Кристина Кроуфорд: Өмір және мансабы

Кіріспе

Америкалық жазушы және актриса, кәсіби күресші

Кристина Кроуфорд – американдық автор және актриса, ең әйгілісі 1978 жылғы "Mommie Dearest" атты естеліктері мен ашық әңгімесі. Онда ол асырап алған анасы, киножұлдыз Джоан Кроуфордтың өзіне жасаған зорлық-зомбылыққа ұшырағанын баяндаған.

Ерте өмір және білім

1939 жылы туған Кристинаны Джоан Кроуфорд бес баласының ішінде асырап алған. Флинтридж қасиетті жүрек академиясын бітірген соң ол Калифорниядан Питтсбургке Карнеги Меллон драма мектебінде оқуға көшті. Анасы Кристинаның актерлік өнерді оқуы үшін төледі. Кристина бір семестр оқығаннан кейін колледжді тастап, Нью-Йорк қаласына көшіп, онда «Көршілес сахна» (Neighborhood Playhouse) мектебінде оқыды. Он төрт жыл актерлікпен айналысқаннан кейін Кроуфорд қайтадан колледжге түсіп, UCLA-ны үздік дипломмен (magna cum laude) бітіріп, USC-дегі Анненберг коммуникация мектебінен магистр дәрежесін алды. Содан кейін ол Лос-Анджелестегі Getty Oil Company компаниясының бас кеңсесінде корпоративтік байланыстар бөлімінде жұмыс істеді.

Мансап

Кроуфорд жазғы театрларда өнер көрсетті, соның ішінде "Splendor in the Grass" қойылымында. Ол сондай-ақ бірнеше Бродвейден тыс қойылымдарда ойнады, оның ішінде "In Color on Sundays" (1958). Милуокидегі Фред Миллер театрында "At Christmas Time" (1959) және "Dark of the Moon" (1959) қойылымдарында, сондай-ақ "The Moon Is Blue" (1960) фильмінде де ойнады. 1960 жылы анасының кинодағы мансабының арқасында Кроуфордқа 1961 жылы шыққан "Force of Impulse" қылмыстық драмасында екінші рөл берілді. 1961 жылы Кроуфорд Элвис Пресли жұлдыздық рөлде ойнаған "Wild in the Country" мюзиклінде шағын рөлге ие болды. Сол жылы ол "Here's Hollywood" бағдарламасына қонақ ретінде қатысты. 1962 жылы "The Complaisant Lover" пьесасында ойнады. Ол Бен Хехттің даулы "Winkelberg" пьесасында бес түрлі рөлді сомдады. Сол жылы CBS телеарнасының "The Verdict is Yours" сот драмасында пайда болды. 1965 жылдың қазан айында ол анасының досы Мирна Лоймен бірге Нил Саймонның "Barefoot in the Park" пьесасында ойнады, бірақ актерлер Кристинаның кәсіби емес мінез-құлқына наразылық білдіргеннен кейін жұмыстан шығарылды. Ол өте қабілетті актриса болғанымен, индустрияда жұмыс істеу қиын болды, Лой оны "қасарысқыш" деп сипаттады және өзінің "Being and Becoming" автобиографиясында былай деді: "Кристина келгенге дейін 'Barefoot in the Park' бағдарламасында ешқандай мәселе болған жоқ. Джоанның қызы осы рөлді ойнаса деп қуанғанмын, бірақ оның қаншалықты жалтақ екенін білгенше. Мен оған ұқсайтын адамды ешқашан көрген емеспін. Оның талапкерлігі шынымен де сенуге болмайтын. Ол ешкімнің айтқанын істемейтін". Ол Джон Кассаветес режиссерлік еткен "Faces" (1968) романтикалық драмасында да шағын рөлде ойнады. Кроуфорд 1968 жылдан 1969 жылға дейін Нью-Йорктегі "The Secret Storm" мыс операсында Джоан Борман Кейн рөлін сомдады. 1968 жылдың қазан айында Кроуфорд шұғыл отадан кейін ауруханада жатқанда, Глория Монти мен телеарна жетекшілері Джоаннан Кристинаның орнын толтыруды сұрады. Джоан бұл ұсынысты өте тартынды түрде қабылдады, рөлді төрт бөлімге дейін сақтап тұрды, осылайша ол болмаған кезде рөл қайтадан берілмеді, бұл туралы Монти кейін берген сұхбатында растады. Бұл уақыт ішінде көрермендер саны 40%-ға өсті, бұл Кристинаны қатты ренжітті. 1970-ші жылдардың басында Кроуфорд "Medical Center", "Marcus Welby, M. D.", "Matt Lincoln", "Ironside" және "The Sixth Sense" сияқты басқа телешоуларда да қонақ ретінде пайда болды.

Crawford appeared in summer stock theater, including a production of Splendor in the Grass. She also acted in a number of Off Broadway productions, including In Color on Sundays (1958). She also appeared in At Christmas Time (1959) and Dark of the Moon (1959) at the Fred Miller Theater in Milwaukee, and The Moon Is Blue (1960). In 1960, due to her mother's career in film, Crawford was given a supporting role in the crime drama film Force of Impulse, which was released in 1961. Also in 1961, Crawford was assigned a small role in the musical Wild in the Country, a film starring Elvis Presley. That year, she made a guest appearance on Here's Hollywood. In 1962, she appeared in the play The Complaisant Lover. She played five character parts in Ben Hecht's controversial play Winkelberg. The same year, she appeared on the CBS courtroom drama The Verdict is Yours. In October 1965, she appeared in Neil Simon's Barefoot in the Park, with Myrna Loy, a friend of her mother, before being fired after the cast complained of Christina's unprofessional behavior. She was considered a capable actress, but difficult to work with in the industry, described as 'stubborn' by Loy who stated in her autobiography Being and Becoming that "We didn't have any problems in Barefoot in the Park until Christina appeared. The idea of Joan's daughter playing the role delighted me until I discovered how recalcitrant this child was I've never known anyone like her, ever. Her stubbornness was really unbelievable. She would not do a single thing anyone told her to do." She also had a small role in Faces (1968), a romantic drama directed by John Cassavetes. Crawford played Joan Borman Kane on the soap opera The Secret Storm in New York from 1968 until 1969. While Crawford was in the hospital recovering from an emergency surgery in October 1968, Joan was asked by Gloria Monty and network executives to fill in for Christina. Joan did so reluctantly, holding the role for her for four episodes so that the part would not be recast during her absence, as Monty later confirmed in an interview. Viewership increased 40% during this replacement time, much to Christina's chagrin. In the early 1970s, Crawford also was given guest appearances on other TV programs, including Medical Center, Marcus Welby, M. D., Matt Lincoln, Ironside and The Sixth Sense.

Кейінгі мансап

1977 жылы Джоан Кроуфорд қайтыс болғаннан кейін, Кроуфорд пен оның ағасы Кристофер анасының өсиетінен оларды шығарып тастағанын білді, өсиетінде "оларға мәлім себептер" деп көрсетілген. Атақты анасынан көп жылдар бойы жақындық үзіліп, қаржылық көмек алмаған болса да, 1977 жылғы қазан айында Кроуфорд пен оның ағасы Джоан Кроуфордтың мұрасына шағымданып, анасының 1976 жылғы 28 қазанда қол қойған өсиетін күштен шығаруды талап етті. 1979 жылғы 13 шілдеде тараптар арасында келісімге келді, нәтижесінде Кроуфорд пен Кристофер анасының мұрасынан барлығы 55 000 АҚШ долларын алды.

Анам , ең қымбаттым

1978 жылдың қарашасында Кроуфордтың «Мама, ең қымбаттым» кітабы жарық көрді және оның анасын мансапқа құмар, тым қатаң ана деп сипаттады. Джоан Кроуфордтың басқа екі қызы, Кэти мен Синди, кітапты айыптады, кез келген зорлық-зомбылықты жоққа шығарды. 1979 жылы Синди журналистерге: «Мен адамдардың Тинаның жазған ақымақ нәрселеріне қалай сенетінін түсінбеймін». Сондай-ақ, Кроуфордтың көптеген достары мен әріптестері, оның ішінде Ван Джонсон, Энн Блайт, Мирна Лой, Кэтрин Хепберн, Сезар Ромеро, Гэри Грей және Дуглас Фэрбенкс-младший (Кроуфордтың бірінші күйеуі) бұл мәлімдемелерді жоққа шығарды. 1987 жылы өзінің өмірбаянында Мырна Лой: «Ол [Кристина] Джоан Кроуфорд болғысы келді. Менің ойымша, оның кейін жазған кітабының және басқа да нәрселердің негізі осы. Мен Кристинаның ойының не жаратқанын, оның қиял әлемін көрдім». Кристинаның бұрынғы күйеуі, продюсер Харви Медлински, Кристинаның естеліктеріне жауап ретінде: «Менің Джоан Кроуфорд туралы айтатын жақсы нәрсеlerim бар. Ол әрқашан маған да, Кристинаға да жақсылық жасады». «Құпия дауыл» продюсері Глория Монти, Кристинаның 1968 жылы ауырып қалған кезде Джоан Кристинаның телешоудағы рөлін «ұрлады» деген айыптамасына қарсы шықты. Монтидің сөзіне қарағанда, Кристина осы жағдайға қатысты жалған айтқан. Монти және CBS Джоаннан шоуда қызының орнын ауыстыруды сұрағанын және Джоан Кристинаның шоуға оралғанға дейін басқа актрисамен ауыстырылуына жол бермеу үшін ғана келіскенін айтты. Монти: «Мен Джоан Кроуфордтың сол қыздың өмірін және жұмысын сақтап қалу үшін бар күшін салғанын көрдім», - деп қосты. Хелен Хейс, Джун Эллисон және Винсент Шерман қатаң тәртіпке куә болғандарын мәлімдеді. Мысалы, Хейс пен Шерман өздерінің өмірбаянында Джоанның тым қатаң ата-ана болғанын айтты. Эллисон өзінің автобиографиясында Джоанның Кристинаны «уақыт өткізуге» жібергенін және жаза ретінде досының туған күніне бармауға рұқсат бермегенін куәлік етті. Алайда, бұл адамдар ешқандай тікелей зорлық-зомбылыққа куә болмаған. «Мама, ең қымбаттым» бестселлер болды және 1981 жылы «Мама, ең қымбаттым» фильміне түсірілді, онда Фей Дунавей Джоан Кроуфорд рөлін ойнады. Кристина фильмнің түсіріліміне қатыспады және фильмді «қорқынышты» және ойдан шығарылған туынды деп айыптады. Кристина фильмнің өте дұрыс емес екенін және оның анасының бейнесі фильмдегі нағыз Джоан Кроуфордқа ұқсамайтынын бірнеше рет мәлімдеді, атап айтқанда, оның анасы ешқашан балтамен ағаштарды кеспеген және фильмде көрсетілгендей сым ілгішпен ұрып-соқпағанын айтты. Кристина Кроуфорд одан кейін бес кітап жариялады, соның ішінде «Аман қалған», «Қара жесір», «Қауіпсіз орын жоқ», «Инквизицияның қыздары» және «Алданғандар». Сот ісі кейін соттан тыс, 5000 доллар және сот шығындарымен шешілді. 2000 жылы Кроуфорд Айдахо штатындағы Coeur d'Alene казиносында ойын-сауық менеджері болып жұмыс істей бастады, ол 2007 жылға дейін жұмыс істеді. Содан кейін ол «Солтүстік-Батыс ойын-сауығы» деген аймақтық телесериалды жазды және өндірді. 2009 жылдың 22 қарашасында губернатор Буч Оттер оны Айдахо штатының Бенева округіне округтік комиссар етіп тағайындады, бірақ ол 2010 жылдың қарашасында сайлауда жеңіліске ұшырады. 2011 жылы Кроуфорд пайда көздемейтін Benewah адам құқықтары коалициясын құрды және ұйымның бірінші президенті болды. 2013 жылы ол «Мама, ең қымбаттымнан аман қалғандар» атты деректі фильм түсірді. 2017 жылдың 21 қарашасында «Мама, ең қымбаттым», «Аман қалған» және «Инквизицияның қыздары» кітаптарының электрондық нұсқалары Open Road Integrated Media арқылы жарық көрді. Ол қазір композитор Дэвид Нельспен бірге «Мама, ең қымбаттым» атты сахналық музыкалық бейімделуінде жұмыс істеп жатыр, ол аймақтық театрларда қойылатын болады. Кроуфорд (2017 жылы) «Мама, ең қымбаттым» және «Аман қалған» мемуарлар трилогиясының үшінші кітабын жазып отырды.

In November 1978, Crawford's book Mommie Dearest was released and described her mother as a career obsessed overly strict mother. Joan Crawford's two other daughters, Cathy and Cindy, denounced the book, categorically denying any abuse. Cindy told reporters in 1979, "I can't understand how people believe this stupid stuff Tina has written." Also, many of Crawford's friends and co workers, including Van Johnson, Ann Blyth, Myrna Loy, Katharine Hepburn, Cesar Romero, Gary Gray, and Douglas Fairbanks Jr. (Crawford's first husband) denied the claims. In her 1987 autobiography, Myrna Loy stated "She [Christina] wanted to be Joan Crawford. I think that's the basis of the book she wrote afterward and everything else. I saw what Christina's mind created, the fantasy world she lived in." Christina's ex husband, producer Harvey Medlinsky, said in response to Christina's memoir, "I have only good things to say about Joan Crawford. She was always nice to me and Christina." The Secret Storm producer Gloria Monty, countered Christina's allegation that Joan "stole" Christina's role on the television show when she fell ill in 1968. According to Monty, Christina lied regarding this situation. Monty stated that she and CBS asked Joan to substitute for her daughter on the show, and that Joan agreed slay only in the interest of not allowing Christina to be permanently replaced by another actress until she could return to the show. Monty added, "I'll tell you that I saw Joan Crawford do everything she could to save that girl's life and job." Helen Hayes, June Allyson, and Vincent Sherman stated they had witnessed strict discipline. For example, Hayes and Sherman both stated in their autobiographies that they felt Joan was too strict a parent. Allyson stated in her autobiography that she witnessed Joan put Christina in "time out", and did not let her go to a friend's birthday party as a punishment. However these people never stated they witnessed any outright abuse. Mommie Dearest became a best seller, and was made into the 1981 film Mommie Dearest, starring Faye Dunaway as Joan Crawford. Christina had no involvement with the making of the film, and has categorically denounced the film as "grotesque" and a work of fiction. Christina has repeatedly stated that the film is highly inaccurate, and that the portrayal of her mother in the film bears little resemblance to the real Joan Crawford, specifically citing that her mother never chopped down a tree with an axe, or beat her with a wire hanger as depicted in the film. Christina Crawford has published five subsequent books, including Survivor, Black Widow, No Safe Place, Daughters of the Inquisition and Scammed. The lawsuit was later settled out of court for $5,000 plus court costs. In 2000, Crawford began working as entertainment manager at the Coeur d'Alene Casino in Idaho, where she worked until 2007. She then wrote and produced a regional TV series, Northwest Entertainment. On November 22, 2009, she was appointed county commissioner in Benewah County, Idaho, by Governor Butch Otter, but she lost her bid for election in November 2010. In 2011, Crawford founded the non profit Benewah Human Rights Coalition and served as the organization's first president. In 2013, she made a documentary, Surviving Mommie Dearest. On November 21, 2017, the e book editions of Mommie Dearest, Survivor and Daughters of the Inquisition were published through Open Road Integrated Media. She is also currently working with composer David Nehls on a stage musical adaptation of Mommie Dearest, to be produced in regional theater. Crawford was (as of 2017) writing a third book in her memoir trilogy, following Mommie Dearest and Survivor.

Жеке өмір

Кроуфорд өзінің бірінші күйеуі Харви Медлинскимен, режиссер және Бродвей сахналық менеджерімен, "Паркта бос аяқ" қойылымының Чикагодағы ұлттық труппасында ойнап жүргенде танысты. Олар 1960 жылдардың соңында қысқа мерзімге үйленді де, кейін ажырасып кетті. Ол тағы екі рет үйленді және ажырасты. Оның балалары жоқ.