Рейнал Боллинг: Бірінші қаза тапқан армия офицері

Кіріспе

АҚШ армиясы офицері

Рейнал Котхорн Боллинг (1 қыркүйек 1877 – 26 наурыз 1918) – Бірінші дүниежүзілік соғыстағы ұрыста қаза тапқан АҚШ армиясының жоғары шенді алғашқы офицері. Кәсіби мамандығы бойынша корпоративтік заңгер болған ол, әскери авиацияның ерте даму кезеңіндегі пилоттардың бірі және кейіннен Әуе ұлттық гвардиясы мен Әуе күштері резервінің құрамына кіретін алғашқы екі бөлімді ұйымдастырушы. Америка экспедициялық корпусының әуе күштеріне негіз салу үшін Францияға жіберілген ол, "Боллинг миссиясы" деп белгілі болған шараның басшысы ретінде АҚШ-қа оралудың орнына Францияда қалды, бірнеше штабтық қызметтерде қысқа ғана уақыт қызмет етті және болашақта жауынгерлік басқаруға дайындалды. 1918 жылғы көктемгі шабуылдың басында неміс әскерлерімен болған ұрыста, болашақтағы операциялық аймағын танып білу үшін сапар жасағанда қаза тапты. Боллинг әуе базасы оның есімімен аталады.

Өмірбаян

Боллинг Арканзас штатының Хот-Спрингс қаласында дүниеге келді және 1911 жылдан 1915 жылға дейін Коннектикут штатының Гринвич қаласында тұрды. 1912 жылы ол Нью-Йорк қалалық кітапханасының сәулетшілері Каррере мен Гастингске Гринвичтегі 137 Дублинг-роуд мекенжайында өзі үшін сарай салуды тапсырды, кейін ол оны Грейледж деп атады. Грейледж 1912 және 1914 жылдар аралығында салынды. Грейледж – 137 Дублинг-роудтан Боулдер Брукке дейін созылған, ағылшын стиліндегі иелік. Онда отырыс бөлмесі, отбасылық бөлме, кітапхана және он үш камин болды, сонымен қатар атыс орыны да бар еді. 1914 жылы құрылысы аяқталғаннан кейін полковник Рейнал Боллинг және Анна Такер Филлипс Боллинг төрт қызы мен бір ұлымен бірге Грейледжге көшіп келді. Алайда Боллинг отбасымен және жаңа үйімен көп уақыт өткізе алмады. 1915 жылдың қараша айында, ол кезде әуе күштерінің бірінші лейтенанты болған Боллинг Нью-Йорк Ұлттық гвардиясына тағайындалды. Кейіннен, 2007 жылы, қазіргі иесі, халықтың қарсылығына қарамастан, сарайды бұздырды. Ол Филадельфиядағы Пенн Шартер мектебінде оқып, 1896 жылы бітірді. Гарвард колледжін 1900 жылы, ал Гарвард құқық мектебін 1902 жылы бітірді.

Ұлттық ұланның авиация ізашарсы

1915 жылдың жазында Боллинг, оның жеңістігі мен жеті Нью-Йорк бизнесмендері, барлығы Америкалық Аэро Клубының мүшелері, Нью-Йорк штатының Гарден-Сити қаласының жанындағы Райт компаниясына тиесілі жерде ұшу сабақтарын алуды бастады. Олар Эдсон мен Герберт Галладет басқаратын авиация мектебімен 50 ат күші бар Gnome қозғалтқышы бар Gallaudet C 2 екі басқарулы оқу ұшағын пайдалану және 20 жастағы Питер Карл "Текс" Миллманды нұсқаушы ретінде тарту туралы келісім жасады. Шілде айының соңында Миллман, Боллингті қоса алғанда, бірнеше студенттері Америкалық Аэро Клубының лицензиясын алуға дайын екенін хабарлады. Боллинг Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысу үшін әскери дайындыққа шақыратын ықпалды американдықтардың тобы – Дайындық қозғалысының мақсаттарына көңіл бөлісті, олар негізінен Солтүстік-Шығыстағы бай заңгерлер, банкирлер, ғалымдар мен саясаткерлерден құралған. 10 тамыздан бастап ол Дайындық қозғалысы ұйымдастырған және қаржылаған Нью-Йорк штатының Платсбург қаласындағы бірінші "Бизнесмендер лагеріне" қатысты, оған генерал-майор Леонард Вудтың қолдауы болды, ол Армияның Шығыс бөлімін басқарды. Ол онда "моторлы пулемет жасағын" ұйымдастырды және Миллманға Галладеттің C 2 ұшағын, 100 ат күші бар Gnome қозғалтқышымен жаңартылған және "Әскери трактор" деп аталған, лагерьден оның әскери пайдалылығын көрсету үшін ұшуға мүмкіндік берді. Қыркүйекте Платсбург лагері аяқталғаннан кейін Боллинг күзетшілерге арналған авиакомпанияны ұйымдастыруға дайындық бастады. Ол үш қосымша ұшқыш нұсқаушысын жұмысқа алды және персоналды жинауды бастады. Ол Америка Аэро Клубынан (ACA) 12 500 доллар қаржыландыру алды және "Әскери тракторды" және Галладеттің бұрынғы прототипі C 1-ді жалға алды. Нью-Йорк губернаторы Чарльз С. Уитман күзеттің сигнал корпусында авиация бөлімін құруға рұқсатты қазан айында жариялады, ал ұшу нұсқаулығын жаңадан аяқтаған Боллинг оны іске асыруды қолдау үшін ACA арнайы комитетіне тағайындалды. 1915 жылдың қарашасында Боллинг Нью-Йорк Ұлттық гвардиясының бірінші лейтенанты болып тағайындалды және "Авиациялық бөлімше, Бірінші батальонның сигнал корпусы, Ұлттық гвардия, Нью-Йорк" ұйымдастырды. 1915-1916 жылдардың қысында, бөлімше төрт офицер мен 40 сарбазға толы күшке жеткенде, ол "1-ші Аэрокомпания" деп аталды және АҚШ-тағы алғашқы ұлттық гвардия авиациялық бөлімі болды. Компанияның ұшқыштары Нью-Йорктің белгілі жас азаматтары болды, олардың көпшілігі жаз бойы ұшуға оқыған. Бір ай ішінде 48 штаттың жартысы ACA-ға ұшақтар мен жабдықтар сатып алу үшін қаржылық көмек сұрады. Ұшу оқытуы дереу Гарден-Сити әуежайында басталды, қараша айында ғана 56 ұшу орындалды. Ал 1-ші Аэрокомпанияға екі тұрақты офицер, 1-ші лейтенант Джозеф Карберри мен Уолтер Г. Килнер, 1-ші Аэроэскадрильяның Мексикадағы жазалау экспедициясының қатысушылары жаттықты. 1 тамызда авиация мектебі келесі сегіз айда жеткізілетін қырық жаңа ұшақтың біріншісін алды, олардың көпшілігі Curtiss Jennies, жанармай сатып алуға және үш азаматтық нұсқаушы мен жеті механиктерді жұмысқа алуға рұқсат алды. 1-ші Аэрокомпаниядан басқа, жаңадан құрылған 2-ші Аэрокомпания NYNG та оқу үшін келді (бірақ федерацияланбады немесе Карберридің бұйрықтарына бағынбады), басқа штаттардың күзетшілерінің 14 офицері сияқты, олардың барлығы компанияға бірлік ретінде оқуды қамтамасыз етті. Боллинг 25 қазанда тәжірибелі ұшқыш лицензиясы үшін ұшу сынағын тапсырды, Халықаралық Аэронаутика Федерациясының No. 536 сертификатын алды және Резервтік әскери авиатор (RMA) біліктілік сынағын тапсырды. Мексикада қызмет етуге арналған 1-ші Аэрокомпания Лонг-Айлендтен ешқашан шықпады, бірақ 1916 жылдың қарашасында федералды қызметтен шыққанға дейін 25 мүшесін ұшқыш ретінде оқытты. Ол Ұлттық гвардияның ең көне бөлімшесі болып танылды және оның ұрпағы Нью-Йорк штатының 102 құтқару эскадрильясы арқылы жалғастырылады. Минеоладағы армия ұшақтарының санының артуы ұлттық гвардияның юрисдикциясына оралғаннан кейін де компанияның ұшуын жалғастыруға мүмкіндік берді. Боллингтің бөлімшесіне қатысты осы оқиғалармен қатар жеке ұшқыштарды оқыту бағдарламасы да жүргізіліп жатты. 1916 жылдың наурыз айында генерал Джон Першинг басшылығымен Мексикаға американдық әскерлер кіргеннен кейін Нью-Йорк қаласының бай тұрғындары Нью-Йорктегі Форт-Джейдегі басқа бір мектепті қаржылай қамтамасыз етті. Ұйымдастырушы - адвокат Филипп А. Кэрролл, ол өткен жазда Миллман оқытқан тоғыз адамның бірі болды. 2 мамырда "Губернатор аралы" оқу корпусы деп аталған үміткерлердің шағын тобы оқуды бастады. Олар күн сайын генерал Вуд белгілеген ережелерге сәйкес және оның билігімен оқытылды, RMA сынағын тапсыру және Сигналдық резерв корпусының жаңа авиациялық бөліміне кіру мақсатымен. Нәтижесінде 17 адам қатысты, он адам курсты аяқтады, ал жеті, Кэрроллды қоса алғанда, 1917 жылдың мамыр айына дейін рейтингтер мен тапсырыстар алды. Бірінші жылғы қысқы операцияларында, бірақ енді федералдық бақылауда болмаған 1-ші Аэрокомпания "Губернатор аралынан" ұшып тұрған резервтік үміткерлер тобымен бірлесіп оқу ұшуларын жалғастырды. 18 қарашада 1916 жылы Боллинг Минеоладан Нью-Йорк портына жеті Jennie ұшағынан тұратын ұшуды басқарды, онда оларға "Губернатор аралы" мектебінен екі JN 4 ұшағы қосылды. Кэрроллдың нұсқаушыларының бірі өз ұшағында топқа қосылды, ал он ұшақ Нью-Джерси штатының Принстон қаласына Йель-Принстон футбол ойынына бірге ұшты, бұл уақытқа дейін ұшақтардың ең ірі құрамы болды. 1917 жылдың 8 наурызында Боллинг басшылығымен жасалған соңғы тактикалық маневрлердің бірінде 1-ші Аэрокомпания 25 ұшақ пен компанияның 44 қызметкерінің жартысынан тұратын жаттығуға қатысты, жасырылған жабдықтар мен бекіністердің жауынгерлік барлауын және жасанды артиллериялық батареядан шыққан түтінді имитациялады. Жеңістеріне қарамастан, Боллингтің милиция бюросының бастығына жолдаған есебі ұлттық гвардия авиациясының сол кезде ұшақтарды күтіп ұстау үшін ұлттық гвардияға білікті механиктерді тартудағы қиындықтарға байланысты дағдылы емес екенін көрсетті. Нәтижесінде және жобаға федералдық қаржыландыруды қысқартуға байланысты, Соғыс министрлігі ұлттық гвардия авиациялық эскадрильяларын соғыста пайдалануға шешім қабылдамады. 1-ші Аэрокомпания 1917 жылдың 23 мамырында таратылды. Сол кезде АҚШ Германиямен соғыста болды. Боллинг 1917 жылдың 27 сәуірінде Ұлттық қорғаныс заңының 1916 жылғы авторизациясына сәйкес, "1-ші резервтік Аэроэскадрильяны ұйымдастыруға байланысты қызметтер үшін" Авиация бөлімінің, АҚШ сигнал корпусының майоры ретінде әрекетке шақырылды. 1917 жылдың 26 мамырында, ұлттық гвардия компаниясы таратылғаннан кейін көп ұзамай, ол 154 адамнан тұратын жаңа эскадрильяны ұйымдастырды, ол АҚШ-тағы алғашқы әуе резервтік бөлімі болды. Эскадрилья Францияға жеткеннен кейін 26-шы Аэроэскадрилья болды және бұрынғы 1-ші Аэрокомпанияның күзетшілері мен Боллинг 1916-17 жылдары оқытқан әскери авиаторлардың резерві кадрлық құрамын құрады.

In the summer of 1915 Bolling, along with his brother in law and seven New York businessmen, all members of the American Aero Club, began taking flying lessons on property owned by the Wright Company near Garden City, New York. They contracted with an aviation school operated by Edson and Herbert Gallaudet for the use of their Gallaudet C 2 dual controls trainer, which had a 50 horsepower Gnome motor, and the services of 20 year old Peter Carl "Tex" Millman as an instructor. By the end of July, Millman reported several of his students including Bolling were ready to try for their American Aero Club license. Bolling was in sympathy with the objectives of the Preparedness Movement, a group of influential Americans advocating military preparedness for involvement in World War I and drawn primarily from wealthy lawyers, bankers, academics, and politicians of the Northeast. Starting August 10, he was a participant in the first "Business Men's Camp", a volunteer summer military training camp organized and funded by the Preparedness Movement in Plattsburgh, New York, with the encouragement of Major General Leonard Wood, commanding the Army's Eastern Department. There he organized a "motor machine gun troop" and arranged for Millman to fly Gallaudet's C 2, re engined with a 100 horsepower Gnome and termed the "Military Tractor," from the camp to demonstrate its military usefulness. In September, after the Plattsburgh encampment was over, Bolling began preparations for organizing an aero company for the guard. He secured the services of three additional flying instructors and began recruiting personnel. He received $12,500 in funding from the Aero Club of America (ACA) and rented both the "Military Tractor" and Gallaudet's earlier prototype, the C 1. Authorization to form an aviation section in the Signal Corps of the Guard was announced by New York Governor Charles S. Whitman in October, and Bolling, who had just completed his flying instruction, was then appointed to the ACA's special committee to support its implementation. In November 1915, Bolling was appointed as a first lieutenant in the New York National Guard and organized the "Aviation Detachment, First Battalion Signal Corps, National Guard, New York." During the winter of 1915 1916, when it reached its authorized strength of four officers and 40 enlisted men, the detachment was designated the "1st Aero Company" and was the first national guard aviation unit in the United States. The pilots of the company were prominent young New Yorkers, many of whom had already had some flight instruction over the summer. Within a month, half of the 48 states had applied to the ACA for financial assistance in purchasing aircraft and equipment. Flying instruction began immediately at Garden City Aerodrome, with 56 flights in November alone. and the 1st Aero Company received regulation training from two regulars, 1st Lieutenants Joseph E. Carberry and Walter G. Kilner, both veterans of the Punitive expedition in Mexico with the 1st Aero Squadron. On August 1 the aviation school received the first of forty new aircraft to be delivered over the next eight months, most of them Curtiss Jennies, authorization to buy fuel, and to hire three civilian instructors and seven mechanics as staff. In addition to the 1st Aero Company, the newly formed 2nd Aero Company NYNG also arrived for training (but was not federalized or subject to Carberry's orders), as did 14 officers from the guards of other states, all of which enabled the company to train as a unit. Bolling passed a flying test for an expert pilot's license on October 25, receiving Fédération Aéronautique Internationale certificate No. 536, and passed the Reserve Military Aviator (RMA) qualification test. Intended for service in Mexico, the 1st Aero Company never left Long Island but did train 25 of its own members as pilots before mustering out of federal service in November 1916. It is recognized as the Air National Guard's oldest unit and its lineage is carried by the 102d Rescue Squadron, New York ANG. The increasing numbers of Army aircraft at Mineola enabled the company to continue flying even after it returned to the jurisdiction of the national guard. At the same time as these events involving Bolling's unit, a parallel private pilot training program was underway. After American troops under General John J. Pershing entered Mexico in March 1916, a group of wealthy New Yorkers underwrote another school at nearby Fort Jay in New York City. The organizer was attorney Phillip A. Carroll, who had been one of the nine men trained by Millman the previous summer. Called the Governors Island Training Corps, the small group of candidates began instruction on May 2. They trained daily under the authority of and in conformance with regulations set down by General Wood with the goal of passing the RMA test and being commissioned in the new aviation section of the Signal Reserve Corps. Ultimately 17 men participated, ten completed the course, and seven including Carroll received ratings and commissions by May 1917. In its second winter of operations but no longer under federal control, the 1st Aero Company continued training flights in conjunction with the small force of reserve candidates flying from Governors Island. On November 18, 1916, Bolling led a flight of seven Jennies from Mineola to New York harbor, where they were joined by a pair of JN 4s from the Governors Island school. One of Carroll's instructors in his own plane accompanied the group as the ten airplanes flew cross country together to Princeton, New Jersey, to attend the Yale Princeton football game, the largest such formation of airplanes to date. In one of its final tactical maneuvers, led by Bolling on March 8, 1917, the 1st Aero Company participated in an exercise that involved 25 aircraft and half of the company's 44 personnel, simulating battlefield reconnaissance of camouflaged equipment and fortifications, and smoke from a simulated artillery battery. Despite their achievements, Bolling's report to the Chief of the Militia Bureau concluded that the development of national guard aviation was not practical at that time because of difficulties in attracting skilled mechanics into the guard to maintain the aircraft. As a result, and because of a curtailment of federal funding for the project, the War Department decided not to use national guard aero squadrons for service in the war. The 1st Aero Company was disbanded on May 23, 1917. By that time the United States was at war with Germany. Bolling was called to active duty as a major in the Aviation Section, U. S. Signal Corps on April 27, 1917, "for duty in connection with the organization of the 1st Reserve Aero Squadron," pursuant to authorization of the National Defense Act of 1916. On May 26, 1917, shortly after the national guard company was disbanded, he organized the new 154 man squadron, the first air reserve unit in the United States. The squadron became the 26th Aero Squadron after it deployed to France and had as its cadre the former guardsmen of the 1st Aero Company and the reserve military aviators with whom Bolling had trained in 1916 17.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Боллинг өз бөлімшесінің командасын қабылдамас бұрын, 1917 жылдың маусымында штабтық қызметке жіберілді. Франция премьер-министрі Александр Рибо мамыр айының соңында АҚШ президенті Вудро Вильсонға телеграмма жіберіп, АҚШ-ты 4500 ұшақ, 5000 ұшқыш және 50 000 механикпен соғысқа көмектесуге шақырды. Боллинг заңгерлік тәжірибесінің арқасында Рибоның ұсынысына жауап ретінде әскери авиацияны дамытуды қаржыландыруға арналған заң жобасын әзірлеуге көмектесуге тағайындалды. Кейіннен қабылданған Авиациялық заң (40-бап. 243), 1917 жылдың 24 шілдесінде қабылданды, сол кезге дейін бір мақсатқа бөлінген ең ірі қаржыландыру болды – 640 миллион доллар. Осы міндетпен қатар, ол Ұлттық қорғаныс кеңесінің Консультативтік ұшақ өндірісі кеңесіне тағайындалды және «Боллинг миссиясы» деп аталған Еуропаға авиациялық комиссияны басқарды, ол соғыс министрі Ньютон Д. Бейкер мен Кеңестің өкілі болды. Комиссияның құрамына өзі, Массачусетс технология институтында авиациялық инженерияда оқыған екі армия ұшқышы, екі теңіз офицері, жеті азаматтық өнеркәсіп сарапшысы және 93 азаматтық өндіріс техникасы кірді. Комиссияға одақтас елдердің қолданып жүрген әскери ұшақтарын зерттеу, АҚШ-та өндіріске енгізілетін типтерді ұсыну және еуропалық көздерден тікелей қандай типтерді сатып алу керектігін анықтау тапсырылды. Боллинг өзінің сауда және заңгерлік дағдыларымен бағалар мен роялтилерді келісуде таңдалды. Комиссия 1917 жылдың 17 маусымында Еуропаға аттанды және 26 маусымда Ливерпульге жетті. Лондонда бір апта болғаннан кейін, комиссия мүшелері ағылшын әуежайлары мен ұшақ зауыттарына тарады, содан кейін бұл процесті екі апта бойы Парижде, он күн бойы Италияда қайталап, соңында Парижге оралды. Боллинг 15 тамызда Париждегі Бас сигнал офицеріне хабарлап, Еуропаға ұшақ құрастыруға қажетті материалдар, қозғалтқыштар мен бөлшектерді жіберуді ұсынды. Америкалық ұшқыштардың санын арттыру үшін, ең жақсы курсанттарды Францияға жіберіп, француз инструкторларының басшылығымен алғашқы ұшу оқуын аяқтау ұсынылды. Сонымен қатар, баяндамада «жауынгерлік ұшақтар мен бомбалаушылар» әуе күштері туралы ұсыныстар айтылды. Боллинг пен оның армиялық әріптестері, капитан Э.С. Горелл мен В.Е. Кларк, итальяндықтардың Капрони бомбалаушыларын австриялық нысаналарға қарсы қолдануынан әсер алған ұзақ қашықтыққа стратегиялық бомбалау тұжырымына әсер етті. Комиссия американдық өнеркәсіп үшін өндіріске ұсынылған бірнеше ұшақтардың ішінде Бристоль және SPAD VII истребительдері де болды, бірақ ұсыныстардың ішінде тек deHavilland DH 4 американдық өндіріс әдістеріне немесе қозғалтқыштарына сәйкес келді және соғыс аяқталғанға дейін көптеп өндірілді. 1917 жылдың 3 қыркүйегінде Першинг Америка экспедициялық күштерінің Әуе қызметін құрды және Боллингті байланыс желілерінің Әуе қызметі аймағын басқару үшін Әуе қызметінің директоры етіп тағайындады. Боллинг полковник болып тағайындалды және оның міндеттері Митчеллдің міндеттерін жалғастырды: оқуды қадағалау, персоналдық жазбаларды басқару, Әуе қызметінің байланыс желілерін (жеткізу) пайдалану, Шар дивизиясының қызметі және жабдықтар мен жөндеу үшін оқу мектептері мен әуе қоймаларын құру. Оның жаңа кеңсесінің ең маңызды бөлімдері ұшу оқуы, шарлардың барлық қызметі және әуе суретін түсіру бөлімдері болды. Оның алғашқы міндеттерінің бірі – бұрын ұсынғандай, Францияда алдын ала оқуын аяқтаған курсанттарға жоғары оқу беру үшін Исудун қаласында үлкен ұшу мектебін жеделдетіп салу болды. 1917 жылдың 17 қарашасында Әуе қызметінің штабында өзгерістер болды, өйткені оның жаңа қолбасшысы генерал Бенджамин Фулуа Вашингтондан үлкен штабпен келді және барлық қолданыстағы мүшелерін ауыстырды. Боллинг Фулуамен алмастырылып, Армия мен Әскери-теңіз күштерінің Ұшақ комитетінің төрағасы болып тағайындалды, бұл әскери және авиация өнеркәсібінің ұшақтарды сатып алудағы қызметін үйлестіру мақсатында жасалды. Ол сонымен қатар Жоғарғы соғыс кеңесінде Першингтің авиациялық өкілі болды, бірақ Фулуа осы екі комитетте де отырды. Бұл міндет оның қызметкерлерінің жұмысы мен ұсыныстары жиі бәсекелестік мүдделер, саяси тартыстар және әкімшілік кешігулер салдарынан тоқырады. Шабуылға ұшыраған кезде, олардың машинасы Амиен-Сен-Кентен жолының екі жағынан жасырын неміс автоматтарының атысына тап болды. Холдер машинаны бұра алмастан бұрын, неміс оғы оның қозғалтқышын тоқтатты. Холдер мен Боллинг жеке-жеке қуыстарға тығылды, олар Боллингке Холдерді көруге мүмкіндік берген ор қазды. Машиналық оқтардың атысы он бес минутқа созылды, содан кейін екі неміс әскері Холдердің орнына жақындады. Олардың бірі Холдерге екі рет оқ атқанда, Боллинг оны револьвермен атқылап өлтірді. Екінші әскер Боллингті кеудесіне және басына екі оқпен өлтірді. Оның денесі табылған жоқ.

Before Bolling could actually take command of his unit, he was detached in June 1917 for staff duty. French premier Alexandre Ribot had sent U. S. President Woodrow Wilson a telegram at the end of May urging the United States to contribute 4,500 aircraft; 5,000 pilots; and 50,000 mechanics to the war effort. Because of his legal experience Bolling was assigned to assist in the drafting of legislation to fund the development of military aviation in response to Ribot's proposal. The subsequent Aviation Act (40 Stat. 243), passed July 24, 1917, was the largest single appropriation for a single purpose to that time, $640 million. In conjunction with that duty, he was also appointed to the advisory Aircraft Production Board of the Council of National Defense to head an aeronautical commission to Europe known as "the Bolling Mission," to represent Secretary of War Newton D. Baker and the Board. His commission consisted of himself, two Army pilots trained in aeronautical engineering at the Massachusetts Institute of Technology, two naval officers, seven civilian industrial experts, and 93 civilian manufacturing technicians. The commission was charged with studying the types of military aircraft being used by the Allied Powers, recommend types to be put into production in the United States, and determine what types should be purchased directly from European sources. Bolling was chosen for his business and legal skills in negotiating prices and royalties. The commission left for Europe on June 17, 1917, and arrived in Liverpool on June 26. After a week in London, where its members fanned out to English airfields and aircraft factories, the commission repeated the process in Paris for two weeks, Italy for ten days, and then returned to Paris. Bolling reported to the Chief Signal Officer from Paris on August 15 and recommended that the United States send materials, engines, and parts for assembly of airplanes in Europe. To accelerate the number of American pilots, the report recommended that the best cadets then in ground schools be shipped to France to complete their primary flight training under French instructors. The report further recommended an air force of "fighting airplanes and bombers" well beyond the numbers of airplanes providing auxiliary support of ground forces by observation. In particular Bolling and his Army colleagues, Captains Edgar S. Gorrell and Virginius E. Clark, were impressed by the concept of long range strategic bombing, influenced by the Italian use of Caproni bombers against Austrian targets. It was one of a number of aircraft the commission recommended for manufacture by American industry, including the Bristol and SPAD VII fighters, but of its recommendations, only the deHavilland DH 4 was suitable for American production methods or engines and thus built in quantity before the war ended. On September 3, 1917, Pershing created the Air Service of the American Expeditionary Force and chose Bolling to become Director of Air Service Supply, to administer the Air Service Zone of the Lines of Communication. Bolling was promoted to colonel and his duties were a continuation of those under Mitchell: the supervision of training, the administration of personnel records, the operation of Air Service lines of communication (supply), the activities of the Balloon Division, and the establishment of training schools and air depots for equipment and repair. The most important sections of his new office were those which performed flying training, all balloon activities, and aerial photography units. One of his first tasks was the accelerated construction of a large flying school at Issoudun to provide advanced training to cadets completing their preliminary instruction in France, as he had earlier recommended. On November 17, 1917, the headquarters of the Air Service AEF underwent a shakeup when its new commander, General Benjamin Foulois, arrived from Washington, D. C., with a large staff and displaced all the existing members. Bolling was relieved by Foulois and assigned to be chairman of the Joint Army Navy Aircraft Committee, ostensibly to coordinate the activities of the military and the aviation industry in procuring aircraft. He was also Pershing's nominal aviation representative on the Supreme War Council; however, Foulois sat on both these committees. The assignment proved frustrating as his staff work and proposals were often undermined by competing interests, political in fighting, and administrative delays. After driving only 300 meters, their car was ambushed by hidden German machine guns on both sides of the Amiens Saint Quentin Road Before Holder could turn the car around, German fire disabled its motor. Holder and Bolling took cover in separate shell holes, which were connected by a ditch that enabled Bolling to see Holder. The fire of the machine guns lasted fifteen minutes, after which two German soldiers approached Holder's position. When one of them fired twice at the unarmed Holder crouching in his hole, Bolling shot and killed the German with his revolver. The other soldier killed Bolling with two shots, one to the chest and the other to the head. His remains were never recovered.

Мұра

Боллингке Франция үкіметі Құрмет легионымен, ал АҚШ армиясы Еңбекке сіңірген қызмет медалімен қайтыс болғаннан кейін марапатталды. Мүсінші Эдвард Кларк Поттер Боллингтің толық мөлшердегі мүсінін жасады, ол Коннектикут штатының Гринвич қаласындағы қауымдық орталыққа жақын тұрақты көрсету үшін Род-Айленд штатындағы Gorham Foundry құю зауытында қоладан құйылды. Ескерткіштің Индиана әктасынан жасалған фонында ұшақтардың төмен рельефтегі шайқасы бейнеленген. Боллинг Гарвард университетінің Мемориалдық шіркеуінде және "Боллинг Гроув" аталатын секвоялар тобында құрметтеледі. Бұл тобы Гиганттар даңғылында, 101 тас жолына параллель, Калифорниядағы Гумбольдт Редвудс мемлекеттік паркіндегі Иль өзенінің оңтүстік саласының бойында орналасқан. Боллинг әскери алаңы, Колумбия округі, қазір бірлескен Анакостиа-Боллинг әскери базасының бөлігі, 1918 жылдың 1 шілдесінде ашылды және Боллингтің құрметіне аталды.