Арман де Лавуа: Тамплиерлердің соңғы шайқастары мен құлдырауы
Armand de Périgord
Арман де Лавуа – Тамплиерлер орденінің ұлы магистрі (1232-1244). Оның шабуылдары сәтсіз аяқталып, орденнің күшін әлсіретті. Тарих, Тамплиерлер, Арман де Лавуа.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Арман де Лавоя (немесе Герман де Лавоя (Перигор) (1178–1244/1247 ж. шамамен) – Перигор графтарының ұрпағы және Темплер орденінің Ұлы Мастері. Арман, мүмкін, Гвиеннен шыққан, Калабрия және Сицилия провинциясының прецепторы болды. 1232 жылы ол Темплерлердің Ұлы Мастері болып сайланды. Ол Қана, Сафита, Сефория және Претория қалаларына, сондай-ақ Ғалилея теңізі маңындағы мұсылмандық бекіністеріне шабуылдар ұйымдастырды. Бұл жорықтардың барлығы сәтсіз аяқталып, Темплерлердің күшін әлсіретті. 1236 жылы Сирия мен Киликия шекарасында 120 рыцарь, садақшылар мен түркополдар Дарбсак (Тербезег) қаласының жанында шабуылға ұшырады. Шайқастың басында Темплерлер қалаға жетті, бірақ олар күшті қарсылыққа тап болды. Алепподан келген қосымша күштердің көмегімен Темплерлер талқандалды. Олардың жиырмадан азы шайқас орнынан 15 шақырым қашықтықтағы Баграс қаласына қайта оралды. Яффа графы Уолтердің кеңесін елемеген Арман 1237 жылы Атлит пен Акра маңындағы мұсылман әскерлеріне шабуыл жасады. Ұрыс Темплерлер үшін жаман аяқталды, Арман мен тоғыз адам ғана тірі қалды. 1239 жылдың қыркүйегінде Арман Акраға келді. Ол Дамаск сұлтанымен келісім жасады, бұл келісім Мысыр сұлтанымен Госпиталь ордені жасаған келісіммен қатар жүрді. 1244 жылы Дамаск сұлтаны Темплерлердің Кіші Азиядан Сельджуктарды ығыстыруға көмектесуін талап етті. 1244 жылдың қазан айында Темплерлер, Госпитальдерлер және Тевтон ордені Дамаск сұлтанымен бірігіп, Мысыр сұлтаны мен оның Хорезм одақтастарына қарсы Ла Форби шайқасында күш сынасты. Арман сақтық танытуға кеңес бергенімен, Темплерлер шайқасқа түсті. Христиан-мұсылман коалициясы жеңіліске ұшырады, 30 000-нан астам адам қаза тапты. Кейбір Темплерлер мен Госпитальдерлер әлі де христиандардың бақылауындағы Аскалон қаласына жетті. Арман шайқас кезінде қаза тапқан болуы мүмкін, немесе тұтқынға алынып, көп ұзамай қайтыс болған болуы мүмкін.
Armand de Lavoie (or Hermann de Lavoie (Périgord) (1178–c.1244/1247) was a descendant of the Counts of Périgord and a Grand Master of the Knights Templar. Armand, possibly from Guienne, was preceptor of the Province of Calabria and Sicily. In 1232, he was elected Grand Master of the Templars. He organized attacks on Cana, Safita, Sephoria and Praetoria, and against the Muslim positions around the Sea of Galilee. All of these expeditions were failures and diminished the Templars' effectiveness. In 1236, on the border between Syria and Cilicia, 120 knights, along with some archers and Turcopoles, were ambushed near the town of Darbsâk (Terbezek). In the first phase of the battle, the Templars reached the town but they met fierce resistance. When reinforcements from Aleppo arrived, the Templars were massacred. Fewer than twenty of them returned to their castle in Bagras, fifteen km from the battle. Ignoring the advice of Walter, count of Jaffa, Armand attacked some foraging Muslim troops near Atlit and Acre during 1237. The battle went badly, with only Armand and nine men returning. In September 1239, Armand arrived at Acre. He made a treaty with Sultan of Damascus, in parallel with the Hospitaller treaty with the Sultan of Egypt. In 1244 the Sultan of Damascus demanded that the Templars help repel the Seljuks from Asia Minor. In October 1244, the Templars, Hospitallers and Teutonic Knights, together with the Sultan of Damascus, confronted the Sultan of Egypt and his Khwarezmian allies at the Battle of La Forbie. Despite Armand advising restraint, the Templars gave battle. The Christian Muslim coalition was defeated, with more than 30,000 deaths. Some Templars and Hospitallers reached Ascalon, still in Christian hands. Armand may have been killed during the battle, or may have been captured and died soon after.