыншы қосымша уақытта гол соғып, «Детройтқа» «Монреаль Марунс» командасына қарсы өткен жартылай финалдың бірінші ойынында жеңіс сыйлады, бұл лига тарихындағы ең ұзақ ойын болды. «Ред Уингс» сол көктемде серияны және Стэнли кубогын жеңіп алды, ал 1937 жылы тағы бір Стэнли кубогын ұтып алды. 1939 жылы Хоу пойызбен бара жатқанда, оның 1937 жылғы Стэнли кубогының жүзігі ұрланып кетті. 2024 жылға дейін оның ізі табылған жоқ, ол хоккей коллекциялық заттарының онлайн аукционында пайда болды. Оның ұрпақтары оны сатып алды.

Howe played in the NHL from 1929–30 to 1945–46 primarily with the Detroit Red Wings where he would enjoy his greatest personal and team successes. One of the leading scorers of his era, Syd Howe was a part of three Stanley Cup championships with the Red Wings. Syd Howe often skated on Patterson's Creek and the Rideau Canal with his brother Lawrence 'Pete' Howe while growing up in his hometown of Ottawa, Ontario. He played hockey with the Glebe Collegiate high school team and the Lansdowne Park Juveniles in 1926 before joining the Ottawa Gunners junior team in the newly formed Ottawa City Hockey League. He and his Gunners teammates became the first Ottawa club to reach the Memorial Cup finals when they took on the Regina Monarchs in 1928, losing the best of three final by two games to one. Howe was a top scorer during the playoffs, registering nine goals and 13 points in eight games. He joined the NHL with his hometown Ottawa Senators for the last 12 games of the 1929–30 season and was loaned to the Philadelphia Quakers for the 1930–31 season, the Quakers' only year of existence. When Ottawa suspended operations for the 1931–32 season, Howe was picked up by the Toronto Maple Leafs in the dispersal draft, but he appeared in just three NHL games, spending most of his time on the farm with the Syracuse Stars of the International Hockey League. He was back with the Senators the following year and moved with the club to St. Louis, as a member of the St. Louis Eagles, in the 1934–35 season. (Howe holds the unique distinction of being the only man to play for both the Philadelphia Quakers and the St. Louis Eagles.) The Eagles sold Howe in February 1935 to the Detroit Red Wings, where his career could finally get on track. Howe was on the ice in the Montreal Forum at 2:25 a. m. on March 25, 1936, when Mud Bruneteau scored in the sixth overtime period to give Detroit the win in game one of the best of five semi final against the Montreal Maroons, the longest game in league history. The Red Wings went on to win the series and the Stanley Cup that spring and followed up with another Stanley Cup victory in 1937. In 1939, while Howe was riding on a train, his 1937 Stanley Cup ring was stolen. No trace of it was ever seen until 2024, when it appeared as part of an online auction for hockey memorabilia. His descendants bought it back.