Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Супержетектестік әсері
Superconductivity effect
Супердиамагнетизм (немесе толық диамагнетизм) – кейбір материалдарда төмен температурада пайда болатын құбылыс. Ол магниттік өткізгіштіктің толық жоқтығымен (яғни көлемдік магниттік сезімталдық = −1) және ішкі магниттік өрістің сыртқа шығарылуымен сипатталады. Супердиамагнетизм материалдың супержетектестік қасиеттері фазалық өтудің бір кезеңі екенін көрсетті. Супержетектестік магниттік левитация супердиамагнетизмге байланысты, ол супержетектегішке жақындаған тұрақты магнитті итергісімен, сондай-ақ магниттің қашпауына кедеріс жасайтын магниттік ағын бекітуімен қамтамасыз етіледі. Супердиамагнетизм – супержетектестіктің ерекшелігі. Ол 1933 жылы Вальтер Мейснер мен Роберт Оксенфельд анықтады, бірақ ол супержетектестік пайда бола бастағанда байқалатын Мейснер әсерінен өзгеше, және ол объектіге енген магниттік өрістерді сыртқа шығарумен байланысты.
Superdiamagnetism (or perfect diamagnetism) is a phenomenon occurring in certain materials at low temperatures, characterised by the complete absence of magnetic permeability (i. e. a volume magnetic susceptibility = −1) and the exclusion of the interior magnetic field. Superdiamagnetism established that the superconductivity of a material was a stage of phase transition. Superconducting magnetic levitation is due to superdiamagnetism, which repels a permanent magnet which approaches the superconductor, and flux pinning, which prevents the magnet floating away. Superdiamagnetism is a feature of superconductivity. It was identified in 1933, by Walther Meissner and Robert Ochsenfeld, but it is considered distinct from the Meissner effect which occurs when the superconductivity first forms, and involves the exclusion of magnetic fields that already penetrate the object.
Теория
Фриц Лондон мен Хайнц Лондон магниттік ағынды шығарудың себебі суперөткізгіш материалдың бетінде ағатын және суперөткізгіштің ішінде сыртқы қолданылған өрісті толығымен жоятын магнит өрісін тудыратын электрлік скринингтік токтар екенін дамытты. Бұл скринингтік токтар суперөткізгіш материалды магнит өрісіне енгізген кезде пайда болады. Бұл суперөткізгіштің электрлік кедергісі жоқ екендігімен түсіндіріледі, сондықтан магнит өрісінде материалдың қозғалысынан туындаған еді токтары жойылмайды. Фриц 1935 жылы Корольдік қоғамда термодинамикалық күйді бір толқындық функциямен сипаттауға болатынын айтты. "Скринингтік токтар" бастапқыда қалыпты, өткізгіш металл магнит өрісіне орналастырылған жағдайда да пайда болады. Металл тиісті өтпе температурасынан төмен салқындатылғаннан кейін, ол суперөткізгішке айналады. Металл салқындатылғанда магнит өрісінің шығарылуын тек нөлдік кедергі деп қарастырумен түсіндіруге болмайды, бұл құбылыс Мейснер эффектісі деп аталады. Ол суперөткізгіш күйдің дайындалу тарихына емес, қазіргі температура, қысым және магнит өрісінің мәндеріне ғана байланысты екенін көрсетеді, сондықтан бұл нағыз термодинамикалық күй.
Fritz London and Heinz London developed the theory that the exclusion of magnetic flux is brought about by electrical screening currents that flow at the surface of the superconducting material and which generate a magnetic field that exactly cancels the externally applied field inside the superconductor. These screening currents are generated whenever a superconducting material is brought inside a magnetic field. This can be understood by the fact that a superconductor has zero electrical resistance, so that eddy currents, induced by the motion of the material inside a magnetic field, will not decay. Fritz, at the Royal Society in 1935, stated that the thermodynamic state would be described by a single wave function. "Screening currents" also appear in a situation wherein an initially normal, conducting metal is placed inside a magnetic field. As soon as the metal is cooled below the appropriate transition temperature, it becomes superconducting. This expulsion of magnetic field upon the cooling of the metal cannot be explained any longer by merely assuming zero resistance and is called the Meissner effect. It shows that the superconducting state does not depend on the history of preparation, only upon the present values of temperature, pressure and magnetic field, and therefore is a true thermodynamic state.