Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шеридан – АҚШ, Индиана штатының Гамильтон округіндегі Адамс тауншипінде орналасқан қала. 2010 жылғы халық санауы бойынша халқы 2665 адамды құрайды. Индиана штатының халқының орталық нүктесі Шеридан қаласының солтүстік-батысында орналасқан.
Sheridan is a town in Adams Township, Hamilton County, Indiana, United States. The population was 2,665 at the 2010 census. The center of population of Indiana is located just northwest of Sheridan.
Тарих
Шеридан, бір кездері Гамильтон округінің екінші ірі қаласы, Джордж Бокслиге тиесілі жердің оңтүстік жиегінде орналасқан. Ол Вирджиниядағы саудагер және диірменші болған, 1815 жылы құлдар көтерілісін қоздырды деген күдікпен іздеушілерден қашқан. Соңғы жылдарығы қарқынды даму осы тарихи қаланың халқын көбейтті. Шеридан қалалық коммерциялық тарихи ауданы, бұрынғы Монон теміржолынан солтүстікке қарай, ардагерлер паркі мен Пионер төбесіне дейін, шамамен төрт блоктан тұрады. Бұл жерде Джордж Боксли үйі орналасқан, ол Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. Шериданның бастауы, Миллвуд ретінде, түсініксіз, себебі 1913 жылы қаланың барлық құжаттары жойылды, апатты өрт қалалық әкімшілік ғимаратын және көптеген басқа ғимараттарды қиратты. Эгберт Хигби 1860 жылы қала құрды деген кең таралған пікірді ешқандай құжат растамайды. Огайода туған Хигби, бала кезінде Адамс округіне әкелінген, мемлекеттік жол бойындағы (1851 жылы салынған) аудандық мектептің жанында Миллвуд деп аталатын қаланы жоспарлап шығарды. Ол жерді бөлік-бөлікке сатып алып, 1866 жылдың сәуір айында қалалық жоспарын тіркеді. Жиырма учаскеден тұратын екі жарым блок, Лафайетт-Ноблсвилл мемлекеттік жолының оңтүстік жағында шығыс-батыс бағытында орналасқан, Хигби оны Мейн-стрит деп атады (қазіргі Екінші көше; оның "Батыс көшесі" Мейн-стрит аталды). Хигби дереу жер учаскелерін кәсіпкер саудагерлерге және бірнеше диірмен иелеріне сата бастады, ал кішкентай ауыл өркендеді. Хигби өзі де диірмен салып, бастапқы жоспарына қосымшалар жасады. Бірақ Касвелл Боксли өзінің жерінің оңтүстік жиегін бөліп, Хигби жоспарына іргелес жатқан жерге, мемлекеттік жолдан солтүстікке қарай және Хигби батысына қарай Миллвуд жоспарын жасады. Алғашқы қала бағыты Мейн-стриттің солтүстік-оңтүстік бағытымен алмастырылды. Бірнеше жылдан кейін Миллвуд ауылы пошта бөлімі ашуға өтініш берді және 1871 жылдың 30 қаңтарында рұқсат алды. Косьюско округінде сол аттас пошта бөлімі болғандықтан, бұл Миллвуд Азамат соғысының генералы Филипп Шериданның құрметіне "Шеридан" деп қайта аталды. Қала бірнеше жыл бойы өзінің сәйкестігін табуға тырысты, кейбір адамдар оны Миллвуд деп атаса, ал басқалары Шериданның жаңа атын қолданды, тіпті ресми құжаттарда да. Ноблсвилл мен Лафайетті байланыстыратын мемлекеттік жолда орналасқандықтан, ол ауыл шаруашылығы орталығы үшін ыңғайлы орын болды. Осы уақытқа дейін басқа кәсіпкерлер де Миллвудқа қосымша құрылыстар жоспарлаған, бірақ 1882 жылы Монон теміржолы келгенге дейін өсім баяу болды, ол коммерциялық және өнеркәсіптік өркендеуді ынталандырды. Сол ерте кезеңнен бірнеше маңызды ғимараттар сақталған, соның ішінде 1886 жылы салынған опера үйі, ложа және сауда орындары бар Х. Дж. Тистлтуэйт ғимараты. Теміржол бойындағы өнеркәсіптік кәсіпорындар Мейн-стриттің оңтүстік жағына жиналды. Монон Шеридан арқылы солтүстік-батыстан оңтүстік-шығысқа қарай өткір бұрышпен өтті. Көп ұзамай ол түрлі диірмендер мен фабрикалармен толысты. Дамыған Шеридан қаласы 1886 жылы құрылды. 1888 жылы Батыс 3-ші көшеде табиғи газдың табылуы қаланың өсуін одан әрі күшейтті, өйткені бірнеше қосымша өнеркәсіптер сол жерде орналасуды таңдады. Шериданның белсенді тұрғындары осы арзан отыннан пайдаланып, өздерінің иеліктерін кеңейтті, өкінішке орай, Индиананың басқа да "газ бумы" округтерінде болғандай, ол көп ұзамай таусылды. Бірақ біраз уақытқа Шеридан тіпті шыны фабрикасымен және консервілеу зауытымен, сондай-ақ үлкен кірпіш зауытымен, Тистлтуэйт плитка және кірпіш зауытымен мақтанды. Көптеген кішігірім кірпіш өндірушілер, сондай-ақ Индиана Конденсирленген Сүт сияқты көптеген басқа салалар, Вилсон Сүті сатып алған компания, консервіленген сүттің жетекші өндірушісі. Газ қорының азаюына қарамастан, көптеген өнеркәсіптер сақталды. Шеридан, ХХ ғасырдың басында, Мейн-стрит бойындағы гүлденген сауда ауданымен округтегі екінші ірі қалаға айналды. Бұл көшеде көптеген дүкендер, бірнеше қонақ үйлер, банктер және бірнеше тұрғын үйлер бар еді. Бұл ғимараттардың көптегені сақталған, соның ішінде Мейн-дегі екі үлкен коммерциялық ғимарат - Алтын Ереже жалпы тауарлар дүкені және Стэнли бауырларының құрғақ тауарлар дүкені. Екеуі де 1890 жылдары салынған. Қала Эндрю Карнегиден кітапхана салуға қаражат сұрады, ол 1912 жылы аяқталды. 1913 жылғы үлкен өрт ағаш компаниясында басталды және қала орталығының оңтүстік бөлігін, көбінесе ағаштан салынған ғимараттарды қиратты. 5-ші көшенің оңтүстігінде Мейн-стриттің шығыс жағында тұрған қалалық әкімшілік ғимараты өрттен қирады. Өрттен кейін, Мейн және Кора (қазіргі Джейси) көшелерінің оңтүстік-батыс бұрышында жаңа кірпіш ғимарат салынды, бұл бұрын өрттен қираған ат қоражайының орны болды. Өрттен кейін қала орталығында көптеген өзгерістер болды. Келесі 15 жыл ішінде Мейн-стриттегі шашыраңқы үйлер жойылды және олардың орнына коммерциялық ғимараттар салынды. Мейн-стриттің тек соңғы солтүстік бөлігі ғана бастапқы тұрғын сипатын сақтап қалды. Бірнеше жаңа бизнес ашылды, соның ішінде бірнеше кинотеатрлар, бірақ өртке дейін де Шеридан бірнеше никелодеонға ие болғанымен мақтанды. Соғыс аралық жылдары қала орталығында автомобиль дилерліктері де өркендеді, бірақ олардың ешқайсысының қалдықтары қалған жоқ. Қалаға келген бірнеше банктердің соңғысы - жаңадан құрылған Шеридан Американ Мемлекеттік Банкі - 1914 жылы Мейн және Төртінші көшелердегі штаб-пәтерін салды. Ол 2006 жылға дейін банк орны болды. Өрттен кейін салынған тағы бір әдемі бұрынғы банк ғимараты - Шеридан Фермерлер Ұлттық Банкі, қазіргі жанындағы аппараттық дүкеннің бөлігі. Шеридан пошта бөлімі бастапқыда Екінші көшедегі (мемлекеттік жол) Мейн-стриттің шығысындағы жалпы дүкенде орналасқан. Оның орны көп болды, соның ішінде Американ Мемлекеттік Банкінен солтүстікке қарай Мейн-стриттің батыс жағындағы ғимараттан, ол 1940 жылы Жаңа мәміле қаржыландырған жаңа ғимаратқа көшті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі ондаған жылдарда басқа коммерциялық аймақтар дамыды. Олардың кейбіреулері Шериданға шығыстан кіретін 38 мемлекеттік жолында, ал кейінірек қаланың оңтүстік жиегіндегі 47 мемлекеттік жолында болды. Бірақ Шеридан қаласының орталығы өзінің ерекшелігін сақтап қалды және 1880 жылдардан 1930 жылдарға дейін салынған тарихи ғимараттардың көптегені сақталды. Олар Шериданның өркендеу жылдарының үш өлшемді тарихи құжаты болып табылады және оның жаңа өсуінің ортасында тұр. Джордж Боксли үйі, Давенпорт Брэдфилд үйі және Шеридан қалалық коммерциялық тарихи ауданы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.
Sheridan, once the second largest town in Hamilton County, lies on the south edge of land originally owned by George Boxley, a merchant and miller in Virginia who had fled from there ahead of bounty hunters because he was also an abolitionist suspected of fomenting a failed slave rebellion in 1815. Considerable recent development has greatly increased the population of this historic town. The Sheridan Downtown Commercial Historic District encompasses approximately four blocks along Main Street from the former Monon railroad right of way north to Veteran's Park and Pioneer Hill, the site of the George Boxley Cabin, listed in the National Register of Historic Places. The origins of Sheridan, which started out as Millwood, are vague, owing partly to the loss of all the town's records in 1913 when a disastrous fire destroyed the town hall and many other buildings. No documentation supports the popular contention that Egbert Higbee started the town in 1860. Higbee, born in Ohio and brought to Adams Township as a child, did, indeed, lay out a town he called Millwood on land adjacent to the district school (built 1851) on the state road. He had acquired his land in parcels and filed his town plat in April 1866. Only two and a half blocks divided into twenty lots, it was oriented in an east–west direction along the south side of the Lafayette Noblesville state road, which Higbee designated as Main Street (present day Second Street; his “West Street” became Main). Higbee immediately began to sell off lots to enterprising merchants and a few mill owners, and the little village got its start. Higbee himself built a mill and laid out additions to his original plat. Caswell Boxley, however, subdivided the south edge of his land, which adjoined Higbee's plat across the state road and he laid out his own plat of Millwood immediately north and extending west of Higbee's. The initial town orientation was succeeded by one that placed Main Street in a north–south direction. In a few years the hamlet of Millwood applied for a post office and was granted one on January 30, 1871. Since there was already an existing post office in a village of the same name in Kosciusko County, this Millwood was rechristened “Sheridan,” in honor of Civil War general Philip Sheridan. The town had something of an identity crisis for a few years as some people continued to call it Millwood while others used the new name of Sheridan—even in official records. Its location on the state road connecting Noblesville and Lafayette was a good site for an agricultural center. By this time other entrepreneurs had laid out additions to Millwood as well, but growth was slow until the coming of the Monon Railroad in 1882 which stimulated a commercial and industrial boom. Several significant buildings from that early period survive, including the H. J. Thistlethwaite Building, constructed in 1886 to boast an opera house, a lodge room and retail spaces. Industry soon clustered along the railroad toward the south end of Main Street. The Monon passed through Sheridan at a sharp angle from northwest to southeast. In no time it was lined with various mills and factories. The buzzing Town of Sheridan incorporated in 1886. The subsequent discovery of natural gas on West 3rd Street in 1888 boosted the town's growth even further as several additional industries chose to locate there. Sheridan's movers and shakers eagerly expanded their holdings to take advantage of this inexpensive fuel, which, unfortunately, as in the several other “gas boom” counties of Indiana, soon ran out. But for a time, Sheridan even boasted both glass factory and a cannery along with a large brickworks, the Thistlethwaite Tile and Brick plant. Several smaller brick manufacturers, along with numerous other industries, including Indiana Condensed Milk—a company purchased by Wilson's Milk, a leader in canned condensed milk. Despite the waning gas supply, many industries remained. Sheridan, around the turn of the twentieth century had become the second largest town in the county with a thriving commercial district along Main Street. Included were a large variety of stores, several hotels, banks, and lodges still sharing the street with a few dwellings. Many of these buildings survive, including the two large commercial buildings on Main—the Golden Rule general merchandise store and the dry goods store of Stanley Brothers. Both were constructed in the 1890s. The town applied to Andrew Carnegie for funds to build a library, a structure completed in 1912. The great conflagration of 1913 started in a lumber company and destroyed much of the south end of downtown—mostly wood frame structures. The Town Hall, which had stood on the east side of Main south of 5th Street, burned. After the fire, a new brick building was constructed at the southwest corner of Main and Cora (presently Jaycee) streets—previously the site of a livery stable that also burned. The aftermath of the fire resulted in considerable change downtown. Over the next 15 years, scattered houses on Main Street disappeared and were replaced by commercial buildings. Only the far north end of Main Street retained its original residential character. Several new businesses appeared, including several movie houses, although even before the fire, Sheridan had been proud that it possessed more than one nickelodeon. Another type of business that seemed to thrive downtown in the interwar years was the automobile dealership, but little evidence of any of these remain. The last bank of several institutions that had been established in town—the newly formed American State Bank of Sheridan—built its headquarters in 1914 at Main and Fourth. It remained to house a bank until 2006. Another beautiful former bank building built after the fire was the Farmers National Bank of Sheridan, now part of the adjacent hardware store. Sheridan's post office had initially been established within a general store on Second Street (the state road) east of Main Street. There were a number of other locations, among them a building on the west side of Main north of the American State Bank, from which the post office moved into its beautiful New Deal funded building in 1940. In the decades after World War II, other commercial areas developed. Some were along State Road 38 as it entered Sheridan from the east, and later, along State Road 47 on the south edge of town. But downtown Sheridan retained its character, and a substantial number of the historic buildings constructed from the 1880s to the 1930s remain intact. They constitute a three dimensional historic document of Sheridan's boom years and stand at the heart of its new growth. The George Boxley Cabin, Davenport Bradfield House, and Sheridan Downtown Commercial Historic District are listed on the National Register of Historic Places.
География
2010 жылғы халық санауына сәйкес, Шеридан қаласының жалпы ауданы 2,144 шаршы миль (6 км²) құрайды, оның ішінде 2,14 шаршы миль (6 км²) (немесе 99,81%) құрлық және 0,004 шаршы миль (0 км²) (немесе 0,19%) су алабын құрайды.
According to the 2010 census, Sheridan has a total area of 2.144 square miles (6 km2), of which 2.14 square miles (6 km2) (or 99.81%) is land and 0.004 square miles (0 km2) (or 0.19%) is water.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша қалада 2665 адам, 1013 шаруашылық және 698 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 1139 тұрғын үйден құралды. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 95,3% ақ нәсілді, 0,8% афроамерикалық, 0,3% американдық үндістер, 0,4% азиялық, 1,5% басқа нәсілдерден және 1,7% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын халықтың 3,3% -ы испан немесе латын американдықтарды құрады. 1013 шаруашылықтың 38,7% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 49,2% -ында бірге тұратын жұбайлар, 13,5% -ында күйеуі жоқ әйелдер, 6,2% -ында күйеуі жоқ ерлер және 31,1% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 26,1% жеке адамдардан тұрады, ал 10,2% -ында 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрады. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,62 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,14 адамды құрады. Қала тұрғындарының орташа жасы 33,8 жас. Тұрғындардың 29,3% -ы 18 жасқа дейін, 7,5% -ы 18 мен 24 жас аралығында, 29% -ы 25 пен 44 жас аралығында, 23,1% -ы 45 пен 64 жас аралығында және 11% -ы 65 жасқа толған немесе одан асқан. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 50,1% ер адам және 49,9% әйел адам.
As of the census of 2010, there were 2,665 people, 1,013 households, and 698 families residing in the town. The population density was There were 1,139 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 95.3% White, 0.8% African American, 0.3% Native American, 0.4% Asian, 1.5% from other races, and 1.7% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 3.3% of the population. There were 1,013 households, of which 38.7% had children under the age of 18 living with them, 49.2% were married couples living together, 13.5% had a female householder with no husband present, 6.2% had a male householder with no wife present, and 31.1% were non families. 26.1% of all households were made up of individuals, and 10.2% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.62 and the average family size was 3.14. The median age in the town was 33.8 years. 29.3% of residents were under the age of 18; 7.5% were between the ages of 18 and 24; 29% were from 25 to 44; 23.1% were from 45 to 64; and 11% were 65 years of age or older. The gender makeup of the town was 50.1% male and 49.9% female.
Көлік
Шеридан шамамен 30 миль (48 км) қашықтықта, Индианаполис қаласының солтүстік-батыс бағытында, Индиана тас жолдары 38 және 47-нің қиылысында орналасқан. Бұрын Монон темір жолынан өтті, бірақ ол жабылды. Шеридан қаласын Шеридан әуежайы және жақын орналасқан Индианаполис атқарушы әуежайы (IATA: KTYQ; бұрын Индианаполис Терри әуежайы деп аталған) қамтамасыз етеді.
Sheridan lies approximately 30 mile (48 km) north northwest of downtown Indianapolis at the intersection of Indiana Highways 38 and 47. It was on the Monon Railroad until that was closed. Sheridan is served by the Sheridan Airport as well as the nearby Indianapolis Executive Airport (IATA: KTYQ; formerly known as Indianapolis Terry Airport)