Кіріспе

Devils Elbow) – АҚШ-тағы Миссури штатының Пуласки округіндегі инкорпорицияланбаған қауым. Бұл қауым өзеннің тік бұрылысынан, "шайтанның иығы" деп аталатын жерден ат алған. Қауым Сент-Роберттен шамамен бес миль (8 шақырым) шығысқа қарай орналасқан.

Тарих

19-шы және 20-шы ғасырдың басында ағаш кесушілер өзеннің жоғарғы ағысында қысқа жапырақты қарағайды кесіп немесе қатты ағаштардан теміржолға арналған тіреулерді шапшыған. Рафтшылар тақтайларды және тіреулерді Биг Пайниден Гасконад өзені бойымен Арлингтондағы теміржол алаңына дейін ағызып жіберді, бірақ бұл үшін олар өзендегі өткір бұрылыстан өтуі керек еді, онда рафттар кейде бұзылып, тіреулер жоғалып кететін. Рафтшылар өзендегі бұл бұрылысты "Шайтанның иығы" деп атады. Девилс Элбоу ауылы бұрылыстың ішкі жағында орналасқан. 19-шы ғасырдың соңынан бастап "Шайтанның иығы" аймағы Сент-Луис спортшылары үшін танымал мақсат болды. Бұл Биг Пайнидің тамаша балық аулау арнасында орналасқан, ол бірнеше шақырым солтүстікке қарай Гасконад өзеніне құяды. Айналасындағы орман жақсы аң аулауға мүмкіндік берді. Жақсартылған тас жолға қол жеткізілгенге дейін спортшылар Диксонға, солтүстікке қарай 12 шақырым жерге пойызбен, содан кейін ауылға арбамен келді. Алғашқы автокөлік жүргізушілері Сент-Луис пен Миссури штатының Спрингфилд қаласын байланыстыратын 14-ші мемлекеттік тас жолмен жүрді, оның бір бөлігі қиыршық тас, екінші бөлігі топырақтан тұрды. 1923 жылы 14-ші мемлекеттік тас жолды жақсарту аясында Биг Пайни өзенінің төменгі бөлігінен өтетін темір көпір салынды. 1926 жылы 14-ші тас жол 66-шы АҚШ тас жолы ретінде қайта нөмірленді. 1927 жылы Уолтер Э. Грэм "Шайтанның иығы" деген атпен пошта бөлімшесін ашты, ол көпірден оңтүстікке қарай жарты шақырым жерде орналасқан өзінің Graham's Resort and Camp кеңсесінде/дүкенінде құрды. Бірнеше жылдан кейін Нел Мунгер мен Говард Мосс көпірдің солтүстік жағында Мунгер Мосс сэндвич дүкенін, ал Дуайт Ренч оңтүстік жағында жергілікті тастан салынған "Шайтанның иығы" кафесін салды. Грэм мен Ренч 66-шы тас жолмен келетін туристерге жалға берілетін кабиналар ұсынды. 1930 жылдары ауыл 66-шы тас жолдың тоқтау орнына айналды. Оның жарлары Мемлекеттік жоспарлау комиссиясымен Миссуридегі жеті әдемі орынның бірі ретінде тізімге енгізілді. Ауыл 1945 жылдың соңында аяқталған 66-шы тас жолдың төрт қатарлы бөлігінің құрылысымен байланысты Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде халық санының өсуін бастан өткерді, бұл ауылдың солтүстігінде орналасқан Форт Леонард Вудтың құрылысы мен дамуымен байланысты болды. Көптеген жалға берілетін кабиналар мен шағын үйлер, сондай-ақ екі қабатты базар/пәтер ғимараты салынды. 66-шы тас жолдың төрт қатарлы бөлігі аяқталғаннан кейін автомобиль қозғалысы азайды. Алайда, АҚШ және шетелдік жанкүйерлер "Ана жолын" бүгінгі күні әлі де 1926 жылғы түпнұсқа бағытпен бірге "Шайтанның иығында" табады. "Шайтанның иығындағы" көпірдің мәртебесі ерекше. Бұл 66-шы тас жолда қалған екі көпірдің бірі және қозғалысқа ашық жалғыз көпір. (Екінші көпір - Сент-Луистегі "Тастар тізбегі" көпірі, ол көлік қозғалысына жабық.) 588 футтық темір көпірдің құрылымдық тұрақтылығына қатысты алаңдаушылық жаңа мыңжылдықта күшейді. Соңғы ірі жөндеу 1970 жылдары жүргізілді, онда бетон тіреулердің жарылуы мен бөлінуіне назар аударылды. Құрылымдық болат элементтері тотығудан нашарлай берді. 1985 жылы 66-шы тас жол тоқтатылғаннан кейін, ол федералдық жауапкершіліктен шықты. Ол бұрынғы мемлекеттік тас жол мәртебесін де жоғалтқан. Тарихи жол мен көпірді күтіп ұстау Пуласки округінің жауапкершілігіне көшті. Округ комиссарлары 2002 жылы көпірді сақтауға деген адалдығын растады. Алғашқы қайта жаңарту құны 2,5 миллион долларға бағаланды, ол құрылыс жұмыстарын және қайта бояу алдында қорғасынға негізделген бояуды алып тастауды қамтыды. Бұл шығын округтің қаражатынан асып кетті, сондықтан қосымша қаржы іздеу қажет болды. Ақырында, 2013 жылдың 24 қазанында жөндеу жұмыстарын бастауға арналған салтанатты шара өтті. 1,3 миллион долларлық шығын Федералдық автомобиль жолдары басқармасының, Миссури көлік департаментінің, Ұлттық парк қызметінің, Тұрғын үй және қала құрылысы департаментінің, АҚШ ауыл шаруашылығы департаментінің және Пуласки округінің гранттарының бірігуінен құралды. Қорғасынды бояуды алып тастаудың орнына оны қаптау арқасында шығын азайтылды. 2014 жылдың 22 мамырында қайта жаңартылған көпір қайтадан қозғалысқа ашылды. Көпір жобасы жергілікті тұрғындардың табандылығының, үкіметаралық ынтымақтастықтың және мәдени ортаны сақтаудағы шығармашылықтың куәсі болып табылады. 2017 жылдың сәуір айында аймақтағы бірнеше мүліктер Ұлттық парк қызметінің Ұлттық тарихи орындар тізілімінің бағдарламасының бөлігі ретінде "Шайтанның иығы" тарихи ауданы ретінде тізімге енгізілді. Сондай-ақ, "Шайтанның иығынан" солтүстік-батысқа қарай екі шақырым жерде орналасқан туристік алаңдар "Пайн Бич" де тізімге енгізілді. Тарихи аудан мүліктері көпір мен тарихи жол төсемінен, сондай-ақ тағы бес құрылыстан тұрады. Көркем көріністері бонустық мүмкіндік.

Көлік

Негізгі шығыс-батыс бағыты – Interstate 44; оның салынуына дейін негізгі тас жол АҚШ-тың 66-шы бағыты болды, ол әлі де аймақтағы көркем жол ретінде сақталып, Devil's Elbow, St. Robert, Waynesville, Buckhorn және Hazelgreen қалаларынан өтеді. АҚШ-тың 66-шы бағыты әртүрлі жерлерде әртүрлі атаулармен белгілі – Teardrop Road, Highway Z, Ескі 66-шы бағыт, Тарихи 66-шы бағыт және 17-ші тас жол. Мемлекеттік белгілер жолдың көп бөлігін көрсетеді. 66-шы бағыттың бастапқы жолы, қазір Teardrop Road деп аталады, Devil's Elbow арқылы өтеді және тарихи Devil's Elbow көпірінің орналасқан жері болып табылады. Кейінірек жасалған Highway Z бағыты Devil's Elbow жанынан өтеді және елді мекенді айналып өтеді. Devils Elbow-да Big Piney өзені арқылы үш көпір салынған: қазіргі Interstate 44 көпірі, кейінірек салынған АҚШ-тың 66-шы бағытындағы Highway Z көпірі, ол тік жар арқылы жасалған Hooker Cut арқасында мүмкін болды, және бастапқы АҚШ-тың 66-шы бағытындағы Teardrop Road көпірі, ол қазір қайта жаңартылуда.