Кіріспе

Осидж – Лондонның Барнет ауданындағы, Брансуик Парк пен Саутгейт арасында, Лондонның Энфилд ауданымен шекарасынан батысқа қарай орналасқан аудан. Оны N14 пошта индексінің Барнетке тиесілі бөлігі деп шартты түрде айтуға болады. Осидждің ресми шекарасы жоқ және ол Брансуик Парк, Шығыс Барнет сайлау округінің ішінде толығымен орналасқан; алайда Оук Хилл паркі солтүстікте және Пиммс Брук батыста табиғи шекара құрайды, ал шығыста A111 тас жолы және оңтүстік және/немесе шығыста Пикадилли метро желісі жатыр. Осидждің екі басты жолы – Осидж Лейн және Хэмпден Вэй, олар Хэмпден сквері деп аталатын қиылыста (қазіргі айналма жол) қосылады. Айналма жолдың маңында үш дүкен қатары мен Осидж Армс пабы орналасқан. Оңтүстік-батыс жағында Пиммс Брук арқылы өтетін және Нью-Саутгейт зиратына жететін жасыл белдеу аймағы бар; жанындағы Уайтхаус Вей көшесі Майк Лидің «Секреттер мен өтірік» фильміндегі сахналарға түсірілім алаңы болған. Жақын орналасқан Эшмол академиясы «Кик-Асс 2» фильмінің түсірілім орны ретінде пайдаланылған.

Тарих

Атауы англосаксондық, бәлкім, "hawe's ege" деген сөзден туындаған, ол көне ағылшын тіліндегі "hawe" сөзі мен Southaw орманының шекарасын білдіреді. Алғаш рет 1176 жылы Генрих II-нің Сент-Олбанс аббатына берген жарғысында тіркелген, онда аббаттың сол жердегі ормандық меншігі, кейіннен Енфилд Чейс деп аталған жермен шектесетіні айтылған. Бұл аймақ әртүрлі атаулармен белгілі болған: Хузеог, Хосегге, Хузезег, Хвезег, Оузаге, Оузаге, Оузаге және Уссаге. Монастырлар таратылғаннан кейін жер сатылып, үлкен үй салынды және саябақ құрылды. Бір дерек бойынша, жерді пайдалану шартының бірі – еретиктерді өртеу үшін отындық ағаш жеткізу болған. 1614 жылы меншік Роберт Берклиге неке арқылы өтті, ал 1652 жылы үй Хэдли әулетінің төрт буынының тұрақты мекеніне айналды. Осидж шағын ауылдық иелік ретінде бейнеленген, ол Cockfosters Road (қазіргі Chase Side, Миддлсекс/Хертфордшир округінің шекарасының бір бөлігі) және Blind Lane (қазіргі Osidge Lane) маңындағы сарайдың төңірегінде орналасқан. Шығыс Барнет приходының құрамында, Сент-Олбанс/Хертс жүзінде Осидж 1863 жылы Шығыс Барнет аңғарының қалалық округіне қарады, 1935 жылы Шығыс Барнет қалалық округі болып қайта аталды. Аймақ 20 ғасырдың басына дейін ауылдық сипатын сақтап келді, тек 1930 жылдардың басында қалалық құрылысқа ұшырағанға дейін шекарасында аз ғана тұрғын үйлер болды. Содан кейін Осиджге Пиммс Брук, Оакхилл және Саутгейт шекарасымен шектелген кеңейтілген аумақты қамтитын сайлау округі мәртебесі берілді, ал 1965 жылы округ Лондонның Барнет ауданына қосылды. Осидж 1968 жылғы жергілікті сайлауда таратылған Барнет округтерінің бірі болды, кеңейтілген Брансуик Парк округінің құрамына кірді.

Атақты тұрғындар

Сэр Роберт Беркли, судья және саясаткер; бастапқы Осидж сарайында тұрды. Джон Хэдли, математик және өнертапқыш; бастапқы Осидж сарайында тұрды. Сэр Томас Липтонның ескерткіш үйі 1935 жылы ашылып, 2014 жылы жабылды, содан кейін бұл жер Липтон Клоуз деп қайта жаңартылды. Бұрынғы сарай 1982 жылы II санаттағы ескерткіш мәртебесін алды. Пол Скотт (романшы), Хэмпден Уэйде тұрды. Әнші-сазгер Эми Уайнхаус бала кезінде Осидж-Лейн және Уайтхаус-Вейде тұрды, сондай-ақ Осидж бастауыш мектебі мен Эшмол академиясына қатысты.

Білім

Осиджге Хэмпден Уэй балабақшасы, Шығыс Барнет күндізгі балабақшасы, Осидж бастауыш мектебі, Монкфрит бастауыш мектебі, Эшмол бастауыш мектебі және Эшмол академиясы қызмет көрсетеді, сондай-ақ жақын жердегі Брансуик Парк бастауыш мектебі де бар. 2005 жылы Осидж бастауыш мектебі жаңалықтарда болды, себебі аспаз Франсуа Нуаиллат ұлдарына берілетін мектеп тамақтарының нашар сапасына қатты ренжіп, мектеп асханасын өз басқаруына алды. Мектеп 2016 жылы 80 жылдығын тойлады; оның бұрынғы түлектерінің арасында Алан Корен, Рейчел Стивенс және Дэн Гиллеспи Селлс бар.

Бос уақыт

5 Шығыс Барнет скаут тобы Осидж-Лейн көшесінде орналасқан. Скауттар үйінің жанында Ветерандар залы бар, ол 1964-2003 жылдар аралығында жұмыс істеген Монкфрит ер балалар клубына үй иесі болды. Клуб 1980-1990 жылдары тікелей музыка кештерін өткізді, оның ішінде 1981 жылы Барнеттен шыққан Omega Tribe тобының алғашқы өнер көрсетуі болды. Осиджде сондай-ақ Брансвик паркіне жақын, Осидж-Лейн көшесінің жанында орналасқан, осы аттас кітапхана да бар.

Діни нысандар

Осиджді ауданның сыртындағы үш Англикан шіркеуі қызмет көрсетеді: солтүстік бөлігін Сент-Мария-Бейбике, Шығыс Барнет, Сент-Олбанс епархиясы, ал орталық және оңтүстік бөліктерін Сент-Эндрю Саутгейт және Христос шіркеуі, Саутгейт Грин, екеуі де Лондон епархиясы қамтиды. Халықаралық Христиан қауымы Осидж-лейнде, бұрынғы ардагерлер үйінде шіркеуге ие.

Осидж және Саутгейт

Осиджді жергілікті тұрғындардың көпшілігі жеке локация ретінде қарастырмайды, оны Саутгейттің бір бөлігі деп есептейді; кейде адрестер Осидж, Саутгейт деп көрсетіледі. Бұл техникалық тұрғыдан дұрыс емес, себебі бұл аймақ 1965 жылға дейінгі Саутгейт ауданының және қазіргі Энфилд Саутгейт парламенттік округінің шегінен тысқары орналасқан, және ол әрқашан Шығыс Барнет ауданында болған. Осы шатасудың бірнеше себебі болуы мүмкін. Біріншіден, олар көбінесе бірдей N14 пошта индексінде тіркелген (бірақ Оуквуд та, Осидждің солтүстік бөлігі де EN4 индексінде). Екіншіден, Осидж Саутгейт метро стансасына және Саутгейттің Chase Side-дағы негізгі сауда орталығына жақын орналасқан. Сонымен қатар, Осидж үйі – ғасырлар бойы ауданның ең танымал үйі – негізінен Chase Side арқылы қолжетімді, ол Эдмонтон Хандред, Миддлсекс шекарасының бір бөлігін құрады, ал Саутгейт оған ең жақын ауыл болған. Сент-Эндрю Саутгейт – Осидж үйіне ең жақын шіркеу, оның тамыры Саутгейттегі Христос шіркеуіне қарасты жеңілдетілген шіркеу ретінде жатыр; 1902 жылы «The London Gazette» Томас Липтонға барондық атағы берілгенін жариялады, ол «Саутгейт ауылындағы Осидж» мекенжайын көрсетіп, «Осидж барондығының» бірінші және жалғыз иегері атанды. Сондықтан Осидж тарихы Саутгейт аймағының жергілікті тарихшыларымен зерттелген, сонымен қатар Шығыс Барнет тарихында да қамтылған (мысалы, Фредерик Чарльз Касс еңбектерінде). 1930 жылдардың ортасында «Davis Estates» Осиджді қалалық аймаққа айналдырды, бұл ауданды Саутгейтке жақындығымен және жақында ашылған Саутгейт және Арнос Гроув метро стансаларымен байланыстырып сатуға бағытталды. Осы байланысқа қарамастан, 1992 жылғы Шекаралық комиссияның есебі Осидж аймағының көп бөлігін Энфилд ауданына қосу туралы ұсынысты қабылдамады, себебі Барнет кеңесі, жергілікті мектептер мен тұрғындар «Осидж қауымдастығы өзін Барнетпен байланыстырады» деген наразылық білдірді.