Кіріспе

Frame & Canvas – американдық Braid рок тобының үшінші студиялық альбомы. Ол 1998 жылдың 7 сәуірінде Polyvinyl Record Co лейбелі арқылы жарық көрді. Топтың екінші студиялық альбомы The Age of Octeen (1996) шыққаннан кейін, барабаншы Деймон Аткинсон Рой Юингтің орнына келді, себебі ол гастрольдік сапарларға қатыса алмады. Жазу жұмыстары 1997 жылдың желтоқсан айында Inner Ear Studios студиясында өтті, осы кезеңде J. Robbins өндіріс жөнінде көмектесті. Альбом эмо және пост-хардкор жанрындағы туынды, оның мәтіні вокалист/гитаристтер Крис Броуч пен Боб Нанна бірлесіп немесе тек Нанна жеке жазған. Get Up Kids тобымен бірге өткен Еуропалық турдан кейін, Frame & Canvas альбомын Braid тобы АҚШ, Канада, Еуропа және Жапония бойынша Compound Red, Discount және Burning Airlines топтарымен бірге насихаттады. 2004 жылдың шілдесіне дейін 16 000-нан астам түсқағазы сатылды. Альбом Kerrang!, NME және Rolling Stone сияқты көптеген басылымдардың эмо жанрындағы ең жақсы альбомдар тізіміне енді. Braid тобы 2012 жылы АҚШ-та өткен гастроль кезінде альбомды толығымен орындады.

Өмірбаяны және өндірісі

1996 жылы екінші студиялық альбомы "The Age of Octeen" шыққаннан кейін, Braid қыркүйек және қазан айларында Иллинойс, Висконсин және Миссури штаттарында концерттер берді. 1996 жылдың қарашасынан 1997 жылдың қаңтарына дейін топ АҚШ-тың оңтүстік және батыс жағалауларында гастрольдік сапарда болды. 1997 жылдың ақпан айында бірнеше концерттен кейін, барабаншы Рой Юинг келесі айда Braid тобынан кетіп қалды. Аткинсон бұрын Эвингке жұмыстан демалыс алып, турға қатыса алмаған жағдайда оның орнын толтырған болатын. Аткинсон топтың және Эвингтің ойнау өнерінің жанкүйері болған; ол репетицияға келгенде, олар оны тамаша алмастырушы деп санады. Braid 1997 жыл бойы гастрольдік сапарларын жалғастырды; "Get Up Kids", "Tomorrow" және "Compound Red" топтарымен бірге сахнада өнер көрсетті. Топ мүшелері Polyvinyl компаниясының негізін қалаушы Мэтт Лансфордпен бірге скейтборд ойнаған, ал ол және оның серігі Дарси Найт 1993 жылы топтың алғашқы концертін ұйымдастырды. Содан кейін Braid сол жылдың қазан айында "Rainer Maria" тобымен бірге АҚШ-ты аралап шықты. Нанна колледжді бітірген күні Braid Вашингтон қаласына келесі альбомын жазу үшін сапарлады. Роббинс "Frame & Canvas" альбомының инженері болды және жазбаларды дайындады. Музыканың барлығын Braid жазды; Нанна жеті тректің мәтінін жазды, ал қалған бесеуін Броучпен бірлесіп жазды. Ән Броуч пен Наннаның ата-аналарымен жұмыс мүмкіндіктерін талқылауын көрсетеді. "Never Will Come for Us" әнінде Braid андеграунд топ екені және радиода ойналмағаны, сондай-ақ достарының үйлеріндегі кештерде концерттер бергені туралы айтылады. "Milwaukee Sky Rocket" бастапқыда "Sky Rocket" деп аталды, бірақ Милуоки қаласынан келген Аткинсон топқа қосылғаннан кейін аты өзгертілді. Олар келесі айда "Kind of Like Spitting" тобымен бірге елді аралап турнеге шықты, ал 1999 жылдың мамырында "Eversor" тобымен Жапонияға гастрольдік сапар жасады. Кейіннен Броуч мектепке оралуды қалағанын және сол кезде топқа қызығушылығының азайғанын білдірді. Досының тойында өнер көрсетуден басқа, топ 1999 жылдың тамызында соңғы концерттерін берді, оның ішінде туған қаласында да өнер көрсетті. Braid тобының соңғы бес күнін көрсететін кадрлар олардың "Killing a Camera" (2001) деректі фильміне енгізілді. Polyvinyl 2003 жылы альбомды қайта шығарды; олар 1998 жылы Southern компаниясымен басылым және тарату туралы келісімге келгенін, ол 2003 жылы аяқталғанын түсіндірді.

Қабылдау және мұра

AllMusic сыншысы Блейк Батлер Braid тобының Frame & Canvas альбомында «өте техникалық поп-мелодияларды» жасағанын, оларға жиі уақыт өлшемдерінің ауысулары сүйемдеп отыратынын атап өтті. Ол «әдемі байланысқан» гитаралық партияларды ұнатып, олардың Броуч пен Наннаның «қайқайлаған/әнделген балалық дауыстарымен» үйлесіп кеткенін жазды. Блейк пікірінше, бұл альбом Braid тобының ең жақсы туындыларының бірі ретінде бекітілді. Блейк тіпті алғашқы тректің соңында: «Сіздер бұл мелодияларды кем дегенде бірнеше күн бойы санаңызда ырғақтап жүретініңізге көз жеткізесіздер» дейді. Impact Press ұжымы Frame & Canvas альбомын «таңғажайып» деп атады, сондай-ақ әндердің аранжировкалары «дәстүрден тыс, бірақ керемет, вокалы да жақсы орындалған» деп қосты. Punk Planet-тен Майк Баррон бұл альбомда «шынайы, жүректен шыққан және күрделі әндердің» көп екенін айтып, «The New Nathan Detroits», «Milwaukee Sky Rocket» және «Urbana's Took Dark» әндерін Braid тобының мелодиялық музыканы «өте жақсы орындауының» мысалы ретінде көрсетті. Ink 19 журналынан Эндрю Чадвик әндердің «Age of Octeen альбомына қарағанда түсініктірек» екенін, ал топтың «құрылымды үнемі өзгертуге құштарлығы сақталғанын, сонымен қатар тамаша мелодиялар мен есте қаларлық әндер жазу қабілеті артып кеткенін» айтты. 2004 жылдың шілдесіне қарай Frame & Canvas альбомы бүкіл әлем бойынша 16 000-нан астам дана сатылды. Ол көптеген эмо жанрындағы үздік альбомдар тізіміне енді, Consequence of Sound, Kerrang!, LA Weekly, NME және Rolling Stone сияқты басылымдарда жарияланды. Сонымен қатар, «A Dozen Roses» әні Vulture журналының ең жақсы эмо әндерінің тізіміне де ілікті. OC Weekly журналы бұл альбомның Polyvinyl лейблін қалыптастырғанын және топты эмо сахнасының маңызды тұлғасы ретінде танытқанын мәлімдеді. Frame & Canvas – екінші толқын эмо және инди-рок сахнасының маңызды кескіні болды, соңғысы 1990 жылдардың ортасында Иллинойс штатының Шампайн қаласында дамыды. Нанна бұл альбомын өзінің екінші сүйікті Braid альбомы деп атады: «Біздің бұл мүмкіндікті міндетті түрде пайдалануымыз керек екенін сезінесіз, сонымен қатар біздің уайымдап, қуанғанымызды және уақыттың қысқа екенін түсінесіз. Бірақ маған оның дыбысы әлі де ұнайды».