Gone – 1985 ж. құрылған американдық панк-рок тобы. Black Flag тобының бұрынғы мүшелерінен құралған, инструменталды музыкамен танымал. Альбомдары туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Gone – американдық рок-тобы, 1985 жылдың соңында Грег Гинн құрған үш мүшелі, панк стиліндегі инструменталды рок-тобы. Алғашқыда Gone, оның бас тобы Black Flag-тің қосымша жобасы болған.
American rock band
Gone is a three piece punk based instrumental rock band, formed by Greg Ginn in late 1985. Originally, Gone was a side project to his main group Black Flag.
Өмірбаян
Gone тобы құрылғанға дейін Гинн Black Flag тобымен бірге бірнеше аспаптық композицияларды орындаған. Gone үшін Гинн басист Эндрю Вайс пен барабаншы Сим Кейнді шақырды, олар бұрын Regressive Aid тобында бірге ойнаған. Олар 1985 жылдың соңында «Let's Get Real, Real Gone for a Change» атты алғашқы альбомын жазды және оны 1986 жылы Гинннің SST Records лейблінде шығарды. Альбомның атауы Элвис Преслинің Sun Records дәуіріндегі «Milkcow Blues Boogie» жазбасында айтқан сөзінен алынған; нақты цитата альбомның артқы жағында келтірілген, сондай-ақ альбомның екінші әні «Get Gone»-ға енгізілген. Gone тобы 1986 жылғы Black Flag тобының турнесінің ашылу тобы болды, ол жылдың алғашқы алты айында өтті. Турдегі әдеттегі күні Gone дүкен ішіндегі концертте бір жиынтық орындайтын, содан кейін Black Flag бас концерт өткізетін орынға барып, сахнаны дайындап, шоуды ашатын. Гинннің кешкі жалғыз демалысы екінші ашылу тобы Painted Willie орындаған кезде болатын; содан кейін ол Black Flag сахнасына шығып, 90 минуттық концерт берді. 1986 жылғы турның кезеңдері арасындағы үзілісте Gone екінші альбомын жазды, ол «Gone II: But Never Too Gone» деп аталды. 1986 жылдың тамызында Гинн он жылдық тарихтан кейін Black Flag тобын таратып жіберді, бәлкім, Gone және SST-ті басқаруға көңіл бөлгендіктен, бірақ Гинн «Gone II But Not Too Gone» альбомы шыққаннан кейін көп ұзамай топты күрт таратып жіберді. Жаңа жыл басталған кезде Вайс пен Кейн бұрынғы Black Flag вокалисі Генри Роллинске қосылып, Rollins Band тобын құрды. 1993 жылы Гинн Gone атауын қайта жаңғыртты және басист Стив Шарп пен барабаншы Грегори Мурды жаңа ырғақ секциясына шақырды, олар екеуі де Гинннің екінші және үшінші жеке альбомындағы «Dick» және «Let It Burn» жазбаларында ойнаған аспаптық тректерде қатысқан. Бұл құрам төрт альбом жазды. 1998 жылы Gone тобы үнсіз қалды, бұл SST Records лейблінің шамамен он жыл бойы үндемеуімен сәйкес келді. Ginn және Gone 2007 жылы «The Epic Trilogy» атты қос CD шығарды, онда 3 ұзақ трек болды (бірінші дискіде әндердің аспаптық нұсқалары, ал екінші дискіде Bad Brains вокалисі H. R. қатысқан). Грег гитара мен бас-гитарада ойнады, Энди Батвинас (SST үшін 1990 жылдары бірнеше альбомның инженері болған) клавишалар мен соққы аспаптарын орындады, ал барабанда қазір «Drummer» псевдонимімен танылатын Мур ойнады. AllMusic.com дерекқорында қателікпен түпнұсқа топпен біріктірілген «Gone» деп аталатын тағы бір топ бар. Алайда олардың Гинн мен оның лейблімен ешқандай байланысы жоқ.
Before forming Gone, Ginn had been performing some instrumental compositions with Black Flag themselves. For Gone, Ginn tapped bassist Andrew Weiss and drummer Sim Cain, who had previously played together in the band Regressive Aid. They recorded their first album, Let's Get Real, Real Gone for a Change, in late 1985 and released it in 1986 on Ginn's SST Records label. The album title comes from an Elvis Presley quote uttered on his Sun Records era recording "Milkcow Blues Boogie"; the actual quote is both attributed on the back cover of the album, and sampled into the album's second song, "Get Gone". Gone were the opening act for Black Flag's entire 1986 tour, which lasted for the first six months of the year. On a typical day during the tour, Gone would perform one set at an in store appearance, then go down to the venue where Black Flag were headlining, set up, and open the show. Ginn's only break in the evening would be when the second opening band, Painted Willie, performed; he would then get onstage with Black Flag and play a 90 minute set. During a break between 1986 tour legs, Gone recorded their second album, Gone II: But Never Too Gone. In August 1986, Ginn disbanded Black Flag after ten years, presumably to concentrate on Gone and on running SST, but Ginn suddenly disbanded the group not long after Gone II But Not Too Gone was released. By the time the new year started, Weiss and Cain would join former Black Flag singer Henry Rollins in the Rollins Band. In 1993, Ginn revived the Gone name and recruited a new rhythm section, bassist Steve Sharp and drummer Gregory Moore, both of whom had played on instrumental tracks Ginn recorded and released on his second and third solo albums, Dick and Let It Burn. This line up recorded four albums. Gone went quiet in 1998, coinciding with a near decade of silence from SST Records. Ginn and Gone returned in 2007 with The Epic Trilogy, a double CD consisting of 3 lengthy tracks (disc one featured instrumental versions of the songs and disc two featured guest vocals from Bad Brains vocalist H. R.). Greg played both guitar and bass, Andy Batwinas (who was engineer on a number of albums for SST in the 1990s) provided keyboards and percussion, and the drums were handled by Moore, who now performs under the pseudonym "Drummer". Another band called "Gone" exists, and their two albums have mistakenly been combined with the original band's on the AllMusic. com database. However, they have absolutely no connection whatsoever to either Ginn or his record label.