Аризонадағы Pipe Spring ұлттық ескерткіші – тарихы терең, ежелгі мәдениеттерге толы құрметті орын. Үндістер, пионерлер, зерттеушілер іздері сақталған. 🏜️🏛️
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аризона штатындағы ұлттық ескерткіш, Америка Құрама Штаттары
National monument in Arizona, United States
Құбыр көктемі ұлттық ескерткіші – Аризона штатында орналасқан Америка Құрама Штаттарының ұлттық ескерткіші. Ол американдық индейлер, ерте зерттеушілер және мормон пионерлерінің тарихына толы. Ұлттық саябақтар қызметі басқаратын Құбыр көктемі 1966 жылғы 15 қазанда тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді, ал Құбыр көктемі ұлттық ескерткіші тарихи ауданының (ескерткіштің бір бөлігі) шекарасы 2000 жылғы қазанда кеңейтілді.
Pipe Spring National Monument is a United States National Monument located in the U. S. state of Arizona, rich with American Indian, early explorer, and Mormon pioneer history. Administered by the National Park Service, Pipe Spring was listed on the National Register of Historic Places on October 15, 1966, and the boundaries of the Pipe Spring National Monument Historic District (a portion of the monument) were expanded in October 2000.
Тарих
Пайп-Спринг сулары осы құрғақ шөл аймақта өсімдіктердің, жануарлардың және адамдардың тіршілік етуіне мүмкіндік берді. Көне пуэбло тайпалары мен Кайбаб пайют индейлері кем дегенде 1000 жыл бойы бұлақтар маңында шөп тұқымын жинап, аң аулап, егін өсірген. Антонио Армихо 1829 жылы осы аймақтан өтіп бара жатып бұлақтарды тапты, ол Ескі испан жолының Армихо тармағымен жүрген кезде болды. Пайп-Спрингке 1858 жылы Джейкоб Хамблин басқарған, Хопи үстірттеріне соңғы күнгі қасиетті миссионерлік экспедициясы ат берді. 1860 жылдары Джеймс М. Уитмор бастаған, Сент-Джордж, Ютадан келген мормон пионерлері осы аймаққа мал әкелді, соның нәтижесінде ірі мал шаруашылығы құрылды. 1866 жылы аймақтың апачи, навахо және пайют тайпалары Қара Жылқы соғысында юта тайпаларымен бірікті. Олар Пайп-Спрингке шабуыл жасағаннан кейін 1872 жылға дейін басты бұлақ үстінде қорғаныс форты салынды. Келесі жылы Бригам Янг бұл фортты және ранчоны Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуі (LDS Church) үшін сатып алды. Жақын орналасқан Графтон, Ютаның ЕРТ епископы Ансон Перри Винсор ранчоны басқаруға және фортты күтіп ұстауға тағайындалды, ол көп ұзамай Винсор қамалы деп аталды. Бұл шалқары орналасқан бекет Аризона жолағы арқылы саяхаттайтын адамдар үшін тоқтау орны болды, Аризонаның осы бөлігі Гранд-Каньонмен штаттың қалған бөлігінен бөлінген. Сонымен қатар, ол 1880 және 1890 жылдары көп әйелді әйелдерге пана болды. 1887 жылғы федералды Эдмундс-Таккер заңына байланысты айыптар арқасында LDS шіркеуі мүлікке иелік құқығынан айырылды. Мормондық қоныстану олардың өмір салтына үлкен әсер еткенімен, пайют индейлері осы аймақта өмір сүруді жалғастырды және 1907 жылы жеке меншік Пайп-Спринг ранчосының айналасында Кайбаб пайют индей резервациясы құрылды. 1923 жылы Пайп-Спринг ранчосы сатып алынып, батыс пионерлерінің өмірін еске алу үшін ұлттық ескерткіш ретінде бекітілді.
The water of Pipe Spring has made it possible for plants, animals, and people to live in this dry desert region. Ancestral Puebloans and Kaibab Paiute Indians gathered grass seeds, hunted animals, and raised crops near the springs for at least 1,000 years. Antonio Armijo discovered the springs when he passed through the area in 1829, when he established by the Armijo Route of the Old Spanish Trail. Pipe Spring was named by the 1858 Latter day Saint missionary expedition to the Hopi mesas led by Jacob Hamblin. In the 1860s Mormon pioneers from St. George, Utah, led by James M. Whitmore brought cattle to the area, and a large cattle ranching operation was established. In 1866 the Apache, Navajo and Paiute tribes of the region joined the Utes for the Black Hawk War, and, after they raided Pipe Spring, a protective fort was constructed by 1872 over the main spring. The following year the fort and ranch was purchased by Brigham Young for the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (LDS Church). The LDS Bishop of nearby Grafton, Utah, Anson Perry Winsor, was hired to operate the ranch and maintain the fort, soon called Winsor Castle. This isolated outpost served as a way station for people traveling across the Arizona Strip, that part of Arizona separated from the rest of the state by the Grand Canyon. It also served as a refuge for polygamist wives during the 1880s and 1890s. The LDS Church lost ownership of the property through penalties involved in the federal Edmunds Tucker Act of 1887. Although their way of life was greatly impacted by Mormon settlement, the Paiute Indians continued to live in the area and by 1907 the Kaibab Paiute Indian Reservation was established, surrounding the privately owned Pipe Spring ranch. In 1923, the Pipe Spring ranch was purchased and set aside as a national monument to be a memorial to western pioneer life.
Қазіргі жері
Бүгінде Пайп Спринг ұлттық монументі, Пайют үндістерінің Кайбаб тобының келушілер орталығы мен мұражайы осы аймақтағы адамдар тарихын уақыт өте келе қалай дамығанын түсіндіреді. Күнделікті Винсор қамалына экскурсиялар, жазғы "жанды тарих" көрсетілімдері, жеміс бағы мен көкөніс бағы, сондай-ақ жарты мильдік жол Ескі Батыстағы американдық индейлер мен пионерлердің өміріне үңілуге мүмкіндік береді. Пайют тайпасы жанындағы шағын кемпингті басқарады.
Today the Pipe Spring National Monument, Kaibab Band of Paiute Indians Visitor Center, and Museum explain the human history of the area over time. Daily tours of Winsor Castle, summer "living history" demonstrations, an orchard and garden, and a half mile trail offer a glimpse of American Indian and pioneer life in the Old West. The Paiute tribe runs a small adjoining campground.
Климат
Пайп Спринг ұлттық монументі жартылай шөлейтті климатқа (Köppen: BSk) ие, суық қыстар мен ыстық жаздарға тән.
Pipe Spring National Monument has a semi arid climate (Köppen: BSk) with cold winters and hot summers.