Кіріспе
Эдвард Джордж Жерард (1890 жылғы 22 ақпан – 1937 жылғы 7 тамыз) – канадалық кәсіби хоккейші, жаттықтырушы және менеджер. Онтарио провинциясының Оттава қаласында дүниеге келген ол 10 маусым бойы туған қаласы Оттава Сенаторлары сапында кәсіби хоккей ойнады. Ол өзінің ойыншы жолының алғашқы үш жылында сол қанатта ойнаған, кейін қорғауға ауысты. 1923 жылы жұтқыншақ ауруына байланысты карьерасын аяқтады. Жерард 1920 жылдан 1923 жылға дейін (Сенаторлармен үш рет, ал 1922 жылы жарақат алған ойыншы ретінде Торонто Сент-Патрикпен) қатарынан төрт рет Стэнли кубогын жеңіп алды және төрт жыл қатарынан кубокты жеңіп алған алғашқы хоккейші болды. Ойыншылық карьерасынан кейін ол жаттықтырушы және менеджер болып жұмыс істеді, 1925 жылдан 1929 жылға дейін Монреаль Марунс командасымен жұмыс істеп, 1926 жылы Стэнли кубогын жеңіп алды. Жерард 1930-1932 жылдар аралығында екі маусым бойы Нью-Йорк Американс командасын жаттықтырды, содан кейін тағы екі маусымға Марунсқа оралды. 1934 жылы Сент-Луис Иглз командасын жаттықтырды, бірақ жұтқыншақ ауруына байланысты карьерасын аяқтады, осы аурудың асқынуынан 1937 жылы қайтыс болды. Көптеген спорт түрлерінде талантты спортшы ретінде танымал болған Жерард 1909 жылдан 1913 жылға дейін Оттава Раф Райдерс клубының жартылай қорғаушысы ретінде регби футболында көзге түсті, бірақ хоккейге ауысқанда бұл спорттан бас тартты. Хоккейден тыс ол бастапқыда Канада үкіметінде баспагер болып жұмыс істеді, кейін Геодезиялық қызметте жұмыс істеп, ақырында бас инженерлік клерк болды. Хоккейдегі карьерасында кең танылған ол өз дәуірінің ең үздік қорғаушыларының бірі саналды және қатал ойыншы болғаны үшін ескерілді, бірақ зорлық-зомбылыққа немесе жаман ойынға бейім емес еді. Жерард 1945 жылы құрылған Хоккей Даңқы залына енгізілген алғашқы тоғыз ойыншының бірі болды. Ол сондай-ақ Канаданың Спорт Даңқы залының мүшесі.
Edward George Gerard (February 22, 1890 – August 7, 1937) was a Canadian professional ice hockey player, coach, and manager. Born in Ottawa, Ontario, Canada, he played professionally for 10 seasons for his hometown Ottawa Senators. He spent the first three years of his playing career as a left winger before switching to defence, retiring in 1923 due to a throat ailment. Gerard won the Stanley Cup in four consecutive years from 1920 to 1923 (with the Senators three times, and as an injury replacement player with the Toronto St. Patricks in 1922), and was the first player to win the Cup four years in a row. After his playing career he served as a coach and manager, working with the Montreal Maroons from 1925 until 1929, winning the Stanley Cup in 1926. Gerard also coached the New York Americans for two seasons between 1930 and 1932, before returning to the Maroons for two more seasons. He ended his career coaching the St. Louis Eagles in 1934, before retiring due to the same throat issue that had ended his playing career. He died from complications related to it in 1937. Renowned as a talented athlete in multiple sports, Gerard first gained prominence in rugby football as a halfback for the Ottawa Rough Riders club from 1909 to 1913, though he left the sport when he moved to hockey. Outside hockey he worked initially for the Canadian government as a printer, before working in the Geodetic Survey, ultimately becoming chief engineering clerk. Well renowned during his hockey playing career, he was regarded as one of the best defenders of his era, and gained notice for being a tough player, though not considered violent or dirty. Gerard was one of the original nine players inducted into the Hockey Hall of Fame when it was founded in 1945. He is also an inductee of Canada's Sports Hall of Fame.
Жеке өмір
Эдди Джерард 1890 жылдың 22 ақпанында Оттава қаласында жеті баланың бірі (төрт ағасы мен екі апасы) болып дүниеге келді. Оның әкесі Уильям шотланд тегінен шыққан. Жерардың ортаңғы аты Джордж, ол 22 ақпанда туған Джордж Вашингтонның құрметіне қойылған. Жерар Оттаваның Нью-Эдинбург ауданында тұрды және болашақ Ұлттық хоккей лигасының (NHL) ойыншылары Аурель Жолиат және төрт Бушер ағайындысы – Билли, Бобби, Франк және Жоржпен бірге өсті. Жерард Лилиан Маккензиге үйленді және олардың Алиса мен Маргарет есімді екі қызы болды. Хоккейден басқа Жерард баспагер болып жұмыс істеді және Канада мемлекеттік баспа бюросында еңбек етті. 1912 жылы ол геодезиялық қызметке ауысып, сол салада өмірінің соңына дейін бас инженерлік клерк болып жетістікке жетті. Жерар өмірі бойы жұтқыншақ ауруымен күресті. Бұл ауру хоккей мансабында оған қиындық туғызды, суық тигенде күшейіп, 1923 жылы ойыншылық жолын және 1934 жылы жаттықтырушылық қызметін тоқтатуға мәжбүр етті. 1937 жылдың тамыз айының басында бұрын жеңіл болған ауру нашарлай бастады. Ол ауруханаға жатқызылып, дәрігерлерге көрсетілді, бірақ олар оны емдей алмады. Жерард 1937 жылдың 7 тамызында Оттавада қайтыс болды. Ол Оттава қаласындағы Бичвуд зиратында жерленген.
Сыртқы хоккей
Көптеген спорт түрлерін меңгерген Жерардты Канаданың спорттық атақ-даңқ залы жастығында "бірінші дәрежелі крикетші, керемет қайықтанушы және бейсболдан да жақсы ойнайтын" деп мойындады. 15 жасында ол Оттава Нью-Эдинбург каноэ клубының жасөспірімдер арасындағы доминион чемпионатында жеңіске жетуіне көмектесті. Кейінірек ол құмар ойыншы ретінде гольф пен балық аулаумен шұғылданды, жаздарын Оттаваға жақын Пемброк қаласының маңында өткізді. Ол регби (канад футболының алғашқы түрі) ойнады, 1909 жылы Оттава Роф Райдерс командасына жартылай қорғаушы ретінде қосылды және сол жылы командаға провинцияаралық регби футбол одағының титулын жеңуге көмектесті. Жерард 1913 жылға дейін "Раф Райдерс" командасы үшін ойнады, ал "Сенторс" командасында кәсіпқой болғаннан кейін командадан кетті. Сол кезде канад футболы қатаң түрде әуесқойлықпен шектелгендіктен, Жерард кәсіби спортшы болған жағдайда бұл спорт түрімен айналыса алмас еді.
Хоккей карьерасының алғашқы жылдары
Жерар өзінің ойыншылық карьерасын Оттаваның Жаңа Эдинбург ауданындағы жергілікті аматорлық командасы «Оттава Нью Эдинбургтер» (кейде «Оттава Екіншілері» деп те аталады) құрамында бастады. 1908 жылы ол Стэнли кубогы үшін «Оттава Викториасы» командасына шақырылды, бұл команда Кубок иесі «Монреаль Уондерерс» клубына қарсы күш сынасты. Жерард екі ойындық серияның екінші ойынында жарақат алған ойыншыны алмастырды, нәтижесінде Монреаль жеңіске жетіп, Кубокты өздерінде қалдырды. 1910 жылы Жерардқа кәсіби Ұлттық хоккей лигасының (NHA) «Оттава Сенаторлары» клубы ұсыныс жасады, бірақ ол аматор ретінде қалуды жөн көрді. Оған қол қойғанда 400 доллар көлемінде бонус берілді (1914 жылғы 400 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең).
Кәсіби хоккей мансабы
Жерардың сенаторлармен алғашқы ойыны 1914 жылғы 28 қаңтарда Квебек Булдогс командасына қарсы өтті. 1913–14 жылғы НХА маусымында сенаторлар құрамында он бір ойын, ал Нью-Эдинбург командасымен тағы екі ойын өткізді. Жерар сенаторлар үшін он үш гол, ал Нью-Эдинбург үшін екі гол соқты (осы кезде нәтижелі пас нақты тіркелмеген). Ол 1914–15 жылғы маусымның барлық 20 ойындарында ойнады. Сенаторлар лига чемпионы атанды және Тынық мұхиты жағалауы хоккей қауымдастығының (PCHA) Ванкувер Миллионерлерімен Стэнли кубогы үшін ойнады; Ванкувер екі ойындық серияны және кубокты жеңді. 1915 жылы ол ПХА командаларымен ойнау үшін Британдық Колумбияға саяхат жасаған NHA All Stars құрамына енді. Ол 1915–16 жылғы маусымда Оттаваның барлық ойындарында ойнап, 24 ойында 18 ұпай жинады. Одан кейін 1916–17 жылғы маусымда 19 ойында 26 ұпай жинады, оның ішінде 1917 жылғы 24 ақпанда «Уандерерс» клубына қарсы бір ойында мансабындағы ең көп – бес гол соқты. НХА 1917–18 жылғы маусымда Ұлттық хоккей лигасына (НХЛ) ауыстырылды, ал жаңа лиганың бірінші жылы Жерард 20 ойында 20 ұпай жинады. Бұл оны лигада жалпы есебімен сегізінші орынға қойды, бұл оның NHA немесе NHL-де мансабындағы ең жоғары көрсеткіші болды. Ол 1916 жылдан 1918 жылға дейін сенаторлардың ойыншы-жаттықтырушысы болып жұмыс істеді, содан кейін сенаторлардың бұрынғы ойыншысы Альф Смит жаттықтырушы болып тағайындалды; капитан ретінде Жерардқа команда ісінде маңызды рөл берілді, бірақ Смит оған көп жаттықтырушылық міндеттерді жүктемеді. Жерард 1918–19 жылғы маусымда 18 ойында 14 ұпай жинады және плей-оффтың бес ойынында тағы үш гол соқты. 1919–20 жылғы маусымнан бастап Жерард 22 ойында 16 ұпай жинады, Сенаторлар НХЛ-дегі ең мықты командалардың біріне айналды, 1920–1923 жылдар аралығында төрт жылдың ішінде үш рет Стэнли кубогын жеңіп, 1922 жылы ғана жеңіліске ұшырады. Келесі маусымда Жерард 24 ойында 15 ұпай жинады. 1921 жылғы Стэнли кубогы финалының бесінші және шешуші ойынында ол алты айыппұл алды, оның бірі ойын соңына жақын матчтық айыппұл болды. Жерард 1921–22 жылғы маусымда да өте жақсы өнер көрсетті, 21 ойында 18 ұпай жинады, өйткені сенаторлар плей-оффта Торонто Сент-Патрикстің қарсылығына ұшырап, лига чемпионы атанды. Сенаторлар командасы жеңілгеннен кейін Жерардты Стэнли кубогы финалының төртінші ойынына шақырды. Сент-Патрикстің қорғаушысы Гарри Кэмерон бұрынғы ойында жарақат алғандықтан, Ванкувер Миллионерздің менеджері Лестер Патрик Торонтоға Жерардты ауыстыруға рұқсат берді. (Командалар қарсы тарап келіскен жағдайда жарақат алған ойыншыларды алмастыра алады.) Жерард Торонтоның жеңіске жетуіне және серияда шешуші бесінші ойынға қол жеткізуіне ықпал етті. Торонто, Камеронды қайтадан құрамаға қосып, серияны жеңіп алды, ал Жерард жеңімпаздар тізіміне енді, оның үшінші Стэнли кубогы. Келесі маусымда сенаторлармен бірге Жерард 23 ойында 19 ұпай жинады. Ол Ванкувер Марунс командасына қарсы серияда кілт сүйегін сындырып, 1923 жылғы Стэнли кубогы финалының алғашқы ойынына қатыса алмады. Жерард екінші және шешуші матчқа оралды, онда Сенаторлар төрт жылдың ішінде үшінші рет Стэнли кубогын жеңіп алды. Бұл Жерардтың төртінші рет қатарынан жеңіске жеткен Стэнли кубогы болды және ол оны төрт жыл қатарынан жеңген алғашқы ойыншы атанды. 1923–24 жылғы маусым басталар алдында команда дәрігері Жерардтың тамақ ауруының қауіпсіз болғанымен, физикалық күш-жігерді жалғастыру және хоккей аренасындағы суық ауамен дем алу оны нашарлататынын және бұл оның тыныс алу жүйесіне зиян келтіруі мүмкін екенін айтты. Басқа амалы болмағандықтан Жерард сенаторлармен он маусымнан кейін ойыннан зейнеткерлікке шығуға шешім қабылдады. Ол маусымның қалған он бір ойынына жаттықтырушы болды, тек бірде ғана жеңіске жетті, өйткені Марундар алты командалық лигада бесінші орынға ие болды, олар өздерінің жаңа құрылған командасы – Бостон Брюинстерден сегіз ұпайға көш ілгері басты. Жерард 1928–29 жылдар аралығында жаттықтырушы және менеджер болып екі қызмет атқарды. Осы қызметте жүріп ол 1926 жылы бесінші рет Стэнли кубогын жеңіп алды. Стенли кубогының Батыс хоккей лигасының Виктория Кугарс командасына қарсы сериясы – бұл НХЛ емес команданың Стэнли кубогы үшін ойнаған соңғы реті болды. 1928 жылғы Стэнли кубогы финалының екінші ойынында қарсылас Нью-Йорк Рейнджерс қақпашысы Лорн Чабо жарақат алды. Бұл дәуірде кез-келген қақпашыны ойынға шақыруға рұқсат етілді (командалар бір қақпашыны ғана киіндіретін), бірақ Жерард Рейнджерлерге сенаторлардың Алек Коннеллін пайдалануға рұқсат бермеді, ол ойында болды. Оған жауап ретінде Рейнджерлердің 44 жастағы бапкері және менеджері Лестер Патрик өзі ойынға түсіп, Рейнджерлердің жеңіске жетуіне көмектесті. Рейнджерлер Стэнли кубогын жеңіп алды. 1929 жылғы 8 шілдеде Жерард, ешқашан ресми келісімшарт жасалмаған, Марунс командасынан кенеттен кетті. Ол команданы неге тастағанын айтпады, бірақ оның сенаторларға қосылатыны туралы әңгімелер тарады, олардың бұрынғы иесі және менеджері Томми Горман сол күні Нью-Йорк Американс командасынан кешіп, Мексиканың Тихуана қаласындағы жаңа ашылған Агуа Калиенте жарыс жолына басшылық ету үшін кеткен. Марунс командасының бапкері ретінде өткізген бес маусымында Жерард 223 ойынға қатысып, 80 жеңіс, 75 жеңіліс және 24 тең ойын нәтижесін көрсетті. Американс командасының бапкері Горманды алмастыру мүмкіндігі берілгенде Жерард одан бас тартып, бір жыл хоккейден тыс өмір сүрді. Американс 1929–30 жылғы маусымда Канада дивизионында соңғы орынды иеленді. Олар ойыншы-жаттықтырушы Лионель Конахерді алмастыруға шешім қабылдады және Жерардқа тағы да ұсыныс жасады, ол оны қабылдады. Жаңа Американс командасының менеджері ретінде атқарылған алғашқы ісінің бірі – Конахерді алмастыру болды, өйткені ол өзінің орнын басып алған адамның үстінен қарауын қаламайтын. Ол 1932–33 және 1933–34 жылдар аралығында тағы екі маусым бапкерлік жасады, 96 ойында 41 жеңіске жетті, содан кейін Горманмен алмастырылды. 1934–35 жылғы маусым басталар алдында Сенаторлар Оттавадан Миссури штатының Сент-Луис қаласына көшіп, өздерінің атын Сент-Луис Иглз деп өзгертті. Жерард Иглз командасының алғашқы бапкері және менеджері болып тағайындалды және Сенаторлардағы бұрынғы әріптесі Жорж Бушемен алмастырылды. Оған плей-оффқа шыққан жағдайда 4000 доллар (1934 жылғы 4000 доллар шамамен соңғы жылдардағы <есептелген сома>) және Стэнли кубогын жеңіп алған жағдайда тағы 500 доллар (1934 жылғы 500 доллар шамамен соңғы жылдардағы <есептелген сома>) жалақы берілді. Команда маусымды бастағандағы алғашқы он үш ойынының он біреуінде жеңіліске ұшырады. Жеңілістердің және оның тамағына қатысты денсаулық проблемаларының (дәрігерлер оның тамағына көмектесу үшін хоккей ареналарынан алыс болуын бұйырды) салдарынан Жерард 1934 жылғы 11 желтоқсанда команданың бапкерлігінен кетіп, Буше оның орнына қайтадан келді.
Ойын стилі
Карьерасы бойы Жерард Сенаторлардың ең маңызды ойыншыларының бірі ретінде және олардың үш Стэнли кубогын жеңіске жеткізгендерінің басты тұлғасы ретінде танылды. Ол Сенаторлармен шабуылшы ретінде бастағанмен, командадағы төртінші маусымында қорғауға ауысты. Қорғаушы ретінде одан көп гол соғуды күтпеген, бірақ қарсыластардың шабуылдарын тойтаруға баса назар аударды, сонымен қатар ол "шабуылшының күшімен жылдам шабуылдай білді". Ол сол дәуірдегі орташа бойлы ойыншы болғанмен (карьерасы бойы бойы және салмағы көрсетілген), Жерард физикалық күшімен белгілі болды: оның некрологында ол "бұлтырдың күшімен соққы бере алатын" адам ретінде еске алынды, ал хоккей тарихшысы Чарльз Л. Коулман оны "қатаң, бірақ бұзық ойыншы емес, қиналысқа шыдаған, шағымданбаған" деді. 1922 жылғы Стэнли кубогы финалында Сент-Патрикпен өткен бір ойында Жерард "Шығыс Канаданың ең көрнекті спортшыларының бірі" деп аталды, сондай-ақ оның "нақты жылдамдықпен күшті денелік соққы беру және таяқпен шеберлікпен ойнау қабілеті" де жоғары бағаланды. Жерардтың үш маусым бойы қорғаныс серіктесі болған Спраг Клегорн Жерардтың "шапшаң, таяқпен шебер ойнайтын, ешқандай адамнан қорқамайтын және ақылды" екенін айтты. Жерард Сенаторларға жетекшілік еткенімен де танымал болды және команданың үлгілі капитаны саналды.