Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыстағы британдық қызмет револьвері. Enfield Revolver – бастапқыда .476 калибрінде (іс жүзінде 11,6 мм) Enfield қаласындағы мемлекеттік Royal Small Arms Factory-де жасалған және өндірілген, өздігінен патрондарын шығаратын британдық қол револьвері. .476 калибрлі Enfield Mk I және Mk II револьверлері Британ армиясының және Солтүстік-Батыс атты полициясының ресми жеке қаруы болды, сондай-ақ Британ империясының көптеген отарлық бөлімшелеріне берілді. 1923 және 1926 жылдар аралығында RSAF Enfield компаниясы жасаған Webley Mk VI револьверлеріне "Enfield Revolver" термині қолданылмайды. Enfield No. 2 – .38 калибрлі, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық және Достас елдерінің күштерінің стандартты жеке қаруы болған, байланыссыз револьвер.
the British service revolver of World War 2
The Enfield Revolver was a self extracting British handgun designed and manufactured at the government owned Royal Small Arms Factory in Enfield, initially in the .476 calibre (actually 11.6 mm). The .476 calibre Enfield Mk I and Mk II revolvers were the official sidearm of both the British Army and the North West Mounted Police, as well as being issued to many other Colonial units throughout the British Empire. The term "Enfield Revolver" is not applied to Webley Mk VI revolvers built by RSAF Enfield between 1923 and 1926. The Enfield No. 2 is an unrelated .38 calibre revolver that was the standard sidearm of British and Commonwealth forces during World War II.
Enfield Mk I және Mk II револьверлері
Энфилд револьверінің алғашқы үлгілері .422 калибрлі Mark I (шамамен 1880 ж.) және .476 калибрлі Mark II (шамамен 1882 ж.) болды. Олар 1880 жылдан 1887 жылға дейін британ әскерінің ресми жеке қаруы болды. Enfield Mk I / Mk II патронына орнатылған .476 Enfield патроны қорғасыннан жасалған оқпен атылды және қара ұнтақпен толтырылды. Алайда, Афған соғысы мен басқа да заманауи отаршылдық қақтығыстар кезінде патронның жеткіліксіз қуаты анықталды, себебі ол сол кездегі әскери қолдану үшін қажет деп саналған тоқтату күшіне ие болмады. Басқа көптеген өздігінен патрон шығаратын револьверлерден (мысалы, Webley әскери револьверлері немесе Smith & Wesson No. 3 револьвері) айырмашылығы, Enfield Mk I / Mk II-ні патрондарды шығару қиын болды, себебі ол Оуэн Джонстың таңдамалы шығару/лақтыру жүйесімен жабдықталған, ол атушыға пайдаланылған патрондарды шығарып, цилиндрдегі жаңа патрондарды сақтап қалуға мүмкіндік беруі керек еді. Enfield Mk I / Mk II иілмелі рамаға ие болды, ал оқ түтігі ашылғанда цилиндр алға жылжып, шығару жүйесін іске қосып, пайдаланылған патронның түсіп кетуіне мүмкіндік берді. Мақсаты – цилиндрдің атылған гильзаларды толық шығарып (және гравитация күшімен лақтырып) алға жылжуы, бірақ жаңа патрондарды (яғни, оқтары бар және сондықтан ұзындығы ұзақ патрондарды) бірдей жолмен алып тастауға жеткіліксіз болуы еді. Бұл жүйе Enfield Mk I енгізілгеннен кейін ескірді, әсіресе оны бүйірдегі қақпа арқылы бір-бірлеп қайта зарядтау қажет болды (Colt Single Action Army немесе Nagant M1895 револьверлері сияқты). Револьвердің ауырлығымен және патрондарды шығару кезінде істемеу немесе кептелу мүмкіндігімен байланысты Enfield Mk I / Mk II револьверлері танымал болған жоқ және 1889 жылы .455 калибрлі Webley Mk I револьверімен ауыстырылды.
The first models of Enfield revolver were the .422 calibre Mark I (c.1880) and the .476 calibre Mark II (c.1882). They were the official British military sidearms from 1880 to 1887. The .476 Enfield cartridge for which the Enfield Mk I/Mk II was chambered fired a lead bullet, and was loaded with of black powder. The cartridge was found to be underpowered, however, during the Afghan War and other contemporary Colonial conflicts, as it lacked the stopping power believed necessary for military use at the time. Unlike most other self extracting revolvers (such as the Webley service revolvers or the Smith & Wesson No. 3 Revolver), the Enfield Mk I/Mk II was complicated to unload, having an Owen Jones selective extraction/ejection system which was supposed to allow the firer to eject spent cartridges, whilst retaining live rounds in the cylinder. The Enfield Mk I/Mk II had a hinged frame, and when the barrel was unlatched, the cylinder would move forward, operating the extraction system and allowing the spent cartridges to simply fall out. The idea was that the cylinder moved forward far enough to permit fired cases to be completely extracted (and ejected by gravity), but not far enough to permit live cartridges (i. e., those with projectiles still present, and thus longer in overall length) from being removed in the same manner. The system was obsolete as soon as the Enfield Mk I was introduced, especially as it required reloading one round at a time via a gate in the side (much like the Colt Single Action Army or the Nagant M1895 revolvers). Combined with the cumbersome nature of the revolver, and a tendency for the action to foul or jam when extracting cartridges, the Enfield Mk I/Mk II revolvers were never popular and eventually replaced in 1889 by the .455 calibre Webley Mk I revolver.
Канада: Солтүстік-Батыс атлы полиция қызметі
Enfield Mk. II - бұл 1883 жылдан 1911 жылға дейін Канаданың Солтүстік-Батыс атты полициясы қолданған тапаншасы. Әрқайсысының бағасы 15,75 канад доллары болды, сол жылдың қараша айында Лондонның Montgomery and Workman компаниясымен жіберілді және желтоқсанда жеткізілді. Олар Adams тапаншаларын ығыстырды. Ирвинге олар қатты ұнады, сондықтан комиссар ретіндегі соңғы әрекеттерінің бірі ретінде ол тағы 600 данаға тапсырыс берді, олар 1885 жылдың қыркүйегінде жеткізілді. Оның орнына келген Лоренс В. Херчмер полиция күшінің Enfield тапаншаларымен толық жабдықталғанын (барлығы 1079 дана берілді) және оларға қанағаттанғанын, бірақ .476 калибрлі оқтың тым күшті екеніне алаңдағанын хабарлады. Олар бір немесе екі рет қайталап оқ атуға арналған, үстінен ашылатын конструкцияға ие болды. Тозған шпиндельдер бос гильзаларды ұстай алмады, ал тозған ілмектер стволдың босауына және нәтижесінде дәлдіктің төмендеуіне әкелуі мүмкін. Терең иындар диаметрі әртүрлі оқтарды қолдануға мүмкіндік берді. Шағымдар 1887 жылдың өзінде-ақ басталды, бұл британдықтардың Webley тапаншаларына ауысуымен байланысты болды, ал 1896 жылға қарай, ілмектердің тозуы мен стволдың босауы айқын мәселеге айналды. 1904 жылдың соңынан бастап Mark II тапаншаларын .45 калибрлі Colt New Service револьверінің пайдасына шығару басталды, бірақ Enfield 1911 жылға дейін қолданыста болды.
The Enfield Mk. II was the issue sidearm of the North West Mounted Police in Canada from 1883 until 1911. priced at C$15.75 each, which were shipped by London's Montgomery and Workman in November that year, arriving in December. They replaced the Adams. Irvine liked them so much that, in one of his final acts as Commissioner, he ordered another 600, which were delivered in September 1885. His replacement, Lawrence W. Herchmer, reported the force was entirely outfitted with Enfields (in all 1,079 were provided) and was pleased with them, but concerned about the .476 round being too potent. They were top break single or double action, Worn spindle arms would fail to hold empty cases on ejection, and worn pivot pins could cause barrels to become loose, resulting in inaccuracy. Its deep rifling would allow firing of slugs of between diameter. Complaints began arising as early as 1887, influenced in part by the British switching to Webleys, and by 1896, hinge wear and barrel loosening were a real issue. Beginning in late 1904, the Mark II began to be phased out in favor of the .45 calibre Colt New Service revolver, but the Enfield remained in service until 1911.