Америкалық журналист Курт Эйхенвальд өмірбаяны

Кіріспе

Американдық журналист

Курт Александр Эйхенвальд (28 маусым 1961 жылы туған) – американдық журналист және «Нью-Йорк Таймс» басылымының бестселлер авторы, бес кітабының авторы. Оның «Ақпарат беруші» (2000) кітабы 2009 жылы фильмге түсірілді. Қазіргі кезде ол The Conversation басылымының аға тергеу редакторы. Бұрын ол «The New York Times», Condé Nast компаниясының бизнес журналы «Portfolio» журналының аға жазушысы және тергеуші репортері болды, содан кейін «Vanity Fair» журналының редакторы және «Newsweek» журналының аға жазушысы болып жұмыс істеді. Эйхенвальд 1986 жылдан бері «The New York Times» газетінде жұмыс істейді. Ол негізінен Уолл-стрит және ішкі сауда, есеп берудегі тәлдіктер және компанияларды сатып алу сияқты корпоративтік тақырыптарды жазды, сонымен қатар терроризм, Билл Клинтонның кешірімдеріне қатысты дау, федералдық денсаулық сақтау саясаты және интернеттегі жыныстық зорлық-зомбылық жасаушылар туралы да жазды.

Ерте өмір және білім

Эйхенвальд 1961 жылы дүниеге келген. Ол өзінің «әкесі еврей, ал өзі епископальдық діндемін» дегенін айтты. Ол Даластағы Техас штатының Сент-Марк мектебін және Свартмор колледжін бітірген. Свартморда оқыған кезіндегі сабақтан тыс іс-әрекеттерінің бірі – Sixteen Feet атты a cappella вокалдық октетінің негізін қалаушы мүше болуы. Колледжге түскен алғашқы айларында Эйхенвальд миына соққы алған, содан кейін эпилепсияның белгілері байқалған. Бірінші курста оқыған жылы қараша айында эпилепсия диагнозы қойылып, қайта-қайта ауырған сезімталдыққа қарамастан, мектепке баруын жалғастырды. Екі рет ауруды сыртта бастан өткергеннен кейін, ол университеттен шығарылды, бұл федералдық заңға қайшы келуі мүмкін. 1986 жылы Вашингтондағы The National Journal газетінің редакторы болды. Сол жылдары ол The New York Times газетінің бас бетінде жиі жарияланып, саяси мәселелер туралы әзіл-қалжың мақалалар жазды. Эйхенвальд 1986 жылдың соңында The New York Times газетіне Нью-Йорктегі ұлттық бюроның жаңалықтар бөліміне оралды, болашақ тілшілерге арналған газеттің жазу бағдарламасына қатысты. 1988 жылға қарай ол The New York Times газетінің Уолл-стрит тілшісі атанды. Оның Уолл-стритке келгені қаржы саласындағы қылмыстық тергеулердің күшеюімен бірге болды. Ол спекулянт Иван Боэски және «қоқыс облигациялардың королі» Майкл Милкенге қатысты қор саудасының апаты, сондай-ақ Соломон Бразерс компаниясындағы қазынашылық нарығының апаты туралы жазды. Ол сонымен қатар, сатып алу дәуірінің шектен шығуы, соның ішінде сол кездегі ең ірі мәміле – Kohlberg Kravis Roberts & Company компаниясының RJR Nabisco компаниясын сатып алуы туралы да жазды. 1995 жылы Эйхенвальд түрлі корпоративтік бұзақылықтар туралы жаза бастады. Ол The New York Times газетінде бүйрек диализімен айналысатын американдық бизнестегі маңызды кемшіліктерді ашып көрсеткен бірнеше мақала жазды. Бұл серия Клинтон әкімшілігінің диализдік емдеудің сапасын жақсартуға қаржылық ынталандыру жолдарын қарастыруына әкелді, бұл Эйхенвальд сериясының басты назары болды. Бұл мақалалар 1996 жылы Джордж Полк сыйлығымен марапатталды, журналистикадағы үздік еңбек үшін берілетін бұл сыйлықты ол екі рет алды. Диализ сериясынан кейін ол газеттің денсаулық сақтау жөніндегі тілшісі Мартин Готтлибпен бірлесіп, сол кезде әлемдегі ең ірі денсаулық сақтау компаниясы болған Columbia/HCA Healthcare Corporation компаниясының көп жылдық тергеуіне қатысты. Тергеудің нәтижесінде газетте бірнеше мақала жарияланды, Columbia компаниясына қатысты қылмыстық тергеу басталды, сонымен қатар федералды үкімет ауруханаларға төлейтін өтемақы жүйесінде маңызды өзгерістер болды, деп мәлімдеді Medicare бағдарламасының сол кездегі басшысы Брюс Владек. Content журналында жарияланған мақалада Эйхенвальд, Готтлиб және тағы екі журналистің еңбегі жылдың ең үздік қоғамдық қызмет көрсету журналистикасы деп танылды. Эйхенвальд осы еңбегі үшін әріптестерімен бірге екінші Полк сыйлығын алды. 1998 жылы Эйхенвальд The New York Times газетінің аға тілшілер бағдарламасына қатысты. Ол сонымен қатар газеттің тағы бір тілшісі Джина Колатамен бірлесіп, бизнес мүдделерінің елдің медициналық зерттеулер жүйесіне қалай әсер ететінін көп жылдар бойы зерттеді. Мақалаларда дәрі-дәрмек пен құрылғыларды сынау туралы айтылып, сақтандыру компаниялары мен соттардың өзара әрекеттесуі эксперименттік процедураларды, соның ішінде сүт безі қатерлі ісігін емдеу үшін сүйек миын трансплантациялауды қалай тоқтатып отырғаны көрсетілді. Бұл мақалалар американдық сақтандыру компанияларының жаңа саясатын қабылдауына ықпал етті, олар федералды мақұлдаған медициналық зерттеулерге қатысушыларға қатерлі ісікке қарсы емделу үшін өтемақы төлеуге мүмкіндік берді. Эйхенвальд пен Колата екеуі де өздерінің жұмысы үшін Пулитцер сыйлығының финалистері ретінде танылды. 2002 жылы корпоративтік жанжалдардың күшеюімен – Enron, WorldCom, Arthur Andersen, Tyco және басқалар – Эйхенвальд ашылып жатқан жанжалдар туралы хабарлап, соңғы оқиғалардың мәнін түсіндіруде Чарли Роуз және Джим Лерермен бірге The NewsHour сияқты бағдарламаларда теледидарлық сарапшыға айналды. Эйхенвальд және The New York Times газетінің бірнеше тілшісі корпоративтік жанжалдар туралы жұмысы үшін 2003 жылы Пулитцер сыйлығының финалисі болып таңдалды. 2005 жылы ол The New York Times газетіне онлайн-бала порнографиясы туралы мақалалар жазды. Солардың бірі – 18 жасар Джастин Берридің өзі және басқа да жасөспірім еркектер бейнеленген порнографиялық сайттар ашатыны туралы мақала. Осы репортаж үшін Эйхенвальд «Балалық порнографияға Берридің араласуы туралы хабарлауда өзінің көзі Джастин Берриге көмектесу үшін қол ұшын созып, маңызды оқиғаның редакциялық тұтастығын сақтағаны үшін» Payne Award for Ethics in Journalism сыйлығын алды. Мақала жарияланғаннан бес ай өткен соң, Эйхенвальд пен Берри Конгресс алдында онлайн бала зорлауы туралы сөйледі, бұл мәселе бойынша Энергия және Сауда комитетінің кіші комитетінде куәлік берді. Эйхенвальд куәлігінде, ол Берриге алдамшылыққа ұшыраған құжаттарды зерттеген кезде кездескенін айтты, бұл оны оқиға жоқ деп ойлауға, бірақ баланың қауіпте болуы мүмкін деген қорқынышқа жетеледі. «Мен оның рас екенін анықтауға тырыстым, оқиға жазу мақсатымен емес, шындығында менде оқиға болатынына сенім болмады, бірақ қауіптегі бала болуы мүмкін екенінен қорқып едім», - деді Эйхенвальд куәлігінде. Берридің қауіпте екенін растағаннан кейін, Эйхенвальд екі адаммен бірге жас жігітті құтқаруға тырысты. Бұл күш-жігер аяқталғаннан кейін бірнеше апта өткен соң, Эйхенвальдқа Берри қоңырау шалып, онлайн бала порнографиясы бизнесі туралы барлық білгенін жариялағысы келетінін айтты, бұл заңсыз кәсіпті «құлату» үмітімен жасалды. 2007 жылы Эйхенвальд Берриге есептер жазудан бұрын жарияланбаған 2000 доллар сыйлық бергені белгілі болды; The New York Times газеті «тексеру редакторлар мен оқырмандарға жариялануы керек еді» деген ескерту жариялады. Сол күні Берридің біріне қарсы сотта куә ретінде куәлік берген Эйхенвальд, ол және оның әйелі ақшаны Берриді құтқару операциясы кезінде өзінің кім екенін ашуға мәжбүр ету үшін пайдаланғанын айтты. Эйхенвальд Берри жаңалықтар мақаласы үшін көз болуға ұсыныс жасағанда, ол ақшалық қақтығыс шешілгенше ешқандай хабарлама жасай алмайтынын айтты, Берри оған заңды қаражат көзінен ақшаны қайтарып бергенше. Эйхенвальд Берри 2005 жылдың шілде айында әжесінен қарыз алып, оны қайтарғанын айтты, содан кейін хабарлама жазыла бастады.

Eichenwald was born in 1961. He has stated that he is "Episcopalian with a Jewish father." He graduated from St. Mark's School of Texas in Dallas and Swarthmore College. His extracurricular activities during his time at Swarthmore included being a founding member of Sixteen Feet, an a cappella vocal octet. During his first months of college, Eichenwald sustained a concussion, which was soon followed by noticeable epileptic seizures. Diagnosed with epilepsy in November of his freshman year, he continued to attend school despite repeated grand mal seizures. After having two outdoor seizures on campus, he was dismissed from Swarthmore, in apparent violation of federal law. leaving in 1986 to become associate editor at The National Journal in Washington. During those years, he was a frequent contributor to The New York Times op ed page, writing humorous pieces about political issues. Eichenwald returned to The New York Times later in 1986 as a news clerk for the national desk in New York, participating in the paper's writing program for aspiring reporters. By 1988, he had been named The New York Times’ Wall Street reporter. His arrival on Wall Street coincided with the explosion of white collar criminal investigations in finance. He wrote about the stock trading scandals involving speculator Ivan Boesky and junk bond king Michael Milken, as well as the Treasury markets scandal at Salomon Brothers. He also covered the excesses of the takeover era, including the biggest deal of the time, the acquisition of RJR Nabisco by Kohlberg Kravis Roberts & Company. In 1995, Eichenwald began writing about assorted corporate misdeeds. He wrote a multi part series for The New York Times, exposing significant deficiencies in the American business of providing kidney dialysis treatments. The series led to a review by the Clinton Administration of ways to create financial incentives to improve quality in dialysis treatment, a focus of Eichenwald’s series. The articles were honored in 1996 with a George Polk Award for excellence in journalism, the first of two that he was awarded. After his dialysis series, he joined with Martin Gottlieb, a health reporter with the newspaper, in a multi year investigation of Columbia/HCA Healthcare Corporation, which at the time was the largest health care company in the world. The investigation, which led to not only multiple articles in the paper and a criminal investigation of Columbia, but also significant changes in the way the federal government compensated hospitals, according to Bruce Vladek, then the head of the Medicare program. An article in the magazine Content cited the work by Eichenwald, Gottlieb and two other reporters as the year’s best public service journalism. Eichenwald received his second Polk award, along with his colleagues, for this work. In 1998, Eichenwald was attached to The New York Times’ senior reporter program. He also teamed with another of the newspaper's reporters, Gina Kolata, for a multi year investigation into how business interests affect the nation's system for medical research. The articles explored drug and device testing, and pointed out how the interplay between insurance companies and the courts had prevented the testing of experimental procedures, including the use of bone marrow transplants for the treatment of breast cancer. The articles were credited with driving new policies by American insurance companies that allowed for reimbursement to participants in federally approved medical studies for the treatment of cancer. Eichenwald and Kolata both were honored as finalists for the Pulitzer Prize for their work. With the explosion of corporate scandals in 2002 – Enron, WorldCom, Arthur Andersen, Tyco and others – Eichenwald reported on the unfolding scandals and becoming a television fixture on such programs as Charlie Rose and The NewsHour with Jim Lehrer in explaining the meaning of the latest developments. Eichenwald, along with several other New York Times reporters, was selected as a finalist for the Pulitzer Prize in 2003 for his work on the corporate scandals. In 2005, he wrote a group of New York Times articles about online child pornography. One of those articles was about Justin Berry, a then 18 year old who operated pornographic websites featuring himself and other teen males. For this reporting, Eichenwald received the Payne Award for Ethics in Journalism for "preserving the editorial integrity of an important story while reaching out to assist his source, Justin Berry, in reporting on Berry’s involvement in child pornography." Five months after publication of the article, Eichenwald and Berry both gave Congressional testimony about online child abuse before a subcommittee of the House Committee on Energy and Commerce. Eichenwald claimed in the testimony that he had stumbled across Berry while reporting on documents that proved to be fraudulent, leaving him believing there was no story but fearful there was a child in danger. "I began trying to figure out if it was real, not for the purpose of doing a story because truthfully I did not, it did not occur to me there would be a story there," Eichenwald testified. After confirming that Berry was a real person in danger, Eichenwald testified, he along with two others launched an effort to rescue the young man. Weeks after that effort had been completed, during which Eichenwald met Berry, Berry contacted him and said he wanted to reveal everything he knew about the online child pornography business for a news article in hopes of "bringing down" the illicit enterprise. In 2007 it came to light that Eichenwald had given Berry an undisclosed $2,000 before writing the reports; The New York Times published a note stating that "the check should have been disclosed to editors and readers". During his testimony that same day as a prosecution witness against one of Berry's abusers, Eichenwald said he and his wife had used the money as a means of forcing Berry to reveal his identity during the rescue effort. Eichenwald testified that when Berry offered to become a source for a news article, he told the young man that he could not begin any reporting until the financial conflict was resolved by Berry's returning the money to him from a lawful source of funds. Eichenwald testified that Berry obtained a loan from his grandmother which he used to repay him in July 2005, at which point the reporting began.

Конде Наст портфелі

2006 жылдың күзінде Эйхенвальд The New York Times газетінен кетіп, жаңадан құрылған Condé Nast Portfolio бизнес журналының штаттық аға жазушысы болып жұмысқа орналасты. Оны бұрынғы The New York Times редакторы және жаңа Portfolio журналының бас редакторы Джим Импоко шақырған. Журналдың бірінші саны 2007 жылдың сәуір айында жарық көрді. Дегенмен, Эйхенвальд пен Импоко Portfolio журналында қысқа ғана уақыт жұмыс істеді. Импоко қолдаған, Эйхенвальд жазған терроризм туралы мақала бас редактор Джоан Липманның бұйрығымен жарияланбады, бұл екеуінің арасындағы үлкен жанжалға себеп болды. Бірнеше айлық шиеленіс салдарынан Липман 2007 жылдың тамызында Импоконы жұмыстан шығарды, ал Эйхенвальд сол күні өзі отставкаға кетті. Portfolio коммерциялық сәттілікке жете алмады және 2009 жылдың сәуір айында жабылды. Осындай жоғары беделді жобаның сәтсіз аяқталуы Condé Nast үшін ауыр соққы болды.

"Вантий-Фейр" және "Ньюсуик" журналдары

2012 жылы Эйхенвальд Vanity Fair журналына үлескер редактор ретінде қосылды, онда ол журнал үшін бизнес жайлы мақалалар және үкімет мен саясатқа арналған онлайн баған жазды. 2013 жылы Vanity Fair үшін жұмысын жалғастыра отырып, ол Newsweek журналына аға жазушы болып келді.

Марапаттар мен мойындау

Айхенвальд 1995 және 1997 жылдары журналистика саласындағы ең үздік жетістіктері үшін Джордж Полк сыйлығының екі дүркін лауреаты атанды. Ол диализ индустриясы және елдің ірі аурухана компаниясы «Колумбия/HCA Healthcare Corporation»-дағы алаялық туралы жариялаған мақалалары үшін осы сыйлыққа ие болды. 2000 жылы «Нью-Йорк Таймс» газетіндегі әріптесі Джина Колатамен бірлесе медициналық клиникалық сынақтарды зерттеу жөніндегі тергеуі үшін Пулитцер сыйлығының финалисі болды. 2006 жылы ол журналистикадағы этика саласындағы Пайн сыйлығын және Америка бизнес редакторлары мен жазушыларының қоғамынан «Бизнес-кәсіпкерліктегі үздік» сыйлығын жеңіп алды.

Отбасы

Айхенвальд ішкі аурулар дәрігері Тереза Пирске үйленген. Олардың үш баласы бар.