Кіріспе
Американдық актриса (туған 1958) Мишель Мари Пфайффер (Michelle Marie Pfeiffer; 1958 жылғы 29 сәуірде туған) – американдық актриса. 1980- және 1990-жылдары Голливудтың ең табысты жұлдыздарының бірі, оның актерлік шеберлігі оған көптеген марапаттар әкелді, оның ішінде «Алтын глобус» және Британдық кино және телеарналар академиясының сыйлығы, сондай-ақ үш «Оскар» және бір Primetime Emmy Award номинациясы. Пфайффер актерлік карьерасын теледидар мен кинодағы эпизодтық рөлдермен бастады және «Grease 2» (1982) фильміндегі алғашқы басты рөлін ойнады, бірақ ол сыншылар тарапынан да, коммерциялық тұрғыдан да сәтті болмады. «Шарлы бет» (Scarface, 1983) фильміндегі Эльвира Хэнкок рөлі оның танымалдығын арттырды, ал «Иствиктің сиқыршылары» (The Witches of Eastwick, 1987) және «Текиланың күншығысы» (Tequila Sunrise, 1988) фильмдеріндегі жұмыстары осы жетістікті нығайтты. Пфайффер «Мафияға үйленген» (Married to the Mob, 1988) фильмі үшін алғашқы бес «Алтын глобус» номинациясын алды. «Қауіпті байланыстар» (Dangerous Liaisons, 1988) және «Тамаша пианиношылар» (The Fabulous Baker Boys, 1989) фильмдеріндегі ойнаған рөлдері оған екінші деңгейдегі үздік әйел рөлі және үздік әйел рөлі номинацияларын әкелді, соңғысы үшін «Алтын глобус» сыйлығын жеңіп алды. Пфайффер «Ресей үйі» (The Russia House, 1990) және «Фрэнки мен Джонни» (Frankie and Johnny, 1991) фильмдерінде де ойнады. 1992 жылы ол «Бэтмен қайтып келді» (Batman Returns) фильмінде Мысық әйел рөлін ойнады және «Сүйіспеншілік алаңы» (Love Field) үшін үшінші «Оскар» номинациясын алды, содан кейін «Абырой дәуірі» (The Age of Innocence, 1993) және «Құбыжық» (Wolf, 1994) фильмдерінде өнер көрсетті. Ол өз компаниясы Via Rosa Productions арқылы бірнеше фильмдерді өндірді, оның ішінде «Қауіпті саналар» (Dangerous Minds, 1995) бар. Отбасына көңіл бөлген Пфайффер 2000-жылдардың басында сирек ойнады, «Судың астында жатқан нәрсе» (What Lies Beneath, 2000), «Ақ лебізгі» (White Oleander, 2002), «Hairspray» және «Жұлдызды шаң» (Stardust, екеуі де 2007) фильмдерінде ойнады. Тағы бір үзілістен кейін Пфайффер 2017 жылы «Кайда Кира?», «Ана!» және «Ориент экспресстегі кісі өлтіру» фильмдеріндегі рөлдерімен қайтадан танымал болды, сондай-ақ «Жалғаншының өмірінде» (The Wizard of Lies) Рут Мэдофф рөлін ойнағаны үшін алғашқы Primetime Emmy Award номинациясын алды. 2020 жылы ол «Француздық шығу» (French Exit) үшін сегізінші «Алтын глобус» номинациясын алды. Пфайффер 2018 жылдан бері Marvel Cinematic Universe-де Джанет ван Дайн рөлін ойнап келеді, бұл рөл «Құрылысшы және былғары құс» (Ant-Man and the Wasp) фильмімен басталды.
Michelle Marie Pfeiffer ('/f//aɪ//f//ər/ FYfər; born April 29, 1958) is an American actress. One of Hollywood's most bankable stars during the 1980s and 1990s, her performances have earned her numerous accolades including a Golden Globe Award and a British Academy Film Award, as well as nominations for three Academy Awards and a Primetime Emmy Award. Pfeiffer began her acting career with minor television and film appearances, and had her first leading role in the critically and commercially unsuccessful Grease 2 (1982). Her breakout role as Elvira Hancock in Scarface (1983) built her mainstream success, which grew with performances in The Witches of Eastwick (1987) and Tequila Sunrise (1988). Pfeiffer received her first of six consecutive Golden Globe Award nominations for Married to the Mob (1988). Her performances in Dangerous Liaisons (1988) and The Fabulous Baker Boys (1989) earned her two consecutive Academy Award nominations, for Best Supporting Actress and Best Actress respectively, winning a Golden Globe Award for the latter. Pfeiffer starred in The Russia House (1990) and Frankie and Johnny (1991). In 1992, she played Catwoman in Batman Returns and received her third Academy Award nomination for Love Field, which were succeeded by performances in The Age of Innocence (1993) and Wolf (1994). She produced several of her own features with her company Via Rosa Productions, including Dangerous Minds (1995). Focusing on her family, Pfeiffer acted sporadically throughout the 2000s, appearing in What Lies Beneath (2000), White Oleander (2002), Hairspray, and Stardust (both 2007). Following another hiatus, Pfeiffer returned to prominence in 2017 with performances in Where Is Kyra?, Mother!, and Murder on the Orient Express, and received her first Primetime Emmy Award nomination for playing Ruth Madoff in The Wizard of Lies. In 2020, she received her eighth Golden Globe Award nomination for French Exit. Pfeiffer has played Janet van Dyne in the Marvel Cinematic Universe since 2018, beginning with Ant Man and the Wasp.
Ерте өмір
Мишель Мари Пфайффер 1958 жылғы 29 сәуірде Калифорния штатының Санта-Ана қаласында дүниеге келді. Оның Рик есімді ағасы және Диди мен Лори есімді екі кіші әпкесі бар. Әкесінің әжесі неміс тегінен, ал шешесінің әжесі ағылшын, уэльс, француз, ирланд және голланд тегінен шыққан. Анасының әкесі швейцариялық-неміс және итальян тегінен, ал анасының шешесі швед тегінен тарайды. Отбасы шамамен 11 шақырым қашықтықтағы Ориндж округіне қарасты Мидуэй-Ситиге көшіп, Пфайффер балалық шағын осы жерде өткізді. Пфайффер 1976 жылы Фонтейн-Валли орта мектебін бітірді, онда ол Alpha Delta Pi студенттік қауымдастығының мүшесі болды. Сот хатшысы болуға қысқаша оқысқаннан кейін, ол актерлік мансапқа бет бұрды. Пфайффер 1978 жылы «Miss Orange County» сұлулық конкурсында жеңіске жетті және сол жылы «Miss California» конкурсында алтыншы орын алды. Осы конкурстарда өнер көрсеткеннен кейін Пфайффер агент тауып, телевизия мен кино рөлдеріне кастингтерге қатыса бастады.
1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдар
Пфайффер актерлік дебютін 1978 жылы «Фантазия аралы» сериалының бір эпизодында жасады. Одан кейін «Delta House», «CHiPs», «Enos» және «B. A. D. Cats» сериалдарында, сондай-ақ CBS үшін түсірілген «Жалғыз адам» (1979) фильмінде рөлдерді ойнады. Пфайффер Тони Данзамен бірге «Голливудтық салтшылар» (1980) комедиясымен киноға көшті. Кейін ол Сусанна Йоркпен және Чарли Чанмен бірге «Сүйіспеншілікке түсу» (1980) және «Аждаһа патшайымының қарғысы» (1981) фильмдерінде қосалқы рөлдерді ойнады, олардың ешқайсысы сыншылардың немесе кассалық табысқа ие болмады. Ол Lux сабынының теледидар жарнамасында түсті және Беверли-Хиллс ойын үйінде актерлік сабақтар алды, содан кейін 1981 жылы үш телефильмде ойнады: «Кэлли және ұлы» (Линдсей Вагнермен), «Ешкім қаламаған балалар» және «Шөптегі сұлулық». Пфайффер өзінің алғашқы кинодағы басты рөлін «Грейс 2» (1982) фильмінде, «Грейс» (1978) мюзиклінің жалғасы ретінде алды. Фильм сыншылар тарапынан да, коммерциялық жағынан да сәтсіз болды, бірақ Пфайффердің өнері ерекше аталып өтті. «The New York Times» газеті: «Ол экранға жаңа келген болса да, Мисс Пфайффер актерлік құрамдағы кез келген адамнан гөрі көңілді және ыңғайлы көрінеді». Оның кинодағы рөліне байланысты агенті кейіннен «оның жұмыс таба алмағанын» мойындады. «Оны ешкім жұмысқа алғысы келмеді». Ол өзінің алғашқы экрандық рөлдері туралы: «Мен сол кезде актерлік өнерді үйренуім керек еді, мен сұлулығыммен ақша табу үшін беймәлім рөлдер ойнап жүрдім» деді. Фильмді көптеген сыншылар тым зорлық-зомбылық деп санады, бірақ ол коммерциялық сәттілікке жетті және кейінгі жылдары үлкен жанкүйерлер қатарын жинады. Пфайффер өзінің қосалқы рөлін оң бағалады; «Time» журналының Ричард Корлис «көптеген актерлік құрам жақсы: Мишель Пфайффер одан да жақсы» деп жазды, ал Доминик Данн «Vanity Fair» журналының «Блондинка амбициясы» атты мақаласында «ол жұлдыздық деңгейге жақын. Саладағы тілмен айтқанда, ол сұлу» деді. «Scarface» фильмінен кейін ол Джон Лэндистің «Түнге қарай» (1985) комедиясында Джефф Голдблуммен бірге Диана рөлін ойнады; Рихард Доннердің «Ледихоук» (1985) фантастикалық фильмінде Изабе д’Анжу, Рутгер Хауэр және Мэтью Бродерикпен; Алан Алданың «Сладкая свобода» (1986) фильмінде Майкл Кейнмен; және Бренда Лэндерс 1950-ші жылдардағы «Айға түскен амазонка әйелдері» (1987) пародиасының бір бөлігінде ойнады. Барлығы да коммерциялық жағынан үлкен табысқа жетпесе де, бұл рөлдер оның актриса ретіндегі беделін нығайтуға көмектесті. 1987 жылы Джон Апдайктың «Иствиктің сиқыршылары» романының экранизациясында Джек Николсон, Шер және Сьюзан Сарандонмен бірге Суки Риджмонт рөлінде ойнап, ол үлкен кассалық табысқа жетті. Фильм оң пікірлер алды және 63,7 миллион доллардан астам табыс тапты, бұл оның алғашқы сыншылардың және коммерциялық табыстарының бірі болды. Роджер Эберт олардың комедиялық уақытын мақтап, Пфайффер мен оның әйел әріптестері әрқайсысы «өз рөлдерімен қызықты уақыт өткізеді» деп жазды, ал «Los Angeles Times» газетінің кино сыншысы Шила Бенсон Пфайффер өзінің кейіпкерін «жылу, қарсы тұра алмайтын кейіпкер» етеді деді. Пфайффер Джонатан Деммедің мафиялық комедиясында (1988), Мэтью Модин, Дин Стоквелл және Мерседес Рюльмен бірге өлтірілген гангстердің жесірі ретінде типтік емес рөлде ойнады. Анжела де Марко рөлі үшін ол қылқалам қоңыр түсті парик киіп, Бруклин акцентімен сөйледі және «Алтын глобус» сыйлығының үздік актриса номинациясын алды. Кейін Пфайффер Текила Күншығысында (1988) Мель Гибсон мен Курт Расселмен бірге сәнді мейрамханашы Джо Энн Валенари рөлінде көрінді, бірақ режиссер Роберт Таунмен шығармашылық және жеке айырмашылықтарды бастан кешірді, ол кейіннен оны өзімен жұмыс істеген «ең қиын» актриса деп сипаттады. Деммедің жеке ұсынысы бойынша ол BAFTA сыйлығын үздік әйел рөлге ие болды және «Оскар» сыйлығының үздік әйел рөлге арналған номинациясын алды. Содан кейін Пфайффер «The Fabulous Baker Boys» (1989) фильмінде Сюзи Даймондтың рөлін қабылдады, ол бұрынғы қыз бала салон әншісі болды, ол сондай-ақ Джефф Бриджес пен Бо Бриджесті Baker Boys ретінде ойнады. Ол рөлге арналған қатты дауыс жаттығуларын төрт ай бойы өткізді және кейіпкерінің барлық дауыстарын өзі орындады. Фильм АҚШ пен Канадада 18,4 миллион доллар жинап, кішігірім табысқа қол жеткізді. Алайда Сюзи рөлін сомдаған сыншылар оны бір ауыздан мақтады. Сыншы Роджер Эберт оны «Гилда»дағы Рита Хейвортпен және «Бірнешесі ыстық сияқты» фильміндегі Мэрилин Монромен салыстырып, фильм «Пфайффердің үлкен жұлдызға айналған қадамдарын қадағалай бастаған кезде жылдардан кейін құжат ретінде пайдаланатын фильмдердің бірі» екенін айтты. 1989-1990 жылдардағы марапаттаулар маусымында Пфайффер «Алтын глобус» сыйлығында, Ұлттық сын кеңесінде, Ұлттық кино сыншылары қоғамында, Нью-Йорк кино...
1990 жылдар
1990 жылы Пфайффер өзінің Via Rosa Productions кинокомпаниясын бизнес-серігі Кейт Гинцбургпен бірге құрды, оны ол 1986 жылғы "Sweet Liberty" фильмінің түсірілім алаңында кездестірген. Компания The Walt Disney Studios-тің кинолейблі Touchstone Pictures-пен келісімшарт жасасты. Сол жылы Пфайффер әр фильмге 1 миллион доллар таба бастады және Джон ле Карренің "Ресей үйі" романының киноадаптациясында Шон Коннеримен бірге совет кітап редакторы Катя Орлова рөлін ойнады. Бұл рөл оған орыс акцентін қабылдауды талап етті. Осы еңбегі үшін ол "Драмадағы ең үздік әйел актрисасы" номинациясы бойынша "Алтын глобусқа" ие болды. Содан кейін Пфайффер Гарри Маршаллдың "Фрэнки және Джонни" (1991) фильмінде зардап шеккен официантка Фрэнки рөлін ойнады, бұл Терренс МакНаллидің "Айдың жарығындағы Фрэнки және Джонни" Бродвей пьесасының киноадаптациясы болды. Кастинг көптеген адамдар тарапынан даулы деп есептелді, өйткені Пфайффер "қалыпты" официантка рөліне тым әдемі деп саналды; Бродвейдегі түпнұсқа Фрэнки Кэти Бейтс те продюсерлердің таңдауына көңілі қалды. Пфайффер өзі рөлді "адамдардан күткендей емес" деп қабылдағанын айтты. Пфайффер өзінің рөлі үшін тағы бір рет "Драмадағы ең үздік әйел актрисасы" номинациясы бойынша "Алтын глобусқа" ұсынылды. Пфайффер Тим Бертонның "Бэтмен қайтып келді" (1992) супергерой фильмінде Селина Кайл – Мысық әйел рөлін сомдады, Майкл Китон мен Дэнни ДеВитомен бірге, Аннет Бенинг жүктілігіне байланысты рөлден бас тарқаннан кейін. Ол осы рөлге арналған жауынгерлік өнер мен кикбоксингті үйренді. Пфайффер өзінің орындауы үшін бірауыздан мақтауға ие болды, сыншылар мен жанкүйерлер оны барлық уақыттың ең ұлы Мысық әйел рөлі деп атайды. "Премьера" журналы ретроспективті түрде былай деді: "Тим Бертон дәуірінің ең керемет жаман кейіпкері, Мишель Пфайффердің қамшысы бар қауіпті мысығы франшизаға бұрынғыдан бейімделмеген жыныстық тартымдылықты әкелді. Оның Бёртонның эскизіне негізделген, тігілген қара жылтыр былғары костюмі кейіпкердің ең танымал бейнесі болып қала береді. Мишель Пфайффер "Бэтмен қайтып келді" фильміндегі ауыр феминистік диалогты жеңіп, ашулы, күшті орындауды ұсынады". "Бэтмен қайтып келді" фильмі табысты болды, әлем бойынша 267 миллион доллардан астам табыс тапты. Оның компаниясы өндірген алғашқы фильм – 1992 жылы шыққан тәуелсіз драма "Love Field". Сыншылар фильмді жақсы қабылдады, ал "The New York Times" газеті Пфайффердің "өзінің сұлулығындай нәзік және таңғаларлық екенін тағы да көрсеткенін" жазды. Даллас, Техас штатының эксцентрикті үй шаруасының әйелін сомдағаны үшін ол "Оскар" сыйлығының "Ең үздік әйел актрисасы" және "Алтын глобус" сыйлығының "Ең үздік әйел актрисасы" номинацияларына ие болды және 43-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде "Күміс аю" сыйлығын жеңіп алды. Мартин Скорсезедің "Тәртіп дәуірі" (1993) тарихи драмасында Эдит Уортонның 1920 жылғы романының киноадаптациясы, Пфайффер Дэниел Дэй Льюис пен Винона Райдермен бірге 1870-ші жылдардағы Нью-Йорктегі жоғарғы сыныптағы графня рөлін сомдады. Рөлі үшін ол Венеция кинофестивалінде Эльвира Нотари сыйлығын және "Алтын глобус" сыйлығының "Ең үздік әйел актрисасы" номинациясын алды. Сол жылы ол Лос-Анджелес киносындағы әйелдердің "Кристалл" сыйлығымен марапатталды. Via Rosa Productions кинокомпаниясын құрғаннан кейін Пфайффер продюсер ретінде кәсіби өркендеуді бастан кешірді. Ол онжылдық бойы актерлік өнерін жалғастырғанмен, ол және оның продюсерлік серігі Гинцбург өздерінің басшылығымен бірінен соң бірі фильмдер шығаруда сәттілікке жетті. Ол 1994 жылы Джек Николсонмен бірге "Құрт" хоррор фильмінде ойнады, түнгі уақытта құртқа айналатын жазушының сарказмды және еркіндікке ұмтылатын қызығушылығын бейнеледі. Фильм сыншылар тарапынан әртүрлі пікірлер алды; "The New York Times" газеті: "Пфайффер ханымның рөлі жеткіліксіз жазылған, бірақ оның орындауы тіпті күмәнділікті де тартымды ете алады". "Құрт" коммерциялық табысқа ие болды, отандық кассада 65 миллион АҚШ долларын (қазіргі шақта $ миллионға тең) және бүкіл әлемде 131 миллион АҚШ долларын (қазіргі шақта $ миллионға тең) жинады. Пфайффердің келесі рөлі – оның компаниясы бірлесіп өндірген "Қауіпті саналар" (1995) драмасындағы жоғары мектеп мұғалімі және бұрынғы АҚШ теңіз жауынгері ЛуЭнн Джонсон рөлі болды. Ол саундтректің жетекші синглы "Coolio" орындаған "Gangsta's Paradise" музыкалық видеосында өзінің кейіпкері ретінде пайда болды, L. V. қатысты; ән 1996 жылы "Жылдың үздік рэп орындаушысы" номинациясы бойынша "Грэмми" сыйлығын жеңіп алды, ал видео "Жылдың үздік рэп видеосы" номинациясы бойынша MTV Video Music Award сыйлығын жеңіп алды. "Қауіпті саналар" жағымсыз пікірлер алғанымен, ол дүниежүзі бойынша 179,5 миллион АҚШ долларын жинап, кассалық табысқа қол жеткізді. 1996 жылы Пфайффер Роберт Редфордпен бірге "Жақыннан және жеке" романтикалық драмасында Салли Атуотер рөлін сомдады, өз күйеуі Дэвид Келлидің осы аттас пьесасынан бейімделген "37-ші күні Гиллиянға" драмасындағы атау рөлін ойнады және "Бір керемет күн" романтикалық комедиясында Джордж Клунимен бірге ажырасқан жалғыз ана архитектор Мелани Паркер рөлінде ойнады және атқарушы продюсер болды. Кейінгі орындарына Джессика Лэнг пен Дженнифер Джейсон Лейг қатысқан Джейн Смайлидің Пулитцер сыйлығын жеңіп алған романының киноадаптациясы "Мың акр" (1997) фильміндегі Роуз Кук Льюис; тоғыз жыл бұрын ұрланған ұлын тапқан үйленген жұбайлар туралы "Океанның терең шұңқыры" (1998) фильміндегі Бет Каппадора; Кевин Клайн, Руперт Эверетт және Стэнли Туччи қатысқан "Жазғы түнгі арман" (1999) фильміндегі Перілер патшайымы Титания; және Брюс Уиллиспен бірге Роб Райнердің "Біздің оқиғамыз" (1999) комедиялық драмасындағы Кэти Джордан. "Мың акр" және "Океанның терең шұңқыры" фильмдерін де Via Rosa Productions өндірді. Пфайффер DreamWorks Animation компаниясының "Мысыр князі" (1998) музыкалық адаптациясында, "Шығу кітабына" негізделген, Мұсаның әйелі болған шопан қызы Циппораны дауыстады (Мұсаның дауысы Вал Килмерге тиесілі). Ол сонымен қатар композитор Стивен Шварцтың "Оскар" сыйлығын жеңіп алған "When You Believe" фильмінің тақырып әнін жазды. "Мысыр князі" сыншылар тарапынан мақталып, коммерциялық табысқа ие болды, бірақ Кеннет Туран Пфайффер кейіпкерін "еркекке қарсы феминист" ретінде жаңғыртуын мәселелі деп тапты.
2000 жылдар
1999 жылы Пфайффер өзінің Via Rosa Productions кино өндіріс компаниясын таратуға кірісіп, балаларымен және отбасымен көбірек уақыт өткізу үшін жартылай зейнеткерлікке шықты. Пфайффер өзінің өндіріс серігі Гинцбургке Via Rosa Productions тақырыбымен түсірілетін соңғы фильмді тапсырды. Фильмнің атауы "Түпкі күнә" (2001) болды. Алғашқыда бұл фильмде Пфайффердің өзі ойнауы тиіс еді, бірақ ол кейіннен ойынды өзгертіп, біраз уақытқа жұмыстан азаттық алғысы келді. Фильмді оның компаниясы өндірді, бірақ оның орнына Анджелина Джоли мен Антонио Бандерас түсті. "What Lies Beneath" (2000) фильмінде Роберт Земекистің режиссерлік еткен Хичкок стиліндегі триллерінде Пфайффер мен Харрисон Форд өмір сүруге жарамды жұбайлардың рөлінде ойнады, олардың өміріне таңғажайып оқиғалар орын алып, өткендерінен құпияларды ашады. Фильмге сыншылардың пікірі әртүрлі болғанымен, ол прокатта бірінші орында ашылып, бүкіл әлем бойынша 291 миллион АҚШ долларын жинады. Содан кейін ол Шон Пеннмен бірге "Мен Сэммін" (2001) драмасында дамуы бұзылған баласы бар әкеге көмектесетін, өте қиын жағдайдағы заңгер Рита Харрисон рөлін қабылдады. Фильм бүкіл әлем бойынша 97,8 миллион доллар жинағанына қарамастан, сыншылар тарапынан жағымсыз бағаланды. Seattle Post Intelligencer газеті: "Пфайффер, оның айқайлайтын рөлін қолдау үшін қолданылған жай клишелермен шектеліп, ең жалпақ, жалған рөлін орындады". Ал SF Gate журналы: "Бір көріністе ол күйеуіне өзінің қайғылы өмірін айтып, жылап жатыр. Бұл эмоционалды актрисаның жалған материалға құлайтынын көруге шыдау қиын". Пфайффер 2002 жылы "Ақ олеандер" драмасында (Алисон Ломанмен), Рене Зеллвегер және Робин Райтпен бірге Ингрид Магнуссен есімді кісі өлтіруші суретшінің рөлін сомдады. Фильм сыншылар тарапынан да, коммерциялық жағынан да сәтті болды. "Нью-Йорк Таймс" газетінің Стивен Холден: "Пфайффер ханым өз мансабындағы ең күрделі экрандық рөлін орындап, оның олимпиадалық азғырушысын бірден тартымды және шайтандық етеді" деп жазды. Кеннет Туран Лос-Анджелес Таймс газетінде оны "жалынды" деп сипаттап, "ана-манипулятор рөлінде күш пен шайқалмас жігерді" көрсеткен "көрнекті, мінсіз орындау" деді. Ол Сан-Диего киносыншылары қоғамы мен Канзас-Сити киносыншылары шеңберінен үздік қосалқы әйелге арналған сыйлық алды, сондай-ақ Экрандағы актерлер гильдиясы сыйлығына ұсынылды. 2003 жылы Пфайффер Синдбадтың дауысы ретінде Брэд Питттің қатысуымен анимациялық фильм "Синдбад: Жеті теңіз туралы аңыз" фильмінде Хаос құдайы Эрис кейіпкеріне дауыс берді. Ол кейіпкердің жаман қылықтарын табуға күш салды. Бастапқыда кейіпкер "өте сексуалды" болды, содан кейін оған көңіл көтеру жетіспеді. Үшінші қайта жазудан кейін Пфайффер продюсер Джеффри Катценбергке телефон шалып, "Сіз мені жұмыстан шығара аласыз" деді, бірақ ол бұл процесс бөлігі ғана екенін айтты. Фильмнің түсірілімінен кейін ол төрт жыл актерлік өнерден үзіліс жасады, ол уақытта күйеуі мен балаларына уақыт бөлу үшін көпшілік назарынан тыс қалды. Пфайффер 2007 жылы кинотеатрларға екі жазғы блокбастерде, "Hairspray" және "Stardust" фильмдерінде зұлымдық рөлдерімен оралды, бұл бұқаралық ақпарат құралдарымен сәтті оралу ретінде танылды. Бірінші фильмде, Бродвейдің сол атты мюзиклінің киноға бейімделуінде, ол Джон Траволта, Кристофер Уолкен және Королева Латифамен бірге телеарнаның нәсілшіл менеджері Велма фон Тусл рөлінде ойнады. Грейс 2 және "The Fabulous Baker Boys" мюзиклдеріндегі Пфайффердің жұмысының жанкүйері болғанмен, режиссер Адам Шенкман Пфайфферді негізінен оның "Бэтмен қайтып оралады" роліне негіздеп, ол өзінің алғашқы және жалғыз Velma таңдауы болды деп мәлімдеді. Ол рөлді тамашалағанымен, Пфайффер Велманы кейіпкерінің нәсілшілдігіне байланысты сол кездегі ең қиын рөл деп сипаттады, бірақ ол фильмнің нәсілшілдікке қарсы маңызды хабарына тартылды, "нәсілшілдік туралы фильм түсіру үшін біреу нәсілшіл болуы керек" деп қабылдады. Пфайффердің өнерін сыншылар да жоғары бағалады, NPR киносыншысы Дэвид Эдельштейн оны "өте жоғары" деп атады. "Hairspray" актерлері "Motion Picture" кинофильміндегі үздік актерлік құрам үшін Screen Actors Guild Award" сыйлығына ұсынылды және "Broadcast Film Critics Association" сыйлығының "Үздік актерлік құрам" сыйлығын, "Елдің үздік актерлік құрамы" үшін Голливуд кинофестивалінің сыйлығын және "Энсамбль актерлік құрам" үшін Палм-Спрингс халықаралық кинофестивалінің сыйлығын жеңіп алды. Фантастикалық "Stardust" оқиғасында Пфайффер Ламияның рөлін ойнайды, ол мәңгілік жастық іздеп құлаған жұлдызды (Клэр Дэнс) аңшылыққа шығады. Фильм көбінесе оң пікірлер алды, бірақ прокатта орташа табыс тапты, бүкіл әлем бойынша 135,5 миллион доллар тапты. "Нью-Йорк Таймс" газетінің киносыншысы Стивен Холден Пфайфферді "кинодағы ең әдемі жаман әйел" деп сипаттап, "жұлдыз өзінің жоғалғанын сезініп, ештеңесі жоқ екенін түсінгендей, рөлін жанынан жанына дейін орындады" деді. Пфайффер Эми Хекерлингтің "I Could Never Be Your Woman" (2007) романтикалық комедиясында Пол Радд пен Саорс Ронанмен бірге Рози рөлін ойнады, ол 40 жастағы ажырасқан ана, телешоу үшін сценарийші және продюсер болып жұмыс істейді және өзінен әлдеқайда жас жігітке (Радд) ғашық болады. Оның жалақысы 1 миллион АҚШ доллары, сондай-ақ жалпы табыстың 15 пайызынан алдын ала төлем болды. Алайда, фильм тек үйде тамашалау үшін шығарылды. "I Could Never Be Your Woman" фильміне сыншылардың пікірі орташа болды, сыншы Джеймс Берардинелли Пфайффер мен Раддтың "романтиканы жүзеге асыруға жеткілікті химиясы бар" екенін айтты, бұл "ұсынуға тұрарлық жағымды романтикалық комедия". Пфайффер Эштон Катчермен бірге "Personal Effects" фильмінде ойнады, олар жоғалғандарының күйреуі мен көңілсіздігімен күресіп, күтпеген романға ұшырайтын екі адамды сомдады. Драма 2008 жылдың желтоқсанында Айова-Ситидегі Энглерт театрында көрсетілді. Оның келесі фильмі, Колетттың "Chéri" романының бейімделуі, оны "Қауіпті байланыстар" (1988) фильмінің режиссері (Стивен Фрирс) және сценарийшісі (Кристофер Хэмптон)мен қайта біріктірді. Пфайффер қартайған зейнеткер зәулім әйел Леа де Лонваль рөлін ойнады, ал тайтл рөлінде Руперт Френд, оның анасы рөлінде Кэти Бейтс ойнады. "Chéri" 2009 жылғы Берлин халықаралық кинофестивалінде көрсетілді, онда ол "Алтын аю" сыйлығына ұсынылды. "The Times" газеті фильм туралы жағымды пікір білдірді, Хэмптонның сценарийін "құрғақ әзілдер мен өткір сөздердің тұрақты ағыны" деп сипаттады және Пфайффердің өнерін "магниттік және нәзік, оның әлемдік бейжайлығы осалдық пен қайғыға маска" деді. Роджер Эберт "Чикаго Сан Таймс" газетінде бұл "Пфайффердің ауыр жарақат алған кезде беті мен дауысын қалай басқаратынын көру қызықты" деп жазды. Кеннет Туран "Лос-Анджелес Таймс" газетінде Леаның күтпеген жерде ұсталып, камера оның әлемнен жасырған қайғысы мен өкінішіне куә болатын "сөзсіз көріністерді" мақтады. "Бұл Пфайффер осылай жақсы орындайтын, және оның кеткеніне қаншалықты сағынып қалғанымызды еске түсіретін нақты, нәзік актерлік өнер".