Кіріспе

The Residents – америкалық арт-рок тобы. Олар авангардтық музыкасы және мультимедиалық туындыларымен әйгілі. 1974 жылы шыққан «Meet the Residents» атты алғашқы ресми альбомынан бері, жарты ғасырдан астам уақыт бойында 60-тан астам альбом, көптеген музыкалық бейнеклиптер мен қысқаметражды фильмдер, үш CD-ROM жобасы және он DVD шығарды. Олар жеті ірі әлемдік гастрольдік тур жасады және бірнеше фильмге музыка жазды. CD-ROM және осыған ұқсас технологиялардың мүмкіндіктерін зерттеуде алғашқылардың бірі болған The Residents өздерінің мультимедиалық жобалары үшін бірнеше сыйлыққа ие болды. 1972 жылы авангардтық музыкаға бағытталған Ralph Records лейблін құрды. Топтың барлық тарихы бойында жеке мүшелері аты-жөнін жасырып жұмыс істеуге тырысты, назарды өнерлеріне аударуды қалаған. Осы топтың құпиялылығына қатысты көптеген болжамдар мен әңгімелер тарады. Көшеде олар үнсіз және костюмді болып көрінеді, көбінесе көзді жабатын шлемдер, цилиндрлер мен фраклар киеді – бұл костюм қазір олардың ерекше символы ретінде танылған. 2017 жылы The Residents тобымен ұзақ жылдар бойы байланыста болған Харди Фокс өзін топтың негізін қалаушы және бас композиторы ретінде таныстырды; ол 2018 жылы қайтыс болды.

1965-1972: шығу тегі және резиденттері

Резиденттерге айналған суретшілер 1960-жылдардың басында Луизиана штатының Шревпорт қаласында орта мектепте танысты. 1965 жылы олар алғашқы әуесқой үйдегі таспаларды жазып, бірнеше достарымен бірге өнермен айналыса бастады. 1966 жылы гүлденген хиппи қозғалысына қосылу ниетімен олар батысқа, Сан-Францискоға бет бұрды. Бірақ Сан-Матео, Калифорнияда көліктері бұзылып қалғанда, онда қалуға шешім қабылдады. Көрермендерге қызмет ету үшін топ қарапайым жазғыш жабдықтарды сатып алып, жазу және монтаждау дағдыларын, сондай-ақ фотосуретке түсіру, сурет салу және қолжетімді өнерге қатысты кез келген нәрсені жетілдіре бастады. Резиденттер осы кезеңнен кем дегенде екі жарияланбаған макару таспасы бар екенін мойындады, олардың атаулары «Толтырылған триггердің балладасы» және «Докторға арналған тот басқан ілгектер». Cryptic Corporation олардың архивінде ондаған жылдарға сонатын көптеген таспалар бар екенін растады, бірақ олар топ ресми түрде Residents болып табылмай тұрып жазылғандықтан, топ оларды өз дискографиясының бөлігі деп санамайды. Аты белгісіз топтың тәжірибелері туралы хабар тарады, ал 1969 жылы британдық гитарист және көп құралды музыкант Филип Литман, кейін Snakefinger деп танымал болды, олармен бірге жұмыс істей бастады. Осы шамада олар Литманның Бавариядағы экспедициясы кезінде танысқан құпия (немесе аңызға айналған) Н. Сенадамен де кездесті. Еуропалық екеуі топқа үлкен әсер етіп, өмір бойы серіктес болды. 1971 жылы топ Warner Bros-тағы Хэл Халверштадтқа демо-таспа жіберді, өйткені ол топтың қаһармандарының бірі Капитан Бифхартты лейблмен келісімге келтірген еді. Халверштадт «Warner Bros. Альбомынан» әсерленбеді, бірақ оған «Түпнұсқалығы үшін А» бағасын берді. Топ қайтарым мекенжайында атын көрсетпегендіктен, бас тарту хаты «Тұрғындарға» жолданды. Топ осы атауды пайдалануға шешім қабылдады, алдымен Residents Uninc., содан кейін оны қазіргі атауына қысқартты. Residents, Uninc. тобының алғашқы ресми қойылымы 1971 жылы Сан-Францискодағы Boarding House-та өтті. Ұзақ емес, партизандық стильдегі қойылым көрермендерді таң қалдырды. Оның суреті, онда Литман өмірінің соңына дейін қолданған сахналық атын алған «жылан сияқты скрипканы шабуға дайын» қозғалмалы бармағымен скрипка ойнап тұр, Snakefinger атының шығуына себеп болды. Кейін 1971 жылы «Baby Sex» деп аталатын екінші таспа аяқталды, онда Boarding House қойылымынан алынған жазбалардан құралған ұзақ коллаж бар. Таспа қорабының мұқабасы – бұл кішкентай балаға ауызбен қызмет ететін әйелді бейнелейтін ескі фотосуреттің жібек басып шығарылған көшірмесі, бұл топтың осы кезеңде қабылдаған өте қарсы және әдейі балалық визуалды және лирикалық стильінің мысалы.

Санта-Дог, Тұрғындармен таныс, Қолжетімді емес және Үшінші рейхтің ролі (1972-1976)

1972 жылдың басында топ Сан-Матео қаласынан көшіп, Сан-Францискодағы Сикамор көшесі, 20-ға орналасты. Олар «Эль Ральфо» деп атаған студиядағы бірінші қабат толығымен ашық болды (дыбыс жазу студиясы үшін өте қолайлы), бұл топқа өздерінің қызметін кеңейтуге және сол кезге дейін ең маңызды жобасы – толық метражды фильмнің дайындық жұмыстарын бастауға мүмкіндік берді. Бұл жоба – ең алғашқы ұзақ музыкалық бейнефильм болуға тиіс болған «Vileness Fats» фильмі. Residents бұл жобаны культты фильм жасау мүмкіндігі ретінде қарастырды. Төрт жыл бойы түсірілгеннен кейін (1972 жылдан 1976 жылға дейін) уақыт, орын және қаржылық шектеулерге байланысты жоба өкінішпен тоқтатылды. Жоба үшін 15 сағаттай материал түсірілді, бірақ оның шамамен 35 минуты ғана жарық көрді. Осы кезеңде топ өздерінің жұмыстарын шығару және насихаттау үшін «Ralph Records» кішкентай, тәуелсіз лейблін құрды. 1972 жылы жаңа бизнес ашылғанда топ «Santa Dog» EP-ін жазып, басып шығарды, бұл олардың жұртшылыққа ұсынылған алғашқы жазбасы болды. Сақтандыру компаниясының Рождестволық ашықхаты сияқты етіп жасалған EP екі 7 дюймдік синглден тұрды, әр жағында бір ән болды. Төрт ән төрт түрлі топтың (Ivory & the Braineaters, Delta Nudes, the College Walkers және Arf & Omega featuring the Singing Lawnchairs) әндері ретінде ұсынылды, ал қақпақшаның ішкі жағында «Residents, Uninc.» қатысқандығы туралы қысқа жазба ғана болды. Олар «Santa Dog» көшірмелерін Батыс жағалаудағы радиостанцияларға жіберді, бірақ Портлендтегі (Орегон штаты) KBOO FM радиостанциясының бағдарлама директоры Билл Рейнхардт ғана көшірмені алып, оны эфирде жиі ойнады. Рейнхардт 1973 жылдың жазында Сикамор көшесі, 20 мекенжайындағы студияда Residents-пен кездесіп, эфирде ойнағандары үшін алғыс айтты. Residents Рейнхардтке барлық жазбаларына эксклюзивті қолжетімділік берді, соның ішінде «Stuffed Trigger», «Baby Sex» және «The Warner Bros. Album» түпнұсқаларын да қосты. Осы уақытқа дейін топ жинаған ескі таспаларды өңдеп, джем-сессияларды жаздырып келді. Осы жазбалар ақырында топтың тұңғыш толық альбомы – 1974 жылы «Ralph» лейблінде шыққан «Meet the Residents» альбомына айналды. Топты насихаттау үшін Рейнхардтке «Meet the Residents» альбомының алғашқы 1000 данасының 50-сі берілді. Олардың бір бөлігі достарына, тыңдаушыларға және сыншыларға жіберілді, ал жиырмадан астам данасы «Music Millennium» дискі дүкенінде сатылымға қойылды, бірақ бірнеше ай бойы сатылмады. KBOO радиосының диджеі Барри Швам (ол Residents-пен бірге жазған Schwump есімді де бар) оларды өз бағдарламасында да насихаттады. Көп ұзамай KBOO эфирі арқылы топқа адал жанкүйерлер жиналды. «Meet the Residents» альбомынан кейін топ «Not Available» атты келесі альбом бойынша жұмыс істей бастады. Н. Сенаданың жасырындық теориясына сәйкес, LP толығымен жеке жазылып, жинақталды және топ оның бар екендігін мүлдем ұмытып кеткенше жарық көрмейтін еді. «Vileness Fats» сессияларының арасында топ келесі жобасын – «The Third Reich 'n Roll» альбомын бір жыл бойы, 1974 жылдың қазан айынан 1975 жылдың қазан айына дейін жазды. Альбомда топтың 1950 және 1960 жылдардағы танымал әндерді орындаған екі жақты ұзақ попуррилері болды, сонымен қатар рок-н-роллдың танымалдығы 1930 жылдардағы нацизмнің өркендеуімен салыстырылуы мүмкін деген оймен ойнады. Нәтижесінде шыққан LP 1976 жылы жарық көрді және топтың алғашқы музыкалық бейнеклипі бар жобасы болды, ол топтың ескі бейнесін «Swastikas on Parade» әнінің өңделген нұсқасымен синхрондау арқылы жасалды. «Third Reich 'n Roll» альбомынан кейін Сан-Матеодағы алғашқы күндерінен таныс болған Хомер Флинн, Харди Фокс, Джей Клем және Джон Кеннеди сияқты жаңа достары мен серіктестері Сан-Францискодағы топқа қосылып, топты басқару және өкілдік ету үшін «Cryptic Corporation» құрды. Клем топтың өкілі болды; Фокс топтың өнімділігін өңдеп, өндіріп, жинақтады; Флинн «Pore Know Graphics» туы астында топтың мұқабаларын және жарнамалық суреттерін жасады; ал Кеннеди «Президент» рөлін атқарды (бірақ жалпы жауапкершіліктер төртеуінің теңдей бөлісілді). «Cryptic Corporation» «Ralph Records» күнделікті жұмысын өз мойнына алды және топқа жақсартылған PR платформасын ұсынды. «Cryptic Corporation» енгізілгеннен кейін көп ұзамай Residents «Satisfaction» синглін жазды, оның B жағында топтың алғашқы синтезаторы – «Cryptics» сатып алған «ARP Odyssey» болды.

Эскимо, Fingerprince, Duck Stab және танымалдылықтың өсуі (1976 1979)

"Satisfaction" әнінен кейін топ 1976 жылдың сәуірінде "Эскимо" альбомын жазуға кірісті. Бұл концептуалды альбом музыканың тек аккордтар мен құрылымдармен ғана шектелмеуі керектігін, керісінше, қызықты дыбыстардың жиынтығы болуы керектігін көрсететін фонетикалық ұйымдастыру теориясына негізделген. Альбомда инуиттер мәдениетінен шабыттанған акустикалық дыбыстар орын алады, сонымен қатар американдықтардың басқа мәдениеттерге деген беймәлімдігін пародизациялайды. "Эскимо" сессиялары көп жылдарға созылып, көптеген өзгерістерге ұшырады, алғашқысы 1976 жылдың қарашасында "Fingerprince" альбомы болды. Бұл альбом "Үшінші рейх 'n Roll", "Not Available" және "Эскимо" сессияларынан пайдаланылмаған жазбалардың жиынтығынан тұрды. "Fingerprince" британдық баспасөзде кеңінен жарияланды, ал Jon Savage альбомды және оның екі алдыңғы туындысын Sounds журналының 31 желтоқсандағы санында жақсы бағалағанда, топтың алғашқы LP-сі сыншылардың назарына ілікті. Бұл сын тобына едәуір назар аударды, бұрын сатылмаған пошта арқылы тапсырылатын көптеген тауарлары бірден сатылып кетті. "Fingerprince" және оның алдыңғы туындыларының сәттілігі топты "Эскимо" альбомын өндіруді қысқа мерзімге тоқтатып, жаңа аудиториясына көбірек ұнайтын нәрсе жасауға мәжбүр етті. The Residents "Fingerprince" альбомын "Duck Stab!" EP-сімен жалғастырды – сол кезге дейін олардың ең қолжетімді шығарылымы. Бұл EP топқа баспасөздің (әсіресе NME, Sounds және Melody Maker) назарына ілікті, ал 1978 жылы "Duck Stab/Buster & Glen" альбомы жарық көрді, ол EP-ні бір уақытта жазылған, бірақ жеке шығарылмаған ұқсас EP-мен біріктірді. Содан кейін топ "Эскимо" жұмысын жалғастырды, бұл өте қиын жоба болды, топ пен олардың менеджменті арасындағы көптеген жанжалдар туды, нәтижесінде альбомның шығарылу мерзімі бірнеше рет ықшамдалып, кейінгі жағдайға түсті. "Duck Stab!" EP-сі мен "Satisfaction" синглының күтпеген сәттілігі альбомды мүмкіндігінше тезірек шығаруды қажет етті, бұл топтың өте үлкен жазба шығындарын қаржыландыруға және жаңа Residents материалдарына деген сұранысты қанағаттандыруға көмектесетін еді. Бұл 1978 жылы топтың ұзақ уақыт сақталған "екінші альбомы" "Not Available" альбомын шығаруға мәжбүр етті. The Residents альбомды шығарудың бастапқы жоспарынан ауытқуға алаңдамады, өйткені 1978 жылғы шығарылым бастапқыда жазылған философиялық жағдайларға әсер етпеді. "Эскимо" альбомы, ақыры 1979 жылы жарық көрді, көп мақтауға ие болды, тіпті 1980 жылы "Грэмми" сыйлығына иегер атануға үміткерлердің соңғы тізіміне енді, бірақ номинация алмады. "Эскимо" альбомындағы композициялар дәстүрлі мағынадағы әндерге емес, диалогсыз "тірі оқиғаларға" ұқсады. "Эскимо" альбомының обложкасында топтың көз алмасы маскалары мен смокинг киген алғашқы суреті бейнеленген, кейін көпшілік бұл костюмді топтың танымал имиджі деп санады. The Residents бұл костюмдерді тек "Эскимо" обложкасы үшін киюді жоспарлаған, бірақ олардың бірегей және танымал бейнесін қамтамасыз ететіні үшін ұзақ мерзімді перспективада оларды қабылдады. Топ 1980 жылы "Commercial Album" альбомымен "Эскимо" альбомын жалғастырды. Бұл альбомда әрқайсысы бір минуттық 40 ән болды. Осы уақытта Грейм Уифлермен бірлесіп екі қысқа фильм түсірілді: "Commercial Album" альбомынан төрт музыкалық видеодан тұратын "One Minute Movies"; және "Duck Stab" LP-сінен "Hello Skinny" үшін видео. MTV (содан кейін "музыкалық видео" деп аталатын) өзінің бастапқы кезеңінде құрылған топтың видеолары радио хабарларын таратушыларға қол жетімді бірнеше музыкалық видеолардың бірі болғандықтан, көп көрсетілді.

"Күлтегіннің белгісі" және "Күлтегін шоуы" (1981-1983)

The Residents Commercial альбомының жалғасы 1981 жылы шыққан Mark of the Mole болды. Албом топтың музыка баспасөздерінің күрт қызығуын жойғанына байланысты туған реакция болды. Mark of the Mole альбомы шыққаннан кейін көп ұзамай, The Residents #00005 нөмірі бар алғашқы E mu Emulator семплерлерінің бірін сатып алды. Бұл құрал топ үшін революциялық болды, себебі клавиатураның семплинг мүмкіндіктері мүшелері ойнай алмайтын аспаптарды қайта құруға ғана емес, сонымен қатар оларға студияда мұқият дайындалған дыбыстарын тікелей эфирде де қайта жасай алуға мүмкіндік берді. Топтың эмуляторды қолданып жазған алғашқы альбомы – Mole Trilogy-нің екінші бөлігі болған The Tunes of Two Cities, ол дерлік толығымен Emulator арқылы жазылған. Cities альбомынан кейін The Residents Intermission EP-ін шығарды. Содан кейін олар тікелей эфирде өнер көрсетуге дайындық бастады, нәтижесінде олардың алғашқы гастрольдік жобасы – Mark of the Mole альбомының театрлық қойылымы, Mole Show дүниеге келді. Топ 1982 жылдың 10 сәуірінде Калифорниядағы турнеге және 1983 жылдың ортасындағы Еуропалық турнеге дейін шоудың сынақ көрсетілімін жасады. Шоуда Penn Jillette баяндаушы рөлінде, бұрын Ralph Records 10 жылдығына арналған радио арнайы бағдарламасында ойнаған рөліне ұқсас рольде болды. Нью-Йорктегі өнер көрсетулерінен тұратын үшінші кезең жоспарланған, бірақ қаржы жетіспеуіне байланысты бір көрсетілімнен кейін тоқтатылды. Mole Show-дан кейін топтың қаржысы таусылып, осылайша олар бірнеше архивтік шығарылымдар арқылы шығындарын өтеуге тырысты, соның ішінде 1983 жылы Residue деп аталған пайдаланбаған үзінділер жинағы және Mole Show-дан түсірілген жазбаларды, сондай-ақ Vileness Fats кадрларының жаңадан өңделген нұсқасын қамтитын VHS.

Американдық композиторлар сериясы, 13 жылдық мерейтойы және Ралфтың соңы (1984 1987)

Mole Trilogy үшінші бөлігін тоқтатуды шешіп, The Residents Америка Құрама Штаттарының поп-өнерпаздары мен аспаптық композиторларына құрмет көрсететін 10 альбомнан тұратын American Composers Series атты жаңа жобаны бастады. Бұл жұптың алғашқы нәтижесі Джордж Гершвин мен Джеймс Браунның музыкасын қамтитын George & James болды. George & James альбомынан кейін Residents ақыры Mole Trilogy-нің үшінші бөлігін тастап, оның орнына The Big Bubble атты төртінші жазбаны таңдады, ол жалдағы гараж тобын бейнелеу үшін өте қарапайым аспаптарды пайдаланды. Mole Trilogy-ге енді қосымша жазбалар жазылмады және жоба тоқтатылған деп есептеледі. The Big Bubble Жапонияда Wave Records компаниясы шығарған кезде үлкен табысқа ие болды, оның танымалдылығы Wave компаниясының 1985 жылдың қазан айында топ үшін Жапонияға екі апталық турне ұйымдастыруына себеп болды. Турне сәтті өтті және топтың тікелей өнер көрсетуге деген қызығушылығын қайта жақтанды. Соның нәтижесінде, олар 1985 жылдан 1987 жылға дейін Snakefinger электрогитарада ойнап, 13 жылдығына арналған әлемдік турнеге шықты. Студиялық жұмыстарға келетін болсақ, топ ақырында Ханк Уильямс пен Джон Филип Соузаның музыкасын қамтитын American Composers Series сериясындағы Stars & Hank Forever атты екінші жазбасын шығарды. Олардың Уильямс әнінің "Kaw liga" нұсқасы жаңадан пайда болған клубтық ортада ерекше сәттілікке жетті. Лицензиялық төлемдер мен CD форматының пайда болуына байланысты American Composers Series кейіннен тоқтатылды. Stars & Hank Forever - Snakefinger ойнаған соңғы Residents жобасы болды, өйткені ол 1987 жылдың шілдесінде жүрек талмасынан қайтыс болды. 1986 жылы 13-ші мерейтойлық шоу LP және 1987 жылы "Hit the Road Jack" каверін шығарғаннан кейін Cryptic Corporation Ralph Records-тің басқаруын Tom & Sheenah Timony-ге өткізді, ал Residents Rykodisc компаниясымен келісім шарт жасады. Том мен Шина кейіннен Ralph Records-ты жаңа лейблге, T. E. C. Tones-қа айналдырды және 1988 жылдан 1993 жылға дейін Residents-тің ресми жанкүйерлер клубын құрды: UWEB (Uncle Willie's Eyeball Buddies).

Үш тұлғадағы Құдай және Е кубогы (19871990)

"Аспан?" және "Тәуекел!" атты екі жинақ дискінен кейін, Residents-тің Ryko үшін жаңа жобасы "Құдай Үш Тұлғада" деп аталды – бұл бір сағаттық поэма, айтылған сөздермен орындалатын рок-опера түрінде. Бұл CD-де жарық көрген Residents-тің алғашқы жаңа альбомы және топ MIDI технологиясына көшкен кезде аналогты таспаға толығымен жазылған соңғы жобасы болды; олардың MIDI-ге алғашқы қадамы 1987 жылы Pee wee's Playhouse үшін эпизодтарға музыка жазу болды. Бастапқыда сыншылар мен коммерциялық реакция әртүрлі болғанымен, "God in Three Persons" бүгінде топтың шедеврлерінің бірі саналады. 1987 жылдың 18 қарашасында Амстердамда Boudisque Records, Residents-тің еуропалық лейблі үшін өткен кеште олар "Buckaroo Blues" атты жаңа туындысын, ковбой әндерінен тұратын жиынтығын таныстырды. 1988 жылдың сәуірінде TELE5-те хореографиялық көрсетілімнен кейін, бұл сюита "қара музыка" (яғни, блюз және госпел) сюитасы "Black Barry" есімді екінші сюитамен біріктіріліп, Residents-тің келесі гастрольдік жобасы "Куб E: Америка музыкасының тарихы 3EZ бөлікте" алғашқы актісін құрады. Шоудың Нью-Йорктегі тұсаукесері 1989 жылдың 21 шілдесінде өтті, содан кейін "Каубой музыкасы + Қара музыка = Рок-н-ролл" теңдеуін толықтыру үшін Элвис Пресли әндерінің каверлерінен тұратын үшінші акт қосу туралы шешім қабылданды. Бұл шоу 13-ші жылдық турнеге қарағанда әлдеқайда театралдық көрініске ие болды, күрделі декорациялар, костюмдер, жарықтандыру және хореография қолданылды. "Cube E" 1989 жылдың қыркүйегінен 1990 жылдың қарашасына дейін гастрольдік сапарда болды және сыншылар тарапынан да, коммерциялық тұрғыдан да сәтті аяқталды. Үшінші актінің студиялық нұсқасы да жарық көрді және "Патша және Көз" деп аталды. Альбом Different Fur Studios-та жазылып, 1989 жылдың қыркүйегінде тур басталар кезде Enigma Records лейблі арқылы шығарылды. Residents MTV үшін де жұмыс істеді, "Liquid Television" үшін музыка жазып, дауыстау жұмыстарын орындады, сондай-ақ Генри Селик режиссерлік еткен "Slow Bob in the Lower Dimensions" пилоттық фильміне музыка жазды.

Freak Show, CD-ROM және 25 жылдығы (1991-1997)

Записи для нового студийного альбома велись во время перерывов в туре Cube E, а вскоре после тура вышел Freak Show. Альбом, подробно описывающий жизни и личности вымышленных фриков цирка, проект Freak Show породил множество других итераций, таких как графический роман в сотрудничестве с художниками комиксов из Dark Horse, такими как Брайан Болланд и Мэтт Ховарт, и рекламное видео, созданное при помощи нью-йоркского художника Джона Санборна, которое также представляло музыкальное видео на песню "Harry the Head", анимированное компьютерным художником Джимом Людтке; оба художника впоследствии сотрудничали с The Residents во многих других проектах. Партнерство с Voyager в 1992 году позволило The Residents разработать лазерный диск под названием Twenty Twisted Questions в честь своего двадцатилетия. Вместе с этим лазерным диском был записан студийный альбом под названием Our Finest Flowers. Это был не совсем сборник "лучших хитов", многие треки на альбоме заимствуют элементы из предыдущих песен из каталога The Residents. Сотрудничество The Residents с Джимом Людтке привело к созданию CD-ROM Freak Show и Bad Day on the Midway. Оба этих проекта включали в себя множество других коллабораций с художниками, включая вернувшихся соавторов из графического романа Freak Show, таких как Ричард Сала и Дэйв Маккин. The Residents добились значительного критического и финансового успеха с этими CD-ROM, выиграв несколько отраслевых наград. Однако на ранних этапах разработки третьего CD-ROM под названием I Murdered Mommy их дистрибьютор Inscape был вынужден закрыться из-за перенасыщения и устаревания рынка CD-ROM. Несмотря на то, что они в основном занимались разработкой CD-ROM, The Residents оставались музыкально активными, выпустив расширенный CD-альбом Gingerbread Man (наблюдение и изучение девяти вымышленных персонажей) в 1994 году и написав музыку к документальному сериалу Discovery Channel Hunters в 1995 году. Freak Show также получил живую адаптацию в ноябре 1995 года в театре Archa в Праге. Хотя The Residents выступали в качестве музыкальных и сценических режиссеров шоу, они фактически не выступали; музыку дирижировала и исполняла чешская группа Už Jsme Doma, а актеры и танцоры играли свои роли на сцене. Freak Show Live стал последней итерацией бренда Freak Show; пока разрабатывался DVD в 2003 году, ранняя смерть аниматора Джима Людтке немедленно остановила проект. Первый тур с этой новой составом группы был посвящен альбому 1998 года Wormwood, сборнику песен, изображающих обычно жуткие истории из Священной Библии, в основном из Ветхого Завета. Хотя в студийном альбоме Харви, Фабрицио и Даммит были представлены только в качестве гостей (причем Даммит исполнял только случайные вокальные партии), группа была в основном полностью сформирована ко времени дебютного живого выступления в Fillmore в октябре 1998 года. Шоу Wormwood гастролировало до июля 1999 года и представляло собой радикально отличающиеся аранжировки песен с альбома, в основном более мрачные и тяжелые, а также новый или неиспользованный материал, связанный с концепцией. Некоторые из этих аранжировок были записаны для студийного альбома под названием Roadworms, а DVD с живого шоу был выпущен в 2005 году. Тот же состав группы позже гастролировал, чтобы продвинуть первый DVD The Residents, Icky Flix, сборник большинства музыкальных видео группы, а также новые анимированные видео и перезаписанный саундтрек в честь предстоящего 30-летия группы. Эти перезаписанные аранжировки исполнялись в шоу, пока соответствующие видео воспроизводились с DVD на экране. В связи с событиями 11 сентября The Residents все еще гастролировали с Icky Flix в Европе. Страх и тревога, вызванные этими событиями, привели к записи Demons Dance Alone в 2002 году. Хотя это и не был прямой ответ на события, песни на альбоме передавали негативные эмоции, которые испытывала группа и ее отдельные участники, и это отразилось в последующем турне к альбому с октября 2002 года по сентябрь 2003 года. Следующий крупный альбом группы, Animal Lover 2005 года, содержал тексты песен аналогично трагического характера, хотя и в более абстрактной форме. Альбом также содержал буклет с историями, которые представляли песни с точки зрения животных. Animal Lover также стал первым альбомом The Residents, выпущенным на лейбле Mute, который был единолично ответственен за основные релизы The Residents до 2008 года. Animal Lover в настоящее время является последним альбомом The Residents с участием Молли Харви, которая переехала в Атланту, чтобы жить со своим мужем в то время. Ее последнее появление в качестве участника The Residents состоялось на небольшой серии шоу под названием The Way We Were на фестивале "What is Music?" в Австралии. Сет-лист шоу был ретроспективой карьеры в стиле 13-го юбилейного тура, последнего раза, когда The Residents гастролировали по Австралии.

Тарихи альбомдар және The Bunny Boy (20062009)

Интернетте музыканы заңсыз жүктеудің артуына байланысты, өнім сатылымы күрт төмендеді. Сондықтан, "Резиденттер" жаңа өнер саласын сынап көрді: Apple компаниясының iTunes сервисі арқылы таратылатын ақылы подкаст түріндегі радиодрама. "The River of Crime" (қылмыс пен қылмыскерлерге деген жеке адамның құмарлығы туралы бірінші тұлғадағы әңгіме) деп аталған бұл подкаст 2006 жылы бес апталық бөлімнен тұратын циклмен шықты, бірақ iTunes-те насихаттау қиындықтарына байланысты тоқтатылды, соның салдарынан жаңа эпизодтар жасыл жарық көрмеді. Одан кейін альбом 2008 жылдың қазан айынан желтоқсан айына дейін гастрольдік турға шықты. 2009 жылы бейнешолу сериясының екінші маусымы көрсетілді, бұл жобаның аяқталуын білдірді.

2010-2016: Рэнди, Чак және Боб

Шешім қабылдап, студиялық жұмыстан гастрольдерге көшуге және шоудың тасымалдалуын жақсартуға, Residents тобы тікелей музыкалық тобын "қуатты трио" құрамына ауыстырды және мета-тәжірибе ретінде өздерін әнші / фронтмен "Рэнди", композитор / клавишашы "Чарльз 'Чак' Бобук" және гитарист Нолан Кук "Боб" ретінде "ашып" көрсетті – бірақ үш мүше де костюм киген күйде болды: "Рэнди" қарт адамның маскасын киіп, үлкен қызыл галстук пен аяқ киіммен пальто киді; "Чак" және "Боб" қызыл жакеттер, арнайы көзілдірлер мен жалған дрейдер киді. Төртінші топ мүшесі, барабаншы "Карлос" туралы да айтылды, ол анасына күтім жасау үшін Мексикада музыка бизнесін тастап кеткені хабарланды; алайда, топтың 2012 жылғы Coochie Brake альбомында әнші ретінде көрсетілгеніне қарамастан, "Карлос" шын топ мүшесі болған емес. Бұл жаңа топ құрамы 2010 жылдың қаңтарынан 2011 жылдың сәуіріне дейін өткен Talking Light турнесінде алғаш рет өнер көрсетті. Сет-лист тағы да топтың репертуарынан әндерден (бірақ кеңейтілген аранжировкалармен) тұрды, сонымен қатар жаңадан жазылған "қорқынышты оқиғалар" да болды, онда баяндаушының бейнесі сахнаға проекцияланып, топ біршама импровизациялық түрде орындады. Бұл "қорқынышты оқиғалар" теледидар, телерекламалар және Оскар Майер хот-догтары немесе Бетти Кроккер пудинг ролдары сияқты өнеркәсіптік өнімдермен байланысты болды, бірақ бұл жарнама емес еді; бұл өнімдер оқиғаларға енгізілген шағын элементтер ғана еді, өнімді орналастырудан ешқандай айырмашылығы жоқ. Кейбір әндердің арасында "Рэнди" көрермендермен сөйлесіп, топты таныстырып, кейіннен өзінің табиғаттан тыс көріністерімен және айнақтардан қорқуымен байланысты тарихын айтты. Тур қаржылық тұрғыдан сәтті болды, ал топ сахна мен костюм дизайнында шағын өзгерістер енгізіп, осы форматта өнер көрсетуді жалғастырды. Келесі екі жылда "Рэнди" топтың фронтмені ретінде көбірек рөлге ие болып, "жеке" Tumblr блогын ашты, онда ол көбінесе Residents тарихына қатысты өмірлік тәжірибелер мен қызықты деректер жазды, сондай-ақ өзінің "соло" шоуын, "Сэмнің сиқырлы кеші" атты шараны 2010 жылдың маусымынан 2012 жылдың наурызына дейін әртүрлі форматтарда ұсынды. Концерт емес, музыкалық театрға жақын, шоуда атаулы Сэмнің өмір тарихы баяндалды, әнші монологтар мен оның өмірінде маңызды болған әндердің кавер-нұсқаларын орындады. Осы кезеңде Residents бельгиялық биші / хореограф Грейс Эллен Баркимен Needcompany ұйымымен бірлесіп, 2013 жылы "Mush Room" атты шоуға музыка жазды. 2014 жылы "Рэнди" режиссер Дон Хардидің көмегімен "Менің бөлмемде" және кейіннен "Рэндиленд" атты бірнеше видеоблог жүргізді, онда ол Residents және жеке өміріндегі оқиғалар туралы тәжірибесімен бөлісті. Блог 2019 жылдың 6 қаңтарынан бері жаңартылмай тұр. Композитор "Чарльз Бобук" Residents веб-сайтында "The Test Tube of Tomorrow" атты жеке жазбаларын жүргізіп, кейде осы атпен Residents тұжырымдамасына сәйкес келмейтін музыка жариялады. Бобуктың жазбалары әлдеқайда егжей-тегжейлі және биографиялық болды, ал оның музыкасы абстрактілірек болды, көбінесе композицияларға қарағанда "құрылғылар" деп аталды. Топтың 40 жылдығына арналған "The Wonder of Weird" турнесі "Рэнди, Чак және Боб" тұжырымдамасын кеңейтті, бірақ оны антологиялық шоу ретінде көрсетті. Әнші Рэнди әндер арасында көрермендермен сөйлесіп, топтың тарихы туралы қысқаша айтты, содан кейін топтың және өзінің өмірінің жағдайына наразылық білдірді, кейде сахнадан шығып, қалған топ мүшелерін импровизация жасауға шақырды. Шоу 2013 жылдың қаңтарынан мамырға дейін гастрольдік сапармен өтті. Бұл топ 2014 жылы "Shadowland" атты шоумен тағы бір рет гастрольде болды, ол "Рэнди, Чак және Боб" трилогиясының үшінші бөлігі" деп таңбаланды. Бастапқыда Еуропадағы бір апталық қойылымдар ретінде жоспарланған, шоу ақырында 2015 жылдың наурызында қайта ойналды, бұл Дон Хардидің режиссерлік еткен және Бартон Бишофф пен Джош Кеппелдің продюсерлік еткен топ тарихы туралы "Theory of Obscurity" атты деректі фильмнің премьерасымен сәйкес келді. Бұл шоу "Чарльз Бобук" тобымен соңғы рет өнер көрсеткені болды, өйткені ол денсаулық мәселелерінің күшеюіне байланысты гастрольдік жұмысты доғаруды шешті. Ақырында ол 2016 жылы Residents тобынан толығымен кетіп, Cryptic Corporation-ның Харди Фокс екенін ашты және 2018 жылдың қазанында қайтыс болғанға дейін жеке орындаушы ретінде музыка жасауды жалғастырды. "Shadowland" 2015 жылдың тамызынан 2016 жылдың шілдесіне дейін гастрольдік сапармен өтті, Эрик Дрю Фельдман (Бобуктың туысы "Рико" ретінде) Фоксты клавишада алмастырды, сондай-ақ болашақ Residents жобаларында өндіріс жұмыстарын жүргізді. Шоу бұрынғы екі турға ұқсас болды, топтың репертуарынан әртүрлі өңделген әндерден тұратын сет-лист, сондай-ақ Talking Light сияқты бейнеклиптер, онда туу, қайта туу және өлімге жақын жағдайлар туралы өз тәжірибелерін бөлісетін әртүрлі кейіпкерлер болды.

2017 қазіргі уақытқа дейін: Metal Meat & Bone, Triple Trouble және pREServed сериясы

2017 жылдың наурызында Residents жаңа құрамын «The Real Residents» деп жарнамалап ұсынды: вокалда «Тайрон», гитарада «Ики» (Нолан Кук), клавишаларда «Эрки» (Эрик Фельдман) және барабанда мен перкуссияда «Ча Ча». Жапониядағы In Between Dreams турының алдын ала көрсетілімінен кейін, топ Coochie Brake-тен бергі алғашқы студиялық альбомын шығарды, оның атауы The Ghost of Hope, ол 19-шы және 20-шы ғасырдың басындағы пойыз апаттарының шынайы оқиғаларын бейнелейді. Альбом Residents-тің қазіргі лейблі Cherry Red Records арқылы жарық көрді және бір синглмен, сондай-ақ 2001 жылғы Icky Flix-тен бергі алғашқы музыкалық видеомен – Джон Санборн түсірген «Rushing Like a Banshee» әнімен жарнамаланды. The Ghost of Hope гастрольдік көрсетімдерге ие болмаса да, Residents In Between Dreams шоуында «Rushing Like a Banshee» синглінің екі жағын орындады, ол 2017 жылдың қазанынан 2019 жылдың ақпанына дейін жалғасты және бұл кездегі Shadowland сияқты еркін тақырыпты ұстанды. Тур барысында Residents жаңа жобалармен айналысты. Олардың келесі альбомы, 2018 жылдың қазан айында шыққан Intruders, I am a Resident! концептімен бірге жарнамаланды, бұл жоба Residents әндеріне жанкүйерлердің интерпретацияларын жинауға бағытталған ресми түрде қолдау көрсетілген құрмет жобасы ретінде басталды. Ұсынылған материалдардың саны күтілгеннен әлдеқайда көп болғандықтан, топ жобаны коллаж түріне айналдыруға шешім қабылдады, тіпті өздерінің сегменттерін және дауыстауларын жазды. Соңғы альбом 2018 жылдың мамырында, ал әлем бойынша 2018 жылдың тамызында жарияланды. 2018 жылдың шілдесінде Residents екінші романын жариялады (біріншісі олардың Bad Day on the Midway ойынының романдық нұсқасы, 2012 жылы жарық көрген). «Кірпіш жеушілер» деп аталатын кітап «өте биік интернет контентін тексеруші және өмір бойы қылмыспен айналысқан қарт адамның, негізгі серіктері оттегі баллоны мен .44 Магнум болған абсурдты достық фильм» деп сипатталды. Топ сонымен қатар 2018 жылдың қаңтарында pREServed қайта шығару сериясын бастады – топтың дискографиясындағы маңызды альбомдардың люкс нұсқалары, жаңа ремастерлер мен топтың архивінен алынған, бұрын Харди Фокс қамқорлығында болған, жарық көрмеген жазбаларды қамтиды. In Between Dreams туры барысында Residents болашақ блюз альбомынан әндерді алдын ала көрсетті, ол ақырында Metal, Meat & Bone: The Songs of Dyin' Dog деп аталды. Альбомның мақсаты – Альвин Сноу есімді, сондай-ақ «Dyin' Dog» деп танылатын альбиноз блюз әншісінің ұзақ уақыттан бері жоғалған жазбаларын ұсыну. Residents бір дискіде «Dyin' Dog» демоларын, ал екінші дискіде сол әндердің өздерінің интерпретацияларын ұсынды. Альбом 2020 жылдың шілдесінде жарық көрді және «Bury My Bone» және «DIE! DIE! DIE!» әндеріне музыкалық видеолармен жарнамаланды, соңғысын альтернативтік рок музыканты және Pixies тобының фронтмені Блэк Фрэнсис орындады. Metal, Meat & Bone 2021 жылы өткен Residents-тің «Dog Stab!» туры кезінде таныстырылды (COVID-19 пандемиясының салдарынан көптеген тоқтатулар мен кейінге жылжытуларға қарамастан) – қазіргі уақытта «50 жылдық шоу» деп аталатын бұл шоуда жаңа альбомнан әндер, сондай-ақ 1978 жылғы Duck Stab / Buster & Glen альбомынан жаңа аранжировкалар ұсынылды. Топ 2023 жылға белгіленген күндермен бұл турды жалғастырады. Топтың 50 жылдығын тойлауға арналған ретроспективтік кофе үстелі кітабы, Аарон Таннердің авторы болған The Residents: A Sight for Sore Eyes, Vol. 1 жарияланды. Кітапта бұрын-соңды көрмеген фотосуреттер, топтың ықпалынан шыққан атақтылардың цитаталары және топтың Not Available дәуірінен басталатын 7 дюймдік сингл бар. 2022 жылдың 13 және 14 мамырында Residents San Francisco Presidio театрында God In Three Persons альбомын тағы екі рет тікелей орындады. Residents осы шоуда алты мүшеден тұратын топ ретінде ұсынылды, визуалды бейнелерін Джон Санборн жасады. Визуалдарда екі егіздің рөлін сомдаған Джиз Ли бейнеленді. Residents-тің Triple Trouble фильмі 2022 жылдың 29 шілдесінде Чикагода дебют жасады. Бұл фильм COVID-19 пандемиясы кезінде түсірілген жаңа кадрлардан тұрады және Vileness Fats жобасының материалдарын қамтиды. 2023 жылдың 26 қаңтарында Residents өзінің 50 жылдық мерейтойына арналған турына шықты. Турда Duck Stab, Metal, Meat & Bone және «көптеген жанкүйерлердің сүйікті әндерінен құралған эклектикалық жинақ» бар. АҚШ-тағы тур күндері шоу олардың көркем фильмі Triple Trouble-мен ашылды. Ол 19 сәуірде аяқталады деп күтілуде. Тур барысында топ 31 наурызда WXPN телеарнасында тегін веб-шоу өткізді.

Жеке тұлға

Топтың алғашқы күндері оның құрамы туралы көптеген әңгімелер тарады. «Meet the Residents» альбомының обложкасы Beatles тобының 1964 жылы Солтүстік Америкада шыққан «Meet the Beatles!» альбомының пародиязы болғандықтан, Residents тобының шын мәнінде Beatles тобы екендігі туралы, тіпті Джордж Харрисонның есімі айтылды. Жылдар бойы көптеген басқа да әңгімелер пайда болып, жоғалып кетті, соның бірі – 60-шы жылдардағы эксперименталдық Cromagnon тобының мүшелерінің бірдей екендігі. Primus рок-тобының солисі Лес Клейпул және Devo тобының Джеральд Касале топтың мүшелері деп айыпталды; ал Mark Mothersbaugh (Devo тобының мүшесі) топтың 13 жылдық мерейтойына арналған тур кезінде клавишада орындаған деп айыпталады. 1970-ші жылдардың соңынан бастап мүшелердің кім екендігі туралы болжамдардың көп бөлігі топтың басқарушы командасы, Cryptic Corporation-ға қатысты. Ол 1976 жылы Калифорнияда Jay Clem, Homer Flynn, Hardy W. Fox және John Kennedy тарапынан корпорация ретінде құрылды. Fox-тан басқалары топтың мүшелері болғанын жоққа шығарды. Clem және Kennedy 1982 жылы корпорациядан кетті. Residents тобының мүшелері сұхбат бермейді, бірақ Flynn, Fox және Clem топ атынан сұхбаттар өткізді. 2017 жылдың шілдесінде Fox Jay Clem дауысының «Whoopy Snorp» әнінде көрсетілмегенін және Residents көбінесе оның дауысын ерте жазбаларда әртүрлілік үшін қолданғанын растады. Fox Clem Ralph Records басқарумен айналысқан сайын Residents студиялық жұмысына қызығушылығын жоғалтқанын және «Not Available» сессиялары студиядағы оның соңғы жұмысы болғанын айтты, бірақ Fox Clem осы альбомның өндірісіне қатысқан-жоқпынына сенімді емес сияқты. Топтың тікелей эфирдегі және студиялық жұмыстарындағы белгілі серіктесі (және I Am Spoonbender тобының тікелей эфирдегі мүшесі) Nolan Cook сұхбатында Fox пен Flynn Residents екенін жоққа шығарды. Дегенмен, кейбір адамдар Cook-ты да топтың мүшесі деп санайды, өйткені ол тікелей эфирде топпен бірдей бас киімдерін киеді және «Wormwood Tour» турнесінде топтың танымал көз маскасын тақты. Ол «Randy», «Chuck» және «Bob» трилогиясынан «Bob» рөлін де сомдады. «Үлкен құпиялар» кітабының авторы William Poundstone Flynn лекциясының дауыстық іздерін Residents дискографиясынан алынған сөйлеген сөздермен «Үлкен құпиялар» кітабында салыстырды. Ол «спектрограммадағы ұқсастықтар дауыстардың бірдей екендігі туралы сендіретін субъективті әсерді растайды» және «Residents-тің шығармашылық ядросы Flynn мен Fox дуэті болуы мүмкін» деген қорытындыға келді. Бұл сенімнің бір бөлігі Flynn сөз жазады, ал Fox музыка жасайды дегенге негізделген. BMI (Біріккен Штаттардың авторлық құқықтар ұйымы) онлайн деректер базасында (Residents және олардың баспа компаниясы Pale Pachyderm Publishing [Warner Chappell] өмірінің барлық кезеңінде мүше болып табылады) Flynn мен Fox барлық түпнұсқа Residents әндерінің авторлары ретінде тізілген, соның ішінде 1974 жылға дейінгі «Residents Unincorporated» жылдарының әндері. Simon Reynolds өзінің «Rip It Up and Start Again: Postpunk 1978–1984» кітабында «Residents және олардың өкілдері бір-бірімен үйлесімді» деп жазды және өзінің блогының бірінде «Ральфпен тікелей байланыста болған кез-келген адам бұл туралы ерте түсінді» деп түсіндірді. Reynolds Helios Creed-тің сөздерін келтіреді, ол Residents-ті «H» деген клавишашы, «Homer» деген әнші және «John» деген басқа жігіт деп сипаттайды. Creed-тің Residents-пен жалғыз байланысы 1979 жылы Subterranean Modern Ralph Records жинағына өзінің Chrome тобымен үш трек қосу болды; жинақтағы Ralph Records-пен келісімшарт жасалмаған жалғыз топ. 1979-1984 жылдар аралығында Ральфке қол қойған Tuxedomoon-ның Peter Principle, ол және басқалар «әдетте, графиканы жасайтын жігіт пен студиядағы инженер, шын мәнінде, Residents екенін анықтады». Cryptic топтың көркем өнімдерін Flynn (басқалармен бірге) әртүрлі атаулармен жасайды, олардың біріктірілгені «Pornographics» болып табылады, бірақ псевдоним екі рет бірдей жазылмайды (мысалы: Porno Graphics, Pore No Graphix, Pore Know Graphics); және Fox дыбыс инженері – яғни ол олардың барлық жазбаларының негізгі продюсері, инженері, микшері және редакторы. (1976 жылдан бастап Residents-тің барлық жазбаларында олардың продюсері Cryptic Corporation деп көрсетілген, бұл, әрине, Fox-ты білдіреді.) 2010 жылдан 2016 жылға дейін Residents концерттерде өзін «Randy Rose», «Chuck Bobuck» және «Bob» кейіпкерлері деп атады және «Randy»мен келіспеушіліктерден кейін топтан кеткен «Carlos» тобының бұрынғы мүшесіне сілтеме жасады. «Carlos» – Carlos Cadona деген болжам бар. «6025» сахналық атымен жақсы танымал Cadona Dead Kennedys тобының бастапқы құрамында болды және Snakefinger тобының тікелей эфирдегі альбомында ойнады. «Carlos» Carla Fabrizio-ны да білдіруі мүмкін, ол 1998 жылдан 2008 жылға дейін Residents тобының гастрольдік мүшесі болды. «Bob» гитарист және ұзақ жылдар бойы серіктес болған Nolan Cook деп болжам жасалады, өйткені Cook көбінесе «Randy, Chuck, & Bob» альбомдарындағы жалғыз аталған серіктес болып табылады, мысалы Talking Light: Bimbo's және Shadowland. «Chuck» немесе «Charles Bobuck» тобының негізгі ән жазушысы болды және «Randy, Chuck and Bob» дәуірінде осы атпен бірқатар жеке альбомдарды («құрылғыларды») шығарды. Chuck 2015 жылы денсаулығының нашарлауына байланысты тікелей эфирде өнер көрсетуді тоқтатты және «Theory of Obscurity» құжаттық фильмі шыққаннан кейін Residents тобынан толығымен кетті. Оны Eric Drew Feldman алмастырды және 2015 жылдан 2016 жылға дейін «Rico» атымен өнер көрсетті. 2020 жылы Phillip Perkins-тің «King of the World» альбомының қайта шығарылған нұсқасындағы сыртқы жазбаларда Perkins Residents тобының Assorted Secrets құрамының мүшесі болғанын, ең танымал «The Mole Show» екенін растады. Өзінің BayImproviser биографиясында Perkins 1979 жылдан 1984 жылға дейін Residents-пен тығыз жұмыс істегенін айтады. Ол бұрын «Mole Show Roxy LP» альбомында жарық дизайнері ретінде және «Stars & Hank Forever» альбомдарының түпнұсқалық нұсқаларында инженер ретінде көрсетілген, сондай-ақ «The Tune of Two Cities» және «The Snakey Wake» альбомдарының қайта шығарылған нұсқаларында инженер ретінде жұмыс істеген. Осыны ескере отырып, оның топпен жұмыс істеген уақыты шамамен 1979 жылдан 1987 жылға дейін болды. 2021 жылғы сұхбатында Perkins «The Mole Show» альбомындағы әріптестерін Emulators-та «H» және «Homer» деп, ал Roland Jupiter 8-де «Tom» деп салқын түрде атады.

Харди Фокс

2017 жылдың қазан айында бұрынғы Residents тобының менеджері Харди Фокс өзін Residents тобының анонимді негізгі композиторы және продюсері, сондай-ақ Чарльз Бобук псевдонимімен таныстырды. Фокс Техас штатының Лонгвью қаласында дүниеге келді, онда оның әкесі мұнай өнеркәсібінде жұмыс істесе, анасы медбике болды. Отбасы бірнеше рет көшіп, Фокс 1963 жылы Луизиана штатының Рейвилл орта мектебін бітірді. Одан кейін Луизиана Тех университетінде өнер мен бизнес салаларын оқып, онда Гомер Флиннмен танысып, 1967 жылы диплом алды. 2018 жылдың қыркүйегінде Фокс өзінің веб-сайтына "1945–2018" жылдарын қосты, бірақ ол бұл жарияланғаннан кейін де тірі (бірақ денсаулығы нашар) екені белгілі болды. Фокс 2018 жылдың 30 қазанында 73 жасында ми қатерінен қайтыс болды. Некрологтарда ол Residents тобының негізін қалаушы және негізгі композиторы ретінде танылды. 2018 жылдың 14 желтоқсанында Residents тобының ресми хабарлама тізімі Фоксты "топтың ең жақсы жұмыстарының инженері, продюсері және кейде композиторы" деп мойындады.

Жиі қатысатын серіктестер

Олар құрылғаннан бері көптеген белгілі бірлескен авторлары болды. Бұл авторлар, анонимді болмаса да, кейбір тұрғыдан резиденттер деп есептелуі мүмкін.