Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кемп Коллинз (Форт Коллинз әскери резервациясы деп те аталады) – Колорадо территориясындағы АҚШ армиясының 19 ғасырдағы бекінісі. Бұл форт 1862 жылдың жазында, кейін Колорадо соғысы деп белгілі болған қақтығыста, жергілікті американдықтардың шабуылдарынан Оверленд жолын қорғау мақсатымен құрылды. Лаример округіндегі Каше-ла-Пудре өзенінің жағасында орналасқан, ол қирасты су тасқынынан кейін Лапортқа жақын бастапқы орнынан көшірілді. Пудре өзені бойындағы екінші орны 1866 жылға дейін пайдаланылды және Форт-Коллинс қаласының негізін қалауға себеп болған орталыққа айналды.
Camp Collins (also known as the Fort Collins Military Reservation) was a 19th century outpost of the United States Army in the Colorado Territory. The fort was commissioned in the summer of 1862 to protect the Overland Trail from attacks by Native Americans in a conflict that later became known as the Colorado War. Located along the Cache la Poudre River in Larimer County, it was relocated from its initial location near Laporte after a devastating flood. Its second location downstream on the Poudre was used until 1866 and became the nucleus around which the City of Fort Collins was founded.
Лапорттың орналасқан жері (18621864)
Лагерь 1862 жылдың 22 шілдесінде қолданысқа берілді, кейіннен 11-ші Огайо кавалериясының полковнигі және Небраска округінің АҚШ армиясының Батыс субокругінің штабы – Форт Ларамидің коменданты Уильям О. Коллинздің есімімен аталып, сақталды. Лапорттағы алғашқы лагерьді 9-шы Канзас кавалериясының B ротасы құрып, басқарды. Форттың мақсаты – көшпелі керуендерді және Оверленд жолындағы Оверленд Стейдж желілерін жазықтардағы үндістердің күшейіп бара жатқан шабуылдарынан қорғау болды. Лакота тайпасының ақтардың солтүстікке енуіне наразылығы күшейгендіктен, Эмигранттар жолы уақытша түрде Солтүстік Плат өзенінен Оңтүстік Плат аңғарына көшірілді. Лагерь маңындағы арапахо және шайен тайпаларымен қарым-қатынас көбінесе бейбіт болғанымен, Колорадоның шығыс жазығындағы пауни және басқа тайпалардың ақтардың қоныстануына деген қарсылығы армияны жолды қорғау үшін сақтық шарасы ретінде фортты құруға итермеледі. Лагерь қазіргі Лапорт поселкесінің (алғашқыда Колона) жанында салынды, оны төрт жыл бұрын, 1858 жылы Антуан Жанис және Форт Ларамиден келген басқа қоныс аударушылар құрған болатын. Аймақ келесі жылы болған Колорадо алтын асығысына қатыспағанмен, Пудре өзені бойындағы Колорадо Пьемонтының құнарлы жерлері 1860 жылдардың ортасында көптеген қоныс аударушыларды тартып алды. Арапахо тайпасы тауларға жақын Пудре өзені бойындағы ауылдарда тұрып, қоныс аударушылармен бейбіт қатар өмір сүрді, бірақ 1861 жылы АҚШ үкіметімен жасалған келісім бойынша шығыс жазығындағы аң аулау жерлерін жоғалтты. Форт алғашқы екі жылы салыстырмалы түрде тыныш болды. Форт құрылған кезінде тікелей қақтығысқа түспеді және қабырғалармен қоршалған емес. 1862 жылдың күзінде 9-шы Канзас кавалериясы капитан Дэвид Л. Харди басқаратын 1-ші Колорадо ерікті кавалериясының жасағымен ауыстырылды. Келесі жылдың шілдесінде Харди мен M ротасы таулардағы жауыз юта тайпасын қуу үшін форттан кетіп, лагерьді лейтенант Джордж У. Хокинс басқаратын 1-ші Колорадоның B ротасының бақылауында қалдырды. 1864 жылдың сәуірінде B ротасына сол жердегі гарнизонды нығайту үшін Санборн лагеріне бару бұйрық берілді, бұл орынды Уильям Х. Эванс басқаратын 11-ші Огайо кавалериясының F ротасы 1864 жылдың мамыр айының ортасында келгеннен кейін толтырды. Оның тарихындағы ең маңызды оқиға 11-ші Огайо келгеннен кейін бір ай ішінде болды. Бұл оқиға шайқас емес, 1864 жылдың маусым айының басында көктемгі қардың еруінен көтерілген Пудре өзенінің тасқыны болды. Тасқын лагерьті дерлік толығымен қиратты, көптеген сарбаздар өмірлерін сақтап қалуға тырысты.
The camp was commissioned on July 22, 1862, and later named for Lt. Col. William O. Collins, colonel of the 11th Ohio Cavalry and the commandant of Fort Laramie, the headquarters of the U. S. Army's West Sub district of the District of Nebraska. The initial camp at Laporte was constructed and manned by Company B, 9th Kansas Cavalry. The mission of the fort was to protect the emigrant trains and Overland Stage lines on the Overland Trail from the growing hostile attacks of the Plains Indians. The growing hostility of the Lakota to white encroachment further north had forced the temporary relocation of the Emigrant Trail from the North Platte River to the South Platte valley. Although relations with the Arapaho and Cheyenne in the vicinity of the camp were largely peaceful, the hostility of the Pawnee and other tribes on the Colorado Eastern Plains towards white settlement prompted the Army to establish the fort as a precautionary measure to protect the trail. The camp was founded near the existing settlement of Laporte (originally Colona) that had been founded four years earlier in 1858 by Antoine Janis and other homesteaders from Fort Laramie. Although the region was not part of the Colorado Gold Rush that erupted the following year, the fertile lands of the Colorado Piedmont along the Poudre attracted a growing number of homesteaders in the mid 1860s. The Arapaho continued to live in villages along the Poudre near the mountains, coexisting peacefully with the settlers, despite the loss of their hunting grounds on the eastern plains in 1861 by treaty with the U. S. government. During its first two years, the fort remained a somewhat peaceful outpost. The fort saw little direct action during its commission and was never stockaded with walls. In the fall of 1862, the 9th Kansas Cavalry was relieved by a detachment of the 1st Colorado Volunteer Cavalry under Captain David L. Hardy. The following July 1863, Hardy and Company M left the fort to pursue hostile Utes in the mountains, leaving the camp in control of Company B of the 1st Colorado under Lt. George W. Hawkins. In April 1864, Company B was ordered to Camp Sanborn to bolster the garrison there, leaving a void that was filled in mid May 1864 by the arrival of Company F of the 11th Ohio Cavalry, commanded by William H. Evans. The most significant event its history occurred within a month after the arrival of the 11th Ohio. The event was not a battle but the flooding on the Poudre River, swollen from spring snow melt, in early June 1864. The flood destroyed the camp nearly completely, with many of the soldiers barely escaping with their lives.
Пудренің орналасқан жері (18641867)
Бұл жердің болашақта пайдалануға жарамсыздығы Эвансты лейтенант Джозеф Ханнаға баламалы жер іздеуді тапсыруға мәжбүр етті. Жергілікті қоныс аударған Джозеф Мейсон өзінің иелігіне іргелес жаңа орынды ұсынды, ол Пудре өзені бойында төмен қарай шақырымдай жерде орналасқан, өзеннің оң жағалауындағы биік жазықта. Бұл орын су тасқынынан қорғаныш берді, айналасының көрнекті көрінісін ұсынды және тікелей "Денвер жолында" – округ арқылы өтетін Оверленд жолының бір бөлігінде орналасқан. Бұл орын Лапорттағы салон мен басқа да ұсыныстардан алыс болудың қосымша артықшылығын берді. 1864 жылдың 20 тамызында полковник Коллинз №1 арнайы бұйрық шығарды, ол Мейсон ұсынған орынға лагерьді көшіруді тапсырды. Жаңа бекініс, сол кезде "Форт Коллинз" деп аталды, 22 қазанға дейін толыққандай иеленді, ал Лапорттағы орын толығымен тасталды. Жаңа орын бастапқы орын сияқты тікелей қақтығыстарды көп көрмеді, бірақ жаңа қоныс аударушылардың өсіп келе жатқан қауымдастығына жақындығы, сондай-ақ Денвер жолындағы орналасқан жері оны жергілікті көлік пен сауданың орталығына айналдырды. Орынның өзі қазіргі Форт-Коллинстің Ескі қаласында, Джефферсон көшесі (ескі Денвер жолы) мен Пудре өзені арасында орналасқан. Әскери резервацияның нақты аумағы Пудренің оңтүстігіне қарай бірнеше шақырымға созылды, бірақ лагерьдің өзі қазіргі Ескі қаладағы шағын ауданмен шектелді. Өзеннен шамамен бір блок қашықтықта, Willow және Linden көшелерінің қиылысында, осы типтегі бекіністер үшін стандартты 300 шаршы футтық парад алаңы орналасқан. Орынға әскерилерге арналған казармалар мен асханалар, офицерлердің пәтерлері, лагерь штабы, күзет үйлері, қоймалар және жылқы сарайлары кірді. Ғимараттар сол дәуір мен аймақ үшін тән ағаштан салынған. Көше қиылысының жанында орналасқан қалалық табель алғашқы лагерь ғимараттарының орналасқан жерін көрсетеді, бірақ олардың ешқайсысы бүгінгі күнге дейін сақталмаған. Алғашқы коммерциялық ғимараттар Денвер жолының оңтүстік-батыс жағында (Джефферсон көшесі) салынды, оның ішінде ерте қоныс аударушы "Анти" Элизабет Стоунға тиесілі екі қабатты қонақ үйі болды. Бұл құрылыс 20-ғасырда Форт-Коллинс мұражайының аумағына көшірілді. Түпкілікті американдықтармен болған қақтығыстың аяқталуы, әсіресе олардың 1865 жылдан кейін Колорадо аумағынан толықтай шығарылуы, фортты маңызсыз етіп қойды. 1866 жылдың қыркүйегінде пост толықтай тасталды және келесі жылы генерал Уильям Т. Шерманның бұйрығымен ресми түрде жабылды.
The obvious unsuitability of the site for future use prompted Evans to order Lieutenant Joseph Hannah to begin scouting for an alternative site. Joseph Mason, a local settler, came forth with a proposal for a new site adjacent to his own claim four miles downstream on the Poudre, on a section of high ground on the south bank of the river. The site offered protection from flooding, had a prominent viewshed of the terrain, and was directly on the "Denver Road", the section of the Overland Trail through the county. The site offered the additional benefit of being removed from the saloons and other temptations in Laporte. On August 20, 1864, Colonel Collins issued Special Order No. 1 relocating the camp to the site suggested by Mason. The new post, by then known as "Fort Collins", was fully occupied by October 22 and the Laporte site was completely abandoned. The new site saw as little direct action as the original site, but its proximity to the growing community of new homesteaders, as well as its location on the Denver Road, made it increasingly the center of local transportation and commerce. The site itself is in present day Old Town in Fort Collins, between Jefferson Street (the old Denver Road) and the Poudre River. The actual military reservation encompassed an expansive territory that stretches several miles south of the Poudre, but the actual campgrounds were confined to a small area in present day Old Town. The 300 foot square parade ground, standard for forts of its type, was centered at the present intersection of Willow and Linden Streets, approximately one block from the river. The site included the standard configuration of barracks and mess halls for enlisted men, an officer's quarters, camp headquarters, guard houses, storehouses, and stables. The buildings were of log construction typically for that era and region. A city authorized sign near the intersection provides a guide to the location of the original camp buildings, none of which survive today. The first commercial buildings were built on the southwest side of the Denver Road (Jefferson Street), including the two story inn owned by early settler "Auntie" Elizabeth Stone. The structure was relocated in the 20th century to the grounds of the Fort Collins Museum. The subsiding of the conflict with Native Americans, in particular their complete removal from the Colorado Territory after 1865, increasingly made the fort irrelevant. In September 1866 the post was completely abandoned and was officially decommissioned the following year by order of General William T. Sherman.
Форт-Коллинс қаласының орны
Дереу, жергілікті кәсіпкерлер мен тұрғындар тастап кетілген жерге еніп, әскерилердің кеңселік қателігіне қарамастан, 1872 жылға дейін жер ресми түрде үкіметтің қолында болса да, оны коммерциялық мақсаттар үшін иеленді. 1869 жылы Стоун мен Генри С. Питерсон Пудр өзенінің оңтүстік жағалауында алғашқы ұн диірменін, сондай-ақ су қуатын қамтамасыз ету үшін 2,5 шақырымдық диірмен арнасын салды. Форт-Коллинстегі алғашқы ақ бала Агнес Мейсон 1867 жылдың 31 қазанында лагерь штабының бұрынғы орнында дүниеге келді. 1870 жылы Колорадо аумақтық заң шығарушы органы жаңа қаланы Ауыл шаруашылығы колледжінің (қазіргі Колорадо мемлекеттік университеті) орны деп белгіледі. Әскери резервация 1872 жылдың 15 мамырында президенттік жарлықпен ресми түрде берілді, бұл жерді қоныстануға ашты. Форт-Коллинс қаласының жоспары 1873 жылдың қаңтарында лагерьтің бұрынғы орнында ресми түрде жасалды. Бастапқы жоспар қазіргі Ескі қаланың Тау даңғылының солтүстігінде және Колледж даңғылының шығысында орналасқан барлық «қисайған» көшелерді қамтиды. 1870 жылдары қала ауыл шаруашылығы орталығы ретінде қарқынды өсті, ал қала аумағы 1873 жылы Форт-Коллинс ауыл шаруашылығы колониясының құрылуымен тез кеңейтілді.
Almost immediately, local business owners and residents stepped into the vacuum left by the abandonment, claiming the land for commercial purposes, despite a clerical error by the Army that kept the land officially in government hands until 1872. By 1869, Stone and Henry C. Peterson constructed the first flour mill on the south bank of the Poudre, as well as 1.5 mile (2.5 km) mill race to supply water power. The first white child in Fort Collins, Agnes Mason, was born in the former camp headquarters on October 31, 1867. In 1870 the Colorado Territorial Legislature designated the fledgling town as the location for the Agricultural College (present day Colorado State University). The military reservation was officially relinquished on May 15, 1872, by presidential order, officially opening the land to settlement claims. The townsite of Fort Collins was officially platted on the former site of the camp in January 1873. The original plat includes all the "tilted" streets in present day Old Town north of Mountain Avenue and east of College Avenue. The town grew rapidly as an agricultural center in the 1870s, and the town plat was rapidly expanded by the founding of the Fort Collins Agricultural Colony in 1873.