Кіріспе

Уэльстік бизнесмен Дэвид Салливан (5 ақпан 1949 жылы туған) – уэльстік бизнесмен және бұрынғы порнограф. 1986 жылдан 2007 жылға дейін ол Daily Sport және Sunday Sport газеттеріне ие болды, оларды 40 миллион фунт стерлингке сатты. The Sunday Times Rich List 2019 жылғы мәліметтері бойынша, Салливанның күйі 1,2 миллиард фунт стерлингке бағаланады. 2023 жылы бизнес әріптесі Дэвид Голдтың қайтыс болуынан кейін ол Премьер-лига футбол командасы «Вест Хэм Юнайтед» ФК-нің төрағасы және ең ірі жеке акционері атанды. Бұрын олар «Бирмингем Сити» клубының бірлескен төрағалары болған.

Ерте өмір

Кардиффте туған, Корольдік әуе күштерінің қызметкерінің ұлы Салливан Пенарттағы кеңес үйінде өсті. Салливан 10 жасқа келгенде, әкесі Йемендегі Аденге тағайындалды, олар бір жыл сонда тұрды, содан кейін Англияға, Эссекстің Хорнчерч қаласына көшті. Ол Аббс Крос мектебінде оқып, 10 O Level-ді аяқтады. Отбасы Гертфордширге көшкеннен кейін ол Уотфорд ұлдар гимназиясында оқыды, 3 A Level-ді бітірді. Одан кейін ол Лондон университетінің Куин-Мэри колледжінде экономика мамандығын оқыды, бірақ үздік дипломнан мүсіркеумен қалды.

Порнография индустриясы

Ол өзінің серіктесі Дэвид Голдпен бірге алғаш рет жұмсақ порнографиялық фотосуреттерді сатумен айналысты. Олар секс-шоптарға, ересектерге арналған журналдарға және бірнеше төмен бюджетті «көк» фильмдерге көшті, бұл Салливанды 25 жасында миллионер етті. 1970 жылдардың соңында ол Ұлыбританиядағы ересектерге арналған журналдар нарығының жартысын, соның ішінде Playbirds және Whitehouse сияқты маңызды тақырыптарды, ересектерге арналған пошта арқылы тапсырыс нарығының 80% және 150 дүкенді бақылап отырды. 1970 жылдардың соңында ол бірнеше төмен бюджетті британдық секс-фильмдерін жасады, соның ішінде «Come Play with Me» (1977) (режиссері Харрисон Маркс). Одан кейін «The Playbirds» (1978), «Дэвид Галактик ісінен жасырын айтылғандар» (1979) және «Блюз патшайымы» (1979) фильмдері шықты, олардың барлығында оның сол кездегі әйелі Мэри Миллингтон ойнады. 1979 жылдың тамызында Миллингтонның өзіне қол жұмсауынан кейін, ол Мэри Миллингтонның «True Blue Confessions» (1980) альбомымен оның есімін пайдалануды жалғастырды. Миллингтон оның келесі фильмінде, «Согодағы Эммануэль» (1981) фильмінде де түсуге ниеттенген болатын. 1982 жылы Салливан проституциядан алынған кіріспен өмір сүргені үшін сотталды. Ол шағымын қабылдатып, 71 күн түрмеде отырғаннан кейін босатылды. Салливан өзінің алғашқы байлығының бастапқы көзіне қатысты ұялмайтынын айтты. «Мен көптеген адамдарды қуанттым», - деді ол. «Егер мен қару-жарақ немесе темекі өндіруші болсам, және менің өнімдерім миллиондаған клиенттерімді өлтірсе, мен бәріне күмәнданар едім. Мен бостандық үшін күрескен адаммын. Мен ересектердің өздерінің шешімдерін қабылдауға құқылы екеніне сенемін». 2003 жылы Салливан өзінің журнал портфелін өзінің серіктестері Дэвид және Ральф Голдқа берді.

Мүліктік

Салливан Коннегейт инвестициялық компаниясын басқарады, ол Лондондағы жылтыр дүкендерінің бірі – Russell & Bromley-дің Оксфорд көшесіндегі, Бонд-стрит метро станциясының жанындағы ғимаратына иелік етеді.

Бірмингем қаласы

1993 жылы Салливан Дэвид Голд пен Ральф Голдпен бірге «Бирмингем Сити» клубына үлестік қосымша инвестиция жасады. Бұл тарихи келісімнің нәтижесінде жаңа иелер орталық Англия клубының 80% үлесін иеленді. 2007 жылы Салливан «Бирмингем Сити» клубындағы үлесін сатуға деген ниетін бірінші рет жариялады және мүмкін кетуінің үш себебін ашық айтты. «Біріншіден, географиялық қашықтық. Бірнеше жылдан бері «Бирмингемге сапар жасау мені шаршатып жатыр» деп айтып келемін. Екіншіден, менің ойымша, жанкөйерлер бізден қанағаттанбайды. Олар біздің үйлерімізді кепілге қойып, «Челси» және «Арсенал» сияқты командалармен бәсекелесу үшін көбірек ойыншылар алуымыз керек деп есептейді. Ұзақ болған «бал айы» аяқталды және өкінішке орай, ажырасу кезеңіне жеттік. Сонымен қатар, «Бирмингем» қалалық кеңесінен де қолдау алмадық», деді ол. Клубта 16 жыл қызмет еткеннен кейін, «Бирмингем» клубының басқарушы директоры Каррен Брейди және төраға Дэвид Салливан 2009 жылдың күзінде Карсон Йенгтің иелігіне өтуі аяқталған соң, өз лауазымдарынан кетуге келісті. Сол кездегі «Бирмингем» клубының бас жаттықтырушысы Алекс МакЛиш, Sullivan Gold екеуіне клубқа қаржылық тұрақтылықты қамтамасыз еткені үшін алғыс айтты және олардың жетістіктеріне деген құрметін білдірді.

Вест Хэм Юнайтед

Салливан Бирмингемнен кеткен кезде футболдан кетпеу ниетін білдірді. Бір жылдан кейін, 2010 жылдың қаңтарында ол Дэвид Голдпен бірге «Вест Хэм Юнайтедтің» 50% үлесін сатып алып, клубтың операциялық және коммерциялық бақылауын иеленді, ал Премьер-лига клубының құнын 105 миллион фунт стерлингке бағалады. «Ситидің» жағдайын жақсартуға үлкен үлес қосқан Брейди «Хаммерс» клубының вице-президенті болып қосылды. Ал, ол бұл мәселені жүзеге асыру үшін уақыт керек екенін айтты. «Біз 20 жыл бойы осы жерде отыруды армандадық, ал 22 жыл бұрын клубтың 27 пайызына ие болдық. Қалаған жерімізге жету үшін бізге 22 жыл қажет болды. Біз екеуміз де оған қолдау көрсетіп, мен осы жерде оқыдым, ал Хорнчерчте тұрдым. Дэвид өмірінің 20 жылында стадионнан 50 метр қашықтықта тұрды және «Вест Хэмнің» жастар командасында ойнады. Біз тек осында болғымыз келеді, әрқашан қалаған жеріміз. Бізге басқа клубтың қатарында болуға мұқтаждық жоқ, сондықтан біз үйге келдік, және бәрі осылай болуы керек». Бес ай ішінде Салливан мен Голд дуэті клубқа одан әрі міндеттеме берді және 2010 жылдың 25 мамырында олар өз үлесін 60%-ға дейін арттырды (Салливан 30%-ға ие болды). Вице-президент Каррен Брейди бұл қадам футбол клубына «қажетті тұрақтылықты» береді деп түсіндірді. 2012 жылдың қыркүйегінде Салливан Голдпен бірге клубтың трансферлік бизнесін жеке қаржыландырып жатқанын мәлімдеді. Клубқа деген ұзақ мерзімді ұмтылысының бір бөлігі ретінде Салливан «Вест Хэмнің» Стратфордтағы Олимпиада стадионына көшу ниетін қолдады. 2013 жылдың 22 наурызында «Вест Хэм» 99 жылға жалға алу келісімін жасады, стадион 2016–2017 маусымынан бастап олардың үй алаңы ретінде пайдаланылуы жоспарланды. 2013 жылдың шілдесінде Салливан клубтың 25% акцияларын сатып алып, «Вест Хэм Юнайтедтің» ең ірі жеке акционері атанды. 2018 жылдың наурызында «Вест Хэм» «Бернлиге» 3:0 есебімен ұтылған кезде Лондон стадионында Салливанға қарсы наразылық акциялары өтті. Төрт рет алаңға шабуыл жасалды, Салливан ойын аяқталғанға дейін орнынан шығарылды. Жақтастарының бірі Салливанға тиын лақтырды. 2018 жылдың 26 наурызында HMRC салық трибуналы Салливанның «Вест Хэм Юнайтедті» өзінің отбасылық бизнесі – «Conegate Ltd» үшін 700,000 фунт стерлинг салық төлеуден қашу үшін пайдаланғанын анықтады. Салливан «Conegate» компаниясын «Вест Хэмге» иелік ететін холдингтік компанияның 2 миллион фунт стерлингтік акциясын сатып алу үшін пайдаланды. Сол күні акциялар «кешіктірілген акцияларға» айналдырылды, олар іс жүзінде құнды емес деп танылды және холдингтік компанияға 1 фунтқа қайта сатылды. Осылайша «Conegate» 2 миллион фунт стерлингтік шығынды салық төлемін азайту үшін пайдаланды.

Хорнчерч

Хорнчерчтің Истмия лигасының Жоғарғы дивизионындағы маусымы 2020 жылғы қарашада COVID-19 пандемиясының салдарынан тоқтатылды және олар лигалық ешқандай матч өткізе алмады. Осы кезеңде Хорнчерчте бұрын тұрған Салливан оларға қаржылық көмек көрсетті.

Жеке өмір

Салливан Эссекс округының Тейдон Бойс жанындағы Бирч-Холл үйінде тұрады. Ол 1992 жылы Эшби мен Хорнер Сулливанның жобасы бойынша салған, құны 7.5 миллион фунт стерлингті құраған 12 акр (49 000 м²) жерге орналасқан. Бұған қоса, оның 500 миллион фунт стерлингке бағаланған коммерциялық жылжымайтын мүліктері бар. Оның әйелі – «Чеширдегі нағыз үй шаруашылығы» телешоуының жұлдызы Ампика Пикстон. Сулливанның бұрынғы әйелі Эмма Бенттон Хьюзбен Дэвид және Джек есімді екі баласы бар. 2020 жылдың қазан айында Сулливан балалардың азық-түлік тапшылығымен күресуге 25 000 фунт стерлинг көмектесуге берді. Оның үлесін Маркус Рашфорд құрған Балалар азық-түлік тапшылығы жөніндегі топқа (Child Food Poverty Taskforce) көмектесетін FareShare ұйымы алды.