Кертис Патрик: Хоккей тарихындағы тұңғыш қадамдар мен жетістіктер

Кіріспе

Канадалық хоккейші және жаттықтырушы Кертис Лестер Патрик (31 желтоқсан 1883 – 1 маусым 1960) – канадалық кәсіби хоккейші және жаттықтырушы. Ол өзінің ағасы Фрэнк Патрик және әкесі Джозеф Патрикпен бірге PCHA-ны құрды және хоккей ойынының бірнеше ережесін дамытуға көмектесті. Патрик ойыншы, жаттықтырушы және менеджер ретінде алты рет Стэнли кубогын жеңіп алды. Квебек штатының Драммондвилл қаласында туған Патрик жас кезінде отбасымен Монреальға көшіп, сол жерде өсті. Ол осы кезде хоккей ойнай бастады, сонымен қатар әкесінің ағаш өңдеу компаниясында жұмыс істеді. Патрик алғаш рет 1904 жылы жоғары деңгейдегі командада ойнады, ол Маннитобадағы Брэндон хоккей клубында бір маусым өткізді, содан кейін Монреалда үш жыл ойнады, 1906 және 1907 жылдары Монреал Уондерерстермен Стэнли кубогын жеңіп алды. 1907 жылы отбасымен Британдық Колумбияға көшіп келген Патрик Британдық Колумбияның Нельсон қаласындағы жергілікті командада ойнады және 1908 жылы Кубок үшін күреске Эдмонтон хоккей клубына шақырылды. Патрик және оның ағасы Фрэнк 1909 жылы үлкен жалақыға үміттене отырып, шығысқа қайтып, Ұлттық хоккей лигасының Ренфрю Кремри Кінгс командасына қосылды, бірақ екеуі де Ренфрюмен бір маусымнан кейін Нельсонға оралды. 1911 жылы ағайындылар PCHA-ны құрды, ал Патрик Виктория командасының иесі, менеджері, жаттықтырушысы және ойыншысы болды. Ол 1914 жылы команданы Кубок үшін күреске шығарды, ал 1917–18 жылдары Сиэтл Метрополитанспен бір маусым ойнағаннан басқа, лига 1926 жылы сатылғанға дейін командада болды. Виктория құрамында ол 1925 жылы тағы да Кубокты жеңіп алды, бұл Ұлттық хоккей лигасынан (NHL) тыс соңғы команда болды. Фрэнкпен бірге Патрик PCHA-ға көптеген жаңалықтарды енгізді, олар бүгінге дейін хоккейде сақталған, соның ішінде көк сызық, айыппұл соққысы және ойынның нәтижесін тіркеу сияқтылары. WHL, PCHA 1924 жылы қайта аталғаннан кейін, 1926 жылы NHL-ге сатылды, содан кейін Патрик Нью-Йорк Рейнджерс командасына жаттықтырушы және менеджер болып жұмысқа қабылданды. Ол команданы 1928 және 1933 жылдары Стэнли кубогын жеңіп алды, сонымен қатар үш рет финалға шықты. 1939 жылы жаттықтырушы лауазымынан кетіп, менеджер ретінде қызметін жалғастырды, 1940 жылы тағы да Кубокты жеңіп алды, ал 1946 жылы осы лауазымынан кетіп қалды. Патриктің ұлдары Линн мен Музз Рейнджерс командасында ойнады, ал немерелері Крейг пен Гленн де NHL-де ойнады. Линн, Музз және Крейг кейін NHL-де бас жаттықтырушылар және бас менеджерлер болып жұмыс істеді, ал тағы бір немересі Дик Вашингтон Капиталс командасының атқарушы директоры және иегерінің бірі. Патриктің хоккейге қосқан үлесі 1947 жылы Хоккей даңқы залына енгізілуімен мойындалды, сонымен қатар ол АҚШ-тағы хоккейге қосқан үлесі үшін берілетін NHL-дің Лестер Патрик кубогымен және 1974 жылдан 1993 жылға дейін NHL-де болған Патрик дивизионының атымен аталады.

Canadian ice hockey player and coach

Curtis Lester Patrick (December 31, 1883 – June 1, 1960) was a Canadian professional ice hockey player and coach associated with the Victoria Aristocrats/Cougars of the Pacific Coast Hockey Association (PCHA; Western Hockey League (WHL) after 1924), and the New York Rangers of the National Hockey League (NHL). Along with his brother Frank Patrick and father Joseph Patrick, he founded the PCHA and helped develop several rules for the game of hockey. Patrick won the Stanley Cup six times as a player, coach and manager. Born in Drummondville, Quebec, Patrick moved to Montreal with his family at a young age and grew up there, and started playing hockey at this time while also working for his father's lumber company. Patrick first played for a top level team in 1904 when he spent a season with the Brandon Hockey Club in Manitoba, and subsequently played three years in Montreal, winning the Stanley Cup with the Montreal Wanderers in both 1906 and 1907. Moving west to British Columbia with his family in 1907 Patrick played for a local team in Nelson, British Columbia, and was invited to join the Edmonton Hockey Club for a Cup challenge in 1908. Patrick and his brother Frank were lured back east in 1909 by promises of a large salary to join the Renfrew Creamery Kings of the National Hockey Association, though both returned to Nelson after one season with Renfrew. In 1911 the brothers formed the PCHA, and Patrick owned, managed, coached, and played for the Victoria team. He led the team to a Cup challenge in 1914, and aside from one season with the Seattle Metropolitans in 1917–18 he was with the team until the league was sold off in 1926. While with Victoria he won the Cup again in 1925, the last team outside the National Hockey League (NHL) to do so. Along with Frank, Patrick would introduce many innovations in the PCHA that remain in hockey today, including the blue line, the penalty shot, and tracking assists, among others. When the WHL, as the PCHA had been renamed in 1924, was sold to the NHL in 1926, Patrick was hired by the expansion New York Rangers to be their coach and manager. He led the team to Stanley Cup wins in 1928 and 1933, along with three further Finals appearances. He resigned as coach in 1939 though remained as manager, winning the Cup in that role again in 1940, before resigning from that role in 1946. Patrick's sons Lynn and Muzz both played for him on the Rangers, and his grandsons Craig and Glenn also played in the NHL. Lynn, Muzz, and Craig all later coached and served as general managers in the NHL as well, while another grandson, Dick is an executive and part owner of the Washington Capitals. Patrick's contributions to hockey were recognized with his induction into the Hockey Hall of Fame in 1947, and he is also the namesake of the NHL's Lester Patrick Trophy, awarded for outstanding contributions to hockey in the United States, and the Patrick Division, which existed in the NHL from 1974 to 1993.

Ерте өмір және мансап

Патриктің әкесі Джо ирланд иммигранттарының ұлы болды: Томас Патрик 1848 жылы Ирландияның Тайрон графтығынан Канадаға көшіп келіп, Квебекке қоныстанды. Джо 1857 жылы дүниеге келді және 1883 жылы Грейс Нельсонға үйленді. Олар Квебек штатының Драммондвилл қаласына көшіп барды. Драммондвиллдің басым бөлігі француз тілінде сөйлейтін және католиктер болды, бұл қалада ағылшын тілінде сөйлейтін және методист Патрик отбасын азшылыққа айналдырды. Патрик 1883 жылы 31 желтоқсанда Квебек штатының Драммондвилл қаласында Джо мен Грейс Патриктердің тұңғыш баласы болып дүниеге келді. 1887 жылы отбасы 9 миль (14 км) қашықтықтағы Кармелл Хиллге көшіп барды, онда Джо Уильям Митчеллмен бірге жалпы дүкеннің жартысын сатып алды. Драммондвиллдегідей қалада да негізінен франкофондықтар көп болғандықтан, отбасы француз тілін үйренді. Сол жылы қыста Патрик пен оның інісі Фрэнкке алғашқы конькилер берілді. Монреальде Патрик ағалары алғаш рет хоккей ойнауға танысты. Сонымен қатар, олар осы уақытта Арт Росспен танысты, ол екеуінің де жақын досы болды және хоккейде үлкен мансап жасады. Патрик хоккейдің мықты ойыншысы болды және маңызды ойындарда ойнауға жиі шақырылатын. 1901 жылы Патрик Макгилл университетіне оқуға түседі. Ол студенттік алғашқы семестрінде баскетбол ойнады, кейіннен хоккей командасына қосылды. Сонымен қатар, ол Монреальдің ең үздік аға командасы - Монреаль Шэмрокс командасына сынақтарға шақырылды. Алайда бұл университеттен кетуді білдіретіндіктен, Патрик әкесінің кеңесіне сәйкес ұсыныстан бас тартты. Дегенмен Патрик Макгиллде бір жыл ғана оқып, кейін оқуын тастады. Ол оқудан гөрі спортпен айналысуға көбірек көңіл бөлді, сондықтан Джо Патрикті отбасылық бизнеспен айналысуға мәжбүрлеуді шешті. Бастапқыда кеңседе жұмыс істеген Патрик бір жыл ішінде филиалдың басқарушысы болып тағайындалды. Компанияның көлемі қысқарды, сондықтан 1903 жылы маусымда Патрик Канаданың батысындағы Калгариге көшіп, ірі қара фермаларында жұмыс істеуге шешім қабылдады. Калгариге келгеннен кейін ол өмір салтының өзіне сәйкес келмейтінін анықтады және сол жылдың күзіне дейін жұмыс істеп, Канадтық Тынық мұхит темір жолына зерттеу тобында таякшы және шынжыршы ретінде қосылды. Монреальға қайтып бара жатқанда Патрик Манитоба штатының Брэндон қаласында тоқтады. Ол жерде оның хоккей ойнайтын достары бар еді, және оған командада айына 25 долларға шығындарды жабу ұсынылды. Ол маусым бойы қорғаншы ретінде ойнады. Ойын кезінде ұпайлар мен қоршау ұпайлары шабуылға көп үлес қосады деп күтпегенмен, Патрик шайбаны мұз үстінде алып жүруге тырысты және гол соқты. Клуб оның ниетіне күмән келтірсе де, ол бұл табысты болды деп мәлімдеді, және жанкүйерлер оған ұнады, сондықтан оны жалғастыруға рұқсат етілді. Ол екі қорғаушының бір-біріне қарама-қарсы емес, қатар тұруын ұсынды. Бұл өзгеріс командада қабылданды және көп ұзамай хоккейде кеңінен қолданылды. Брэндон сол маусымда Стэнли кубогы үшін Оттава Сенаторларына қарсы шықты, бірақ екі ойыннан кейін жеңілді. Маусымнан кейін Патрик Монреальға оралды, ол 1904 жылдың наурыз айында келді. Сегіз ойынның ішінде Патрик төрт гол соқты. 1905 жылы мектептен оралған кезде Франк Монреаль Вестмаунт клубына қысқа уақытқа қосылды және екі ойын ойнады; бұл бауырластар алғаш рет бірге ойнады. Әкесінің жұмысына байланысты Патрик команданың жаттығуларын жиі өткізіп, команданың жетістіктерін көрмейтін. CAHL 1905-06 маусымның алдында таратылды және оның орнына жаңа лига, Шығыс Канаданың әуесқойлар хоккей қауымдастығы (ECAHA) құрылды. Патрик жаңа лигаға қабылданған Монреаль Уондерерске қосылды, олар үшін тоғыз ойыннан 17 гол соқты. "Уандерерс" лиганың бірінші орынды Оттавамен тең аяқтады, бұл лига чемпионаты үшін екі ойынға, жалпы голға арналған плей-оффқа әкелді. "Уандерерс" серияны 12 есебімен 10 есебімен жеңіп алды, Патрик екінші ойынның соңғы минуттарында соңғы екі гол соқты, осылайша Стэнли кубогын да жеңіп алды. Келесі маусымда "Уандерерс" қайтадан ECAHA-да бірінші орынды иеленді, бірақ 1907 жылы қаңтарда Манитоба хоккей қауымдастығының чемпиондары Кенора Тистлзге қарсы жекпе-жекте Кубокты жоғалтты. 1907 жылы наурыз айында "Уандерерс" "Кенораны" жеңіп, Кубок жеңімпазы атанды. Патрик тұрақты маусымның 9 ойындарында 11 гол, ал Кубоктың 6 ойындарында 10 гол соқты. Нельсон қаласында Патрик жергілікті хоккей командасында ойнап, 1908-09 маусымда 6 ойында 22 гол соқты. Маусым ішінде Патрик Альбертаның әуесқойлық хоккей қауымдастығының Эдмонтон хоккей клубына осы командаға қарсы бұрынғы командасы "Уандерерске" қарсы Кубок жекпе-жегіне қосылу ұсынысын қабылдады. Команда шығыстан бірнеше танымал ойыншыларды шақырып алды, тек екі ойыншы ғана Эдмонтоннан болды, қалғаны шығыстан келді. Патрик және Томми Филлипс, бұрын "Кенора" үшін ойнаған, тіпті Эдмонтонға жетпеді; олар Кубок жекпе-жегі үшін шығысқа бағытталған жолда Виннипегте командасымен кездесті. Эдмонтон екі ойыннан кейін 14-9 есебімен жеңілді, Патрик бір гол соқты. Басқа ойыншылар серия үшін жүздерше доллар алғанда, Чикаго командасы, кейін "Блэк Хокс" деп аталды, ойыншылар үшін 100 000 доллар төледі, "Портленд Роузбадсты" алды. Бостон Брюинз, иесі Чарльз Адамс және менеджері Арт Росс сатуға көмектескен, сондай-ақ таңдалған ойыншыларды сатып алды, барлығы 17 000 доллар төледі, нәтижесінде WHL иелері 267 000 доллар тапты. 1926 жылдың қазанында Патрикке NHL-дегі жаңа команда, Нью-Йорк Рейнджерспен бапкерлік қызметке ұсыныс жасалды. Ұзақ уақыттан кейін ол команданың бас менеджері болып тағайындалды, Конн Смитты алмастырды. Ол Рейнджерс сапында бір рет тұрақты маусым ойынына қатысты, 1927 жылдың 20 наурызында Нью-Йорк Американсқа қарсы ойында қорғаушы ретінде ауыстырылды. Ол 1928 жылдың 7 сәуірінде Монреаль Марунсқа қарсы 1928 жылғы Стэнли кубогы финалының екінші ойынында болған оқиғасымен танымал. Бастапқы қақпашы Лорн Шабот екінші кезеңнің ортасында шайбадан көзіне жарақат алғаннан кейін Патрик ойынға қақпашы ретінде кірді, ойыншыларға "Балалар, қартты алдамаңдар" деді. 44 жас 99 күндік Патрик Стэнли кубогы финалында ойнаған ең үлкен адам болып қала береді. Ол кезде командалардың қосалқы қақпашысы болмауы қалыпты еді, және қарсы команданың бапкері ауыстыру қақпашысына рұқсат беруі керек еді. Алайда Марунс менеджері-бапкері Эдди Жерар Рейнджерстің Оттава Сенаторларының қақпашысы Алек Коннеллді, трибунада отырған және екінші лига ойыншысы Хью Маккормик қолдануына рұқсат бермеді. Оди Клегхорн, Питтсбург Пайретс бапкері, Патриктің бапкерлігін қалған ойын үшін алмастырды және Марунс ойыншыларын ұзақ, зиянсыз соққыларға шектеді. Патрик 18-19 шайбаны қақпасына өткізіп жіберді, Рейнджерстің қосымша уақытта жеңіске жетуіне көмектесті. Келесі үш ойында лига Рейнджерске Нью-Йорк Американс қақпашысы Джо Миллерді қолдануға рұқсат берді. Рейнджерс Стэнли кубогын жеңіп алды, бұл команда тарихындағы бірінші жеңіс болды. Рейнджерс 1929 жылы және 1932 жылы Стэнли кубогы финалына шықты, бірақ екі жыл да жеңіліске ұшырады. Олар 1933 жылы екінші Стэнли кубогын жеңіп алды, Торонто Мейпл Лифсін жеңді. Патрик команданы 1937 жылы тағы бір рет финалға жеткізді, бірақ жеңіліске ұшырады. Ол 1939 жылы бапкерліктен кетіп, Фрэнк Буше алмастырды, Рейнджерс бас менеджері болып қалды және Бушеге ассистент бапкер болып қызмет етті. Патрик 1940 жылы кубокты соңғы рет жеңіп алды, Рейнджерс Буше бапкерлігімен Торонтоны жеңді. Алайда 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Рейнджерс көптеген ойыншыларын Канада мен АҚШ-тың қарулы күштеріне жіберді. Бұл Пат арасындағы шиеленіске әкелді...

Patrick's father, Joe, was the son of Irish immigrants: Thomas Patrick had emigrated from County Tyrone in Ireland to Canada in 1848 and settled in Quebec. Joe was born in 1857 and in 1883 married Grace Nelson. They moved to Drummondville, Quebec where Joe worked as a general store clerk and Grace was a schoolmarm. Drummondville was predominantly French speaking and Catholic at the time, making the Anglophone and Methodist Patrick family a minority in the town. Patrick was born on December 31, 1883, in Drummondville, Quebec, the oldest child of Joe and Grace Patrick. In 1887 the family moved 9 mile (14 km) to Carmell Hill, where Joe bought a half interest in a general store with William Mitchell. As in Drummondville the town was mainly Francophone, leading the family to learn French. That winter Patrick and his younger brother Frank received their first pair of skates. While in Montreal the two older Patrick brothers were first introduced to ice hockey. They also met Art Ross at this time, who became a close friend of both brothers and had an extensive career in hockey. Patrick developed into a strong hockey player and would frequently be invited as a ringer to play in important games. In 1901 Patrick enrolled in McGill University. He played basketball in his first semester as a student, and subsequently joined the hockey team. He was also invited to tryout for the Montreal Shamrocks, a top senior team in the city; however as this would have meant leaving the university, Patrick declined the offer, following the advice of his father. Even so Patrick only studied at McGill for one year before he withdrew. He was more focused on playing sports than studying, and so Joe decided to have Patrick start working for the family business. After initially working in an office role, within a year Patrick was promoted to a branch manager. The company was downsized though and so in June 1903 Patrick decided to move to Calgary in Western Canada in an effort to work on cattle ranches. Upon arriving in Calgary he found the lifestyle was not suitable for him, and instead joined the Canadian Pacific Railway as a rodman and chainman on a survey gang, working until the autumn of that year. On his way back to Montreal, Patrick stopped in Brandon, Manitoba. He had friends there playing hockey, and was offered spot with the team for $25 per month to cover expenses. He played as cover point for the season. While points and cover points were not expected to contribute much to offensive actions, Patrick tried to carry the puck up the ice during a game, scoring a goal. While the club questioned his motive, he argued that it was successful, and the fans enjoyed it, so was allowed to keep doing so. He also advocated for the two defenders to line up side by side, rather than one in front of the other as had been the standard since the beginning of hockey; this change was adopted by the team and soon widely adopted in hockey. Brandon challenged the Ottawa Senators for the Stanley Cup in that season, but were defeated in the two game, total goal series. After the season Patrick returned to Montreal, arriving by March 1904. In eight games Patrick had four goals. While back from school during a break in 1905, Frank briefly joined the Montreal Westmount club and played two games; this marked the first time the brothers played together. Preoccupied with work commitments for his father, Patrick frequently missed team workouts and the team did not perform very well. The CAHL was disbanded prior to the start of the 1905–06 season and replaced by a new league, the Eastern Canada Amateur Hockey Association (ECAHA). Patrick joined the Montreal Wanderers, who were admitted to the new league, scoring 17 goals in nine games for them. The Wanderers finished in a tie with Ottawa for first in the league, leading to a two game, total goal playoff was played for the league championship. The Wanders won the series 12 goals to 10, with Patrick scoring the final two goals in the last minutes of the second game, and were thus also awarded the Stanley Cup. The following season the Wanderers again finished first in the ECAHA, though lost the Cup in a challenge against the Kenora Thistles, champions of the Manitoba Hockey Association, in January 1907. In a rematch series in March 1907 the Wanderers defeated Kenora to again win the Cup. Patrick had scored 11 goals in nine regular season games, and a further 10 goals in six Cup challenge games. In Nelson Patrick played for a local hockey team, scoring 22 goals in 6 games during the 1908–09 season. During the season Patrick also accepted an offer to join the Edmonton Hockey Club of the Alberta Amateur Hockey Association for their upcoming Cup challenge against his former team, the Wanderers. The team had signed several high profile players from Eastern Canada to play for the team in the challenge; only two players on the team were from Edmonton, with the rest coming from the east. Patrick and Tommy Phillips, who had played for Kenora, never even reached Edmonton; they met their team in Winnipeg on its way east for the Cup challenge. Edmonton lost the two game, total goal series 14–9, with Patrick scoring one goal. While other players were paid several hundred dollars for the series, The Chicago team, later named the Black Hawks, also paid $100,000 for players, receiving the Portland Rosebuds. The Boston Bruins, whose owner Charles Adams and manager Art Ross had helped facilitate the sale, also purchased select players, paying a total of $17,000, netting the WHL owners a total of $267,000. In October 1926 Patrick was offered the position of coach with the New York Rangers, another expansion team in the NHL. Shortly after he was also named the team's general manager, replacing Conn Smythe. He played one regular season game for the Rangers, on March 20, 1927, serving as a substitute defenceman against the New York Americans. He is famous for an incident which occurred on April 7, 1928, during Game 2 of the 1928 Stanley Cup Finals against the Montreal Maroons. After starting goaltender Lorne Chabot suffered an eye injury after being hit by the puck in the middle of the second period, Patrick inserted himself into the game as the Rangers' new netminder, telling the players "Boys, don't let an old man down." At the age of 44 years, 99 days, Patrick remains the oldest man to have played in the Stanley Cup Finals. At the time it was not common for teams to have a backup goaltender, and the opposing team's coach had to allow a substitute goaltender. However, Maroons manager coach Eddie Gerard refused to give permission for the Rangers to use Alec Connell, the Ottawa Senators' netminder who was in the stands, as well as minor leaguer Hugh McCormick. Odie Cleghorn, the coach of the Pittsburgh Pirates, stood in for Patrick as coach for the remainder of the game, and directed the Rangers to check fiercely at mid ice which limited the Maroon players to long harmless shots. Patrick saved 18 to 19 shots while allowing one goal in helping the Rangers to an overtime victory. For the next three games, the league gave permission for the Rangers to use Joe Miller from the New York Americans in goal. The Rangers went on to win the Stanley Cup, their first in franchise history. The Rangers played in the Stanley Cup Finals in 1929, and again in 1932, though lost both years. They won a second Stanley Cup championship in 1933, defeating the Toronto Maple Leafs. Patrick coached the team to the Finals once more in 1937, though they lost. He resigned as coach in 1939 and was replaced by Frank Boucher, remaining as general manager of the Rangers and serving as an assistant coach to Boucher. Patrick won the Cup for the final time in 1940 when the Rangers, coached by Boucher, defeated Toronto. However the onset of the Second World War in 1939 had depleted the Rangers, who saw many players enlist in the armed forces of both Canada and the United States. This led to tension between Patrick and Boucher, and with the team continuing to lose Patrick resigned as general manager on February 22, 1946, replaced by Boucher, who took on the dual role of coach and general manager. He stayed on as vice president of Madison Square Garden, finally retiring in 1950. Patrick had also briefly assumed an executive position in the NHL in early 1943: league president Frank Calder collapsed at a board meeting in January, and until his replacement Red Dutton was able to assume the role in May, Patrick and E. W. Bickle of Toronto oversaw the league.

Кейінгі өмірі мен мұрасы

Патрик өкпе қатерлі ісігіне шалдықты, денсаулығы тез нашарлады. Ол 1960 жылдың 1 маусымында 76 жасында Викторияда жүрек талмасынан қайтыс болды. Дәл төрт аптадан кейін оның 74 жастағы інісі Франк та дүние салды; Франктің өлімі де жүрек талмасынан туды. АҚШ-тағы хоккейге сіңірген еңбегі үшін марапатталатын Лестер Патрик кубогы оның құрметіне аталған. Ол сондай-ақ, НХЛ командаларының бұрынғы дивизиондарының бірі – Патрик дивизионының аты болды. Батыс хоккей лигасының чемпиондық кубогы – Лестер Патрик кубогы 1960 жылы Патрик қайтыс болғаннан кейін оның есімімен аталады. Ол 1947 жылы Хоккей даңқы залына енгізілді. Патрик журналистерге өз философиясын былай түсіндірді: "Алдымен олардың моральдық жағдайын көтеріп, содан кейін сақтау – сенің міндетің. Ал мұның бәрінен бұрын, олар сенің ой-пікіріңе сенуі керек, және сен адамды жақсы білуің керек". Ол ойыншыларға шыдамдылықпен қарағандығы мәлім болды, және ойынды көрсету үшін мұзға шығар болса да, олардың оны өздері игеруіне мүмкіндік берді, себебі кейбіреулеріне оқу үшін уақыт керек екенін білді. Патрик ағайындары хоккейге көптеген жаңа ережелер енгізді, және кем дегенде 22 ереже бүгінгі күнге дейін НХЛ ережелер кітабында сақталып келеді. Олар көк сызықты, алға қарай пас беруді және плей-офф жүйесін енгізді, бұл өзгеріс басқа лигалар мен спорт түрлері тарапынан қабылданып, бүкіл әлемге тарады. Әкелері Джоның ұсынысымен, олар ойыншыларды анықтау үшін ойыншылардың жейделеріне және бағдарламаларға нөмірлер салуды бастады. Жаңа ереже шайбаны торға түсірмеу үшін кез келген жерде тепкілеуге рұқсат берді, сондай-ақ қақпашылардың құтқару үшін мұзға құлауына рұқсат берді. Олар гол соққанда ассисттерді есептеуге жауапты болды және айыппұл соққысын ойлап тапты. "Рейнджерс" командасымен бірге Патрик фермалық командалар жүйесін қолдаушы болды, онда негізгі команда бірнеше кіші және жас командаларды демеу арқылы олардың ойыншыларға құқығын сақтап қалды. Бұл "Рейнджерс" сияқты жергілікті ойыншылары аз командаларға басқа аймақтардан таланттарды тартуға мүмкіндік берді және бәсекелес командалардың барлық ойыншыларды қол қоюына жол бермеді. "Рейнджерс" осылайша кең ауқымды жүйе құрды, оның ішінде жаңа лига – Шығыс әуесқойлар хоккей лигасы құрылды, онда Нью-Йорк аймағында командалар болды. 1933 жылы Патрик Онтарио және Квебек провинцияларынан тыс таланттарды іздеуді кеңейту үшін Виннипегте "Рейнджерс" командасының жаттығу лагерьлерін өткізе бастады, онда НХЛ-дің екі канад командасы ("Торонто Мейпл Лифс" және "Монреаль Канадиенс") орналасқан. Патриктер "Хоккейдің патшалық отбасысы" деп аталды. Патриктің ұлы Линн және немересі Крейг екеуі де Хоккей даңқы залына енгізілді. Тағы бір ұлы Музз – ойыншы, кейін жаттықтырушы және "Рейнджерс" командасының бас менеджері болды. Тағы бір немересі Гленн 1970-ші жылдардың басында НХЛ-де ойнады, ал тағы бір немересі Дик (Музздың ұлы) 1982 жылдан бері "Вашингтон Капиталз" командасының атқарушы директоры және акционері болып табылады. Патрик әйелдер хокеінің дамуына да үлкен үлес қосты. Нельсон қаласында оның әпкелері Миртл, Синда және Дора Нельсон әйелдер хоккей клубымен байланысты болды, ал 1911 жылы Патрик командаға жаттықтырушы болды. 1916 жылдың қаңтар айында Патрик ағайындары ПХА-ны толықтыру және Ванкувер мен Викториядағы ареналарын толтыру үшін әйелдер лигасы құру туралы әңгімеледі. Бұл жобаға Ванкувер, Виктория, Портленд және Сиэтл қалаларынан командалар қатысуы тиіс болды. Лига құрылмады, бірақ 1917 жылдың қаңтар айында Vancouver News Advertiser Сиэтл Метрополитанның әйелдері команда құрастырғанын хабарлады. 1921 жылдың ақпан айында Франк PCHA-мен бірлесіп өткізілетін әйелдер арасындағы халықаралық чемпионат сериясын жариялады. Сол айда Сиэтл, Ванкувер және Виктория командаларымен бірнеше ойын өткізілді, олар PCHA ойындарының үзілісінде ойнады. Сериядан кейін Сиэтл мен Виктория командалары таратылды, ал ұсынылған әйелдер лигасы одан әрі дамытылмады.

Patrick developed lung cancer, and his health quickly deteriorated. He died in Victoria after a heart attack on June 1, 1960, aged 76. Exactly four weeks later, he was followed by his brother Frank, who was 74; Frank's death was also attributed to a heart attack. The Lester Patrick Trophy, awarded for outstanding contributions to hockey in the United States, is named for him. He was also the namesake of the Patrick Division, one of the former divisions of the NHL teams. The championships trophy of the Western Hockey League, the Lester Patrick Cup, was renamed after Patrick upon his death in 1960. He was inducted into the Hockey Hall of Fame in 1947. As a coach Patrick described his philosophy to reporters: "It is incumbent upon you initially to build up their morale and then maintain it, and before you do that you must have acquired their confidence in your judgement, and you must know the man." He was known to be patient with players, and while he would go onto the ice to show plays, he let the players work on it, aware that it took time for some to learn. The Patrick brothers created many new rules for hockey, and at least 22 remain in the NHL rulebook to this day. They introduced the blue line, the forward pass, and the playoff system, a change adopted by other leagues and sports around the world. After a suggestion by their father Joe, they began using numbers on players' sweaters and in programs to help fans identify the skaters. A new rule allowed the puck to be kicked everywhere but into the net, and allowed goaltenders to fall to the ice to make a save. They were responsible for crediting assists when a goal was scored, and invented the penalty shot. With the Rangers Patrick also became an early advocate of the farm team system, in which the parent team sponsored several minor and junior teams in order to retain their playing rights. This allowed teams like the Rangers, who did not have many local players, to acquire talent from other regions, and kept competing teams from signing all the players. The Rangers developed an extensive system in this way, including forming a new league, the Eastern Amateur Hockey League, which had teams in the New York region. In 1933 Patrick started hosting Rangers' training camps in Winnipeg, in a further effort to expand the search for talent beyond the provinces of Ontario and Quebec where the NHL's two Canadian teams (the Toronto Maple Leafs and Montreal Canadiens) were located. The Patricks have been dubbed "Hockey's Royal Family". Patrick's son, Lynn and grandson Craig were both inducted into the Hockey Hall of Fame. Another son, Muzz, was a player and eventually coach and general manager of the Rangers. Another grandson, Glenn, played in the NHL during parts of the 1970s while another grandson, Dick (Muzz's son) has been an executive and minority owner of the Washington Capitals since 1982. Patrick also played a role in the early development of women's hockey. In Nelson his sisters Myrtle, Cynda and Dora were associated with the Nelson Ladies Hockey Club, and in 1911 Patrick would coach the team. In January 1916, the Patrick brothers talked of forming a women's league to complement the PCHA and occupy dates for their arenas in Vancouver and Victoria. The proposal included teams from Vancouver, Victoria, Portland, and Seattle. The league never formed but in January 1917, the Vancouver News Advertiser reported that wives of the Seattle Metropolitans had assembled a team. In February 1921, Frank announced a women's international championship series that would be played in conjunction with the PCHA. A series of games were held over that month with teams from Seattle, Vancouver, and Victoria, playing during intermissions of PCHA games. Both Seattle and Victoria's teams disbanded after the series, and the proposed women's league was not further developed.