Монреаль Маник: Тарихы мен құлауы

Кіріспе

Монреаль Маник немесе Монреальдің «Маник» командасы – Канаданың Квебек провинциясындағы Монреаль қаласында орналасқан, Солтүстік Америка футбол лигасынде ойнаған кәсіби футбол клубы.

Тарих

"Le Manic", жергілікті тұрғындар оларды осылай атаған, 1973 жылы NASL-дің «Монреаль Олимпик» командасы таратылғаннан кейін Монреальдің алғашқы кәсіби футбол клубы болды. Команданың аты солтүстік-шығыс Квебек аймағындағы Маникуаган өзенінен алынған, осы өңірде ірі гидроэлектрлік жоба салынған. «Монреаль Маник» 1981 жылдан 1983 жылға дейін өнер көрсетті, ал үй стадионы «Монреаль Олимпиадалық стадионы» болды. Монреальға дейін команда 1978 жылдан 1980 жылға дейін «Филадельфия Фьюри» деп аталды, ал 1981 жылы он «Фьюри» ойыншысы және менеджер Эдди Фирмани Монреальге келді. 1981 жылғы NASL плей-офф турнирінің бірінші турында «Лос-Анджелес Ацтекс» клубын жеңгеннен кейін «Маник» «Чикаго Стинг» командасымен кездесті. «Олимпиадалық стадионда» 58 542 жанкүйер (Cosmos-тың «Джайентс стадионынан» тыс NASL плей-офф ойынын көрген ең көп көрермен) «Маниктың» «Стингті» алғашқы матчта жеңгеніне куә болды, бірақ серия Чикагоға ауысқанда «Маник» екі рет жеңіліп, турнирден шығарылды. 1982 жылы «Маник» 1981 жылғы маусымға қарағанда жақсы нәтижелер көрсетті, бірақ плей-оффтың бірінші турында «Форт-Лодердейл Страйкерс» клубына ұтылып, Фирмани жұмыстан босатылды. 1983 жылы командаға деген қызығушылық және орташа қатысушылар саны күрт төмендеді. «Маниктың» 1983 жылғы «Тампа Бей Роудиз» клубымен өткен алғашқы ойынын бар болғаны 6460 жанкүйер тамашалады. Алайда, соңғы маусымында «Маник» NASL тарихындағы сенсациялардың бірін жасады – 1983 жылғы плей-оффтың ширек финалында «Нью-Йорк Космос» клубын жеңіп, бірінші ойында 4:2 есебімен жеңіске жетті және екінші ойында өз алаңында пенальти сериясында жеңді. «Маник» келесі раундта «Талса Рафнекс» клубына ұтылды. 1983 жылғы маусымда «Маник» «Олимпиадалық стадионда» «Ноттингем Форест» (қосымша уақытта 4:3 есебімен жеңіліс) және «ФК Нант» (Монреаль үшін 2:1 есебімен жеңіс) командаларын қабылдады. Солтүстік Америка футбол тарихшысы Дейв Вангерин өзінің «Футбол футбол әлемінде» атты кітабында «Маник» ұйымының құлдырауының себептерін Молсон иелігінің 1984 жылғы маусымға арналған «Канада құрамасы» тізімін жасауға тырысуымен байланысты деп санайды. Команданың жаңа бағыты команданың көптеген шетелдік ойыншыларының орнын канадалық ойыншыларға беруді білдірді. Канаданың әлемдік деңгейдегі футбол таланттарын дайындаудағы жетістіктерінің шамалы болуына байланысты Монреаль жанкүйерлері команданың ойын сапасының 1984 жылғы маусымда бірден төмендеуіне алаңдады. Сонымен қатар, команданың қаржылық қиындықтары болды, дегенмен «Маник» NASL-дегі ең көп көрерменге ие болды. Деректерге сәйкес, алғашқы екі маусымда «Маник» 7 миллион долларға зиян шекті. «Маник» президенті Роджер Самсон шығындарды нашар стадион келісімдеріне, жоғары жалдау төлемдеріне, концессиялық табыстың тікелей «Монреаль Экспоз» клубына берілуіне, теледидарлық келісімнің болмауына және 20 000-нан астам орташа қатысушының франшизаны сақтау үшін жеткіліксіз болуына байланысты деп айыптады.

"Le Manic" as they were called by the locals, were Montreal's first professional soccer team since the NASL's Montreal Olympique folded in 1973. The team was named after a river in northeast Quebec, the Manicouagan, the site of a massive hydroelectric project. The Montreal Manic competed from 1981 to 1983, with their home field being the Montreal Olympic Stadium. Previous to Montreal, the team played as the Philadelphia Fury from 1978 through 1980 and ten Fury players as well as manager Eddie Firmani moved to Montreal for 1981. After defeating the Los Angeles Aztecs in the first round of the 1981 NASL playoffs, the Manic faced the Chicago Sting. An Olympic Stadium crowd of 58,542 (the largest ever to see an NASL playoff game outside the Cosmos' Giants Stadium) saw the Manic defeat the Sting in the opening match before the series shifted to Chicago where the Manic lost twice and were eliminated. In 1982 the Manic performed better in the regular season than in 1981, but lost in the first round of the playoffs to the Fort Lauderdale Strikers and Firmani was fired. In 1983 the interest in the team and the average attendance fell sharply. The Manic's opening home match in 1983 versus the Tampa Bay Rowdies was witnessed by just 6,460 fans. However, in their final season, the Manic produced one of the great shocks in NASL history by eliminating the New York Cosmos in the quarterfinals of the 1983 playoffs, winning the first match away 4–2 and winning the second match at home in a shootout. The Manic then lost to the Tulsa Roughnecks in the next round. In the 1983 season, the Manic hosted Nottingham Forest (a 4–3 extra time loss) and FC Nantes (a 2–1 shootout victory for Montreal) at the Olympic Stadium. In his book, Soccer in a Football World, North American soccer historian Dave Wangerin partially attributes the downfall of the Manic organization to the Molson ownership's declaration to attempt to build a Team Canada roster for the 1984 season. The new direction of the team meant many of the team's players who originated from foreign countries would be let go, to emphasize an all Canadian roster instead. Given that Canada had a relatively poor track record at producing world class soccer talent, Montreal fans were likely put off by the prospect that the quality of the team's play would instantly diminish for the 1984 season. More importantly, the team was allegedly in financial trouble despite the fact that the Manic had some of the highest attendances in the NASL. Reports indicated that during the first two seasons, the Manic lacked profitability as they had lost $7 million. Manic president Roger Samson blamed the losses on bad stadium deals, high rents, having the concession profits going directly to the Montreal Expos, a lack of a television deal, and that an average attendance of over 20,000 was insufficient to keep the franchise solvent.

Жылдан-жылға

ЖылЛигаЖеңісҰтылысҰпайТұрақты маусымПлей-оффОрташа қатысу1981NASL15171412-ші, Шығыс дивизионыБірінші раундта жеңіс (Лос-Анджелес)Шетел турнирінің ¼ финалында ұтылыс (Чикаго)23,7041981–82NASL Indoor99—1-ші, Американдық конференция, Шығыс дивизионыБірінші раундта ұтылыс (Тампа шығанағы)1982NASL19131592-ші, Шығыс дивизионыБірінші раундта ұтылыс (Фут. Лаудердейл)21,3481983NASL Indoor Grand Prix53531-ші, Grand Prix іріктеу кезеңіЖеңіліс (Тампа шығанағы)6,9721983NASL12181244-ші, Шығыс дивизионыБірінші раундта жеңіс (Нью-Йорк)Жартылай финалда ұтылыс (Тулса)9,910