Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хоуп – АҚШ-тың Индиана штатындағы Бартоломью округінің Хоу-Крик округінде орналасқан, тарихи ескерткіштерімен танымал қала. 2010 жылғы халық санауы бойынша халқы 2102 адамды құрайды. Бұл Колумбус, Индиана метрополиялық статистикалық аймағының бір бөлігі.
Hope is a town in Haw Creek Township, Bartholomew County, Indiana, United States, known for its historic character. The population was 2,102 at the 2010 census. It is part of the Columbus, Indiana, metropolitan statistical area.
Тарих
Тарихи тұрғыдан алғанда, Делавэр тайпасы қазіргі Бартоломей округі, Индиана, оның ішінде Хоуп аймағында өмір сүрді. 1794 жылы Огайодағы Құлаған ағаштар шайқасынан кейін Майами тайпасы батысқа қарай, Делавэр тайпасы қоныстанған аумақтың көп бөлігіне көшіп келді. Өз кезегінде, Майами тайпасын АҚШ-пен соғыс, әсіресе Джон Типтон мен Джозеф Бартоломей басқарған күштер қуып шықты. Типтон мен Бартоломей 1811 жылы Типпекано шайқасында соғысқандардың қатарында болды, олар американдықтарды АҚШ үкіметіне қосымша жерлерді беруге мәжбүр етті. Кейін Типтон мен Бартоломей қазіргі Бартоломей округі арқылы өтіп, үкімет тапсырмасымен "ауданы индейлерден тазалау" үшін келді. Майами тайпасының көп бөлігі Оклахомаға көшірілді, бірақ Майами тайпасының бір бөлігі федералдық мойынұстаусыз Индианада қалды. Индиана 1816 жылы одаққа қабылданды, ал 1818 жылғы қазан айында АҚШ үкіметінің қысымымен Майами, Потаватоми, Уиа және Делавэр тайпалары АҚШ-пен келісімшартқа қол қойды. Олар Индиананың орталық бөлігіндегі миллиондаған акр жерлерін жылдық төлемдер мен тауарларға айырбастады, бұл орманды аймақты егіншілікке жарамды жер іздеген қоныс аударушыларға ашты. Хоупқа алғашқы қоныс 1830 жылы Солтүстік Каролинаның Сейлем қаласынан (қазіргі Уинстон-Сейлем) келген Моравиялықтардың (протестанттық Моравиялық дін өкілдері) тобы жасады, оларды пастор Мартин Хаузер басқарды, оның есімі қалалық орта мектепке берілді. 1905 жылғы деректерде қаланың аты Моравиялық қоныс аударушылардың оптимистік рухына байланысты қойылған делінгенімен, "Хоуп" атауы діни қоныстарға тән, Құдайдың құрметіне және қайта тірілуге деген үмітті білдіреді. Қалаға бастапқыда Киелі кітаптағы Гошен сияқты Гошен деп аталды, бірақ 1834 жылы пошта бөлімі құрылғаннан кейін, Индианада Гошен деп аталатын қала болғандықтан, оның аты Хоупқа өзгертілді. Қала АҚШ-тағы екі танымал Моравиялық қонысы – Солтүстік Каролинаның Сейлемі және Пенсильванияның Бейтлехемы сияқты қоғамдық қоныс ретінде құрылды. Бұл модель Хоуп сияқты фермерлік қауымдастық үшін жұмыс істемеді, сондықтан ертеде қауымдық меншікті тоқтату және тұрғындарға өздерінің жерлеріне ие болуға рұқсат беру туралы шешім қабылданды. Көп ұзамай қала Моравиялық емес адамдарға да ашылды. 19 ғасырдың ортасында Хоупта Моравиялық күндізгі мектеп ашылды, көп ұзамай мектепті Моравиялық шіркеуінің басшылығымен жас қыздарға арналған пансиондық мектепке айналдыру туралы шешім қабылданды. Пенсильвания штатындағы Бейтлехемдегі Моравиялық шіркеуінен басшылық пен қаржы қарастырылды, ал 1866 жылы жас қыздарға арналған Хоуп Моравиялық семинариясы ашылды. Қазіргі Семинария көшесінде ғимарат, директор мен оның отбасының үйі және кең аумақ орналасқан. Мектепті он үш жыл бойы пастор Франсис Р. Холланд және оның әйелі Аугуста Холланд бірнеше мұғалімдермен бірге басқарды және латын, ағылшын, француз, неміс, музыка, сурет салу, математика, география, тарих және табиғаттану сияқты кең ауқымды оқу бағдарламасын ұсынды. Оқушылар орталық батыс штаттарының бірнешеуінен келді. Көптеген мұғалімдер болғандықтан, мектептің күнкөрісі қиын болды, сондықтан 1879 жылы Бейтлехемдегі ақсақалдар бірінші директорының орнына екінші директор, пастор Джесси Бликенсдорферді жіберді, ол мектепті табысты етуге үміттенеді. Ол мұғалімдердің санын екіге дейін азайтты, бірақ бұл әрекет те сәтсіз аяқталды және семинария 1881 жылы жабылды. Кейінгі жылдары ғимараттар нормалды мектеп ретінде пайдаланылды, содан кейін ақыры бұзылды. Мектептен қалған жалғыз нәрсе – Мейн-стриттің батыс жағындағы темір қақпалар, мектеп түлектері пастор Голландтың Көктемдік орманды серуендерінің естелігі ретінде сыйға тартқан. Қақпалар тұрған жерге кіретін жол және "Семинария көшесі" атауы. Хоуп өзінің өткенінің көптеген басқа белгілерін сақтап қалды, ал қаланың орталық ауданы Хоуп тарихи ауданы ретінде белгілі, ол тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енген. Қаланың тарихын қала тұрғындары сыйға тартқан екі қабатты тарихи жәдігерлерді қамтитын қалалық Сары жол мұражайында да көруге болады. Қалада сонымен қатар ауылдық хат тасымалдаушылар мұражайы орналасқан (қазіргі уақытта алып тастау және қалпына келтіру жұмыстары жүргізілуде), өйткені Хоупта 1896 жылы басталған елдегі ең үздіксіз жұмыс істейтін ауылдық пошта жеткізу қызметі бар. Хоуптың тарихи өткені Хоуп мұрасы күндерімен құрметтеледі, ол жыл сайын қыркүйек айының соңғы толық жексенбісінде өткізіледі. Хоуп Индиананың әлі өз газеті бар ең кішкентай қауымдастықтарының бірі болды, ол 1912 жылы екі бәсекелес газет бірігіп, бір апталық басылым – Хоуп Стар Журналын құрған кезде құрылды. 2014 жылы редактор қайтыс болғаннан кейін, Star Journal Home HSJ Online сайтында онлайн жарияланымға айналды. Хоупта танымал сәулетшілер жобалаған үш ғимарат бар: Хоуп бастауыш мектебі (Taft Associates), Хоуп филиалы кітапханасы (Deborah Berke) және Хоуп Стар Журналы (Harry Weese). Соңғысы Ирвин Юнион Банкінің филиалы ретінде салынған.
Historically the Delaware tribe lived in what is now Bartholomew County, Indiana, including the region of Hope. After the Battle of Fallen Timbers in 1794 in Ohio, the Miami tribe moved west and into much of the area inhabited by the Delaware. In turn the Miami were driven out by war with the U. S., and in particular by forces led by John Tipton and Joseph Bartholomew. Tipton and Bartholomew were among the men who fought at the Battle of Tippecanoe in 1811, forcing the Native Americans to cede more territory to the U. S. government. Later Tipton and Bartholomew came through what is now Bartholomew County, on instructions from the government to "rid the area of Indians." Many of the Miami were removed to Oklahoma, though a group of Miami remain in Indiana without federal recognition. Indiana was admitted to the union in 1816, and in October 1818, under pressure from the U. S. government, the Miami, Potawatomi, Wea, and Delaware tribes signed treaties with the U. S. exchanging millions of acres of their land in central Indiana for annuities and goods, opening this forest region to settlers looking for lands to farm. The first settlement at Hope was made in 1830 by a colony of Moravians (people of the Protestant Moravian denomination) from Salem, North Carolina (now Winston Salem), led by the Rev. Martin Hauser, after whom the town high school is named. Although a 1905 source claimed that the town was named for the optimistic spirit of its Moravian pioneer settlers, "Hope" is a common name for religious settlements, denoting hope in God's favor and the resurrection. The town was originally named Goshen, after the Biblical Goshen, but upon the establishment of a post office in 1834 the name was changed to Hope, as Indiana already had a town named Goshen. The town was founded to be a communal settlement like that of the two prominent Moravian settlements in the United States, Salem, North Carolina and Bethlehem, Pennsylvania. The model for these did not work for a farming community like Hope, and early on the decision was made to end community property and allow residents to own their own land. Soon thereafter the town was also opened to non Moravians. In the middle of the nineteenth century a Moravian day school was opened in Hope, and soon thereafter it was decided that the school should be transformed into a boarding school for young women, under the auspices of the Moravian Church. Guidance and funds were provided from the Moravian Church in Bethlehem, Pennsylvania, and the Hope Moravian Seminary for Young Ladies opened in 1866. A building, a house for the principal and his family, and extensive grounds were situated on what is now Seminary Street. The school was run for thirteen years by the Rev. Francis R. Holland and his wife Augusta Holland, with a number of teachers, and offered a wide program of study, including Latin, English, French, German, music, drawing, mathematics, geography, history, and natural history. Students came from a number of midwestern states. With so many teachers, the school had trouble making ends meet, and in 1879 the Bethlehem elders sent a second principal, the Rev. Jesse Blickensdorfer, to replace the first, in the hope that he could make the school profitable. He reduced the number of teachers to two, but this effort also failed and the seminary was closed in 1881. In later years the buildings were used for a normal school, and then finally torn down. All that remains of the school are elaborate iron gates on the western side of Main Street, given by alumnae of the school in memory of the nature walks led by the Rev. Holland in the Spring Woods, entered where the gates stand, and the name "Seminary Street." Hope retains many other signs of its past, and the entire downtown district is on the National Register of Historic Places, known as the Hope Historic District. The history of the town can also be traced in the town's Yellow Trail Museum, which contains two floors of historical artifacts donated by the townspeople. The town is also home to the Rural Letter Carriers' Museum (currently undergoing removal and restoration), in honor of the fact that Hope has the oldest continuously running rural mail delivery in the nation, begun in 1896. Hope's historic past is honored in Hope Heritage Days, held every year on the last full weekend in September. Hope was one of Indiana's smallest communities to still have its own newspaper, established in 1912 when two competing newspapers merged to create one weekly publication—the Hope Star Journal. Upon the death of the editor in 2014, the Star Journal converted to an online publication, at Home HSJ Online. Hope is home to three buildings designed by acclaimed architects: Hope Elementary (Taft Associates), Hope Branch Library (Deborah Berke), and Hope Star Journal (Harry Weese). The latter was built as a branch of Irwin Union Bank.
География
2010 жылғы халық санауы бойынша Хоуптың жалпы ауданы 0,95 шаршы мильді (2 км²) құрайды, барлығы құрлық.
According to the 2010 census, Hope has a total area of 0.95 square miles (2 km2), all land.
Білім беру және спорт
Үміт қаласында Хаузер кіші және орта мектебі орналасқан (7-12 сыныптар). Ол Flatrock Hawcreek School Corporation құрамына кіреді. Мектептің символы – "Джетс", ал мектеп түстері – қара және ақ. Мектептің спорт командалары соңғы жылдары үлкен жетістіктерге қол жеткізді. 2005 жылы Боб Ноббе басшылығымен ұлдар баскетбол командасы А класы бойынша штаттағы жартылай финалда екінші орын алды. 2006 жылы ұлдар баскетбол командасы Три-Централды жеңіп, А класы бойынша штаттық чемпионатты жеңіп алды. 2005 жылы ұлдар бейсбол командасы А класы бойынша штаттық чемпионатта екінші орын алды. Команданы Джеральд Шоуэн жаттықтырды. 2015 жылы "Леди Джетс" софтбол командасы Кароллды (Флора, Индиана) жеңіп, мектеп тарихындағы алғашқы қыздар штаттық чемпионатын жеңіп алды. Оларды Крейг Симс жаттықтырды. Үміт қаласында Бартоломей округінің қоғамдық кітапханасының филиалы бар.
Hope is home to Hauser Junior Senior High School (grades 7 12). It is part of the Flatrock Hawcreek School Corporation. The school mascot is the Jets, and school colors are black and white. The school's athletic teams have been very successful in recent years. In 2005, the boys' basketball team, coached by Bob Nobbe, were the Class A semi state runners up. In 2006, the boys' basketball team defeated Tri Central to capture the Class A state championship. In 2005, the boys' baseball team were Class A state runners up. The coach was Gerald Schoen. In 2015 the Lady Jets Softball team captured the Class A State Championship after defeating Carroll (Flora, Indiana) for the schools' first girls state championship. They were coached by Craig Sims. Hope has a public library, a branch of the Bartholomew County Public Library.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша қалада 2102 адам, 787 үй шаруашылығы және 561 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 859 тұрғын үй бірлігін құрады. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 97,1% ақ нәсілді, 0,6% афроамерикалық, 0,1% американдық үндістер, 0,4% азиялық, 0,5% басқа нәсілдерден және 1,3% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 1,8% құрады. 787 үй шаруашылығының 37,2% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 52,0% бірге тұратын некедегі жұбайлар, 13,9% күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, 5,5% күйеуі жоқ ерлер басқаратын үйлер, ал 28,7% отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 23,6% жеке адамдардан тұрды, ал 9% 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұратын болды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,64 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,07 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 35,6 жас. Тұрғындардың 25,7% 18 жасқа дейін, 11,6% 18 мен 24 жас аралығында, 26,2% 25 пен 44 жас аралығында, 25,2% 45 пен 64 жас аралығында және 11,2% 65 жасқа толған немесе одан асқан адамдарды құрады. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 49,9% ер адам және 50,1% әйел адам.
As of the census of 2010, there were 2,102 people, 787 households, and 561 families residing in the town. The population density was There were 859 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 97.1% White, 0.6% African American, 0.1% Native American, 0.4% Asian, 0.5% from other races, and 1.3% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.8% of the population. There were 787 households, of which 37.2% had children under the age of 18 living with them, 52.0% were married couples living together, 13.9% had a female householder with no husband present, 5.5% had a male householder with no wife present, and 28.7% were non families. 23.6% of all households were made up of individuals, and 9% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.64 and the average family size was 3.07. The median age in the town was 35.6 years. 25.7% of residents were under the age of 18; 11.6% were between the ages of 18 and 24; 26.2% were from 25 to 44; 25.2% were from 45 to 64; and 11.2% were 65 years of age or older. The gender makeup of the town was 49.9% male and 50.1% female.