Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттары армиясының генералы
United States Army general
Милтон Атчисон Реккорд (28 желтоқсан 1879 – 8 қыркүйек 1975) – Мэриленд армиясының Ұлттық гвардиясы және Америка Құрама Штаттары армиясының офицері. Мэриленд штатының ұзақ жылдар бойы генерал-адъютанты болған ол, Панчо Вилла экспедициясының, Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстардың қатысушысы. Реккорд генерал-майор шеніне жетті және Армияның ерекше қызметтері үшін медалімен (төрт рет) және "Қола жұлдыз" медалімен марапатталды. Бұдан өзге, Реккорд француз Құрмет легионын, Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін пальмасы бар француз "Круа де Гер" орденін, Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін пальмасы бар француз "Круа де Гер" орденін, француз Құрмет легионын (Офицер) және британдық Бат орденін (Құрметті Командор) алды. 1961 жылы губернатор Дж. Миллард Тауес Реккордқа генерал-лейтенант шенімен мемлекеттік жоғарылау жасады және ол 1966 жылы зейнетке шыққанға дейін генерал-адъютант қызметін атқаруын жалғастырды.
Milton Atchison Reckord (December 28, 1879 – September 8, 1975) was an officer in the Maryland Army National Guard and United States Army. The longtime Adjutant General of Maryland, he was a veteran of the Pancho Villa Expedition, World War I, and World War II. Reckord attained the rank of major general, and was a recipient of the Army Distinguished Service Medal (four awards) and the Bronze Star Medal. In addition, Reckord received the French Legion of Honor, the French Croix de Guerre with palm for his World War I service, the French Croix de Guerre with palm for his World War II service, the French Legion of Honor (Officer), and the British Order of the Bath (honorary Knight Commander). In 1961, Governor J. Millard Tawes conferred on Reckord a state promotion to lieutenant general, and continued serving as adjutant general until retiring in 1966.
Ерте өмір
Рекорд Джон мен Лидия (Зиммерман) Рекордтың Мэриленд штатының Харфорд округіндегі үйінде дүниеге келді. Бел-Эйр орта мектебін бітіргеннен кейін 1896 жылы әкесінің диірмен зауытында жұмыс істеуге кірісті.
Reckord was born to John and Lydia (Zimmerman) Reckord at their home in Harford County, Maryland. He commenced work at his father's milling plant in 1896 upon his graduation from Bel Air High School.
Әскери мансап
Рекорд әскерге баруға ниетті екенін білдірді, бірақ анасының өтінішімен 21 жасқа толғанға дейін қызметке түсуді кейінге шегерді. Ол 1901 жылдың 15 ақпанында Мэриленд Ұлттық гвардиясының 1-ші Мэриленд жаяу әскерінің D ротасына қабылданып, 1904 жылдың желтоқсанында капитандыққа тағайындалғанда сол ротаның командирі болды. 1916 жылы майор болып, Рекордқа Мексика шекарасына дислокацияланған және генерал Джон Дж. Першинг басқарған Мексика экспедициясында қызмет еткен 1-ші Мэриленд жаяу әскерінің 2-ші батальонының басшылығы тапсырылды. 1917 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс алдында 29-шы жаяу әскер дивизиясы құрылғанда, Рекордқа оның бірінші полкі – 115-ші жаяу әскер полкі берілді, ол Мёз-Аргон операциясында шайқасты. 1920 жылы ол Мэриленд Ұлттық гвардиясының генерал-адъютанты болып тағайындалды, ал 1934 жылы Мэриленд генерал-адъютанты қызметін атқарып жүрген кезінде 29-шы жаяу әскер дивизиясының қолбасшылығын қабылдады. Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар арасындағы жылдары Рекорд АҚШ-тың ұлттық қорғаныс стратегиясында Ұлттық гвардияның рөлін арттыруды қолдаушы болды. 1923-1925 жылдары ол АҚШ Ұлттық гвардиясы қауымдастығының президенті болды. 1933 жылы ол Ұлттық гвардия қызметкерлеріне мемлекеттік және федералды әскер мәртебесін берген заңды жазды. Рекорд 1941 жылдың ақпанында 29-шы жаяу әскер дивизиясымен Екінші дүниежүзілік соғысқа шақырылды және Мэриленд штатының генерал-адъютанты лауазымынан уақытша босатылды. Армия оны жауынгерлік дивизияны басқаруға тым ескі деп есептеді, сондықтан оны қолбасшылықтан алып, III корпус аймағының командирі етіп тағайындады. Кейін ол шетелге жіберіліп, Еуропа операциялар театрының әскери полиция бастығы болып тағайындалды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Рекорд Мэриленд штатының генерал-адъютанты лауазымына оралды. 1961 жылы ол губернатор Дж. Миллард Тауестен генерал-лейтенант шеніне көтерілді және 1966 жылы зейнетке шыққанға дейін генерал-адъютант қызметін атқаруын жалғастырды.
Reckord expressed desire to serve in the military, but, at the request of his mother, delayed entry into service until he turned 21. He enlisted in Company D, 1st Maryland Infantry, Maryland National Guard on February 15, 1901, and would eventually rise to command the same company when he was commissioned as a captain in December 1904. As a major, in 1916, Reckord was given command of the 2nd Battalion, 1st Maryland Infantry, which deployed to the Mexican border and served in the Mexican Expedition commanded by Gen. John J. Pershing. When the 29th Infantry Division was created on the eve of World War I in 1917, Reckord was given command of one of its regiments, the 115th Infantry, which saw combat during the Meuse Argonne Offensive. In 1920, he was appointed Adjutant General of the Maryland National Guard and, in 1934, while still serving as Maryland's Adjutant General, he assumed command of the 29th Infantry Division. During the years between the First and Second World War, Reckord was a leading advocate for increasing the role of the National Guard in the United States' national defensive strategy. From 1923 to 1925, he served as president of the National Guard Association of the United States. In 1933, he authored legislation that permanently gave National Guard personnel status as both state and federal troops. Reckord was mobilized for World War II with the 29th Infantry Division in February 1941 and took a leave of absence from his post as Maryland's Adjutant General. Deemed by the Army to be too old to command a division in combat, he was relieved of command and assigned as the commander of the III Corps Area. He later deployed overseas and was named Theater Provost Marshal, European Theater of Operations. After World War II, Reckord returned to his post as the Adjutant General of Maryland. He received a state promotion to Lieutenant General from Governor J. Millard Tawes in 1961, and continued to serve as Adjutant General until his retirement in 1966.
Өлім және жерлеу
Рекорд 1975 жылдың 8 қыркүйегінде Мэриленд штатындағы Форт-Ховард қаласындағы Форт-Ховард ардагерлер ауруханасында қайтыс болды. Ол Мэриленд штатының Йоппа қаласындағы Тау христиан шіркеуі зиратында жерленді.
Record died at Fort Howard Veterans Hospital in Fort Howard, Maryland, on September 8, 1975. He was buried at Mountain Christian Church Cemetery in Joppa, Maryland.
Отбасы
1910 жылы Реккорд Бесси Пейн Роумен үйленді. Олар Глэдис Атчисон Реккорд есімді қыздың ата-анасы болды. Реккорд әйелі 1943 жылдың 17 қаңтарында қайтыс болды, ал Реккорд қайтадан үйленбеді. Зейнетке шыққаннан кейін ол Мэриленд штатының Ракстон қаласында қызы мен күйеуі Х. Фредерик Джонс кішінің үйінде тұрды.
In 1910, Reckord married Bessie Payne Roe. They were the parents of a daughter, Gladys Atchison Reckord. Mrs. Reckord died on January 17, 1943, and Reckord never remarried. After retiring, he resided in Ruxton, Maryland, with his daughter and her husband, H. Frederick Jones Jr.
Мүшеліктер
Әскери өмірінде Реккорд АҚШ Ұлттық гвардиясы қауымдастығының (NGAUS) жетекшісі болды және 1923-1925 жылдар аралығында оның президенті қызметін атқарды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары Реккорд NGAUS Заңнама комитетінің төрағасы болды және NGAUS Атқарушы кеңесінің өмірлік мүшесі болып тағайындалған тұңғыш адам атанды. Ол сондай-ақ АҚШ генерал-адъютанттары қауымдастығының (AGAUS), 29-шы жаяу әскер дивизиясы қауымдастығының, Шетелдегі соғыстар ардагерлерінің, Шетелдегі соғыстар әскери орденінің және Армия мен Әскери-теңіз клубының мүшесі болды. Азаматтық өмірінде Реккорд 1920 жылдан бастап Американың Ұлттық атқыштар қауымдастығының (NRA) мүшесі болды, сондай-ақ ұйымның Атқарушы кеңесінде және атқарушы вице-президенті болып қызмет етті. Ол Пимлико жарыс алаңына ие болған Мэриленд жокей клубының және Хавр де Грейс жарыс алаңына ие болған Хартфорд ауыл шаруашылығы және селекционерлер қауымдастығының президенті болды. Бұған қоса, ол Фримасон, Мэриленд клубы, Балтимор кантри клубы, Балтимор жарнама клубы және Вашингтонның ракетка клубы мүшесі болды.
In his military life, Reckord was a leader of the National Guard Association of the United States (NGAUS), and served as its president from 1923 to 1925. In the years after World War II, Reckord was chairman of the NGAUS Committee on Legislation, and was the first individual to be appointed a life member of the NGAUS Executive Council. He was also a member of the Adjutants General Association of the United States (AGAUS), the 29th Infantry Division Association, the Veterans of Foreign Wars, the Military Order of Foreign Wars, and the Army and Navy Club. In his civilian life, Reckord was a member of the National Rifle Association of America (NRA) beginning in 1920, and served on the organization's Executive Council and as its executive vice president. He served as president of both the Maryland Jockey Club, which owned Pimlico Race Course, and the Hartford Agricultural and Breeders Association, which owned Havre de Grace Racetrack. In addition, he belonged to the Freemasons, Maryland Club, Baltimore Country Club, Advertising Club of Baltimore, and Racquet Club of Washington, D. C.
Мұра
Рекорд кубогы – ең жоғары деңгейдегі оқу мен дайындық стандартын жеткен Армия Ұлттық гвардиясының батальон(дары)на жыл сайын табыс етілетін жүлде. Рекорд кубогы – Ұлттық гвардия бөлімшелеріне бейбіт уақытта берілетін ең жоғары наградалардың бірі. Мэриленд университетіндегі Рекорд қару-жарақ қоймасы генерал Рекордтың құрметіне аталған.
The Reckord Trophy is a prize awarded annually to the Army National Guard battalion(s) that achieves the highest standards of training and readiness. The Reckord Trophy is one of the highest peacetime awards given to National Guard units. The Reckord Armory at the University of Maryland is named after General Reckord.
Құрметтер
Рекорд бірнеше құрметті дәрежелерді алды, оның ішінде: Франклин және Маршалл колледжі (LL. D., 1943); Батыс Мэриленд колледжі (әскери ғылымдар және тактика докторы, 1943); Мэриленд университеті (LL. D., 1944); және Пенсильвания әскери колледжі (LL. D., 1944). 1961 жылы Мэриленд университетінің Колледж-Парк кампусындағы демалыс және спорт ғимараты Рекорд Армориясы деп Рекордтың құрметіне аталды. Мэриленд штатының Бел Эйр қаласында Рекорд Армориясы деп аталатын Ұлттық гвардияның нысаны бар. Бұл нысан енді әскери қызметке пайдаланылмайды, қазір қоғамдық шараларға, оның ішінде тойларға, көрмелерге және іскерлік кездесулерге арналған ғимарат ретінде қолданылады. 1950 жылы Рекорд Ұлттық гвардия қауымдастығының АҚШ-тың Ерекше қызмет медаліне алғашқы иегер болды. Сондай-ақ 1950 жылы Рекорд Америка Легионының Ерекше қызмет медалін алды.
Reckord was the recipient of several honorary degrees, including: Franklin & Marshall College (LL. D., 1943); Western Maryland College (Doctor of Military Science and Tactics, 1943); the University of Maryland (LL. D., 1944); and Pennsylvania Military College (LL. D., 1944). Reckord Armory, a recreation and athletics building on the campus of the University of Maryland, College Park, was named for Reckord in 1961. There is also a National Guard facility in the town of Bel Air, Maryland known as Reckord Armory. No longer used for military activities, it is now a facility for public events including weddings, trade shows, and business meetings. In 1950, Reckord was the first recipient of the National Guard Association of the United States Distinguished Service Medal. Also in 1950, Reckord received the American Legion's Distinguished Service Medal.