Кіріспе
Марплз кенші, пошташы, аспазшы және бухгалтер болып жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыста 1941 жылы Корольдік артиллерияға офицер болып қабылданып, капитан шеніне дейін көтеріліп, 1944 жылы денсаулығына байланысты әскерден босатылды. 1937 жылы Марплз Ноттингемдік кәсіпкердің қызы Эдна Флоренс Харвудқа үйленді. Бұл неке 1945 жылы ажырасып кетті.
Саяси мансап
Марплз Консервативтік партияға қосылды және 1945 жылы Уоллзи округінен Парламент депутаты болып сайланды. 1951 жылы Уинстон Черчилль оны 1951–1955 жылдар аралығындағы консервативтік үкіметте кіші министр ретінде тағайындады.
Көлік министрі
Марплз 1959 жылдың 14 қазанынан бастап 1964 жылдың 16 қазанында консерваторлар жалпы сайлауда жеңіліске ұшырағанға дейін Көлік министрі болды. Көлік министрі ретінде Марплз 1958 жылы тұрақ (паркинг) метрлерін және уақытша жүргізуші куәлігін енгізуді, 1962 жылы «панда» жол белгілерін және екі Көлік заңын қадағалады. 1960 жылғы Жол қозғалысы туралы заң MOT тексеруін, жол жиегіндегі бір сары және екі сары сызықтарды, жол бақылаушыларын және жаңа жүргізушілерге арналған мотоциклдердің 250 куб. см көлемдік шектеуін енгізді. 1962 жылғы Көлік туралы заң темір жолдарды, каналдарды және автомобиль тасымалдарын басқарған Ұлыбританиялық Көлік Комиссиясын (ҰКК) таратып, оның орнына Ұлыбританиялық Темір Жолдар Басқармасын құрды; сонымен қатар темір жолдарды жабу процесін жеңілдететін шаралар қабылдады. Бұл заң «1854 жылғы Темір Жол және Каналдар қозғалысы туралы заңнан бері темір жол саласындағы ең маңызды заң актісі» деп сипатталды. 1962 жылғы заң күшке енуіне байланысты, үкімет доктор Ричард Бичингті Ұлыбританиялық Темір Жолдар Басқармасының төрағасы етіп тағайындады, оның міндеті сол кезде қарқынды өсіп жатқан залалды тоқтату үшін қажетті өзгерістерді ұсыну және іске асыру болды. Одан кейін болған Бичингтің қысқартулары немесе «Бичинг балтасы» станциялар мен желілердің көптеп жабылуына әкелді. Бичинг темір жол желілерін жауып жатқанда, үкімет Марплзтің мүдделеріне байланысты компаниялар салған автожолдар құрылысына қаржы бөлгенінің тәптік болмауы мүмкін.
Қадір-қасиет
Марплз 1974 жылдың ақпан айындағы жалпы сайлауда Парламенттен зейнеткерлікке шықты. 1974 жылдың 8 мамырында ол Мерсисайд графтығындағы Уоллси бароны Марплз атанды, өмірлік мәртебе алды.
Кәсіптік мүдделер
1940 жылдардың аяғында Марплз Лондонның Блэкволл қаласындағы Брансуик Уорф электр станциясын салуға келісім-шарт жасаған "Кирк және Кирк" компаниясының директоры болды. Марплз "Кирк және Кирк" компаниясында мердігер болып жұмыс істейтін инженер-құрылысшы Реджинальд Риджвеймен (1908–2002) танысты. 1959 жылдың қазанында Көлік министрі болып тағайындалған Марплз компаниядағы үлесін сатуға міндеттелді, себебі ол енді Халық қамалының мүдделер қақтығысы туралы ережелерін бұзуда еді. Марплстің акцияларын сатуға жасаған алғашқы әрекеті Бас прокурор тарапынан тоқтатылды, себебі ол бұрынғы бизнес серігі Рег Риджвейді агент ретінде пайдаланып, қызметтен кеткеннен кейін акцияларын қайта сатып алуға мүмкіндік жасады. Осы кезде оның акцияларының құны 350 000 – 400 000 фунт стерлингке жеткен еді. Марплз және Риджвей Лондондағы Хаммерсмит эстакадасын 1,3 миллион фунт стерлингке салып, одан кейін дереу Чизвик эстакадасын тұрғызды. Соның ішінде, сол кезде Хендон қалалық автожолы деп аталған, M1 автожолын Лондонға дейін 4,1 миллион фунтқа ұзарту да бар еді.
Жемқорлық
Лорд Деннинг 1963 жылы Профумо ісіне және Қорғаныс министрі Дункан Сэндис пен Аргил герцогинясы арасындағы болжамды қатынасқа қатысты қауіпсіздік аспектілерін терген кезде, Эрнест Марплздің проституткаларды пайдалану әдеті бар деген қауесеттің рас екенін Макмилланға хабарлады. 2020 жылдың басында бұл қауесеттерді телехабаршы және тергеуші журналист Том Мангольд, Лорд Деннингтің сол кездегі хатшысы Томас Кричлидің күнделіктеріне сүйене отырып растады. Күнделіктерде көлік министрінің әйелдер киімін киіп, қамшымен ұрылуға құмар екендігі жазылған, бұл туралы Марплзге осы қызметтерді көрсеткен проститутканың бірі егжей-тегжейлі айтып берді, сондай-ақ оқиғалар болған Марплздің үйінің ішкі құрылымын жақсы білетіні де расталды. Бұл оқиға жасырылып, Деннингтің соңғы есебіне енбеді.
Монакоға ұшу
1975 жылдың басында Марплз кенеттен Монакоға қашып кетті. Бұл қашқыштық Марплз бірнеше мәселеге тап болған кезде орын алды. Лондонның Путни ауданындағы Ричмонд жолындағы Харвуд-корттағы пәтерлерінің тұрғындары оның қағидалы кемшіліктерін жөндеуді талап етіп, сотқа бермекке дайындалып жатты. Ол француз компаниясы Ernest Marples et Cie.мен жасалған келісімге байланысты Bankers Trust сауда банкінен 145 000 фунт стерлингке сотталды, сондай-ақ мас күйде көлік жүргізгені үшін айыпталды, бір жылға жүргізу құқығынан айырылды және 45 фунт стерлинг айыппұл төледі. Оның кетуі Лихтенштейндегі компанияны пайдалану арқылы мүлкіне салық төлеуден жалтарту жоспарының сәтсіз аяқталуынан кейін болды, ол он жылдан астам уақыт бойы осы компаниямен байланыста болған еді. 1977 жылдың қараша айында ол британ үкіметіне валюталық бақылау ережелерін бұзғаны үшін 7 600 фунт стерлинг төледі, одан кейін Лондонға қайтып келді. Оның өсиеті бойынша 388 166 фунт стерлингке бағаланған мүлік қалдырылды. Ол Манчестердегі Оңтүстік бейіштігіндегі отбасылық жер учаскесіне жерленген.
The flight came at a time when Marples was facing problems on several fronts. Tenants of his block of flats in Harwood Court, Upper Richmond Road, Putney, London, were demanding that he repair serious structural faults and had threatened legal action. He was being sued for £145,000 by the Bankers Trust merchant bank in relation to an agreement made with the French company Ernest Marples et Cie. and he had been convicted of drinking and driving for which he received a one year ban and a £45 fine. His departure came in the wake of the failure of a plan to avoid paying tax on his properties by involving a Liechtenstein based company with which he had been involved for more than ten years. In November 1977, he paid £7,600 to the British government in settlement of his breach of exchange control regulations, following which he made a return to London. In his will, he left property valued at £388,166. He is buried in a family plot in Southern Cemetery, Manchester.
Танымал мәдениет
2009 жылы оның есімі ernestmarples.com веб-сайты үшін қолданылды, ол Ұлыбритания пошталық кодтарының дерекқорын ашық деректер ретінде жариялауға бағытталған науқан жүргізді және Royal Mail оның негізін қалаушыларына қарсы заңдық шаралар қолдануы мүмкін екенін мәлімдеді. Деректер жиынтығы 2010 жылдың 1 сәуірінде көптеген адамдардың, оның ішінде депутаттардың қолдауымен ашыққа шығарылды және Code Point Open деректермен бірге data.gov.uk сайтынан тегін жүктеуге болады. Сайттың негізін қалаушылары, олар веб-сайтқа Эрнест Марплздің атын таңдағанда оған қатысты дау-дамайлар туралы білмегендерін айтады.