Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хановер – Индиана штатының оңтүстік-шығысындағы Джефферсон округінде, Огайо өзенінің жағасында орналасқан қала. 2010 жылғы халық санауы бойынша халқы 3 546 адамды құрайды. Хановерде шағын пресвитериандық гуманитарлық колледж – Хановер колледжі орналасқан. Индиана штатындағы ең биік сарқырама – Фримонт сарқырамасы – Хановер қаласында орналасқан.
Hanover is a town in Hanover Township, Jefferson County, southeast Indiana, along the Ohio River. The population was 3,546 at the 2010 census. Hanover is the home of Hanover College, a small Presbyterian liberal arts college. The tallest waterfall in Indiana, Fremont Falls, is located in Hanover.
Логан нүктесі
Сегізінші ғасырдың соңында қазіргі Индиана штаты жаңа Құрама Штаттардағы Солтүстік-Батыс территориясының бір бөлігі болды. Аппалач тауларының батысында және Огайо өзенінің солтүстігінде орналасқан бұл үлкен аймақ Революциялық соғыстан кейін Ұлыбританиямен берілген болатын. Ол кейін Огайо, Индиана, Мичиган, Иллинойс, Висконсин штаттары және Миннесота штатының бір бөлігіне айналды. Ол кезде Огайо өзенінің солтүстік жағалауында еуропалықтардың аз қоныстары болды, бірақ француз отарлаушылары Миссисипи өзені бойындағы батыс Иллинойс аймағында қоныстанған. Огайоның оңтүстік жағалауында дамыған Кентукки бастапқыда Вирджинияның бір бөлігі саналды. 1792 жылы еуропалық американдықтардың тығыз қоныстануынан кейін оған штат мәртебесі берілді. 19-шы ғасырдың басында еуропалық американдықтардың Ганновер аймағына қоныстануына дейін, оның басты тұрғындары шауни тайпасы болды. Джордж Логан (1780–12 мамыр 1875) Кентукки штатының Лексингтон ауданындағы шаруа отбасында өскен. 1801 жылдың басында Логан өнімдерін баржаға тиеп, Огайо өзенімен батысқа сауда сапарына шықты, соңында өнімдерін Нью-Орлеанда сату үшін. Кейін ол қазіргі Кэрролтон, Кентукки мен Луисвилл арасында еуропалық американдықтардың қоныстары болмағанын айтты. Ол өзеннің екі жағалауын қалың орман жауып тұрғанын, американдық аңшылар мен балықшыларды, көптеген бизон мен құрлықаяқтарды көргенін және койоттардың дауысын естігенін баяндады. Қазан айының соңындағы ауа райының нашарлауына байланысты Логан өзендегі сапарын тоқтатып, қазіргі Хановер-Бичтен шамамен жарты миль батысқа қарай тоқтады. Бірнеше күннен кейін ол жағаға шығып, мылтығымен қаруланып, жақын төбеге көтеріліп, кейіннен оның атымен Логан нүктесі деп аталған жерге жетті. Бұл Ганновер аймағын зерттеген еуропалықтың алғашқы тіркелген жағдайы болды. Логан осы нүктеден көрініске қатты ғашық болып, бір күні осында көшуді шешті. Ол биікке өзінің аты-жөнін және 1801 жылдың 1 наурызын қашап жазды. Ол он төрт жыл бойы қоныстануға оралмады. Келесі жылы Данн отбасын осы жерге көшіріп, ол "Даннның қонысы" деп аталды. Кейін ол Ганновер деп аталды. Содан кейін қоныс аударушылардың үздіксіз ағыны жалғасты, олардың көпшілігі шотланд-ирландтық пресвитериандар болды. Олар иммигранттар және олардың балалары, көбінесе Солтүстік Ирландиядан келген, Вирджинияға, содан кейін Кентуккиге және ақырында Ганновер аймағына көшіп келген. Олардың арасында Кристофер Харрисон да болды. Кейін ол Индиананың бірінші вице-губернаторы болып сайланды және штаттың астанасы Индианаполисті жоспарлауда маңызды рөл атқарды. Харрисон Логан нүктесінде үй салды. 1815 жылы Логан осы жерге қайтып келгенде, екеуі кездесті. Логан жерді сатып алып, Ганноверде тұрақты қоныстанды, ал Харрисон Салемге, Индианаға көшіп кетті. Келесі жылы ол вице-губернатор болып сайланды. Көптеген алғашқы тұрғындар пресвитериан болғанымен, бір кезде олардың аймағындағы жалғыз шіркеу батысқа қарай 40 шақырым қашықтықтағы Чарльзтаунда болды. 1819 жылы пресвитериандық пастор Томас С. Сёрл (1787 жылдың 15 қаңтары – 1821 жылдың 15 қазаны) жақын маңдағы Мэдисонға көшіп келді. Ол Оңтүстік Индиананың кең аймағындағы пресвитериандардың азшылық қажеттіліктерін қамтамасыз ететін аудандық уағыздаушы болды, бірақ ол шотланд-ирландтық пресвитериандар қауымы Дуннның қонысында шоғырланғанын тез түсінді. 1820 жылдың 4 наурызында Сёрл Ганновер пресвитериан шіркеуін құрды. Оның әйелі, Нью-Гэмпшир штатының Ганновер қаласында туған, шіркеу мүшелері оны қатты құрметтегендіктен, шіркеу оның құрметіне осы есімді қабылдады. Көп ұзамай қала да "Ганновер" деген атауды қабылдады. Ресми түрде ол "Оңтүстік Ганновер" деп аталды, өйткені Шелби округінде Ганновер пошта бөлімі болды. Басқа Ганновер қаласында пошта бөлімі болмаған кезде Оңтүстік Ганновердің атауы Ганновер деп қысқартылды.
During the late eighteenth century, the area today known as the state of Indiana was a part of the Northwest Territory in the new United States. This large area west of the Appalachians and north of the Ohio River had been ceded by Great Britain after the Revolutionary War. It consisted of the area later organized as the states of Ohio, Indiana, Michigan, Illinois, Wisconsin, and parts of Minnesota. At that time, there were few European settlements on the northern bank of the Ohio River, although French colonists had settled in the west Illinois Country along the Mississippi River. Kentucky, which developed on the southern banks of the Ohio, was originally considered part of Virginia. In 1792 it was granted statehood after becoming more densely settled by European Americans. Prior to the early nineteenth century European American settlement of the Hanover area, its predominant inhabitants were the Shawnee people. George Logan (1780–May 12, 1875) grew up in a farming household in the area of Lexington, Kentucky. Soon after the turn of the year in 1801, young Logan loaded a barge with produce and embarked on a trading journey westward on the Ohio River, ultimately to sell the produce in New Orleans. He later noted that there were no European American settlements in the area between present day Carrollton, Kentucky and Louisville. He said both banks of the river were covered in thick forest, and reported seeing Native American hunters and fishermen, numerous buffalo and deer, and heard the cries of coyotes. Faced with severe weather toward the end of February, Logan stopped his river journey, pulling in roughly half a mile west of the present day area of Hanover Beach. After a few days, he went ashore. Armed with a rifle, he climbed a nearby hill to the spot today known as Logan's Point, after him. This was the first recorded instance of a European exploring the area of Hanover. Logan was so enamored with the view from this point that he decided to move there some day. He carved his initials and the date, March 1, 1801, on a beech tree. He did not return to settle for fourteen years. The following year, Dunn resettled his family to the area, which became known as a town as "Dunn's Settlement." This was later renamed as Hanover. A steady flow of settlers then followed, most of them Scots Irish Presbyterians. They were immigrants and their children, mostly from northern Ireland, who had come to Virginia, then to Kentucky, and finally to the area of Hanover. Among them was Christopher Harrison. He later was elected as Indiana's first lieutenant governor and played a key role in planning the state capital of Indianapolis. Harrison built a homestead at Logan's Point. When in 1815 Logan returned to the site, the two men met. Logan bought the land and settled permanently in Hanover, while Harrison moved to Salem, Indiana. The next year he was elected lieutenant governor. Although many of the first residents were Presbyterian, for a time the only church in their area was in Charlestown, 25 miles to the west. In 1819, Presbyterian minister Thomas C. Searle (January 15, 1787 – October 15, 1821) moved to nearby Madison. He was a circuit preacher, serving the needs of the minority of Presbyterians in a wide area in southern Indiana, but he quickly realized that a community of Scotch Irish Presbyterians was concentrated in Dunn's Settlement. On March 4, 1820, Searle founded the Hanover Presbyterian Church. His wife, a native of Hanover, New Hampshire, was greatly admired by the church's congregants; therefore, the church adopted the name in her honor. Before long, the town also adopted the name "Hanover." Officially it was named "South Hanover" as there was already a post office of Hanover in Shelby County. When the other town of Hanover no longer had a post office, South Hanover's name was shortened to Hanover.
Хановер колледжінің құрылуы
Джон Финли Кроу Теннесси штатының Грин округінде дүниеге келді, сол жерде және оның отбасы көшіп келген Миссуриде өсті. Ол пресвитериан отбасында тәрбиеленді. Солтүстік Каролинадан Миссуриге қоныс аударған пресвитериан ақсақалдарымен кездескеннен кейін, Кроу діни білім алуға қызығушылық танытты. Ол Лексингтондағы Трансильвания колледжінде оқыды, ал білімін Принстон, Нью-Джерсидегі Принстон теологиялық семинариясында жалғастырды. 1815 жылы діни магистрлігін аяқтағаннан кейін, Кроу Кентукки штатының Шелбивилл қаласындағы алғашқы қызметтік шақыруын қабылдады. Бұл құлдар ұсталатын штат болды, бірақ Кроу құлдықты жою қозғалысына белсенді түрде қатысты. Ол афроамерикалық балаларға арналған жексенбілік мектеп ашты, бірақ оларға жиналатын орын табуға қиналды. 1822 жылдың 7 мамырында ол "Аболиция ақыл-ойы және миссионерлік журнал" журналын шығара бастады. Кроудың құлдықты жоюға деген ықыласы оны құлдар ұстайтын көршілерінен алшақтатты және ол баспа машинасына қол жеткізе алмады. 1823 жылдың 2 сәуірінде Уильямсон Данн мен Джордж Логан ақсақалдары қатысқан шіркеу отырысының модераторы Джон М. Дики Кроуға хат жолдап, оны Хановер пресвитериан шіркеуінде қызмет етуге шақырды. Кентуккидегі көршілерінің жауыздығына көңілі толмаған Кроу бұл қызметке келісті, еркін штатқа көшуге қуанды. Ханноверге келгеннен кейін көп ұзамай Кроу үй салуға кірісті. Ол бүгінге дейін сақталған және қазір Кроу Гаррит үйі деп белгілі. Қазіргі Хановер пресвитериан шіркеуінің солтүстігінде орналасқан Кроу Гаррит үйі 1980 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Ханновер пресвитериан шіркеуіне қосылғаннан кейін көп ұзамай Кроу мүшелерін семинария құруға демеу беруге шақыра бастады. Діни академия 1827 жылдың 1 қаңтарында Хановерде ашылды. Бастапқыда сабақтар қазіргі Хановер өрт сөндіру бөлімінің орналасқан жеріндегі пресвитериан шіркеуінің тас ғимаратында өтті. Бірақ бір жыл ішінде мектеп бұл орыннан асып кетті. Уильямсон Данн жаңа колледж ғимаратының орнына жер сыйлады. 1829 жылы Индиана штаты Ханновер академиясына, негізінен классикалық орта мектеп бағдарламасымен жарғы берді. Индиана пресвитериандық Синоды мектептің теологиялық бөлімін Индиана семинариясы деп мойындады. Ханновер академиясы келесі жылдары бағдарламаларын кеңейтіп, тез өсті. 1833 жылы Индиана штатынан төрт жылдық колледж құруға рұқсат алды. Бірақ семинария дамымады және екі мекеме 1836 жылы бөлінді. 1841 жылы діни семинария Нью-Олбаниге (Индиана штаты) көшірілді. Ақша мәселелеріне және студенттердің құлдық мәселесі бойынша пікірталастарына байланысты, 1859 жылы семинария Чикагоға көшіріліп, Иллинойс штатында МакКормик теологиялық семинариясы ретінде қайта ашылды. Оны ірі бизнесмен қаржылады.
John Finley Crowe was born in Greene County, Tennessee, growing up there and in Missouri, where his family migrated. He grew up in a Presbyterian household. After meeting some Presbyterian elders who had moved from North Carolina to his area in Missouri, Crowe became interested in pursuing a religious education. He attended Transylvania College in Lexington, Kentucky, and continued his education at Princeton Theological Seminary in Princeton, New Jersey. After completing his Masters of Divinity in 1815, Crowe accepted his first ministerial calling in Shelbyville, Kentucky. It was a slave state, but Crowe became actively involved in the abolitionist movement. He established a Sunday school for African American children, but could not find a place where they were allowed to meet. On May 7, 1822, he began publication of the Abolition Intelligence and Missionary Magazine. Crowe's abolitionist sympathies alienated him from his slave holding neighbors, and he soon lost access to the printing press. On April 2, 1823, John M. Dickey, moderator of a church session attended by Williamson Dunn and George Logan as elders, sent a letter to Crowe inviting him to serve at the Hanover Presbyterian Church. Disheartened by the hostility of neighbors in Kentucky, Crowe accepted the position, relieved to move to a free state. Soon after arriving in Hanover, Crowe began construction of his house. It still exists and is known today as the Crowe Garritt House. Located just north of the present day Hanover Presbyterian Church, the Crowe Garritt House was added to the National Register of Historic Places in 1980. Soon after joining the Hanover Presbyterian Church, Crowe began encouraging members to sponsor the founding of a seminary. The religious academy opened in Hanover on January 1, 1827. Initially, classes met in the Presbyterian Church's stone church building, which was located in the present day area of the Hanover Firehouse. Within a year, however, the school had outgrown this location. Williamson Dunn donated land for the site of a new college building. In 1829, the state of Indiana granted a charter for Hanover Academy, essentially with a classical high school curriculum. The Presbyterian Synod of Indiana recognized the theological segment of the school as the Indiana Seminary. Hanover Academy grew quickly over the ensuing years, adding to its programs. In 1833 it received a charter from the state of Indiana to form a four year college under the name of Hanover College. But the seminary stagnated, and the two entities split in 1836. In 1841 the religious seminary moved to New Albany, Indiana. Faced with money problems and with students divided on the issue of slavery, in 1859 the seminary moved and reopened in Chicago, Illinois, as McCormick Theological Seminary. It was sponsored by a major business donor.
География
2010 жылғы халық санауы бойынша, Ганновердің жалпы ауданы 2,31 шаршы мильді (6 км²) құрайды, бұл жердің барлығы.
According to the 2010 census, Hanover has a total area of 2.31 square miles (6 km2), all land.
Климат
Бұл аймақтың климаты ыстық, ылғалды жаздармен және көбінесе жұмсақ немесе салқын қыстармен сипатталады. Кёппен климаттық жіктеу жүйесі бойынша, Ганновер ылғалды субтропиктік климатқа ие, климат карталарында "Cfa" деп белгіленеді.
The climate in this area is characterized by hot, humid summers and generally mild to cool winters. According to the Köppen Climate Classification system, Hanover has a humid subtropical climate, abbreviated "Cfa" on climate maps.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша қалада 3546 адам, 1075 үй шаруашылығы және 686 отбасы тұратын. Тұрғындардың тығыздығы 1216 тұрғын үй бірлігін құрады. Қаланың нәсілдік құрамы: 94,9% ақ нәсілді, 2,3% афроамерикалық, 0,2% американдық үндістер, 0,8% азиялық, 0,6% басқа нәсілдерден және 1,3% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 2,4% құрады. 1075 үй шаруашылығының 33,5% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 44,0% бірге тұратын некедегі жұбайлар, 14,5% күйеуі жоқ әйелдер, 5,3% күйеуі жоқ еркектер және 36,2% отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 29,4% жеке адамдардан тұрады, ал 12,1% 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз тұратын адамдардан тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,43 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,96 адам. Қаладағы орташа жас 26,2 жас. Тұрғындардың 18,6% 18 жасқа дейін, 30% 18 мен 24 жас аралығында, 21,1% 25 пен 44 жас аралығында, 18,3% 45 пен 64 жас аралығында және 12% 65 жасқа толған немесе одан асқан. Қаланың жыныстық құрамы: 47,6% еркек және 52,4% әйел.
As of the census of 2010, there were 3,546 people, 1,075 households, and 686 families residing in the town. The population density was There were 1,216 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 94.9% White, 2.3% African American, 0.2% Native American, 0.8% Asian, 0.6% from other races, and 1.3% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 2.4% of the population. There were 1,075 households, of which 33.5% had children under the age of 18 living with them, 44.0% were married couples living together, 14.5% had a female householder with no husband present, 5.3% had a male householder with no wife present, and 36.2% were non families. 29.4% of all households were made up of individuals, and 12.1% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.43 and the average family size was 2.96. The median age in the town was 26.2 years. 18.6% of residents were under the age of 18; 30% were between the ages of 18 and 24; 21.1% were from 25 to 44; 18.3% were from 45 to 64; and 12% were 65 years of age or older. The gender makeup of the town was 47.6% male and 52.4% female.