Британдық бизнесмен және саяхатшы Руперт Лоу өмірі мен қызметі

Кіріспе

Британдық бизнесмен

Руперт Джеймс Грэм Лоу (31 қазан 1957 жылы туған) – британдық саясаткер, фермер және бизнесмен, 2019 жылдан 2020 жылға дейін Батыс Мидлендс сайлау округінде Еуропалық парламентке Brexit партиясынан депутат (MEP) ретінде сайланды. Лоу 1996 жылдан 2006 жылға дейін және қайта 2008 жылдан 2009 жылға дейін «Саутгемптон» футбол клубының төрағасы болды, осыдан кейін компания банкротқа ұшырады.

Ерте өмір және мансап

Оксфорд қаласында, Оксфордширде дүниеге келген Руперт Лоу Рэдли колледжінде және Рединг университетінде білім алды. Кейін Лондон қаласында Морган Гренфелл, Deutsche Bank және Barings Bank сияқты компанияларда жұмыс істей келе танымал болды, осы компаниялардың бірінде (1989 жылы) тәуекелге толы саудагер Ник Лисонды жұмысқа алды және оны басқарды. Сонымен қатар, ол Лондон халықаралық қаржы фьючерстік биржасының кеңесшілер алқасының мүшесі болды. Эндрю Коуэнмен бірлесіп, кейіннен «Саутгемптон ФК» вице-президенті болған «Secure Retirements» зейнеткерлік үйлерін қамтитын компанияны құрды.

Саутгемптон футбол клубы

1990 жылдардың ортасында «Сэнтс» клубының басқармасы клубты Лондон қор биржасына шығаруды көздеді, бұл ұзақ және қымбат процедура болатын. Сондықтан, олар шығындарды азайту мақсатында кері сатып алуды жүзеге асыруға тырысты. Олар бұрыннан қор биржасында тіркелген компанияны тауып, оны өздері сатып алып, іс жүзінде өздері де сатып алынуы керек еді. «Lowe’s Secure Retirements» зейнеткерлер үйін басқарған компаниясы осы мақсатқа толыққанды сай келді. Нәтижесінде жаңа топ «Southampton Leisure Holdings PLC» деп аталды. Келісім шарттарына қол қойылғаннан кейін Лоу футбол клубының төрағасы болды. Ол регби және хоккейдің жанкүйері болғанымен, алғашқы кәсіби футбол матчын тек алты ай бұрын ғана тамашалаған еді. «Саутгемптон» жанкүйерлері Лоуға қатысты әлі шешімге келмеген еді. Оның футбол клубының төрағасы үшін өте маңызды бизнес тәжірибесі мол болғанымен, футбол туралы білімі өте аз еді. «Блэкберн Роверс» және «Вулверхэмптон Уондерерс» сияқты клубтар жақында өмір бойы футболға жанкүйер болған және түрлі салаларда байлық жинаған адамдармен басқарылатын. 1997 жылдың жазында бас жаттықтырушы Грэм Сунесс бір маусымдық жұмыстан кейін кетіп, футбол директоры және бұрынғы бас жаттықтырушы Лори МакМенеми де қызметтен босатылды. Екеуі де жаңа басшылықпен «қиындықтарға» тап болғанын айтты. Бұл жайт көптеген жанкүйерлер мен жергілікті баспасөз үшін үлкен жаңалық болды, олар МакМенемиді «Мистер Саутгемптон» деп құрметпен атаған. Ол 1973 жылдан 1985 жылға дейін клубты басқарды, 1976 жылы Англия кубогында жеңіске жеткізіп, 1984 жылы лигада екінші орынға шықты. Алайда, Лоу клубты алға жылжыту үшін көп жұмыс жасады. Ол клубты ескі стадионнан 32 000 орындық «Сент-Мэри» стадионына көшірді, ол 2001 жылы ашылды. Клуб ойыншыларды жоғары бағаға сату саясатын жалғастырды. Мысалы, Диан Ричардс 8 миллион фунтқа «Тоттенхэм Хотспурға», ал Кевин Дэвис 7 миллион фунтқа «Блэкберн Роверске» сатылды. Кейін Дэвис Саутгемптонға қайтадан, бірақ әлдеқайда арзан бағаға сатып алынды. Джеймс Бити 1 миллион фунтқа «Блэкберн Роверстен» клубқа қосылып, «Саутгемптонда» жақсы өнер көрсетіп, кейін 6 миллион фунтқа «Эвертонға» өтті. Лоу клубты басқарған кезеңде «Сэнтс» 21-ші ғасырда Премьер-лигадағы мәртебесін сақтап қалды, бірақ 1990 жылдардың басынан бері үнемі құлдырау қаупінде болды және лига кестесінде көбінесе жоғары жартысында табылмайтын. Оның жаттықтырушыларды тағайындау уақыты аздап алаңдатарлық және тұрақсыз болды, өйткені оның қызметі кезеңінде сегіз жаттықтырушы жұмыс істеді, бұл өте жоғары айналым деңгейі. Дейв Джонс 2000 жылдың қаңтар айында қылмыстық тергеуге байланысты қызметтен босатылды, бірақ кейіннен барлық айыптардан ақталды. Джонстың орнын Гленн Ходдл басқарды, ол бір жылдан кейін «Тоттенхэм Хотспурға» өтті, «Саутгемптон» жанкүйерлері оның клубқа қарай бермейтініне наразылық білдірді. Содан кейін Лоу талантты жаттықтырушы Стюарт Грейді тағайындады, бірақ Грей 2001-2002 маусымның апаттық бастамасынан кейін тез арада Гордон Страханмен ауыстырылды. Страхан «Сэнтсті» 11-ші орынға жеткізді. 2003 жылы «Сэнтс» Англия кубогының финалына өтіп, шамамен 20 жылдан кейін алғаш рет УЕФА кубогына қатысу құқығын алды, сонымен қатар лигада сегізінші орынды иеленді – бұл соңғы он жылдағы ең жоғары көрсеткіш. Келесі маусымда олар Рождествода лигада төртінші орында болды, бірақ Гордон Страхан «жеке себептермен» келісімшартын ұзартудан бас тартқаны көп ұзамай белгілі болды. Страхан 2004 жылдың наурыз айында отставкаға кетті, ал Лоу мен басқарма оны маусым соңына дейін Пол Стёррокпен ауыстыру туралы шешім қабылдады. Стёррок тағайындалғаннан кейін алты ай ішінде «өзара келісім бойынша» клубты тастап кетті, бірақ ол басқару кезеңінде жақсы нәтижелерге қол жеткізді. Лоу команда құрамын таңдауға қатысуға тырысқаны белгілі болды, бұл регби одағының жаттықтырушысы сэр Клайв Вудвордпен кеңескеннен кейін болды, оған клубта мүмкін болатын рөл туралы ұсыныс жасалған еді. Лоу Стюарт Греймен жасаған қателігін қайталап, жақсы жаттықтырушыны (Стив Уигли) жұмысқа алды, бірақ ол менеджердің жоғары деңгейде табысқа жетуіне қажетті мықты жігерге ие емес сияқты көрінді. Грейдің үш жыл бұрын тағайындалуы сияқты, Лоу тағы да сынақтан өтпеген жаттықтырушыны жұмысқа алып, өзінің ықпалын пайдаланып, команда ісіне көбірек араласты, соның ішінде көп талқыланған «Дельгадо ісі». Уиглидің тағайындалуы Премьер-лиганың барлық менеджерлердің тиісті жаттықтырушы біліктілігіне ие болуын талап ететін ережелерін бұзды. Команданың формасы нашарлап, үш жылдан кейін алғаш рет құлдырау қаупі пайда болған кезде, Лоу сол жылдың қарашасында Уиглиді жұмыстан босатты. Уиглинің орнын бұрынғы «Портсмут» клубының менеджері Гарри Реднапп басты. Реднапптің тәжірибелі менеджер ретінде тағайындалуы нәтижелердің жақсаруына деген үміттерді тудырды, бірақ маусымның екінші жартысында нәтижелер алғашқы жартысынан нашар болды, ал клуб Англия футбол федерациясының жоғарғы дивизионында өткізген 27 жылдан кейін маусым соңында құлдырады. Құлдыраудан кейін көптеген ойыншылар мен қызметкерлердің жалақысы 50%-ға төмендетілді. Жаңа маусымды орташа деңгейде бастағаннан кейін Реднапп «жеке себептермен» және футболдан демалу тілегімен менеджерлік лауазымнан кетті, бірақ ол тез арада «Саутгемптонның» қарсыласы «Портсмутқа» қайта қосылды. 2005 жылдың желтоқсан айында Джордж Берли менеджер болып тағайындалды, ал бұрынғы Англия регби одағының жаттықтырушысы сэр Клайв Вудворд, клубқа бір жыл бұрын келген, футбол директорының жоғары лауазымына көтерілді. Жанкүйерлер басқа спорт түрлерінде жақсы нәтиже көрсеткен жаңа әдістерді енгізуді мақұлдағанмен, көптеген жанкүйерлер бұл қадамды клубтың мәртебесімен тәуекел ету деп қарады. Клуб Премьер-лигаға қайта оралу үшін күш көрсетпеді. 2006 жылдың 30 маусымында Лоу клуб жанкүйерлерінің, соның ішінде жаңа құрылған «Сэнтс Трасттың» қысымымен отставкаға кетті, себебі клуб Премьер-лигаға қайта орала алмады. «Southampton Leisure Holdings PLC» акционері Майкл Уайлд клубты басқаруға жаңа директорлар тобын жетекшілік етті. «Сэнтс» 2006-2007 жылғы Чемпионшип плей-офф турнирінде жеңіліске ұшырады және келесі маусымда да жаңартуға қол жеткізе алмады. 2008 жылдың шілдесінде Лоу «Southampton Leisure Holdings plc» төрағасы болып қайтадан тағайындалды. 2008 жылдың 23 желтоқсанында өткен жылдық бас қосылыста Лоу бұрынғы төраға Леон Краучтан және басқосылысқа келген жанкүйерлер мен акционерлерден отставкаға келу туралы бірнеше талап алды. Сондай-ақ, жанкүйер Ричард Чорли Лоуға қарсы тридцать күміс тиын лақтырды, осыдан кейін ол басқосылыстан шығарылды. Лоу қайтадан келгеннен кейін клубтағы оның рөліне қарсы наразылық акциялары өтті. 2009 жылдың 2 сәуір күні «Southampton Leisure Holdings PLC» басқаруға берілді, нәтижесінде Лоу басқармадан кетті. Клуб жақында ғана Бірінші лигаға құлдырады, бірақ жаңа иелерімен үш жылдан кейін Премьер-лигаға оралды.

In the mid 1990s, the Saints board were looking to float the club on the London Stock Exchange, a long and costly procedure. Therefore, they attempted a reverse takeover as a way to reduce costs. They needed to find a company that had already floated and take it over while effectively being taken over themselves. Lowe's Secure Retirements, which ran nursing homes, was a perfect candidate. The resultant group was renamed Southampton Leisure Holdings PLC. After the deal was completed, Lowe became chairman of the football club. This was despite him being an avid rugby union watcher and hockey player, who had only seen his first professional football game six months previously. Southampton fans were initially undecided about Lowe. He had vast business expertise, a vital trait for any chairman of a football club, but he also knew hardly anything about the game. In contrast, clubs including Blackburn Rovers and Wolverhampton Wanderers had recently been taken over by lifelong fans who had made their wealth in various industries before switching their investments to football. In the summer of 1997, manager Graeme Souness left after just one season in charge, as did director of football and former manager Lawrie McMenemy. Both men cited 'difficulties' with the new owners. This came as a huge shock to many fans and to the local press, who regarded McMenemy as 'Mr. Southampton'; he had previous managed the club from 1973 to 1985, guiding it to FA Cup glory in 1976 and finishing as high as second in the league in 1984. Lowe, however, did much to move the club forward. He guided the club from their old stadium into the 32,000 seater St Mary's Stadium, which opened in 2001, and the club continued to follow a long standing policy of selling players to clubs for high prices. Dean Richards, who was sold to Tottenham Hotspur for £8 million, and Kevin Davies, who was sold to Blackburn Rovers for £7 million, are good examples. Davies was subsequently bought back by Southampton for a much smaller fee. James Beattie joined the club for £1 million from Blackburn Rovers, enjoyed great form at Southampton, and later joined Everton for £6 million. During his ownership of the club, the Saints managed to maintain their Premier League status into the 21st century, despite having been in regular relegation battles since the early 1990s and rarely finishing in the top half of the table. His timing of managerial decisions were somewhat alarming and inconsistent, however, as there were eight managers during his tenure, a very high turnover rate. Dave Jones was forced out in January 2000 when faced with a criminal investigation, even though Jones was later exonerated of all charges. Jones was succeeded by Glenn Hoddle, who left just over a year later to join Tottenham Hotspur, amid criticism from Southampton fans that he had turned his back on the club. Lowe then appointed a talented coach, Stuart Gray, but Gray was swiftly replaced by Gordon Strachan after a disastrous start to the 2001–02 season. Strachan guided the Saints to a secure 11th place finish. In 2003, Saints went on to reach the FA Cup Final and qualified for the UEFA Cup for the first time in nearly 20 years, also finishing eighth in the league – their highest finish for well over a decade. In the following season they were lying fourth in the league at Christmas, but it soon emerged that Gordon Strachan was refusing to extend his contract citing "personal reasons". Strachan resigned in March 2004, and Lowe and the board took the decision to replace him with Paul Sturrock before the end of the season. Sturrock himself left the club by "mutual consent" within six months of being appointed, despite achieving good results during his time in charge. It is understood that Lowe attempted to interfere in team selection after consulting Rugby Union coach Sir Clive Woodward, who was being approached about a possible role at the club at the time. Lowe seemingly made the same mistake as he did with Stuart Gray by employing a good coach in (Steve Wigley), who seemed to lack the steely will needed for a manager to succeed at the highest level. Like the appointment of Gray three years earlier, Lowe appeared to be taking a huge gamble by employing another untested coach, and allegedly exploited his own influence by indulging himself more and more in team affairs, including the much documented "Delgado Affair". The appointment of Wigley also broke Premiership rules requiring all managers to have the relevant coaching qualifications. With the team's form deteriorating and relegation looking like a real possibility for the first time in three years, Lowe sacked Wigley in November of the same year. Wigley was replaced, to much furore, by former Portsmouth manager Harry Redknapp. The appointment of an experienced manager in Redknapp led to expectations that results would improve, but they were actually worse in the second half of the season than in the first, and the club was relegated on the last day of the season after 27 years in the top flight of English football. With relegation, a 50% wage cut was imposed on most players and staff, after a mediocre start to the new season, Redknapp resigned as manager citing personal reasons and a wish for a break from football, but he quickly re joined Southampton's rivals Portsmouth. George Burley was appointed as manager in December 2005, while former England rugby union coach Sir Clive Woodward, who had been brought into the club only a year beforehand, was promoted to the senior position of Director of Football. Although supporters approved of bringing in new techniques that had worked in other sports, this move was once again seen by many fans as gambling the club's status with another experiment. The club were unable to mount a push for promotion back to the Premiership. On 30 June 2006, Lowe resigned under huge pressure from club supporters, including the newly formed Saints Trust, following the club's failure to win promotion back to the Premiership. Michael Wilde, a new investor in Southampton Leisure Holdings PLC, led a new team of directors in taking over the club. The Saints were beaten in the 2006–07 Championship playoffs, and failed to mount a promotion challenge the following season. In July 2008, Lowe returned as Southampton Leisure Holdings plc chairman. At an AGM on 23 December 2008, Lowe received several calls to resign from former chairman Leon Crouch and from fans and shareholders at the meeting. Also, thirty silver coins were thrown in the direction of Lowe by fan Richard Chorley, who was thrown out of the meeting. After Lowe's return, protests took place against his role at the club. On 2 April 2009, Southampton Leisure Holdings PLC was put into administration, resulting in Lowe's resignation from the board. The club was relegated to League One shortly afterwards, but under its new owners reached the Premier League just three years afterwards.

Футболдың күшті ойыншысы

Лоу Премьер-лига өкілі ретінде және Футбол қауымдастығы кеңесінің мүшесі ретінде қызмет еткен.

Саяси мансап

Лоу 1997 жылғы жалпы сайлауда Референдум партиясынан Котсволд округіне кандидат болып сайланды. Сондай-ақ ол 2016 жылғы Brexit референдумындағы сәтті Vote Leave науқанына белсенді қатысты. 2019 жылғы Еуропалық парламент сайлауында Батыс Мидлендс сайлау округінен Brexit партиясынан орын жеңіп алды. Бірақ, ол 2019 жылдың 14 қарашасы сағат 15:59-ға дейін, себептері белгісіз, кандидаттығын кері тартып алды. 2024 жылдың 17 қаңтарында Лоу 2024 жылғы Кингсвуд сайлауында Reform UK партиясынан кандидат деп жарияланды. Ол үшінші орынды иеленді, 10%-дан асып, Reform партиясының сайлаулардағы ең жақсы нәтижесін көрсетті, бірақ сол күні Wellingborough сайлауында Бен Хабиб 13% дауыс алып, бұл көрсеткішті жаңартты.

Кейінгі мансап

2018 жылдың ақпан айында Лоу телефон хакерлігіне қатысты дауға байланысты Mirror Group Newspapers компаниясынан белгісіз сомада өтемақы алған бірнеше адамның қатарында болды. Лоу 2018 жылы Rutherford Health plc, ал 2017 жылы Digme Fitness директорларының бірі болып тағайындалды.