Кіріспе
Шотланд ақсұлтаны, әскери қызметкер және Роберт Бернстің демеушісі Джеймс Каннингэм, Гленкерннің 14-ші графы (1 маусым 1749 – 30 қаңтар 1791) – шотланд ақсұлтаны, әскери қызметкер және Роберт Бернстің демеушісі. Инверклайдтағы Финлейстон үйі мен иелігі 1405 жылдан 1796 жылға дейін Гленкерн графтарының және Куннингэм тайпасының басшысы болды.
James Cunningham, 14th Earl of Glencairn (1 June 174930 January 1791) was a Scottish nobleman, soldier and patron of Robert Burns. Finlaystone House and estate in Inverclyde was the seat of the Earl of Glencairn and chief of clan Cunningham from 1405 to 1796.
Өмірбаян
Уильямның екінші ұлы Джеймс, 13-ші граф, Ренфрюширдің Килмаколм қаласында дүниеге келді. 1768 жылы ағасы Вильгельмнің қайтыс болуымен ол лорд Килморс атанды. Әкесі 1775 жылдың 9 қыркүйегінде қайтыс болғанда, ол Норвегия, Лапландия және Швеция саяхатында болған кезде графтыққа ие болды. 1778 жылдан бастап Батыс Фенцибл полкінің капитаны болды, 1780 жылдан 1784 жылға дейін 16 шотланд өкілінің бірі ретінде қызмет етті және 1783 жылы Фокстың Үндістан заң жобасын қолдады. 1786 жылы ол өзінің ежелгі отбасылық меншігін және Килмаурстың бұрынғы орнын (Каннингэмдер 13-ғасырда өз орнын Финлейстоунға көшірген) кейіннен Тичфилд маркизасы болған Генриетта Скоттқа сатты. Ол Роберт Бернспен болған достығымен есімдеріне іңкәр болды, оған қамқорлық көрсетті. Бернстің өлеңдерінің екінші басылымын (Хилл MDCCXL) шығаруға зор үлес қосты. Үйленбеген күйінде, Лиссабоннан келгеннен кейін көп ұзамай Фалмутта туберкулезден қайтыс болды. Ол Фалмут қаласындағы Мартир Карл патша шіркеуінің ғибадатханасына жерленді. Оның өлімінен кейін Бернс "Жел таулардан саусақтап соқты" деп басталатын аза тұтуын жазды, ол "Мен сені, Гленкерн, және мен үшін жасаған барлығын есімде сақтаймын" деген жолдармен аяқталады. Гленкерннің орнын ағасы Джон басты. Джеймс Гленкерннің Cunningham Earls of Glencairn графтарының ата-бабалық жерлеу күмбезі, Гленкерн Айл, Килмаурс, Шығыс Айрширдегі Сент-Морс Гленкерн шіркеуіндегі мыс тақташамен еске алынды.