Automatic Pilot: Сан-Францисконың эротикалық джаз толқыны

Кіріспе

1980 жылдардағы американдық музыкалық тобы Automatic Pilot – Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында құрылған топ. 1980 жылы Сан-Франциско гейлер хорының мүшелері құрған бұл топ The Advocate журналында SFGMC-нің үш ресми кіші тобымен бірге "ресми емес тармағы" деп сипатталды. Automatic Pilot көп ұзамай дербес күш ретінде қалыптасып, жаңа ғана пайда бола бастаған гей музыкалық қозғалыстың шеңберінде ерекше стиль жасады. Олар "Sit On My Face" және "Killer Purses" сияқты әндерімен SFGMC, Theatre Rhinoceros және Sisters of Perpetual Indulgence ұйымдарына көмек көрсету шараларында танымал болды. Топтың атын Дана Уайттың мэр Джордж Москоун мен кеңесші Харви Милкті өлтіргені үшін өткен сотта психиатр берген куәлігінен алған.

Тарих

Ансамбльдің құрамына Мэтью Маккуин жетекшілік еткен төрт дауысты әншілер, пианист Карл Браун, скрипка, флейта/саксофон, Сан-Франциско лесбиян/гей азаттық тобының (Freedom Band) бас гитарашысы және барабаншысы кірді. Панк-роктың акустикалық пародиязын бастапқы нүкте ретінде алған Браун мен Маккуин авторлары джаз, классика, театр және авангард элементтерін қызықты да қолжетімді ән құрылымдарына енгізді. Олардың "эротикалық джаз толқыны" деп аталған дыбысы мультфильм музыкасымен, клезмермен және Фрэнк Заппамен салыстырылды. Automatic Pilot квиркор топтарынан он жыл бұрын болды. Пост-панк жанры осы кезеңге, панк әсеріне және эксперименттік бағытына жақсы сәйкес келеді. Automatic Pilot Сан-Францискода түрлі орындарда, соның ішінде Кастро көшесіндегі жәрмеңкеде, On Broadway театрында және Валенсия Роуз гей өнер кеңістігінде өнер көрсетуді жалғастырды, тіпті Ренодағы Chute II барына дейін сапар шекті. Automatic Pilot туралы жергілікті БАҚ, соның ішінде Сан-Франциско Хроникасы үнемі жариялап отырды. The Bay Area Reporter 1982 мен 1985 жылдар аралығында топ туралы төрт толық мақала жариялады. Олардың музыкасы KPFA-ның Fruit Punch бағдарламасы сияқты аймақтық радио бағдарламаларында ойнатылды. Елдік деңгейде олар New York Native және The Advocate басылымдарында пайда болды, олар 1982 жылы Сан-Францискодағы "ірі гей мәдени мекемелерінің қаржылық алаңдаушылығы мен көркемдік сақтығына" қарамастан, Оркестра Сабросита тобымен бірге оларды жандара белсенді тәуелсіз артистер ретінде атап көрсетті. Олар ұлттық таратқыштағы Dr. Demento радиошоуында ойнатылды. 1983 жылы вокалист Тони Крамедас үлкен лейбл үшін альбом жазуға кірісті. Бюджет мүмкіндік берген сайын жасалған жазбалар гитаралар, синтезаторлар және барабан автоматтарымен жабдықталған, 1980-ші жылдардың көбірек электрлі дыбысына ие болды. Жоба Крамедас ауырғаннан кейін тоқтатылды, ол 1985 жылы көптеген басқа топ мүшелері сияқты қайтыс болды. Automatic Pilot-тың соңғы айларында Браун мен Маккуин 1984 жылғы Theatre Rhinoceros-тың "The AIDS Show" қойылымы үшін музыка жазуға және орындауға қатысты. Мастерленген таспалар 2002 жылға дейін сөреде жатты, Automatic Pilot веб-сайты іске қосылғанда, көптеген толық mp3 және ogg форматындағы тікелей орындалымдар мен студиялық жұмыстар, сондай-ақ толыққанды тарих жарияланды. Сайтта сондай-ақ The AIDS Show-дан музыка және Automatic Pilot-тың 1982 жылғы желтоқсандағы Валенсия Роуздегі қойылымынан жаңадан табылған бейнематериал (H.264/MPEG 4 AVC және MPEG 1 форматтарында) бар. Альбомдар 2005 жылы шығарылды.

The ensemble consisted of up to four part vocals led by Matthew McQueen, backed by pianist Karl Brown, with violin, flute/sax, and a string bassist and drummer from the San Francisco Lesbian/Gay Freedom Band. With an acoustic parody of punk rock as a starting point, writers Brown and McQueen incorporated elements of jazz, classical, theater and the avant garde into somewhat twisted song structures that are both interesting and accessible. Their sound, dubbed "erotic jazz wave" has been compared to cartoon music, klezmer, and Frank Zappa. Automatic Pilot anticipated the queercore bands by a decade. The post punk genre fits best due to the time period, punk influence and experimental bent. Automatic Pilot continued to perform in San Francisco at various venues including the Castro Street Fair, the On Broadway Theater and the Valencia Rose gay performance space, venturing as far as the Chute II Bar in Reno. Automatic Pilot was covered regularly by local media including the San Francisco Chronicle. The Bay Area Reporter published four full length articles on the band between 1982 and 1985. Their music was featured on regional radio shows including KPFA's Fruit Punch. Nationally, they appeared in the New York Native and The Advocate, which singled them out along with the band Orquestra Sabrosita as vibrant independent artists in contrast to "the financial concerns and artistic reserve of the larger gay cultural institutions" of San Francisco in 1982. They were played on the nationally syndicated Dr. Demento radio show. In 1983, vocalist Tony Kramedas set out to produce an album for major label release. These recordings, done over time as budget permitted, had a more electric 1980s sound with guitars, synthesizers and drum machines. The project came to a halt when Kramedas became ill; he died in 1985, as have several other band members. During Automatic Pilot's final months, Brown and McQueen became involved in writing and performing music for the original 1984 Theatre Rhinoceros production of The AIDS Show. The master tapes sat on a shelf until 2002 when the Automatic Pilot website was launched, with many complete recordings in mp3 and ogg format of live performances and studio works, and a detailed history. The site also features music from The AIDS Show and newly rediscovered video (in both H.264/MPEG 4 AVC and MPEG 1 format) from Automatic Pilot's December 1982 performance at the Valencia Rose. The CDs were released in 2005.