Кіріспе

Сент-Симонс аралы (немесе жай ғана Сент-Симонс) – АҚШ-тың Джорджия штатындағы Глинн округіне қарасты, кедергісі бар және халық санағында белгіленген аудан (CDP). Арал мен қауымдастықтың атаулары бір-бірімен ауыстырылып қолданылады, олар жай ғана «Сент-Симонс аралы» немесе «SSI» деп, ал жергілікті тұрғындар «Арал» деп атайды. Сент-Симонс Брансуик қалалық статистикалық аймағының құрамына кіреді. 2020 жылғы АҚШ халық санағы бойынша CDP-нің халқы 14 982 адамды құрайды. Оңтүстік-шығыс Джорджия жағалауында, Саванна мен Джексонвилл қалаларының арасында орналасқан Сент-Симонс аралы – теңіз жағалауындағы демалыс орны және тұрғын үйлерден тұратын қауымдастық. Бұл Грузияның танымал «Алтын аралдарының» ең ірісі (Теңіз аралы, Джекилл аралы және жеке меншіктегі Кіші Сент-Симонс аралымен бірге). Келушілерді аралдың жылы климаты, жағажайлары, түрлі демалыс мүмкіндіктері, дүкендері мен мейрамханалары, тарихи орындары және табиғи ортасы қызықтырады. Аралда тұрақты тұрғындармен қатар, жыл бойына көптеген келушілер мен уақытша тұрғындар болады. 2010 жылғы халық санағы көрсеткендей, тұрғын үйлердің 26,8%-ы «маусымдық, демалыс немесе эпизодтық пайдалану» үшін арналған. Сауда және тұрғын үйлердің көп бөлігі аралдың оңтүстік жартысында орналасқан. Солтүстік жартысының көп бөлігі батпақты жерлер мен орманды аймақтарды құрайды. Солтүстік-шығыстағы үлкен жер учаскесі табиғат қорығына айналдырылған, онда жолдар, тарихи қиратылыстар және бұзылмаған теңіз орманды аймағы бар. «Кеннонның нүктесі» қорығы белгілі күндері мен сағаттарында жұртшылыққа ашық. Бұл жерді алғашқыда мускоги тайпасы мекендеген, кейін испан, британ және француз елдері Оңтүстік Джорджия аймағына, оның ішінде Сент-Симонс аралына да таласқан. 1732 жылы Грузия провинциясын құрғаннан кейін, ағылшын-американдық отаршылар күріш және мақта плантацияларын құрды, онда африкалық құлдар жұмыс істеді. Олар осы күнге дейін сақталған бірегей гулла мәдениетін жасады. Аралға барудың негізгі жолы – Ф. Дж. Торрас тас жолы арқылы автомобильмен сапарлау. Малкольм Маккиннон әуежайы (IATA: SSI) аралдағы жалпы авиацияға қызмет көрсетеді.

Еуропаға дейінгі байланыс

Селоның солтүстігінде, Малерри көшесінің жанында, Сент-Симонс аралында, емен ағаштарынан тұратын Сент-Симонс паркі орналасқан. Емендердің оңтүстік жиегінде, тар жол бойында, 30 Тимукуа тайпасының мүшелері жерленген төменгі топырақ қоршауы бар. Онда жерленген ерлер, әйелдер және балалар еуропалықтар алғаш келгенге дейін екі ғасыр бұрын осы жерде қоныстанған. Сент-Симон аралының солтүстік жағындағы Канонс-Пойнт – соңғы архаикалық кезеңге жататын қабықтан жасалған дөңгелек құрылыстарды қамтитын археологиялық орын. Канонс-Пойнт орындағы қазбалар АҚШ-тың оңтүстік-шығысында керамика пайда болған кезден бастап, америкалық тайпалардың осы жерде қоныстанғанын көрсетеді. Миланич Канонс-Пойнттағы кезеңдерді былай тізімдейді: Сапело кезеңі (б.з.д. 2500–1000 жж.); Саванна өзені аңғарындағы Сталлингс мәдениетімен және Солтүстік Флориданың Оранж кезеңімен байланысты керамика; Босқын кезеңі (б.з.д. 1000–500 жж.); Дептфорд кезеңдері (б.з.д. 500 – 700 жж.); Уилмингтон кезеңі (700–1000 жж.); Сент-Кэтерин кезеңі (1000–1250 жж.); Саванна кезеңдері (1250–1540 жж.); Пайн-Харбор кезеңі (1540–1625 жж.), осы кезеңде археологиялық жазбаларда еуропалық заттар табылады; және Сазерленд Блаф кезеңі (1625–1680 жж.), осы кезеңде Канонс-Пойнттағы америкалық тайпалардың қонысы аяқталған секілді. 20 ғасырдың басында көптеген ғалымдар Сент-Симонс аралының халқын гуале тайпасының мүшелері деп сақтаған. Ханн Сент-Симонс халқының, кем дегенде 1580 жылдан бастап, мокама тайпасының бір бөлігі болғанын дәлелдейді. Эшли және авторлар тобы Сент-Симонс аралының 16 ғасырда еуропалықтар Грузияның оңтүстік-шығысына келген кезде гуале тайпасының қонысы болған болуы мүмкін екенін, ал 1597 жылғы гуале тайпасының көтерілісінен кейін Сент-Симонстағы бастапқы гуале халқы аралдың оңтүстік бөлігінен ығысып, олардың орнын тимукуа тілінде сөйлейтін мокама тайпасы басып алғанын айтады.

Сан-Буэнавентура-де-Гуадалкини испан миссиясы

Сан-Буэнавентура-де-Гуадалкини миссиясы 1597 және 1609 жылдар аралығында Сент-Симонс аралының оңтүстік жағында (болжам бойынша, қазіргі Сент-Симонс аралы маяғының орнында) құрылды және Мокама аймағындағы ең солтүстік миссия болды. Сент-Симон аралының тимукуа тіліндегі атауы Гуадалкини еді. Испандықтар оны Исла-де-Балленас (Қырандар аралы) деп атады. Кейбір испандық құжаттарда аралды Боадалкиви деп те атаған. Чичимеко (Батыс халқының испанша атауы), Учисе (Мускоги халқының испанша атауы) және Чилуке (испандықтар Мокамо және Ямасси тайпаларының бір бөлігін атаған) және, мүмкін, басқа да халықтар, Каролина провинциясындағы ағылшындардың көмегімен және қолдауымен 1680 жылы Сан-Буэнавентурадан солтүстікке орналасқан, христиан дінін қабыланбаған Ямасилердің Колон (Сан-Симон деп те аталған) ауылына шабуыл жасады. Сан-Буэнавентурадан келген испан сарбаздары мен жергілікті тұрғындар Колонға көмекке келді, шабуылшыларды кері шегінуге мәжбүр етті. 1683 жылы Сент-Августинге пираттар флоты шабуыл жасады, ал 1684 жылы қазіргі Джорджия жағалауындағы миссияларға ағылшындардың одақтас американдық тайпалары шабуыл жасады. Сан-Буэнавентура миссиясына оңтүстікке қарай жылжуға және Сан-Хуан-дель-Пуэрто миссиясымен Сент-Джонс өзенінде бірігуге бұйрық берілді. Миссияны көшіруге үлкермес бұрын, 1684 жылдың екінші жартысында пираттар қайтадан сол аймаққа келді. Сан-Буэнавентураның басшысы Лоренцо де Сантьяго пираттардың келгенін естіп, өз ауылының халқын, мүлкін және жиналған жүгерісін құрлыққа көшірді. Пираттар Сан-Буэнавентураға келгенде, ауылды күзетуге қалдырылған, бір кіші басшының басқаруындағы он адамды ғана тапты. Сан-Буэнавентуралықтар орманға қашып кетті, ал пираттар ауыл мен миссияны өртеп жіберді. Пираттар миссияны өртегеннен кейін, Гуадалкини халқы Сан-Хуан-дель-Пуэртодан батысқа қарай шамамен бір лига (бір шақырымнан астам) қашықтықтағы Сент-Джонс өзеніне көшіп, онда Санта-Крус-де-Гуадалкини атты жаңа миссия құрды.

Фредерика бекінісі

Фредерика форты, қазіргі Фредерика форты ұлттық монументі, 1736 жылы Англия отаршылдығының алғашқы кезеңінде Грузия провинциясының әскери бас штабы ретінде салынды. Ол Флоридадан испандықтардың басып кіруіне қарсы қорғаныс шебі болды. Жақын маңда Гулли-Хол-Крик шайқасы мен Қанды батпақ шайқасының орындары орналасқан. 1742 жылдың 7 шілдесінде ағылшын әскері батпақтан тізім бойынша келе жатқан испандық әскерлеріне шабуыл жасап, оларды аралдан ығыстырды. Бұл Женкинс құлағы соғысы кезінде Грузияны басып алуға жасалған испандықтардың соңғы әрекеті болды. 20-шы ғасырда сақталған бұл нысан, негізінен, тарихи мұраны қорғауға үлкен үлес қоскан Маргарет Дэвис Кейтс есімді жергілікті тұрғынның күш-жігері арқасында ұлттық тарихи ескерткіш ретінде танылды. Ол 1941 жылы форттың жерін сатып алу және нығайту, сондай-ақ қорғау жұмыстарын жүргізу үшін 100 000 доллардан астам қаражат жинауға көмектесті. 1947 жылы ол Ұлттық монумент мәртебесін алды.

Уэсли ағайындылары

1730 жылдары Сент-Симонс Саванна колониясының жас дін қызметкері Джон Уэсли уақыт-уақыт мекен еткен жер болды. Кейін ол Англияға оралып, 1738 жылы Англия шіркеуі ішінде евангелистік методизм қозғалысын құрды. Уэсли Сент-Симонста миссионерлік жұмыс істеді, бірақ адамдарды сенімге келтіре алмағанына қатты ренжіді. (Ол жергілікті тұрғындардың қоршаған ортадан шеккен азабын тозаққа сипаттаудан да көп деді). 1730 жылдары Джон Уэслидің інісі Чарльз Уэсли де Сент-Симонста миссионерлік жұмыс атқарды. XVIII ғасырдың соңында методист уағыздаушылары Грузияны аралап, методистер мен баптистер басшылығымен діни жаңғыру – Ұлы ояну қозғалысының бір бөлігі болды. Осы жаңғырудың маңызды нәтижесі Грузиядағы (сондай-ақ, он үш колонияның қалған бөлігіндегі) құл африкалық американдықтарды христиан дініне өткізу болды. 1987 жылдың 5 сәуірінде Сент-Симонс Біріккен методистік шіркеуінің 55 мүшесі епископ Фрэнк Робертсонның басшылығымен Сент-Симонс аралының солтүстік жағында жаңа шіркеу ашуға кірісті. Осы жерде Джон мен Чарльз Уэсли уағыз айтып, Фредерика бекінісінің халқына қызмет еткен. Жаңа шіркеу Фредерикадағы Уэсли Біріккен методистік шіркеуі деп аталды.

Америка революциясы

1778 жылы полковник Сэмюэл Элберт Грузияның Континентальдық армиясы мен флотына басшылық етті. 15 сәуірде ол Шығыс Флоридадан келген төрт британдық кеме (теңіз кемелері, HMS Hinchinbrook және жалға алынған кемелер Rebecca және Hatter) Сент-Симонс шығанағында келе жатқанын білді. Элберт Форт-Хаудегі Грузия континентальдық батальонының 360-қа жуық сарбазын Дариенге (Грузия) аттандырды. Олар үш Грузия флотының галереяларына отырды: капитан Джон Харди басқаратын Вашингтон, капитан Джон Катлер Брэддок басқаратын Ли және капитан Арчибальд Хатчер басқаратын Буллох. 18 сәуірде олар Фредерика өзеніне кірді және Фредерика фортынан шамамен 2 километр жерде тоқтады. Келесі күні галереялар британдық кемелерге шабуыл жасады. Колониялық кемелер британдықтарға қарағанда ауыр артиллериямен қаруланған, сонымен қатар галереяларның су айдыны шағын болғандықтан, оларды ескектермен де жылжытуға болады. Жел тынышқанда британдық кемелер өзен мен шығанақтың тар суларында маневр жасау қиындыққа тап болды. Екі британдық кеме қарасты, ал экипаждар қалған кемелеріне қашып кетті. Бұл шайқас галереялардың ашық теңізге арналған кемелерге қарағанда шектеулі суларда тиімді екенін көрсетті. Фредерика теңіз шайқасындағы жеңіс Грузиядағы отаршылдардың рухын көтерді.

Мақта өндірісі

Егіншілік дәуірінде Сент-Симонс мақта өндірісінің орталығы болды, ұзын талшықты "Си Айленд" мақтасымен әйгілі болған. Аралдың көбісі ағаштардан тазаланып, бірнеше ірі мақта плантацияларына орын жасалды, оларда құл болған гичи халқы мен олардың ұрпақтары еңбек етті. Осы және басқа "Си Айленд" аралдарындағы плантациялар үлкен болды, ал иелері көбінесе материктегі Дариен және басқа қалаларда, әсіресе жазда тұратын, себебі арал батпақты жер саналды. Дегенмен, құл болған гичи халқы аралда тұрды және ешқандай құл иесіз материкке шығуға рұқсат етілмеді. Бұл маусым жазық жерлерде аурулардың таралуына себеп болатын деп есептелді. Бұл құлдар кіші топтарда ұсталып, ақ адамдармен жиі қарым-қатынас жасайтын. Сонымен қатар, оларды Оңтүстік Каролинадағы гулла тайпасымен шатастыратын. Демере және Фредерика көшелерінің қиылысындағы айналымда құлдардың бірінші үйі әлі де тұр.

Америка Азамат соғысы және оның салдары

Соғыстың басында Конфедерация әскерлері Брансуик портының кіреберісіндегі стратегиялық маңызды орны үшін Сент-Симонс аралын басып алды. Бірақ 1862 жылы Роберт Ли Саваннаны қорғауға әскерлерді жөнелту үшін аралдан шығуға бұйрық берді. Кетуге дейін олар АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бағытталмалы құрал ретінде пайдалануына кедерлес болу үшін маяқты қиратты. Одан кейін көптеген жер иелері өздеріне қарасты адамдармен бірге ішкі аймақтарға шегінді, ал АҚШ армиясы соғыс аяқталғанға дейін аралды басып алды. Соғыстан кейін аралдағы плантациялар қирады, ал жер иелері мақта немесе күріш өсірудің экономикалық тұрғыдан тиімді еместігін түсінді. Көптегені басқа жұмыстарды іздеу үшін ішкі аймаққа көшті, ал аралдың экономикасы бірнеше жыл бойы дамымай тұрды. Бұрын құл болған адамдар аралдың орталығында Харрингтон деген қауымдастық құрды.

Қайта құрудан бері

Сент-Симонстың алғашқы ағаш экспорттары 1794 жылғы Теңіз заңынан кейін басталды, онда Гаскойн Блаффтан алынған екі мың оңтүстік тірі емен ағашынан жасалған ағаш USS Конституция және тағы бес фрегат (алты түпкілікті АҚШ фрегаттарын қараңыз) құрылысына қолданылды. USS Конституция «Ескі теміржол» деп белгілі, өйткені оның берік тірі емен тақтайшаларынан зеңбірек доптары секіріп кетті. Аралда ағаш өндірісінің екінші кезеңі 1870-ші жылдардың соңында Гаскойн Блафф маңында диірмендер салынған кезде басталды. Бұл диірмендер жиырмасыншы ғасырдың басына дейін өмір сүрген жанды қоғамды қолдады. Сол кезде Сент-Симонстан ағаш Бруклин көпірін салу үшін Нью-Йорк қаласына жөнелтілді. Азамат соғысынан кейінгі кезеңмен салыстырғанда, ағаш өндірісінің төмендеуі экономикалық қиындықтардың жаңа кезеңін ашпады, себебі Сент-Симонс аралында жаңа сала пайда болды. 1870-ші жылдардың басынан бастап аралдың оңтүстік жағында жазғы коттедждер салынып, оларға қызмет көрсету үшін шағын ауыл қалыптасты. 1887 жылы құрылған кемежай Брансуик және Оңтүстік Джорджиядан кемемен келген келушілерді әкелді. 1888 жылы қазіргі Массенгале паркі орналасқан жерде Сент-Симонс қонақ үйі ашылды. Одан шамамен он жыл өткен соң, кемежайдың жанында екі қонақ үй салынды. Автомобильдің пайда болуы және 1924 жылы Торрас тас жолының ашылуы Сент-Симонста туризмнің өсуін қамтамасыз етті, ол Алтын аралдардың жеке меншікте емес жалғыз бірі. Жаңа қонақ үйлер салынды, жолдар тұрғызылды және туризм арал экономикасының басты күшіне айналды. 1942 жылдың 8 сәуірінде Екінші дүниежүзілік соғыс Сент-Симонс аралының тұрғындары үшін шындыққа айналды, неміс суасты қайығы түн ортасында екі мұнай танкерін батырды. Жарылыстар Брансуикке дейін терезелерді қиратты және неміс әскерлері жағажайға қонғандығы туралы негізсіз әңгімелер тарады. Суға батудан кейін қауіпсіздік шаралары күшейтілді, ал Брансуиктегі Глинко әскери-әуе базасынан жасалған суастыға қарсы патрульдер U-кемелердің қаупін тоқтатты. Соғыс кезінде Маккиннон әуежайы Әскери-теңіз базасы Сент-Симонс болып өзгертілді, ол Әскери-теңіз радарлық оқу мектебіне үй иесі болды. 1941 жылы салынған «Кинг және Принс» қонақ үйі оқу орталығы және радар станциясы ретінде пайдаланылды. 2005 жылы ол АҚШ-тың тарихи орындарының ұлттық тізіліміне енгізілді. Президент Джимми Картер 1977 жылы ағасы Билли Картермен бірге Marine One көлігімен аралға келді. Соғыстан кейінгі жылдары курорттық және демалыс сапарларының артуымен Сент-Симонс аралы мен оны қоршаған материктегі қауымдастықтарда тұрақты тұрғын үйлер салу басталды. Арал халқы 1950 жылы 1706 адамнан 2000 жылы 13381 адамға дейін өсті.

География

Сент-Симонс аралы – солтүстікте Алтамаха өзенінің дельтасы мен оңтүстікте Сент-Симонс шығанағы арасындағы кедергілі аралдар мен батпақты тоғайлардың бір бөлігі. Си-Айленд осы топтың шығыс жиегін құрайды, ал Кішкентай Сент-Симонс солтүстікте, ал Глинн батпақтары мен Ішкі су жолы батыста орналасқан. Сент-Симонс (31.161250, 81.386875) координаталарында, Саванна, Джорджия мен Джексонвилл, Флориданың арасында және Грузияның Брансуик қаласынан шамамен 12 миль (19 км) шығысқа қарай орналасқан. Брансуик – Глинн округінің жалғыз муниципалитеті және округ әкімшілігінің орталығы.

Климат

Кёппен климаттық жіктеу жүйесі Сент-Симонс аралының климатын ылғалды субтропиктік деп бағалайды. Океандық желдер жақын жердегі материкке қарағанда аралдың климатын жұмсартады. Қыста күндізгі орташа ең жоғары температура шамасы , түнгі орташа ең төменгі температурасы . Жазда күндізгі орташа ең жоғары температура шамасы , орташа ең төменгі температурасы . Жылдық орташа жауын-шашын мөлшері 45 дюймді құрайды. Жауын-шашынның ең көп мөлшері тамыз және қыркүйек айларында болады, осы кезде түстен кейін дауылдар жиі кездеседі. Қар мен мұздың қалың қабаттары өте сирек түседі. Сент-Симонс аралында соңғы рет 1989 жылы қар жауған. Арал USDA өсімдіктердің қыстың суына төзімділік аймағы 9a-да орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, CDP-ның жалпы ауданы 46 км², оның ішінде 41 км² құрлық және 4 км² (10 пайызы) су.

Экология, өсімдіктер мен жануарлар дүниесі

Сент-Симонс аралында тұрғын үйлер мен коммерциялық құрылыстармен қатар алуан түрлі және күрделі экологиялық жүйе бар. Аралдың көптеген ерекшеліктері АҚШ-тың оңтүстік-шығыс жағалауындағы теңіз аралдары тізбегіне ұқсас: мұхит жағында құмды жағажайлар, батысында батпақтар, ал ішкі жағалауда теңіз ормандары. Ғасырлар бойы ауыл шаруашылығы мен дамуға қарамастан, испан есілдігімен жабылып, тірі емендер мен басқа да қатты ағаштардың қалың жапырағы аралдың көп бөлігін көлеңкелеп тұрады. Батпақтардың, өзен сағаларының және өсімдіктердің молдығы құрлықта, суда және ауада әртүрлі жануарлардың тамақтануына мүмкіндік береді. Көбінесе кездесетін құрлықтағы және суда тіршілік ететін жануарлар: аққұйрықты бұғы, батпақ қояны, еңше, микс, аллигатор, армадилло, террапин және бақалар. Жыл бойы жағалауда, құмдарда және батпақтарда жергілікті және көшпенді жағалау құстарын көруге болады. Бұл құстардың ішінде құмшымбылар, құмкескіштер, қара балықшылар, шағалалар, қасқырлар, ақ қасқырлар, бүркіттер, теңіз бүркіттері, қара қазтар, ақ ібіс, қоңыр пеликан және оңтүстік ақбас бүркіті бар. Сент-Симонс аралы мен Алтамаха өзенінің дельтасы Оңтүстік Америка мен Канада арктикасындағы көктемдеу орындары арасында көшіп жүретін жағалау құстары үшін маңызды тоқтау орны болып табылады. Осы құстардың көптігіне байланысты, Гульдс-Инлет және Сент-Симонс аралындағы Шығыс жағажайы Колониалдық жағалау құстарды қарау жолындағы белгілі бір тоқтау орны болып табылады. Сент-Симонс аралының жағалау сулары дельфиндер, киттер, түрлі балықтар және кейде манаттар сияқты теңіз жануарларына да мекенжай болып табылады. Көктемнің соңында және жаз айларында теңіз тасбақалары жұмыртқа салу үшін жағажайға келеді. Жергілікті табиғат зерттеушілері ұяларды бақылап, қорғайды және бақыланатын тасбақалармен серуендеуге мүмкіндік бар. Шамбал аулау аймақ үшін маңызды болып табылады және шамбал аулау кемелерін жағажайдың жанында көруге болады. Басқа көптеген аралдар сияқты, Сент-Симонс аралының жағажайлары да жыл сайынғы су ағындары, жел және дауылдардың әсерінен тонналап құмды жылжытады. Жағажайға келгендер қолшатырлар мен бүгілетін орындықтармен қатар, жылдам қозғалатын жұлдызды шаяндарды, құм долларын, алып ат асты шаяндарды және тұрғын шаяндардың күшімен қозғалатын конькиді кездестіре алады. Теңіз шөбі мен таңғы дала гүлдері Шығыс жағажайының құмдықтарын жабады. Жағалау суларында секіріп жүретін балықтар мен ұсақ жемдік балықтар көп. Дельфиндерді көру жиі кездеседі, әсіресе аралдың оңтүстік жағалауында.

Канонның нүктесі

2012 жылдың қыркүйегінде 18 айлық қаражат жинау шарасынан кейін Сент-Симонс жер қоры аралдың солтүстік-шығыс бөлігіндегі 608 акрлық игерілмеген жерді иеленді. Бұл аумаққа теңіз орманы, тұзды батпақтар, таяды ағысы, өзен жағалауы, сондай-ақ ежелгі ұлу қалдықтары және 19 ғасырдың басындағы Джон Купер плантациясының іздері кіреді. Қорық сенбі, жексенбі және дүйсенбі күндері сағат 9:00-ден 15:00-ге дейін жұртшылыққа ашық, онда жаяу серуендеуге, велосипед тебуге, құстарды бақылауға және пикник жасауға болады. Сонымен қатар, қорықта каяктер, каноэлер және паддлбордтарды суға түсіру алаңы және солтүстік жағындағы бақылау мұнарасы орналасқан.

Үкімет және инфрақұрылым

АҚШ пошта қызметі Сент-Саймонс аралында пошта бөлімі жұмыс істейді.

Экономика

Туризм – Сент-Саймонс аралы экономикасының басты қозғаушы күші. Басты салалар: қонақжайлылық, тамақ қызметі, бөлшек сауда, қызмет көрсету бизнесі және кәсіби салалар. Ірі жұмыс берушілер – Sea Island Company, King & Prince Resort және Rich Products Consumer Brands бөлімшесі. Зейнеткерлер 19 ғасырдың соңынан бері Сент-Саймонс аралына келіп тұрады, бастапқыда қайықпен, аралының оңтүстік жағалауындағы теңіз портына түсіп, кейіннен Ф.Дж. Торрас көпірі арқылы көлікпен келеді. Сент-Саймонс аралының әдеби гильдиясы жазушыларды әдеби және мәдени шаралармен қолдайды. The Island Players атты коммерциялық емес театр ұжымы Pier Village Casino театрында қойылымдарды ұйымдастырады. Қолөнер көрмелері жыл бойы Pier Village-дағы Казино ғимаратының алдындағы Postell саябағында өтеді. Сент-Саймонс аралында жанды музыка өркендеп дамыған, жергілікті топтар мен музыканттар түрлі орындарда өнер көрсетеді, оның ішінде жазғы концерттер маяк жанындағы теңіз жағалауында және Island Concert Association ұйымдастырған классикалық музыка концерттері. Романшы Евгения Прайс 1961 жылы Чикагодан Джексонвиллге жолға шығып, Сент-Саймонс аралына соғып өтті. Аралға қызығып, ол келесі бірнеше жылды зерттеулермен өткізіп, нәтижесінде "Сент-Саймонс трилогиясы" деп аталатын үш роман жазды. Ол 1965 жылдан 1996 жылы қайтыс болғанға дейін Сент-Саймонста тұрды. Conrack (1974) фильмінің бір бөлігі Сент-Саймонс аралында түсірілді.

Қара американдық мұра

Америка Азамат соғысынан кейін, құлдықтан босатылған көптеген гейчи халқы Сент-Симонс аралында қалды, олар өз бақшаларынан және айналасындағы сулардан жинаған өнімдермен күнекөрді. Көптеген адамдар кейін 1870 жылдары ағаш өңдеу фабрикаларында жұмысқа орналасты. 2000 жылдың қазан айында Бірінші Африкалық Баптист шіркеуінде арал тұрғындары мен жер иелерінің тобы Сент-Симонс аралындағы африкалық американдықтардың тарихы мен мұрасын қорғау және сақтау мақсатында Сент-Симонс Африкалық Американдық Мұралар Коалициясын құрды. Бүгінде коалиция тарихи орындарға саяхаттар ұйымдастырады және дәстүрлі гейчи африкалық американдық музыканы, тағамдарды және қолөнерді тойлау үшін жыл сайынғы Грузия Теңіз Аралдары Фестивалін өткізеді. Жақында коалиция Харрингтон мектебінің достарымен бірлесіп, 1920 жылдары аралдың гейчи немесе афроамерикандық балаларына қызмет ету үшін салынған тарихи Харрингтон мектеп үйін қайта жаңарту үшін табысты қаражат жинау кампаниясын ұйымдастырды.

Спорт және басқа да іс-шаралар

Сент-Саймонс аралының климаты жыл бойы түрлі сыртқы спорттар мен іс-шараларға қолайлы. Гольф ойнау ең танымал түрлерінің бірі, аралда жеті гольф алаңы бар. Эпворт және Маллери саябақтарында теннис корттары орналасқан, олардың әрқайсысында пиккболға арналған сызықтар бар – бұл қарқынды дамып келе жатқан ракеткамен ойналатын спорт. Бірнеше аралдық курорттар да теннис мүмкіндіктерін ұсынады. Аралда сегіз мемлекеттік саябақ бар, оларда пикникке арналған үстелдер, спорт алаңдары және ойын алаңдары орналасқан. Демере паркі скейт-паркпен, ал Гаскойн паркі дискі-гольф алаңымен және жағалауда пикникке арналған аймақпен қамтамасыз етілген. Аралдың оңтүстік жағында, Пирс ауылының жанында орналасқан Нептун паркінің ойын аймағында мемлекеттік жүзу бассейні, мини-гольф, екі ойын алаңы, пикникке арналған үстелдер мен әжетханалар бар. Іргелес Сент-Саймонс казино ғимараты тойларды, кештерді, мәжілістерді қабылдайды және Сент-Саймонс кітапханасына үй иесі болып табылады. Жағажайға кіру орындары аралдың Атлантикалық жағалауында орналасқан, бірақ ең танымалдары – «Жағалау күзетшілерінің жағажайы» және Массенгале паркі. Екеуінде де әжетханалар мен ADA талаптарына сай жағажайға қол жеткізу мүмкіндігі бар. Массенгале паркінде пикникке арналған үстелдер мен ойын алаңы да бар. Жайау жүргіншілер, серуендеушілер және велосипедшілер Сент-Саймонс аралының кең жол жүйесімен ауылдық аймақтан Шығыс жағажайына және солтүстік жағындағы Хэмптон-Пойнтқа дейін жүре алады. Басқа мүмкіндіктерге Фредерика паркіндегі Элис Ричардс ботаникалық жолы, Фредерика жолынан алыс емес Джон Гилберт табиғат жолы, Гаскойн блуфтің жанындағы Оңтүстік-Шығыс Джорджия денсаулық жүйесінің фитнес жолы және Каннонның нүктесі қорығы (жабайы табиғат аймағына лайықты киім мен жабдықтар ұсынылады) кіреді. Сонымен қатар, каякпен, паддлбордпен және атпен жүруге болады. Катермен және желкенмен саяхаттау мүмкіндігі де бар.

Нептун саябағы

Нептун паркі Нептун паркі ойын-сауық аймағын қамтиды және ол "ауыл" аймағында, теңіз жағасына жақын орналасқан. Нептун паркі, Retreat плантациясының иесі Генри Кингтің құлы болған Нептун Смоллдың есімімен аталады. Кинг және оның бауырлары Америка Азамат соғысында Конфедерация үшін шайқасып, Смоллды өздерімен алып кеткен. Фредериксбург шайқасында Кинг қаза тапты. Түн құлағанда Кинг шайқастан оралмағандықтан, Смолл оны іздеуге аттанды. Смолл Кингтің денесін тауып, оны Вирджиниядан Санкт-Симонсқа (Христос шіркеуіне) жерлеуге жеке әкеліп жеткізді. Кинг отбасы Нептун Смоллға 8 акр жер берді, соның бір бөлігі бүгінде Нептун паркі болып табылады.

А. В. Джонс мұралық орталығы

2008 жылы ашылған А. В. Джонс мұра орталығы 610 Бичвью Драйв мекенжайында орналасқан және Жағалаулық Джорджия тарихи қоғамының бас кеңсесі болып табылады. 10 000 шаршы фут (шамамен 929 шаршы метр) көлемдегі ғимаратта экспонаттар көрмесі бар кіреберіс галереясы, басқару кеңесінің отырыс бөлмесі, сыйлық дүкені, жалға алуға қолжетімді 1400 шаршы фут (шамамен 130 шаршы метр) көлемдегі іс-шаралар залы, зерттеу кітапханасы және қоғамның жүз жылдық жағалаулық Джорджия тарихынан сақталған заттар, артефакттар мен мұрағаттық материалдардың мол жинағы бар.

Артур Мур методистік мұражайы мен кітапханасы

1966 жылғы маусымда ашылған Артур Дж. Мур методистік мұражай және кітапханасы «Теңіз жағасындағы Эпворт» аумағында орналасқан. Онда Сент-Симонс аралының алғашқы тарихымен, сондай-ақ методист қозғалысын құрған Джон және Чарльз Уэслилердің, Джеймс Оглторппен бірге аралға келгендердің тарихына қатысты кітаптар мен тарихи артефакттардан тұратын жинақ сақталған. Мур мұражайы Біріккен методист шіркеуінің Оңтүстік Джорджия конференциясының мұрағаттарының ресми сақтау орны болып табылады және көшбасшылықтан бастап сенбіге дейін жұмыс істейді. Кіру ақысыз.

Окс даңғылы

1850 жылы Энн Пейдж Кинг Ретрит плантациясына каретамен кіретін жол ретінде екі қатар тірі емен ағаштарын отырғызған. Бүгінде бұл емендер Кингс-Вейден тыс, Ретрит-авенюдегі Сент-Симонс аралының оңтүстік жағындағы Си-Айленд гольф клубының кіреберісін әсемдейді. Клубқа бара жатып, содан кері оралып, ағаштарды көруге болады.

Қанды батпақ шайқас орны

1742 жылғы 7 шілдеде Қанды батпақ шайқасында азаматтар саны аз болған британдық әскерлер испандық әскерлерге шабуыл жасап, жеңіске жетті, соның салдарынан Форт-Фредерикаға жоспарланған шабуыл тоқтатылды. Ашық аудандағы осы сақшылық бекетінде орналасқан белгілер мен ақпараттық тақталар шайқастың мән-жайын түсіндіреді, ол Испанияның Грузия аумағына деген талаптарын мәңгілікке тоқтатты. Ескі Демер жолынан жақын жерде орналасқан бұл нысанды Ұлттық саябақтар қызметі Форт-Фредерика ұлттық ескерткішінің бөлігі ретінде басқарады.

Канонның нүктесі

Сент-Саймонс аралының солтүстік-шығыс бөлігінде орналасқан 600 акрлық жабайы табиғат аймағы, Канонның нүктесі – аралдағы соңғы сақталған теңіз жағалау орманы. Сент-Саймонс жер қорының меншігіндегі қорыққа тұзды батпақ, толқынмен суға батқан өзен, өзен жағалауы, 4000 жылдық қабық үйінділері, сондай-ақ 17 ғасырға жататын плантация үйінің және құлдар тұрған жерлердің қираған қалдықтары кіреді. Табиғатты қорғау қоры болашақ ұрпақ үшін оның сақталуын қамтамасыз ету мақсатында мүлікке қатысты консервациялық келісімді ұстап тұрады. Қорық белгілі күндері мен сағаттарында жұртшылыққа ашық. Келушілер жабайы табиғатқа саяхаттауға қолайлы киім киіп, жәндіктерге қарсы спрей алып келуі керек.

Кассина бақ клубы Тэбби құл қоралары

Гаскойн шығанағында орналасқан Гамильтон плантациясы Сент-Симонс аралындағы ең өнімді плантациялардың бірі болды, ол жоғары сапалы «Теңіз аралы» мақтасын өсірді. Плантацияда салынған көптеген құл үйлерінің ішінде бүгінде екеуі ғана сақталған. Бұл құл үйлері таби (таби – әк, құм, су және ұлулар қабықтарынан жасалған бетон тәрізді қоспа) арқылы салынған. Кассина бақ клубының меншігінде және басқаруындағы үйлер маусым, шілде және тамыз айларында сәрсенбі күндері жалпы жұртшылыққа ашық. Басқа уақытта жеке экскурсияларға тапсырыс беруге болады.

Мәсіх шіркеуі

1808 жылы Джорджия штаты Сент-Симонс аралында епископ шіркеуі мен оның күтілуі үшін жер берді. Мәсіх шіркеуі деп аталған ғимарат 1820 жылы салынсып бітті. Азамат соғысы кезінде басып кірген АҚШ әскерлері кішкентай ғимаратты жылқы сақтауға пайдаланып, дерлік бұзып жіберді. 1884 жылы ағаш өнеркәсібінің магнаты Ансон Фелпс Додж шіркеуді қалпына келтірді, ал оның ұлы жаңа шіркеудің алғашқы пасторы болды. Фредерика көшесі, 6329 нөмірде, Фредерика Форты Ұлттық ескерткішінің оңтүстігінде орналасқан бұл тарихи ғимаратта бүгінгі таңға дейін епископтық қауым қызмет етеді. Іргелес зиратта 1803 жылға дейінгі қабірлер сақталған.

Теңіз жағасындағы Эпворт

Epworth By The Sea – 100 акрлық конференциялар мен демалыс орталығы, ол Біріккен методист шіркеуінің Оңтүстік Джорджия конференциясына тиесілі. Гаскойн Блаффтағы мүлік алты мотельді, 12 отбасылық пәтерді, 13 жастар кабинасын, аудиторияларды, сыныптарды және кездесу бөлмелерін қамтиды. Төрт асхана және қоршалған ойын алаңы бар мектепке дейінгі/балабақша ғимараты бар. Маусымдықта жүзу бассейні, спорт алаңдары, жабық баскетбол алаңдары, теннис корттары, велосипедтерді жалға алу және балық аулау орындары бар, бұл мүмкіндіктердің бәрі барлық жастағы адамдарға арналған. 1880 жылы салынған Lovely Lane Chapel шіркеуі жексенбі күнгі құлшылық қызметтерін өткізеді және тойлар үшін қолжетімді.

Фредерика бекінісі ұлттық ескерткіші

Фредерика форты 1736 жылы британдық генерал Джеймс Оглторптың Джорджия колониясының оңтүстік шекарасын қорғау үшін салынды. Бұл нысана Фредерика өзені бойындағы бекініс және шағын қала болатын. 1742 жылы форттағы әскерлер Қанды Батпақ шайқасында басып келген испандық күштерді жеңіп, испандық ықпалды тоқтатуда және Грузия колониясын британдық үкім астында бекітуде шешуші рөл атқарды. Ғасырдың ортасына қарай әскерлер шығарылып алынды, ал колонистер қаланы тастап кетті, нәтижесінде қала құлдырап қалды. 1945 жылы Фредерика форты ұлттық ескерткіш деп жарияланды және қазіргі таңда Ұлттық саябақтар қызметі басқаруда.

Гаскойн блеф

Гаскойн блюфі Сент-Симонс аралының тарихының көп бөлігінде маңызды орын болды. Еуропалықтар келгенге дейін, осы жерде үндістер мен аборигендер тұрып, лагерь құрған. Испандықтар да осы жерде немесе жанында миссия құрған. 1736 жылы генерал Оглеторп пен британдықтар келгенде, олар блюфте теңіз базасын құрып, соғыс кемесі "Хок" капитаны Джеймс Гаскойнға жерін сыйлады, және осы атау бүгінге дейін қолданылып келеді. 1794 жылы осы аймақтан алынған ағаш "Олд Айронсайдс" фрегатын салуға пайдаланылды. Соғысқа дейінгі мақта өсіру дәуірінде, блюфте Гамильтон плантациясы орналасқан, оның екі құл үйі бүгінге дейін сақталған. 19 ғасырдың соңында ағаш өңдеу фабрикалары осы жерде гүлденді. Бүгінде блюфтің оңтүстік жағында Эпворт-Бай-Ди-Си және Гаскойн-Блаф паркі орналасқан, онда демалысқа арналған үстелдер, әбдетуханалар және балық аулауға арналған пирс бар.

Сүйікті Лэйн шіркеуі

1880 жылы Норман У. Додж Гаскойн Блаффта ағаш өңдеу зауытының жұмысшыларына қызмет ету үшін Сент-Джеймс одақтық шіркеуін салды. Зауыттар жабылғаннан кейін, ғимарат 1920 жылдары діни маңызын жойып, әлеуметтік залға айналды. 1949 жылы методистер мүлікті сатып алғаннан кейін, оған Lovely Lane Chapel деген ат берді. Шіркеу жұртшылыққа сенбі күндері құлшылық қызметтері мен тойлау рәсімдері үшін ашық. Ол 100 Артур Дж. Мур Драйв мекенжайында орналасқан.

Екінші дүниежүзілік соғыс үйдегі музейі Тарихи жағалау күзет стансасында

Жағалаулық Грузия тарихи қоғамы Екінші дүниежүзілік соғыс тұрмысы музейін басқарады. Мұражай 1936 жылы салынған Тарихи Сент-Симонс жағалау күзет бекетінде орналасқан. 1942 жылдың 8 сәуіріне оралып көріңіз, сол кезде осы бекеттің экипажы Сент-Симонс аралынан 13 миль қашықтықта неміс суасты қайығымен торпедаланған екі американдық кеменің құтқарылған жолаушыларын құтқарды. Барлық жастағы келушілер соғысты жеңіп алу үшін өз үлесін салған қарапайым американдықтардың оқиғаларынан шабыт алады.

Сент-Симонс аралы маяк мұражайы

1811 жылы салынған түпнұсқа Сент-Симонс аралы маяғы 1861 жылы Конфедерация әскерлерімен АҚШ теңіз күштерінің теңізшілері пайдаланбауы үшін қиратылды. 1872 жылы қайта салынған маяк бүгінге дейін жұмыс істеп келеді, ол Жағалаулық Джорджия тарихи қоғамына тиесілі және АҚШ жағалау күзетінің қосымша күштерімен күтіледі. Маяққа жақын күзетшінің үйі қазір Жағалаулық Джорджия тарихи қоғамының мұражайы болып табылады, онда маяктарға арналған көрмелер мен қалпына келтірілген күзетшінің тұрғын үйі орналасқан. Зияратшылар 129 сатырдан көтеріліп, мұхиттың, жақын аралдардың және материктің панорамалық көрінісін тамашалай алады.