Кіріспе
Америка саясаткері (1799–1880)
Джеймс Эштетон Байярд кіші (15 қараша 1799 – 13 маусым 1880) – Делавэр штатынан шыққан американдық заңгер және саясаткер. Ол Демократиялық партияның мүшесі және АҚШ сенаторы қызметін атқарды.
Ерте өмір
Байард 1799 жылғы 15 қарашада Делавэр штатының Уилмингтон қаласында дүниеге келген. Ол Нэнси (туған есімі Бассетт) Байард пен Джеймс А. Байардтың ұлы, ол Делавэр штатынан АҚШ өкілі және АҚШ сенаторы болып қызмет еткен Федералистік партияның мүшесі. Оның әкесінің ата-бабалары доктор Джеймс Эштетон Байард және Энн (туған тегі Ходж) Байард болды. Байардтар отбасы бас директор Петрус Стьювесанттың әпкесінен тараған және 1698 жылы Мэриленд штатының Сесил округіне орналасқан Богемия Манорына келген. Оның анасының әкесі Ричард Бассетт, АҚШ Конституциясына қол қойған және Делавэр штатынан АҚШ сенаторы болған. Ол Филадельфия, Уилмингтон және Балтимор темір жолы (1839 жылғы Ньюкирк виадугіндегі монументте есімі көрсетілген) және Пенсильвания темір жолымен байланысты болды. 1846 жылы Байард құл иелері атынан Уилмингтон темір саудагері Томас Гарретке қарсы азаматтық сот ісін қозғады, ол сонымен қатар Жер асты теміржолының "станция бастығы" болды. Айыптаушылар Гарреттен шамамен 10 құлдың азаттыққа қашуына көмектескені үшін өтемақы талап етті. Сот ісі АҚШ-тың Нью-Касл, Делавэр округінің сотында, Жоғарғы соттың бас судьясы Роджер Б. Тейнидің төрағалығымен (округ судьясы ретінде) қарастырылды. (Тейни кейіннен бас судья ретінде танымал Дред Скотт ісі бойынша шешім шығарды.) Байард Гарреттің банкротқа ұшырауына себепкер болды, ол сол жерде құлдыққа қарсы күш-жігерін екі есеге арттыратынын мәлімдеді: "Досым, әлемде бір долларым жоқ, бірақ егер қашқынға таңғы ас керек болса, оны маған жіберсің". Байард консерватор болды және Америка Азамат соғысы кезінде дәстүрді өзінің түсінігінде сақтады. Ол Оңтүстікке бейбіт түрде бөлінуге рұқсат беру керек деп сенді және жеке түрде Делавэрдің бөлінуіне және мәселені шешу үшін штаттық конвенция шақыруға үміттенеді. Ол меншік иелерінің құқықтарын негізге ала отырып, аболиционистердің шараларына қарсы болды. Ол сондай-ақ Азамат соғысына және Оңтүстік штаттарының тәуелсіздігін басуға бағытталған кез келген президенттік немесе конгресс актілеріне қарсылығын білдірді. Азамат соғысы кезінде Сенат барлық сенаторлардан Одаққа адалдық ант беруді талап етті. Байард мұндай анттың конституцияға қайшы келетінін айтып, бас тартты және ант бергеннен кейін оның заңдылығын даулап ұзақ сөйлегеннен кейін сенаторлық қызметінен кетті. Оның ізбасары Джордж Р. Риддлдің 1867 жылғы 29 наурызда қайтыс болуы Сенаттағы орынды бос қалдырды. Байард Уилмингтондағы заңгерлік тәжірибасын тоқтатты және бос орынға тағайындалды. Кейін ол оны толтыруға сайланды және 1867 жылғы 5 сәуірден 1869 жылғы 3 наурызға дейін қызмет етті. Президент Эндрю Джонсонды сотқа тарту ісі кезінде Байард "күнәсіз" деп дауыс берді. Қайта сайланудан бас тартқаннан кейін, ол денсаулығы нашарлағанға дейін бірнеше жыл жеке практикамен айналысты. 1872 жылы ол Кредит Мобиль ісінде тергеу үшін Өкілдер палатасы Сенатқа ұсынған тоғыз саясаткердің бірі болды. Ол бұл оқиға туралы ешқандай білімі жоқ екенін жазған хат жіберді және оның есімі тергеуден алынып тасталды.