Жаңа Зеландиядағы Чарльстон кентінің тарихы

Кіріспе

Чарльстон – Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралындағы Вестпорттан оңтүстікке қарай 30 шақырым жерде орналасқан ауыл. Ол 1867 жылы болған алтын асығу кезінде алтын өндіруші қала ретінде құрылған. Қазіргі таңда кең алтын тас үңгірлерімен және үңгірлерді зерттеу мүмкіндіктерімен танымал, шағын туристік ауылға айналған. Чарльстоннан жақын орналасқан Метро үңгіріне / Те Анануи үңгіріне саяхаттар ұйымдастырылады, олар Вайтакер / Нил өзенінің аңғарына дейін жүреді.

Тарих

Чарльстонның пайда болуы алтын іздеуші Уильям Фоксқа байланысты. Ол шамамен 1826 жылы Ирландияда дүниеге келген, жас кезінде теңізші болып, кейін алтын іздеушіге айналған. 1862 жылы Билл Фокстың Ароу ауданындағы алтын іздеуі қызығушылықты қозғады. 1864 жылы Фокс Батыс жағалауға сапар шекті. Ол алтынды көп іздеді және 1865 жылдың қаңтарында Хокитика артындағы Арахура өзенінің саласы Фокс-Крикте алғашқы алтынды тапты. Жергілікті тарихшы Лес Райттың айтуынша, 1866 жылдың шілдесінде Фокс кейіннен Фокс өзені деп аталған жерге іздеу сапарын ұйымдастырды, бірақ онда алтын таппады. Ол топты 20 шақырым солтүстікке қарай, Чарльстон болатын жерге жетектеді, бірақ олар құмнан алтын тапса да, оны сақтау үшін тым ұсақ болды. Сондықтан Фокс Окаритоға барып, ондағы кеншілердің ұсақ құмнан қалай алтын шығарып жатқанын білуге тырысты. 1866 жылдың тамызында Фокс болмағанда, кейіннен Чарльстон алаңы деп белгілі болған Пакихи ('Паркиз') алаңы үшін есімдері тіркелді. Бастапқыда "Паркизге" баратын тауарлар Фокс өзенінің оңтүстігіндегі Вудпекер шығанағына түсіріліп, солтүстікке қарай 20 шақырымдай жерге дейін жеткізілді. Кейін капитан Чарльз Боннер "Констант" кешін "Паркиз" маңындағы кішкентай шығанаққа тығып қойды. Осы жаңа қону орнының маңында пайда болған қала, "Констант" шығанағы, оның құрметіне Чарльстон деп аталды. Рид (2002) қауым бастапқыда 'Чарли'с Таун', содан кейін 'Чарльз Таун' деп аталған, ал кейін қазіргі атауына тоқтады. Америкалық әрідесінен айырмашылығы, қаланың аты көбінесе үш буынмен айтылады ('/tʃ//ɑːr//l//ə//s//t//ən/'). 1866 жылдың қарашасында Фокс Брайтоннан (қазіргі Тиромоана) оңтүстікке қарай 10 шақырым жерде бай кен орынды тапты, ал 1867 жылдың мамырында Чарльстонның жанындағы кен орыны Батыс жағалаудағы соңғы үлкен алтын ағынына себеп болды. Басында Брайтон әлдеқайда үлкен қала болған, бірақ Чарльстон ұзаққа созылды және екеуі кейбір жерлерде шатастырылды. 1867 жылы Брайтон мен оның айналасында 53 қонақ үй, ал Чарльстонда 37 қонақ үй болды. Алайда, 1975 жылы Чарльстон ауданында ескі бөтелкелерді жинаушылар 99-ға жуық қонақ үйдің 79 қалдықтарын тапты, олар тіркелді, ал Еуропалық қонақ үй 1968 жылы 100 жылдық мерекеден кейін бұзылған соңғы сақталған қонақ үй болды. Ханнаның аяқ киім дүкендері желісі 1867 жылы Чарльстонда алғашқы дүкенін ашты. Чарльстонның солтүстігіндегі тоғыз шақырымдық жағалаудың оңтүстік шетіндегі Мэридің қонақ үйі Чарльстонға кіретін қақпа деп есептелді, ол да 1970 жылы бұзылды. Ашық көмір шахталары Чарльстондағы алтын өндірісін Мовартс шахтасымен және кейін МакГлокленд шахтасымен алмастырды, олар жақын маңдағы Вестпортты көмірмен қамтамасыз етті. Алтын әлі де тоғыз шақырымдық жағалаудың оңтүстік шетінде 1970 жылдардың соңына дейін өндірілді. 1990 жылдары Вестпорт маңындағы Фолвинд мүйісінен келген теңіз мысықтары оңтүстікке, Чарльстон жағалауына көшіп, Бромилау сағасының аузында, Констант шығанағынан 2 шақырым оңтүстікке қарай орналасты. Үш кеме апаты Констант шығанағы мен оның көршілес Джойс шығанағының аузынан табылды, олар алтын ағыны кезіндегі кемелерге тиесілі деп есептеледі. Чарльстон Жаңа Зеландиядағы алғашқы цемент ғимараттарының орны болды: май зауыты және Кейк төбесінің жанында Чарльстоннан оңтүстікке қарай 3 шақырым жерде әлі де тұрған кішкентай үй. Уайтакер / Нил өзенінде 1899 жылы жағалау арқылы өтетін негізгі жол болған ескі айналмалы көпірдің өзеніндегі цемент қабырғалары әлі де бар. Чарльстон ескі алтын өндірістерімен толы, сондықтан аймақта жасырылған ескі шахталарға назар аудару керек. Чарльстонда көмір, саз және құмтас кен орындары бар, олардың барлығы жылдар бойы қазылып алынған. Веллингтонның пошта бастығы 1867 жылы Чарльстон поштасына көтерілді, бұл сол кездегі мансабында үлкен қадам болды. Чарльстон мектебі Вестпорттың оңтүстік мектебіне көшірілді, ал бұрынғы мектеп мұғалімінің үйі (әлі де тұр) сонымен қатар Чарльстон полиция бөлімі және Чарльстон түрмесі болды. Алтынға құштарлық кезінде Чарльстон халқы жиі 30 000 немесе тіпті 100 000 деп айтылады. Алтынға деген құштарлықтың шыңында бүкіл Батыс жағалау халқы 35 000 адамнан тұрған деп есептеледі. 1867 жылдың алғашқы санағы, Чарльстон ағынының шыңында, бүкіл Чарльстон ауданында 5 000, ал оңтүстікке қарай он шақырым жерде Брайтон ауданында 6 000 адам болған.

Charleston's origins owe much to gold prospector William Fox. He was born in Ireland in about 1826 and as a young man became a sailor, then a gold prospector. In 1862 Bill Fox's prospecting activities in the Arrow district excited intense interest. In 1864, Fox travelled to the West Coast. He prospected widely for gold and first discovered it at Fox Creek, a tributary of the Arahura River behind Hokitika, in January 1865. According to local historian Les Wright, in July 1866 Fox organised a prospecting voyage to what was later named Fox River but didn't find gold there. He led the party on 20 km north to where Charleston would later be, but although they found gold in the sand there, it was too fine to save. So Fox went south to Ōkārito to find out how the miners there were extracting it from fine sand. In August 1866, while Fox was away, took the credit for the Pakihi ('Parkeese') field which later became known as the Charleston field. At first, goods going to 'Parkeese' were landed at Woodpecker Bay, south of Fox River, and humped about 20 km north to the goldfield. Then Capt Charles Bonner managed to squeeze the ketch 'Constant' into a tiny bay near 'Parkeese' and the town that formed around this new landing spot, Constant Bay, was named Charleston, probably in his honour. Reed (2002) indicates that the community was originally known as 'Charlie's Town', and then 'Charles Town', before settling on the current name. Unlike its more famous American namesake, the town's name is generally pronounced with three syllables ('/tʃ//ɑːr//l//ə//s//t//ən/). In November 1866 Fox made a rich strike at Brighton (now Tiromoana), about 10 miles south of Charleston, and in May 1867 a strike near Charleston itself precipitated the last real 'rush' on the West Coast. Brighton was a much bigger town at the start, but Charleston lasted longer and the two have been confused in places. In 1867 Brighton and its environs had 53 hotels while Charleston had 37. However, in 1975 79 remains of around 99 hotels where found by old bottle collectors in the Charleston area which have been documented, with the European hotel the last surviving hotel which was pulled down after the 100 year festivities around 1968. Hannahs shoe shop chain had the very first shop in Charleston in 1867. Marys hotel at the south end of the nine mile beach to the north of Charleston being said to be gateway to Charleston which was also pulled down around 1970. Open cast Coal mines replaced gold mining in Charleston with the Mowarts mine and latter the McGlockland mine which supplied coal to nearby Westport, Gold was still mined on the south end of the nine mile beach up till the late 1970s. In 1990s the seals from Cape Foulwind near Westport moved south to the Charleston coast and made camp at the mouth of the Bromielaw creek about 2 km south of Constant bay. Three ship wrecks have been located around the mouths of both Constant bay and its neighbour Joyce bay which are believed to be from the gold rush times. Charleston was the site for the first cement buildings in New Zealand; a Butter factory and a small house which still stands around 3 km south of Charleston next to Cake hill. The Waitakere / Nile river still has the Cement walls on the river of the old swing bridge which was the main road through the coast in 1899. Charleston is littered with old gold workings and one should watch for old mining shafts which are hidden throughout the area. Charleston has got coal, clay, and sandstone deposits which all have been mined over the years. Wellington's post master got a promotion to the Charleston Post office in 1867 which was a big step up in his career at the time. The Charleston school was moved to the Westport south school and the old school teacher's house (which still stands) was also the Charleston Police station and Charleston jail beforehand. The population of Charleston during the goldrush is often exaggerated with 30,000 or even 100,000 being mentioned. At the peak of the gold rush, the population of the entire West Coast is believed to have been only 35,000. The early 1867 census, at the peak of the Charleston rush, showed 5,000 on the entire Charleston field and 6,000 on the Brighton field ten miles to the south.

География

Уайтакер немесе Нил өзені Чарльстонның солтүстігінде, әк тас жартастар мен үңгірлерге толы аймақтан бастау алады. Чарльстоннан Нил өзенінің аңғарына үңгірлерді зерттеу және рафтинг турлары ұйымдастырылады, оның ішінде көліктің бір бөлігі үшін қысқа бұталық трамвай жолы да бар. Чарльстоннан оңтүстікке қарай 30 шақырым жерде орналасқан Фокс өзені Уильям Фоксқа арналып аталған.