Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дэвид Уильям Пирс OBE (11 қазан 1941 – 8 қыркүйек 2005) Лондон университетінің колледжі экономика кафедрасының зейнеткер профессор болған. Ол қоршаған орта экономикасы саласында мамандықтанған және оның негізін қалаушысы болды, осы тақырыпта елуден астам кітап және 300-ден астам ғылыми мақала жариялаған, соның ішінде оның "Жасыл экономика жобасы" сериясы.
David William Pearce OBE (11 October 1941 – 8 September 2005) was Emeritus Professor at the Department of Economics at University College London (UCL). He specialised in, and was a pioneer of, environmental economics, having published over fifty books and over 300 academic articles on the subject, including his 'Blueprint for a Green Economy' series.
Өмірбаян
Дэвид Пирс 1941 жылғы 11 қазанда Лондонның Харроу қаласында дүниеге келді. Ол Харроу Велд округінің грамматикалық мектебінде оқыды, қазір ол Харроу колледжінің бір бөлігі. 1963 жылы Оксфордтың Линкольн колледжінде саясат, философия және экономика мамандықтарын бітірді (бірінші сынып) және содан кейін 1963-1964 жылдары Лондон экономика мектебінде экономиканы оқыды. Ол Ланкастер, Саутгемптон, Лестер (1974-1979 жылдар) және Абердин университеттерінде академиялық қызметтер атқарды (1983 жылға дейін саяси экономика кафедрасының меңгері), содан кейін 1983 жылы UCL-ге саяси экономика профессоры ретінде келді, кейін экономика профессоры болып, 2004 жылы зейнеткерлікке шықты. Мансабында ол 1989-1992 жылдар аралығында Ұлыбританияның мемлекеттік хатшылары Кристофер Паттен мен Майкл Хесселтиннің басты экологиялық кеңесшісі болды. Сондай-ақ ол көптеген ірі компанияларға кеңес берді. Ол Климаттың өзгеруі жөніндегі үкіметаралық комиссияның жетекші авторы болды. 1991 жылдан 2001 жылға дейін CSERGE (Глобалды қоршаған ортаны әлеуметтік және экономикалық зерттеу орталығы) экологиялық экономика ғылыми-зерттеу орталығының ко-директоры болды. Пирс сонымен қатар UCL-де халықаралық деңгейде танымал қоршаған орта және ресурстар экономикасы бойынша магистрлік бағдарламасын құрды. Ол көптеген түлектердің ең жоғары бағалайтын, көпшілігі қазіргі таңда қоршаған ортаны қорғау саясатын жасау және зерттеу саласында жұмыс істейтін, шабыттандыратын ұстазы болды. 1966 жылы Пирс Сьюге үйленді және Даниэль мен Корин есімді екі ұлы болды. Соңғы жылдары ол Эссекс графтығының Сафрон Уолден қаласында тұрды.
David Pearce was born in Harrow, London on 11 October 1941, and attended Harrow Weald county grammar school, now part of Harrow College. He graduated in Politics, Philosophy, and Economics from Lincoln College, Oxford in 1963 (1st class) and then studied economics at London School of Economics from 1963 to 1964. He held academic posts at the Universities of Lancaster, Southampton, Leicester (from 1974 to 1979), and Aberdeen (Chair in political economy until 1983) before arriving at UCL as Professor of Political Economy and later in Economics in 1983, retiring in 2004. During his career he was the chief environmental adviser to the UK Secretaries of State between 1989 and 1992—Christopher Patten and Michael Heseltine. He also provided advice to a number of major companies. He was a convening lead author of the Intergovernmental Panel on Climate Change. He was co director of the environmental economics research centre, CSERGE (Centre for Social and Economic Research on the Global Environment), from 1991 to 2001. Pearce also established the internationally renowned MSc in Environmental and Resource Economics at UCL. He was an inspirational teacher held in the highest esteem by the many graduates of this degree, most of whom are now working in environmental policy making and research throughout the world. Pearce married Sue in 1966 and had two sons, Daniel and Corin. He lived latterly in Saffron Walden, Essex.
Шәкіртақы
Пирс табиғи құбылыстарды экономикалық бағалау әдістемесін жасауымен танымал, ол қоршаған ортаның "арзан бағаланғанын" айтады және экологиялық қызметтерді есептеуге болатынын дәлелдейді. Егер олар есептелсе, олардың нағыз құндылығы танылуы мүмкін. Оның ерте жұмыстары шығын-пайда талдауы және ластану мен табиғи ресурстардың азаюының экономикасы саласында болды, бұл идеялар экономика ғылымдары мен саясатты қалыптастырудың бағытында кеңінен таралмас бұрын. "Жасыл экономика жоспары" 1989 жылы (Анил Маркандья және Эд Барбиермен бірге) жарық көрді және Ұлыбритания мен басқа елдердегі үкіметтерге күшті әсер еткен бестселлерге айналды. Ол саясатты "тұрақтылық" принципіне негіздеуді, қоршаған ортаның әсерін бағалауды және нарықтық ынталандыруларды пайдалануды жақтады. Ластану салығы, квоталар және табиғатты қорғау төлемдері сияқты нарыққа негізделген саясаттың бастаулары Пирс жұмысымен байланысты – мысалы, Ұлыбританияның полигон салығы, ЕО-ның шығарындылар саудасы және Киото протоколындағы халықаралық ластануды өтеудің түрлі механизмдері. Пирс үшін тұрақтылық – әр буын өзі мұра еткен капиталды кемітпей, одан кем емес көлемде келесі буынға беруі. Экологиялық капитал – табиғи ресурстардың қорлары мен жағдайы. Экономикалық зиян болдырмау мүмкін емес, бірақ оны нарықтағы шынайы бағалау арқылы бақылауға болады; бағалы ресурстардың бағасы немесе оларды зақымдағаны үшін айыппұлдар жоғары болуы керек (мысалы, шу, қалдықтар, жаһандық жылыну, өмір мен денсаулыққа қауіп, түрлерді сақтау және биоәртүрлілік). Әйтпесе, болашақ ұрпақтар зардап шегеді. Оның табиғатқа деген сүйіспеншілігі мен қоршаған ортаға деген қамқорлығы оның еңбектерінде көрінеді. Сонымен қатар, ол қоршаған ортаға қатысты асыра сілтеушілік пен салмақты емес экологиялық саясатқа қатысты өткір сын айтты. Табиғи құбылыстарды "бағалау" кеңінен талқыланды және сынға ұшырады, кейде Пирсті нарыққа негізделген, неолибералды экономикалық саясатты қолдайтын деп есептеген сыншылар тарапынан. Оның қайтыс болғаннан кейін 2006 жылы Building Research & Information журналының арнайы саны оның естелігіне арналды.
Pearce is best known for setting out economic valuation techniques for natural phenomena, arguing that the environment is "under priced" and that environmental services may be calculated. If they are, their true worth is more likely to be recognised. His early work was on cost benefit analysis and the economics of pollution and natural resource depletion, before these ideas entered the mainstream of the economic sciences and policymaking. Blueprint for Green Economy was published in 1989 (with Anil Markandya and Ed Barbier), and was a bestselling work with strong influence on governments in Britain and beyond. It advocated basing policy on the criterion of "sustainability", valuing environmental effects, and making use of market incentives. Market based policies such as pollution taxes, tradable permits and conservation payments have some of their origins in Pearce's work—for example, Britain's landfill tax, the EU's emissions trading scheme and the various mechanisms for international pollution offsets in the Kyoto Protocol. For Pearce, sustainability involved each generation passing on at least as much capital as it inherited. Environmental capital describes the stock and the state of natural resources. Economic damage was inevitable but could be controlled through realistic valuation in the market; the price of precious resources, or penalties for damaging them, should be set high (e. g. for noise, waste, global warming, risks to life and health, species conservation and biodiversity). Without this, future generations would suffer. His love for nature and his care for the environment resonate through his work. At the same time, he was fiercely critical of environmental alarmism and sloppy environmental policy The "valuation" of natural phenomena was widely debated and challenged, sometimes by critics who saw Pearce as a supporter of market based, neoliberal economic policy. and after his death, a special issue of the journal Building Research & Information was dedicated to his memory in 2006.
Өлім
Дэвид Пирс 2005 жылдың қыркүйек айында 63 жасында, диагноз қойылғаннан кейін бірнеше сағат ішінде лейкемиядан қайтыс болды.
David Pearce died of leukaemia in September 2005, at the age of 63, only hours after being diagnosed.