Кіріспе

Life of Agony – 1989 жылы Нью-Йорк қаласының Бруклин ауданында әнші Мина Капуто (бұрын Кит Капуто деп белгілі болған), бас гитарист Алан Роберт және гитарист Джои З құрған американдық альтернативті металл тобы. Топқа дейін алты студиялық альбом жарық көрді, олардың ең танымал альбомы – 1993 жылы шыққан «River Runs Red», Rolling Stone журналы оны барлық уақыттың ең ұлы металл альбомдарының бірі деп мойындады.

Құрылыс және "Қызыл өзен" (1989-1994)

Топ 1989 жылдың жазында әнші Мина Капуто, бассист Алан Роберт және гитарист Джоуи Зампелла (Джоуи З. атты псевдониммен танымал) құрылған. Топ Type O Negative тобының Джош Сильвер продюсерлігімен бірнеше демо жазбалар жасады. Олардың алғашқы барабаншысы Кенни Педерсен болды, ол 1990 жылдың екінші жартысында Эрик Чанмен ауыстырылды. Кейін 1991 жылы Чанның орнын Майк Палмери басты. Life of Agony Шығыс жағалауында концерттер беріп, адал жанкүйерлер қатарын қалыптастырды. Ақырында топ Roadrunner Records лейблымен келісімшарт жасасты, ал Палмериді құрамды бекіту үшін Type O Negative барабаншысы Сал Абрускато алмастырды. Roadrunner 1993 жылы River Runs Red атты тұңғыш альбомын жарыққа шығарды. Келесі жылы Life of Agony танымалдылығын арттырып, Carcass, Pro Pain, God Lives Underwater, KMFDM, Korn және тағы да басқа топтармен бірге гастрольдік сапарлар жасады. "This Time" және "Through and Through" әндеріне музыкалық видеолар мен промо-синглдар шығарылды. "This Time" әнінің музыкалық видеосы Beavis and Butt Head телешоуының бір бөлімінде көрсетілді, ал екі видео да Headbangers Ball бағдарламасында эпизодтық көрсетілді, бұл топқа ерте танылуға мүмкіндік берді.

Жарамсыз (1995-1996)

1995 жылы "River Runs Red" альбомынан кейін көбірек эмоциялық "Ugly" альбомы жарық көрді. Оны кейіннен "Грэмми" сыйлығын жеңіп алған Стив Томпсон өндірді. Альбом Billboard 200 тізімінде 153-орынға жетті, бұл топтың Billboard тізіміне алғаш рет енуі болды. "Lost At 22" және "Let's Pretend" әндері жеке сингл ретінде шығарылды, бірақ тізімге ілге алмады. 1995 жылы альбомды насихаттау мақсатымен гастрольдік сапарда жүрген кезде, бір жанкүйер сахнадан құлап, қаза тапты, ол сахнаға секіруге тырысқан болуы мүмкін. Қауіпсіздік қызметкері және, шамалы дәрежеде, топ сот ісіне тартылды, бірақ ақырында қандай да бір айып тағылмастан жабылды. Келесі концерттерде топ жанкүйерлердің жарақат алу мүмкіндігіне назар аударды және жағдай шиеленіскен кезде әндер арасында мош-питты баяулатуға тырысты. Мұны "River Runs Again" DVD-де көруге болады, онда Капуто: "Питтегі әркім бір-бірін қадағалап жүрсіңдер, біз бұрыннан бір адамды жоғалттық" және "Ешкім қаза болған жоқ, дұрыс па?" деген сөздерін айтады. Барабаншы Abruscato турне аяқталғаннан кейін Life of Agony тобынан кетті. Оның орнына бұрын Pro Pain және Crumbsuckers тобында ойнаған Дэн Ричардсон келді.

Soul Searching Sun, Капутоның келуі және ажырасуы (1997-2002)

1997 жылдың қыркүйегінде Life of Agony тобы үшінші альбомын – Soul Searching Sun шығарды. Бұл топтың стиліндегі шағын өзгерісті білдірді. Альбом Billboard 200 тізімінде 157-орынға ие болды, бұл топтың бұрынғы жұмысынан сәл төмен; алайда, жетекші сингл – "Weeds" Billboard Mainstream Rock тізімінде 27-орынды иеленіп, 3 айдан астам уақыт бойы тізімде тұрды. Екінші сингл – "Tangerine" сол тізімде 37-орынға жетті. "Weeds" әнінің сәттілігі артып, топтың көпшілік назарына ілігуіне қарамастан, Капуто Soul Searching Sun альбомының 1997 жылдың қыркүйегінде шығуынан кейін көп ұзамай топтан кетіп қалды. Капуто ішкі жыныстық дискомфорттан (дисморфиядан) күресіп, сол кезде өзін еркек кейпінде көрсетуге тырысып, одан көңілі тоңды. "Егер мен тіпті жаным мен денеме қуаныш сыйлай алмаймын, онда менің жетістіктерімнің қандай мәні бар?" Мен сол кезде ашық айтуға тырыстым, бірақ мүлдем сәтсіз аяқтап, ниетімді іске асыруға батылдық пен білім жетпеді. Не істеу керегін білмедім". Капуто топтан толықтай алшақтауға шешім қабылдады; "Мен өзіме адал болмағандықтан, топтан кетуім керек болды. Мен тобымнан, лейблымнан, барлық серіктесімнен алыстадым". Ол кезде топ Капутоның топтан кету себептерін түсінбеді, Алан Роберт: "Ол [топқа] өте қатты ауырып, жалғастыра алмайтынын айтты" деді. Содан кейін топ бұрынғы Ugly Kid Joe тобының әншісі Уитфилд Крейнмен гастрольдік сапарға шықты, студияға қайта оралды және Крейнды бір жыл ішінде топтан шығарып салды. Олар Робертті вокал мен гитараға ауыстыруды және бұрынғы Stuck Mojo тобының бассисі Кори Лоуэриді қосуды ойлады, бірақ Капутосыз Life of Agony атымен жалғастыруды қаламайтындықтарын шешті; сондықтан 1999 жылы тарасуға келісті. Роберт Biohazard тобының бұрынғы мүшелерімен Among Thieves тобын құрды, ал топтың қалған бөлігі Erik Rogers-ты вокалға алып, Stereomud тобын құрды, екеуі де Life of Agony стилінен көп алшақтамады. 1997 жылы Нидерландтағы Lowlands фестиваліндегі топтың ашық орындалуының тікелей жазбасы 2000 жылы шықты.

Бірінші кездесу және Брокен Валли (20032011)

2003 жылдың 3 және 4 қаңтарында Нью-Йорктегі Ирвинг Плазада екі толық сатылған концертте алғашқы құрам қайта бірікті. Екі концерт те сол жылы CD/DVD форматында жазылып шығарылды. Қайта бірігу нәтижесінде Еуропалық фестивальдерде тағы бірнеше концерт пен өнер көрсетулер өтті, сондай-ақ 2005 жылы «Broken Valley» альбомы жарық көрді. Бұл альбом 1997 жылдан бергі топтың алғашқы студиялық альбомы және Sony компаниясына тиесілі Epic Records лейблындағы тұңғыш жұмысы болды. Алғашқы альбомда кейіннен сотта қаралатын, авторлық құқықты қорғаудың күрделі әдісі қолданылған. «Broken Valley» альбомы Billboard 200 чартында 147-орынға жеткеніне қарамастан, коммерциялық сәтсіздікке ұшырады, бұл топтың ең жоғары көрсеткіші еді. Альбомның жетекші синглы «Love to Let You Down» Billboard Mainstream Rock чартында 25-орынға көтерілді. 2005 жылдың соңында лейбл мен топтың жолдары айырылысты. Кейін Капуто: «Осы тәжірибе топты көп жағынан құртты. Лейбл біз кім екенімізді түсінбеді және бізді біз емес нәрсеге айналдыруға тырысты. Одан бөлек, біздің біліміміз жоқ, пираттықпен күресу үшін альбомға заңсыз бағдарлама орнатылды, соның салдарынан ұтылған топтық сот ісі болды. Сот үш айдан кейін барлық жазбаларымызды сөрелерден алып тастауға мәжбүр етті! Бәрі қорқынышты түс сияқты болды. Содан кейін біраз уақыт жаңа музыка жасағымыз келмеді» деді. Life of Agony 2005 жылы Gigantour аясында Megadeth, Dream Theater және көптеген басқа металл топтарымен бірге гастрольдік сапарға шықты. 2005 жылғы турнеден үш жыл өткен соң, Life of Agony «River Runs Red» альбомына бонус тректер мен олардың ерте мансабынан видеолар қосылған CD/DVD жинағын шығарды. Капуто 2007 жылы Within Temptation тобының «What Have You Done» әніне қатысты. Ән әлемнің көптеген елдерінде шағын сәттілікке жетті. 2010 жылдың желтоқсанында MTV Headbangers Ball бағдарламасында сұхбат берген Life of Agony жаңа материал жазып жатқанын хабарлады. Абрускато сұхбатында: «Біз бір әнмен бастаймыз және жазуды жалғастыруға жеткілікті жақсы идея туса, көреміз. Бұл жанкүйерлерге олардың күткені үшін арналған ерекше сый» деді. 2011 жылдың жазында топ жаңа материал жазуға тырысты, бірақ олар бұл мәжбүрлі және табиғи емес екенін сезінді. Осы аралықта Абрускато «A Pale Horse Named Death» жобасын құрды, Джоуи З. әлі де Нью-Йорктегі Method of Groove студиясын басқарып тұрды, Капуто түрлі жеке жобаларға ден қойды, ал Роберт IDW үшін екінші комиксі мен өзінің алғашқы комиксі «Wire Hangers» фильмін жасап жатты.

Екінші бөліну (20122013)

2012 жылдың ақпан айында берген сұхбатында Абраскато Life of Agony тобының таратылғанын растады. Ол: "Енді біз ойнамаймыз. Студиядан көшіп шықтық. Бәріміз де соңына жеткендей сезінеміз. Мен бұрын айтқан проблемалардың себебінен ешқашан жаңа альбом шығармаймыз – ән жазуда келісе алмаймыз. Мина Капуто (вокалист) өзінің өмір салтын жалғастырғысы келеді. Сондықтан мен де алға жылжып, өз ісімді жалғастырудамын, мансабымды Life of Agony тобымен аяқтағым келмейді. Life of Agony гастрольдемейді, көп жұмыс істемейді. Сөйтіп, 2011 жылдың шілдесінде соңғы үш концертімізді өткіздік, содан кейін студиядан көшіп шықтық, осымен бәрі аяқталды. Болашақта ештеңе болмайды деп ойлаймын, мұндай мүмкіндікке күмәнім зор. Бұл қалай болуы мүмкін екенін білмеймін". 2012 жылдың шілдесінде Revolver Magazine журналына берген сұхбатында Роберт топтың жағдайына қатысты өз пікірін білдіріп, "Шын мәнінде, Минаның өзгеруі – топтың қазір белсенді емес болуының басты себебі деп ойламаймын. Ол жеке жаңалықтарын жариялағанға дейін соңғы бірнеше жыл бойы біз аз гастрольдедік. Мен тек өзім үшін айта аламын, бірақ отбасын құру маған гастрольдеуге және жалпы саяхаттауға деген құштарлығымды азайтты. Осы себепті үйде отырып, комикстер мен фильмдеріммен жұмыс істеуден гөрі бақылымын табамын. Бұл менің шығармашылық қажеттіліктерімді қанағаттандырады және осы кезеңде мен қалаған өмірді өмір сүруге мүмкіндік береді".

Екінші кездесу (2014 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

2014 жылдың 22 наурызында Life of Agony тобының ресми сайтында олардың қайтадан белсенді екені расталды және 8 тамызда Бельгияның Кортрейк қаласында өткен Alcatraz Hard Rock & Metal Festival-де Капутоның жынысын өзгерту рәсімінен кейін алғашқы концертін өткізді. 2016 жылдың 12 қаңтарында Life of Agony Napalm Records лейблімен келісімшартқа отырғанын жариялады және 2017 жылдың 28 сәуірінде 12 жылдан кейін алғашқы студиялық альбомы – A Place Where There's No More Pain шықты. Сол жылдың желтоқсан айында барабаншы Абрускато екінші рет топтан кетіп, оның орнына Вероника Беллино келді. Ресми себеп жарияланбағанмен, Мина Капуто Абрускатоны трансфобиямен және манипуляция жасаумен айыптады, бірақ ол бұл айыптамаларды жоққа шығарды. Топ 2019 жылдың қазан айында Napalm Records арқылы алтыншы студиялық альбомын – The Sound of Scars шығаратынын хабарлады, ол олардың дебюттік альбомы River Runs Red-тің «Екінші тарауы» ретінде таныстырылды. Loudwire журналы «Жылдың ең күтілетін хард-рок және металл альбомдарының бірі» деп атаған концептуалды альбомды Грэмми сыйлығының иегері Сильвия Масси өндірді және микстейптеді, ал топтың гитарисі Джоуи Z бірлесіп жұмыс істеді, ал инженер Хоуи Вайнберг мастеринг жұмыстарын жүргізді. 2019 жылдың 9 тамызында Billboard жариялымында «Scars» әнінің премьерасы өтті. The Sound of Scars альбомы Billboard Heatseekers Albums тізімінде 3-орынға, ал Billboard Independent Albums тізімінде 7-орынға дейін көтерілді. Альбом сыншылардың жоғары бағасын алды және The Aquarian журналы оны «Жыл альбомы» деп мойындады. 2022 жылы Cinedigm және Raven Banner Entertainment бірлесіп The Sound of Scars атты деректі фильмді шығаруға жоспарлап отыр. Фильмді Ли Брукс түсірді, онда топ мүшелері мен олардың отбасыларымен сұхбаттар, сондай-ақ архивтік кадрлар, фотосуреттер, жоғалған сұхбаттар және Мина Капутоның жыныс ауысуы сияқты топ тарихының маңызды сәттері көрсетіледі. Фильмнің режиссерлік үйымынан түскен билет сатылымынан түскен қаражат National Suicide Prevention Lifeline және All Out ұйымдарына қайырымдылық ретінде берілді. Топтағы қарым-қатынастарды зерттейтін The Sound of Scars атты деректі фильм 2022 жылдың наурызында Cinedigm және Raven Banner Entertainment бірлесіп шығарады. Фильм Британдық кино институтының BFI Flare фестивалінде көрсетілді. 2022 жылдың желтоқсанынан бастап Life of Agony The Sound of Scars альбомына жалғас болатын жаңа материалдарды жасауға кірісті. Сондай-ақ, топ 2023 жылы алғашқы альбомы River Runs Red-тің 30 жылдығын атап өту үшін әлемдік турне ұйымдастырды.

Музыкалық стиль және әсерлері

Life of Agony көбінесе альтернативті металл деп сипатталғанмен, сонымен қатар гранж, хард-рок, хеви-метал және ню-металл деп те аталды, ал дыбысына хардкор панк элементтері енгізілді. Soul Searching Sun альбомынан бастап, топ альтернативті рок бағытына көшті. Топ мүшелерінің өзі айтқанынша, оларға Radiohead, Metallica, Pink Floyd, Led Zeppelin, Stone Temple Pilots, Black Sabbath және Social Distortion сияқты топтар үлкен әсер еткен. Роберт музыканың және көптеген өлеңдердің авторы болды, ал Капуто белгілі бір балладаларды жазды, көбінесе ата-анасы және отбасылық өмірі туралы, әсіресе анасы туралы. 90-жылдардың ортасындағы "River Runs Red" және "Ugly" альбомдары мен 2005 жылғы "Broken Valley" арасындағы ең айқын айырмашылық – Капутоның вокалдық стилінің өзгеруі, ол біртіндеп Данциг еске баритонынан топтың мансабының кейінгі кезеңінде ағарған, дәстүрлі рок стиліне ауысты.

Қосалқы жобалар

Топ жеке жобаларын іске асырумен қатар, бірге өнер көрсетуді және музыка жасауды жалғастыруда. Капуто еуропалық музыканттармен бірнеше жеке альбом жазды және сол альбомдарды насихаттау үшін шетелге гастрольдік сапарлар жасады. Роберт, Life of Agony тобының негізгі авторы, 2006 жылы Spoiler NYC тобын құрды. Топ "Grease Fire in Hell's Kitchen" альбомын жазды және "Suicide Hotel" және "Ruined" синглдарына бейнеклиптер түсірді. Көптеген сыншылар олардың көшелік панк стиліне ескі мектептік көзқарасын жоғары бағалады. Кейін ол қорқыныш жанрындағы комикстердің авторы және суретшісі ретінде танылды, IDW Publishing баспасы үшін бірнеше сыншылар тарапынан мақтау алған серияларды жариялады. Оның авторлық құқығына тиесілі туындыларына Wire Hangers, Crawl to Me және Killogy кіреді. Оның қорқыныш тақырыбындағы ересектерге арналған бояу кітаптар сериясы The Beauty of Horror бүкіл әлемде кең танымал, және қазіргі уақытта оның негізінде анимациялық телесериал жасалып жатыр. Джои З. Нью-Йорк қаласындағы Бруклинде 2011 жылдың ақпан айында Method of Groove атты жеке студиясын ашты. 2012 жылдың қазан айында болған Сэнди дауылы кезінде студия мен оның жабдықтары толығымен қирады.