АҚШ Қарулы Күштерінің әскери музыкалық ұйымдары

Кіріспе

АҚШ бірыңғай әскери қызметтерінің музыкалық ансамбльдері

АҚШ әскери музыкалық тобына АҚШ армиясы, АҚШ теңіз жаяу әскерлері, АҚШ әскери-теңіз күштері, АҚШ әуе күштері және АҚШ жағалау күзеті ұстайтын музыкалық ансамбльдер кіреді. Көбірек айтқанда, оларға басқа да федералдық және штаттық бірыңғай қызметтердің музыкалық ансамбльдері де кіруі мүмкін, соның ішінде Халық денсаулығы сақтау қызметі мен NOAA корпусы, штаттық қорғаныс күштері және жоғары әскери колледждер. Колониялық дәуірде, болашақта АҚШ құрамына кіретін аймақта орналасқан британ армиясының көп бөлігінде музыкалық топтар болған. Жергілікті американдық әскери музыкалық тобының алғашқы жазбасы 1653 жылы Нью-Гэмпшир милициясында тіркелген. АҚШ-тың ең көне әскери музыкалық тобы – 1798 жылы құрылған және «Президенттің өзі» деген атаумен танылған АҚШ теңіз жаяу әскерлерінің музыкалық тобы. АҚШ қарулы күштерінде он бір ансамбль және 100-ден астам кішкентай, активті қызметтегі және резервтік музыкалық топтар бар. Музыкалық топтар мемлекеттік келу, әскери жерлеу, кемелерді қабылдау, команданы алмастыру және шен беру рәсімдері сияқты ресми шараларда әскери музыкамен қамтамасыз етеді; олар әскери қарым-қатынастарды және әскери парадтар мен концерттер сияқты жұмылдыру шараларын қолдау үшін қоғамдық өнер көрсетулер ұйымдастырады; сондай-ақ, дислокацияланған әскери қызметшілерді көңіл көтеру үшін танымал музыкалық топтар ұсынады. АҚШ қарулы күштерінің көптеген музыкалық топтары соғыс кезінде жауынгерлік бөлімдерге қайта құрылады, олардың міндеттеріне соғыс тұтқындарын күзету және басқару орталықтарын қорғау сияқты музыкалық емес міндеттер де кіреді. Канада, Ұлыбритания және басқа да бірқатар елдерден айырмашылығы, АҚШ федералдық қарулы күштерінде «ерікті музыкалық топтар» немесе әскери форма киетін, еңбекақысыз азаматтық музыканттардан құралған музыкалық топтар жоқ. АҚШ-тың барлық әскери музыкалық топтары әскери қызметке тұрақты түрде алынған немесе офицерлік шен алған әскери қызметшілерден құралған. Бұған АҚШ жағалау күзетінің құбырлар тобы ғана ерекшелік, ол АҚШ жағалау күзетінің қосымша бөлімдерінен құралады.

Тәуелсіздікке дейін

Жүздеген жылдар бойы әскери күштер өз әскерлеріне сигнал беру үшін музыканы пайдаланған. Америка Құрама Штаттарының болашақ аумағында әскери операциялар жүргізетін әскери бөлімдерге музыканттардың қосылуының алғашқы дәлелдері 1633 жылға дейін жетеді, осы кезде Виргиниядағы колониялық милиция жаттығулар мен маневрлер кезінде марш ырғақтарын орындау үшін барабаншыларды пайдаланған. АҚШ Қарулы күштерінің Музыка мектебінің зерттеулеріне сәйкес, Америка колонияларындағы алғашқы толық әскери оркестр 1653 жылы Нью-Гэмпширде 15 гобой мен екі барабаннан тұратын құралыммен құрылған. Кейбір американдық атқыштар полктері соғыс кезінде керней мүйіздерін қабылдады, бірақ Он үш колонияда мыстың жетіспеушілігі салдарынан бұл аспапты көбінесе қарсыластың британдық және неміс күштері пайдаланды, ал американдық әскерлер фифтерге, барабандарға және тіпті Саратога шайқасында – үйрек шақыруларына сүйенді. Революциялық кезеңдегі ең танымал американдық әскери музыканттарының бірі – Барзилай Лью, оның қанды Бункер-Хилл шайқасында фиф тартуы әскерлердің рухын көтеріп, сақтап қалған деп есептеледі. Революцияның аяқталуымен АҚШ-та "барлық әскери іс-әрекеттердің соңы" келді, және әскери музыка 1798 жылы, АҚШ Теңіз жаяу әскері корпусы құрылғаннан кейін ғана ұйымдасқан түрде қайта жанданды. Теңіз жаяу әскерін құруға рұқсат беретін заңда Конгресс Барабан майоры, Фиф майоры және 32 музыкантты қаржыландыруға рұқсат берді. Сол қақтығыс кезінде тек атқыштар полкіне ғана кернейді пайдалануға рұқсат берілді. Қалған американдық күштер дәстүрлі американдық фифті пайдалануды жалғастыруға міндетті болды. Алайда, біртіндеп керней АҚШ әскерінде кеңінен қолданыла бастады. 1855 жылы АҚШ Теңіз жаяу әскері оркестрінің директоры Франческо Скала еуропалық үрдістерге еліктеп, сол оркестрдің барабан майоры үшін аю терісінен жасалған бас киімді қабылдады. Бұл өзгеріс оркестрдің дәстүрлі американдық фиф пен барабан корпусынан қазіргі түріне қайта ұйымдастырылуымен болды, және кейіннен бұл стиль АҚШ-тағы көптеген әскери оркестрлердің барабан майорларының танымал бас киіміне айналды.

For hundreds of years, military forces have used music to signal their troops. Evidence of the attachment of musicians to military units operating in what would become the United States dates to 1633, when colonial Virginia militia employed drummers to beat marching cadences during drills and maneuvers. According to research by the U. S. Armed Forces School of Music, the first complete military band in the American colonies was organized in New Hampshire in 1653 with an instrumentation of 15 oboes and two drums. Some American cavalry units adopted bugle horns during the war, however, a shortage of brass in the Thirteen Colonies largely limited use of the instrument to the opposing British and German forces, with American troops continuing to rely heavily on fifes, drums, and even – at the Battle of Saratoga – turkey calls. Among the most noted American military musicians during the revolutionary period was Barzillai Lew whose fifing during the bloody Battle of Bunker Hill has been credited with keeping troop morale high. The end of the revolution came "the end of everything military" in the United States and it was not until 1798, with the establishment of the U. S. Marine Corps, that military music returned in an organized fashion. In the enabling legislation authorizing the creation of the Marines, Congress authorized the funding of a Drum Major, Fife Major and 32 musicians. During that conflict, only the Rifle Regiment was authorized to use the bugle. All other American forces were required to continue using the traditional American fife. Gradually, however, bugles became more widely adopted by the United States military. In 1855 United States Marine Band director Francesco Scala adopted the bearskin helmet for that band's drum major in emulation of European trends. This transition occurred as the band was reorganizing itself from a traditional American fife and drum corps into its modern incarnation and the style later became popular headgear used by many military band drum majors in the United States.)

Азаматтық соғыс

Америка Азамат соғысы кезінде АҚШ армиясының әскери оркестрлері жаяу әскер бөлімшелерінде 24 музыканттан, ал атты әскерде 16 музыканттан тұратын. Музыканттарға көбінесе арнайы жеңілдіктер берілетін. Одақтың генералы Филипп Шеридан өзінің атты әскерінің оркестрлеріне ең жақсы аттар мен арнайы форма киімдерін сыйлады, "музыка осы соғысты жеңуде өз үлесін, тіпті одан да артығын қосты" деп сенді. Салтанатты және маневрлік музыкадан өзге, осы кезеңде оркестрлер әскерлер үшін сол кездегі танымал музыкадан концерттер өткізе бастады. Көптеген полк оркестрлері бұрын азаматтық оркестрлер болған, олар жаулық қимылдар басталғанда бірлесіп әскерге шақырылған. 24-ші Массачусетс ерікті полкінің сарбазы Джон Партридж үйіне жазған хатында оның бөлімшесінің адамдары полк оркестріне, бұрын Патрик Гилмор басқарған Бостондық азаматтық оркестрге қандай құрметпен қарағанын жазды:

Наурыз музыкасы дәуірі (1870-1900)

Соғыстан кейінгі кезеңде Джон Филип Соуза, Генри Филмор және Эдвин Юджин Бэгли сияқты өнімді американдық композиторлардың көптеген шығармаларының арқасында американдық әскери және әскери үлгідегі оркестрлер күркіреген мыс аспаптар мен ауыр соққылы аспаптармен орындалатын, жылдам темптегі шерулердің ерекше стилімен танылды. Бір музыка сыншысы 1872 жылғы Бостон мерекесі туралы жазғанда, шақырылған Гренадир гвардиясының оркестрінің "барқыттай тегістігін" АҚШ армиясының оркестр шебері Патрик Гилмор ұйымдастырған келесі қойылыммен салыстырды, онда "шамамен жиырма мыңдық түрлі-түсті хор, қабілеттері әртүрлі мыңға жуық музыканттан тұратын оркестр, бу күшімен іске қосылған орган, өте үлкен барабан және бірнеше артиллериялық батареялар" болды. 1880 жылдардан бастап, АҚШ Армиясының Инженерлік корпусы АҚШ Армиясының Инженерлік мектебінде (бұрынғы Виллеттс Пойнт, Нью-Йорк қаласындағы Инженерлік мектеп) оркестр ұстады. Оған швейцариялық иммигрант және дирижер Юлиус Хампер жетекшілік етті. Оркестр 1900 жылдардың басында Вашингтон қаласында 20 жылдан астам қызмет еткеннен кейін таратылды.

ХХ ғасырдан бүгінгі күнге дейін

1900 жылдардың басында Американың отарлық империясының шалқарына дейін әскери оркестрлер құрыла бастады. Олардың ішіндегі ең танымалдары – Уолтер Лавинг басқарған Филиппин жандармериясы оркестрі. Армия және Теңіз күштері өмірінде «дүниедегі ең жақсы әскери оркестрлердің бірі» деп сипатталған және Джон Филип Соузамен тең дәрежедегі АҚШ Теңіз жаяу әскері оркестрімен шайқасқан бұл топ 1909 жылғы АҚШ президенттік инаугурация шеруіне жетекшілік етті. Бұл «Президенттің өзінің» оркестрінен басқа топтың алғашқы рет мұндай рөл атқарғаны болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ қарулы күштерінде кәсіби азаматтық музыканттардың көптеп келуі байқалды. Бұл, ішінара, АҚШ армиясының бар болған төрт қара түсті полкіне қосымша 27 африкалық-американдық полктің жұмылдырылуының нәтижесі болды. Жаңадан құрылған бөлімшелердің оркестрлеріне көбінесе Нью-Йорк пен Чикаго клубтарында өнер көрсеткен тәжірибелі қара блюз және джаз музыканттары жетекшілік етті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әуе күштері Гленн Миллерді өзінің оркестрін басқаруға шақырды. Бұл Әуе күштері оркестрлерінің заманауи музыканы қолданып, әуешілерді көңілді ету және шабыттандыру дәстүрін қалыптастырды. Бұл тарих «Гленн Миллер тарихы» фильмінде бейнеленген. 1949 жылы АҚШ Әуе күштері Әуе күштері барабан және бугль корпусын, сондай-ақ Әуе күштері құбырлар оркестрін құрды. Бірінші топ 1961 жылы шығындарды қысқарту мақсатымен таратылды. Әуе күштері құбырлар оркестрі тоғыз жылдан кейін, 1970 жылы деактивацияланды. 20-ғасырға қарай әскери музыка жауынгерлік операциялардың ажырамас бөлігі болмай қалды. Әскери оркестрлердің болуы қоғамдық міндеттерді орындау және әскерлердің моральдық жағдайын жақсартумен байланысты болды. Дегенмен, кейбір ерекше жағдайлар болды. Соңғы кезде әскердің музыкалық топтарын қолданудың бір мысалы Вьетнам соғысы кезінде орын алды. АҚШ армиясының генерал-майоры Джон Хей 1-ші жаяу әскер дивизиясының оркестріне «Полковник Боги маршын» орындап, Солтүстік Вьетнам армиясы (NVA) бақылауындағы жолмен жүруге бұйрық берді. Хабарлама бойынша, NVA күштері көшпенді шеруден соншалықты шатасып, аймақтан шығып кетті, бұл американдық жаяу әскеріне қарсылықсыз жолды басып алуға мүмкіндік берді. 1992 жылы сенатор Сэм Нанн өзінің туған штатындағы АҚШ әскери базаларын жабуға қарсы күресіп, бейбітшілік дивидендінің бөлігі ретінде АҚШ Әскери академиясын, АҚШ Теңіз академиясын және АҚШ Әуе күштері академиясын қолдайтын әскери оркестрлерді таратуды ұсынды. Нанн кадеттер мен мичмендер өздерінің оркестрлерін құрып, АҚШ-қа 10 миллион долларға дейін үнемдеуі керек деді. Қызмет академияларының өкілдері кадеттік өмірдің студенттік өмірге қарағанда ерекше екенін, сондықтан академиялық оркестрлерді еріктік топтармен ауыстырудың қиын екенін түсіндірді. Бұл ұсыныс стратегиялық қорғаныс бастамасынан 1 миллиард долларды қысқарту туралы кең пікірталасқа толы болды және ілгері жылмады. 2011 жылы Бети Макколлум, ол қарсы болған, Қоғамдық хабар тарату корпорациясының қаржысын қысқартуға бағытталған ұсынысқа жауап ретінде әскери оркестрлердің бюджетінің 40 пайызын қысқартуды талап етті. МакКоллумның ұсынысын Флит резервтік қауымдастығы сынға алды, ал Ұлттық музыкалық білім беру қауымдастығы оны «әлеуетті түрде құлдырауы мүмкін» деп сипаттады. МакКоллумның заң жобасы бастапқыда жеңіліске ұшырады, бірақ конгрессмен екінші рет қайта енгізді, ол екі партияның қолдауымен аздап қабылданды. Ақырында АҚШ Сенаты оны қабылдамады. 2012 жылы МакКоллум өзінің түзетуін қайта енгізе отырып, әскери музыка бағдарламаларын қаржыландыруды тоқтатуға тырысты. МакКоллумның одан әрі әрекет етуін алдын алу үшін АҚШ Әуе күштері Әуе күштері резервінің, Тынық мұхит Аляскасының және Еркіндіктің оркестрлерін таратып жіберді. Әуе күштерінің резервтегі оркестрі 1941 жылы АҚШ армиясының әуе корпусының бірінші әуе күштерінің оркестрі ретінде құрылған Әуе күштерінің ең көне музыкалық ансамблі болды. Үш белсенді оркестрден басқа, сол кездегі он бір Әуе Ұлттық гвардиясының оркестрінің алтысы деактивацияланды. 2016 жылы АҚШ өкілі Марта МакСалли, Аризонадан шыққан республикашыл, концерттерде, шерулерде, кештерде және басқа да қоғамдық іс-шараларда орындауларын жою үшін әскери оркестрлерге арналған 430 миллион долларлық қаржыны алып тастауға қорғаныс шығындары туралы заңға түзету енгізді. Түзету Өкілдер палатасы дауыспен қабылданды және енді Сенатқа жіберіледі. МакСалли әскери оркестрлерге әскери жерлеу рәсімдері мен белгілі бір іс-шараларда ойнауға рұқсат етіледі деді.

By the early 1900s military bands were being established in the far flung reaches of the American colonial empire. Most notable among them was the Philippine Constabulary Band under the direction of Walter Loving. The group, described by Army and Navy Life as "one of the finest of all military bands in the world," and credited with John Philip Sousa as being equal in quality to the U. S. Marine Band, led the 1909 U. S. presidential inauguration parade, the first time a band other than "The President's Own" had done so. During World War I, the U. S. armed forces experienced a great influx of professional civilian musicians resulting, in part, from the mobilization of 27 African American regiments to augment the U. S. Army's existing four Black regiments. The regimental bands of these newly formed units were frequently led by Black blues and jazz musicians experienced performing in the clubs of New York and Chicago. During World War II, the US Army Air Forces recruited Glenn Miller to lead its band. This resulted in a tradition of USAF bands often using contemporary music to entertain and inspire airmen. This history was reflected in the motion picture “The Glenn Miller Story”

In 1949 the U. S. Air Force established the USAF Drum and Bugle Corps and a USAF Pipe Band. The former group continued until it was eliminated in 1961 as a cost cutting measure. The USAF Pipe Band was deactivated nine years later, in 1970. By the 20th century, military music had effectively ceased to be an integral part of combat operations with the existence of military bands becoming a function of public duties and troop morale and welfare. Occasional exceptions existed, however. One later example of the use of a band in combat occurred during the Vietnam War when U. S. Army Major General John Hay ordered the 1st Infantry Division band to march down a road held by the North Vietnamese Army (NVA) while playing the "Colonel Bogey March". NVA forces were, reportedly, so confused by the impromptu parade that they withdrew from the area, allowing American infantry to seize the road without opposition. In 1992 Senator Sam Nunn – fighting to stop closures of U. S. military bases in his home state as part of the peace dividend – instead suggested elimination of military bands that support the U. S. Military Academy, U. S. Naval Academy, and U. S. Air Force Academy. Nunn said that cadets and midshipmen should volunteer to form their own bands instead, which would save the U. S. up to $10 million. Representatives of service academies responded by explaining that, due to the unique nature of cadet life relative to student life at civilian universities, it would not be practical for volunteer ensembles to replace the academy bands. The proposal ultimately became stalled in a larger debate about trimming $1 billion from the Strategic Defense Initiative and did not move forward. In 2011 Rep. Betty McCollum, responding to a proposal she opposed that would curb funding for the Corporation for Public Broadcasting, called for 40 percent of military band budgets to be slashed. McCollum's suggestion was decried by the Fleet Reserve Association and described by the National Association for Music Education as "potentially devastating." The McCollum bill was initially defeated, but reintroduced by the congresswoman a second time, when it narrowly passed with bipartisan support. It was ultimately dropped by the U. S. Senate. In 2012, McCollum again attempted to defund military music programs by reintroducing her amendment. In an effort to preempt further action by McCollum, the U. S. Air Force proactively disbanded the Band of the Air Force Reserve, the Band of the Pacific Alaska, and the Band of Liberty. At the time of its deactivation, the Band of the Air Force Reserve was the Air Force's oldest musical ensemble, founded in 1941 as the First Air Force Band of the U. S. Army Air Corps. In addition to the three active duty bands, six of what were then eleven Air National Guard bands were also deactivated. In 2016, U. S. Representative Martha McSally, a Republican from Arizona, introduced an amendment to the defense spending bill to remove $430 million in funding for military bands to eliminate their performance at concerts, parades, dinners, and other public events. The amendment passed the House of Representatives on a voice vote and now goes to the Senate. McSally said military bands would still be allowed to play at military funerals and certain ceremonies.

Бөрік барабандары

Американдық революция кезінде геральдикалық белгілері болмаған кейбір әскери бөлімдер барабандарының алғы бетіне бүркіт суреттеген (британдық дәстүр бойынша, полктің гербі барабандарды безендіру үшін қолданылатын). Бұл дәстүр соғыс аяқталғаннан кейін де сақталды, және әртүрлі поздағы бүркіттермен барабандарды безендіру, көбінесе әскери оркестрдің талғамына сәйкес жалғасты. 1812 жылғы соғысқа дейін, жаяу әскер бөлімдері үшін бүркіттерді көк түс фонға, ал артиллерия үшін қызыл түс фонға бояу міндетті болды, бірақ бүркіттердің дизайны көбінесе жеке шеберліктің туындысы болып қала берді. 1840 жылдардан бастап АҚШ армиясы барабанда қолданылатын бүркіттерді стандартизациялауға тырысты, және Азамат соғысына қарай оркестрлерге бекітілген суреттерді салу үшін трафареттер берілді, бірақ соңғы өнімді аяқтау мен бояу кезінде де белгілі бір ерекшеліктер сақталды. Армия Геральдикалық институты құрылғаннан кейін, бүркіт суреттелген барабандар ағылшын дәстүріне оралып, әртүрлі бөлімдердің ерекше белгілерімен безендірілген барабан дизайндарымен ауыстырылды.

Регалиялар

АҚШ-тың көптеген әскери оркестрлеріне регалия жиынтығы беріледі, оған әдетте оркестр тағайындалған бөлімшенің ерекше белгісімен безендірілген және жиі басқа да символдармен, мысалы, шағын науқандық ленталармен бірге барабан майоры киетін белдік кіреді; барабан майоры алып жүретін және бөлімшенің атымен ойылған хромды жезтау; сондай-ақ оркестр барабандарын орауға арналған бөлімшенің ерекше суреті. Көптеген оркестрлерде барабан майорлары өз формаларын көбінесе аю терісінен жасалған бас киімдермен және ақ былғары қолғаптармен толықтырады. Ал кейбіреулері оның орнына қалпақ киеді.

Бірлік жүрісі

Кейбір АҚШ армиясының бөлімдері ресми түрде өздерінің әскери марштарын мойындайды. Армиялық музыкалық тобы бар әскер бөлімдері командирдің өтінішімен және АҚШ Армиясы Әскери тарих орталығының бекітуімен бірлік маршын немесе әнін қабылдай алады. Ресми марштары мен әндері бар бөлімдерге 1-ші жаяу әскер дивизиясы ("Big Red One Song"), 3-ші бронетанкті дивизия ("Spearhead Song"), 7-ші жаяу әскер дивизиясы ("New Arirang March") және 3-ші жаяу әскер дивизиясы ("Dogface Soldier") және тағы да басқалары жатады.

Басты топтар

АҚШ әскери премьер-ансамблі – АҚШ қарулы күштерінде арнайы мәртебе берілген әскери оркестр. Мұндай топтар ең жақсы музыканттарды тарту үшін құрылып, басқарылады, сондықтан қатарына ілуге бәсекелестік өте жоғары. Әдеттегі әскери емес ансамбльдер белгілі бір әскери бөлімдерге немесе басқару органдарына музыкалық қолдау көрсетсе, премьер-ансамбльдер АҚШ әскериін жалпы халыққа таныстыру және екі ғасырдан астам уақыттан бері американдық әскери музыкасының мұрасын сақтау мақсатында құрылған. Қазіргі таңда мұндай он бір топ бар.

Әскер

Төрт жетекші ансамблінен өзге, АҚШ армиясы дивизиялар, корпус және армияларды қолдау мақсатында бөлімшелік ансамбльдер ретінде бекітілген 25 әрекеттегі әскери музыкалық топты ұстайды. Сонымен қатар, 17 жартылай штаттан тыс АҚШ армиясының резерві және 44 жартылай штаттан тыс Ұлттық гвардиясының музыкалық тобы да сақталады.

Теңіз әскерлері

Екі премьералық ансамбльден басқа, АҚШ Теңіз жауынгерлерінің құрамында он, 50 адамнан тұратын далалық топтар да бар: Квантико Теңіз жауынгерлері тобы (Квантико, Вирджиния штаты), 2-ші Теңіз авиациялық қанатының тобы (Черри Пойнт, Солтүстік Каролина штаты), 2-ші Теңіз дивизиясының тобы (Кэмп Лежон, Солтүстік Каролина штаты), Паррис аралы Теңіз жауынгерлері тобы (Паррис аралы, Оңтүстік Каролина штаты), Теңіз күштерінің резервтік тобы (Нью-Орлеанс, Луизиана штаты), 1-ші Теңіз дивизиясының тобы (Кэмп Пендлтон, Калифорния штаты), 3-ші Теңіз авиациялық қанатының тобы (Мирамар, Калифорния штаты), Сан-Диего Теңіз жауынгерлері тобы (Сан-Диего, Калифорния штаты), Тынық мұхиты Теңіз күштерінің тобы (Канео-Хей, Гавайи штаты) және III Теңіз экспедициялық күштерінің тобы (Окинава, Жапония). Теңіз жауынгерлерінің далалық топтары, АҚШ Теңіз жауынгерлерінің «Президенттің өз» және «Коменданттың өз» атты барабан және бугль корпустарынан өзгеше, тек музыкамен ғана айналыспайды. Жауынгерлік операциялар кезінде топтар артқы аймақты қорғауға жауапты болып табылады және дивизиялық немесе қанатты командалық орталықтың күзет взводы ретінде қайта ұйымдастырылады. 10 USMC далалық тобы және «Коменданттың өздері» Теңіз жауынгерлерінің музыканттарды қабылдау бағдарламасының (MEOP) нұсқалары болып табылады.

Әскери-теңіз флоты

Әскери-теңіз күштерінің екі негізгі ансамблінен өзге, тоғыз "флоттық оркестрі" бар. Олардың алтауы құрлықтағы Америка Құрама Штаттарында, ал қалған үшеуі Гавайи, Италия және Жапонияда орналасқан. Little Creek–Fort Story бірлескен экспедициялық базасындағы Әскери-теңіз музыка мектебі Әскери-теңіз күштері мен Теңіз жаяу әскері музыканттарын даярлауға жауапты.

Жағалау күзеттері

АҚШ Жағалау күзетінің Жағалау күзеті оркестрінен басқа қосымша ансамбльдері болмаса да, АҚШ Жағалау күзетінің құбырлар оркестрі Жағалау күзетінің ұйымдарына және басқа да АҚШ әскери қызметтеріне ұлттық, аймақтық және жергілікті музыкалық қолдау көрсететін әскери және азаматтық ерікті мүшелерден құралған. 100-ден астам мүшелі құбырлар мен барабан оркестрі Жағалау күзеті кемелерін іске қосу, команданы алмастыру рәсімдері, жерлеу рәсімдері және басқа да қоғамдық қауіпсіздікке қатысты іс-шаралар үшін домбырашылар мен барабаншыларды ұсынады. Жеке қаржыландырылатын ұйым болғанымен, ол АҚШ Жағалау күзетінің арнайы рұқсатымен жұмыс істейді, бұл оған "Жағалау күзеті" атауын пайдалануға мүмкіндік береді. Оның барлық мүшелері – қазіргі қызметтегі Жағалау күзетшілері, Жағалау күзетінің резервіндегілер, Жағалау күзетінің жауынгерлік ардагерлері, Жағалау күзетінен зейнеткерлер немесе АҚШ Жағалау күзетінің қосымша құрамының мүшелері. Оркестр киімі Жағалау күзетінің тартанынан тігілген киіт, әскери споран және Tropical Blue Long түсті әскери формасы немесе тиісті ленталар мен белгішелермен көк түсті жеңіл формадан тұрады. USCG қосымша құрамының Аризона оркестр флотилиясы және Жағалау күзеті академиясының "Windjammers" барабан және бугль корпусы да жеке қаражат есебінен ұсталады.

Кадет әуендері

Алты жоғары әскери колледждің әрқайсысы, сондай-ақ АҚШ Жағалау күзет академиясы және АҚШ Сауда теңіз академиясы, рәсімдік шараларды қолдау және спорттық іс-шараларда өнер көрсету үшін кадеттерден құралған оркестрлерді ұстайды. 1819 жылы құрылған Норвич университетінің оркестрі – мұндай топтардың арасындағы ең көнесі. Техас A&M университетінің Fightin' Texas Aggie Band оркестрі 400-ден астам мүшесімен АҚШ-тағы ең ірі әскери оркестр болып табылады. АҚШ Сауда теңіз академиясы – толық уақытты ансамбльге ие болмайтын жалғыз федералдық әскери академия. «Джордж М. Коханның өз тобы» деп аталатын студенттік оркестр, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде мектепте құрылған, бірақ кейін таратылған толық уақытты оркестрдің мұрагері. Бірнеше академияларда аспаптар оркестрлері бар. АҚШ Әскери академиясының Вест-Пойнт кадеттерінің аспаптар және барабандар корпусы 1973 жылы құрылса, АҚШ Әскери-теңіз академиясының аспаптар және барабандар тобы 1996 жылы академияның 1961 жылғы түлектерінен алынған қаржымен құрылды. Екі ансамбль де өздерінің әскери тартандарымен сәйкес келетін таулық киім киеді. 1997 жылы Вирджиния әскери институтында құрылған VMI аспаптар оркестрі, стандартты VMI кадеттерінің формасын, бірақ шалбардың орнына VMI тартанымен суйек киеді. «Citadels Regimental Pipe Band» оркестрі 35-40 аспапшы мен барабаншыдан тұрады. 1991 жылы ол, Citadel полк оркестрімен бірге, Корольдік Эдинбург әскери татуировкасына қатысқан АҚШ-тан шыққан алғашқы университеттік әскери оркестр болды. Бұл жағдай қазіргі уақыттағы төрт АҚШ әскери колледжінің тек үшеуінде ғана орын алады, олардың барлығы өздерінің әскери оркестр дәстүрлерін сақтайды.

Мемлекеттік қорғаныс күштерінің және теңіз әскерлерінің оркестрлері

Қазіргі уақытта елдегі белсенді мемлекеттік қорғаныс күштерінің ішінде бірнеше әскерлік музыкалық топ өз мемлекеттерінің, үкіметтерінің және заң шығарушы органдарының салтанатты іс-шараларын музыкалық сүйемелдеу үшін белсенді қызмет етеді. Олардың қатарында Мэриленд мемлекеттік қорғаныс күштерінің әскерлік оркестрі, Джорджия мемлекеттік қорғаныс күштерінің әскерлік оркестрі, 2-ші рота губернатордың жеке күзетшілері (атты әскер), Нью-Гэмпшир мемлекеттік қорғаныс күштерінің атты музыкалық тобы және Коннектикут штатының милициясының оркестрлері бар. Бұл топтар, басқаларымен бірге, осы күштердегі әскери оркестрлердің ұзақ дәстүрін сақтайды, ортақ тарихы бар Қарулы Күштер мен Ұлттық гвардиямен байланыста.

Далалық музыка құрамалары (барабандар корпусы және барабан мен кернейлер корпусы)

Тек АҚШ армиясының Ескі гвардиялық флейта және барабан корпусы мен АҚШ теңіз жаяу әскерлерінің барабан және горн корпусы ғана АҚШ қарулы күштеріндегі далалық музыкалық құралымдардың ұзақ дәстүрін сақтап келеді, бұл дәстүр қазіргі таңда ӨҚК (Өзіндік қорғаныс күштері) мен Ұлттық гвардияда жоқ. Осы құралымдардың тамыры британдық биліктің ұзақ жылдарына дейін барып жетеді, ол кезде қазіргі АҚШ-тың шығысына флейташылар мен барабаншылардан құралған барабандар корпусы келді, олар британдық армияның жаяу әскер полктерімен бірге колонияларға келді, сондай-ақ 17 және 18 ғасырларда жергілікті түрғындардан құрылған милициялар мен жергілікті қорғаныс полктерімен бірге келді, ал кейіннен 19 ғасырда армия, теңіз жаяу әскерлері және теңіз күштерінің барабан және горн корпустары пайда болды.