Томас Барнс: АҚШ Әуе Күштерінің бірінші афроамерикалық бас сержанты

Кіріспе

Томас Нельсон Барнс (16 қараша 1930 жыл – 17 наурыз 2003 жыл) – АҚШ Әуе күштерінің әуешісі, 1973 жылдың қазанынан 1977 жылдың шілдесіне дейін Әуе күштерінің 4-ші бас сержанты қызметін атқарған және бұл лауазымдағы алғашқы афроамерикалық болған. Ол сондай-ақ Америка Құрама Штаттарының Қарулы Күштеріндегі бірінші афроамерикалық аға кеңесшісі де болды. Ол көптеген афроамерикалықтарға қатысты мәселелерді жоғары әскери басшылардың назарына жеткізуде маңызды рөл атқарды.

Әскери мансап

Барнс 1949 жылғы сәуір айында АҚШ Әуе күштеріне қабылданып, Техас штатындағы Лакленд әуе күштері базасында негізгі әскери дайындығын өтеді. Кейін Иллинойс штатындағы Шанут техникалық оқу орталығында ұшақтар мен қозғалтқыштар мектебіне, сондай-ақ гидравликалық мамандық мектебіне қабылданады. 1950 жылғы қазанда Вашингтон штатындағы МакКорд әуе күштері базасындағы 62-ші әскер тасымалдау тобының 4-ші әскер тасымалдау эскадрильясына тағайындалады. 1950 жылғы қарашада 20 жасында Барнс Корея соғысына қолдау көрсету мақсатында 4-ші әскер тасымалдау эскадрильясымен бірге Жапонияның Ашия қаласына ауыстырылады. Жапонияға келгеннен кейін ол ұшу инженерінің міндеттерін орындау үшін жұмыс барысында оқуын аяқтайды. Бірақ бөлімшедегі адам жетіспеушілігіне байланысты, ол ұшу инженері және гидравлика маманы болып екі қызметті бірге атқарады. 1951 жылғы қыркүйекте Тачикаваға (Жапония) ауысып, ұшу инженері қызметін жалғастырады. 1952 жылғы маусымда Барнс Массачусетс штатындағы Вестовер әуе күштері базасындағы 30-шы әуе көлігі эскадрильясына ауысады, онда C-118 курсын бітіріп, сол ұшақта ұшу инженері қызметін жалғастырады. 1952 жылғы қыркүйекте Техас штатындағы Келли әуе күштері базасындағы 1708-ші фериботтық топта уақытша қызмет етуге ерікті болып, Гавайи, Жапония және Солтүстік-Шығыс әуе командалығының әуе күштері ұйымдарына әртүрлі қоймалардан ұшақтарды тасымалдауға қатысады. Уақытша міндетін аяқтағаннан кейін Вестоверге қайта оралады. 1952 жылғы желтоқсанда Барнс Эндрюс әуе күштері базасына ауысып, B-25, T-11, C-45 және C-47 ұшақтарында экипаж бастығы және ұшу инженері болып қызмет етеді. Ол АҚШ Әуе күштерінің Бас штабы, Әскери әуе көлігі қызметінің Бас штабы және Әуе зерттеу және дамыту командасының әртүрлі талаптарын орындауға көмектеседі. Осы кезеңде Барнс офицерлік лауазымға түсуге өтініш білдіріп, қабылданады, бірақ оқу кезінде офицер үміткерлерінің жалақысы төмендеуіне байланысты, ол бұл мүмкіндіктен бас тартады, себебі бұл оның әйелі мен балаларын асырауын қиындатар еді. 1958 жылғы маусымда Барнс Мэн штатындағы Лоринг әуе күштері базасындағы 42-ші бомбалаушы қанатына ауысып, B-52 ұшағының экипажының бастығы, ұшу бастығы және аға бақылаушы болып қызмет етеді. 1965 жылғы қыркүйекте Вашингтон штатындағы Фэрчайлд әуе күштері базасына барады және аға бақылаушы ретінде қызметін жалғастырады. 1966 жылғы қазанда Калифорниядағы Джордж әуе күштері базасындағы F-4 далалық оқу бөліміне қабылданып, 1966 жылғы желтоқсанда Оңтүстік-Шығыс Азияға аттанады. Ол 8-ші тактикалық ұрыс қанатында жөндеуге жарамды өңдеу орталығының басшысы, аға бақылаушы және техникалық қызмет көрсетуді бақылау жөніндегі офицер ретінде қызмет етеді. 1967 жылғы желтоқсанда Барнс Оңтүстік-Шығыс Азиядан Техас штатындағы Лафлин әуе күштері базасына оралып, T-38 бөлімінің желі бастығы, техникалық қызмет көрсетуді бақылауға жауапты офицер және 3646-шы ұшқыштарды даярлау бөлімінің командиріне аға кеңесші болып тағайындалады. 1969 жылғы 1 желтоқсанда бас сержант дәрежесіне көтеріліп, 1971 жылғы қазанда бас штабтың әуе оқу командасына жоғары кеңесші ретінде міндеттерді атқаруға ауыстырылады. 1973 жылғы 1 қазанда Барнс әуе күштерінің бас сержанты болып тағайындалады. Алғашқы екі жылдық мерзімі аяқталғаннан кейін, оны штаб бастығы қосымша бір жылға ұзартады. 1976 жылғы ақпанда штаб бастығы оны екінші жылға тағайындайды. 1977 жылғы 31 шілдеде зейнетке шығады. Ол Кореяда, Кубадағы зымыран дағдарысында және Вьетнамда қызмет атқарған түрлі ұшақтарда ұшу инженері ретінде тоғыз жыл ұшқан.

Barnes enlisted the United States Air Force in April 1949 and received his basic training at Lackland Air Force Base in Texas. He later attended Aircraft and Engine School and Hydraulic Specialist School at the Chanute Technical Training Center in Illinois. In October 1950 he was assigned to the 4th Troop Carrier Squadron of the 62nd Troop Carrier Group at McChord Air Force Base, Washington. In November 1950, aged 20, Barnes transferred with the 4th Troop Carrier Squadron to Ashiya, Japan, in support of the Korean War. Shortly after arrival in Japan, he completed on the job training for flight engineer duties. Then, due to low unit manning, he performed both flight engineer and hydraulic specialist duties. In September 1951 he transferred to Tachikawa, Japan, and continued flight engineer duties. Barnes transferred in June 1952 to the 30th Air Transport Squadron, Westover Air Force Base, Massachusetts, where he attended C 118 school and continued his flight engineer duties in that aircraft. In September 1952, he volunteered for temporary duty with the 1708th Ferrying Group at Kelly Air Force Base, Texas, and participated in ferrying aircraft from various depots to Air Force organizations in Hawaii, Japan and Northeast Air Command. Upon completion of temporary duty, he returned to Westover. Barnes transferred to Andrews Air Force Base in December 1952, and served as crew chief and flight engineer on B 25, T 11, C 45 and C 47 aircraft in support of various requirements of Headquarters United States Air Force, Headquarters Military Air Transport Service, and the Air Research and Development Command. It was during this time that Barnes applied for commissioning and was accepted but had to turn down the opportunity because the pay cut which officer candidates experience while undergoing training would not allow him to continue to support his wife and children. Barnes transferred in June 1958 to the 42nd Bombardment Wing at Loring Air Force Base, Maine, in June 1958 and served as a B 52 crew chief, flight chief and senior controller. In September 1965 he went to Fairchild Air Force Base, Washington, and continued duties as senior controller. In October 1966, he entered the F 4 Field Training Detachment at George Air Force Base, California, and in December 1966 went to Southeast Asia. There he served with the 8th Tactical Fighter Wing as noncommissioned officer in charge, reparable processing center; senior controller; and noncommissioned officer in charge, maintenance control. Barnes returned from Southeast Asia to Laughlin Air Force Base, Texas, in December 1967, where his duties were T 38 section line chief; noncommissioned officer in charge, maintenance control; and senior enlisted advisor to the commander of the 3646th Pilot Training Wing. He was promoted to the grade of chief master sergeant on December 1, 1969, and was transferred to Headquarters Air Training Command in October 1971 to assume duties as command senior enlisted adviser. On October 1, 1973, Barnes was appointed Chief Master Sergeant of the Air Force. At the expiration of the initial two year tenure, he was extended for an additional year by the Chief of Staff. In February 1976 he was selected by the Chief of Staff to serve an unprecedented second year extension. He retired on July 31, 1977. He flew for nine years as a flight engineer on a variety of aircraft, seeing duty in Korea, the Cuban Missile Crisis, and Vietnam.

Кейінгі өмірі

Әуе күшінен зейнетке шыққаннан кейін Барнс жеті жыл бойы Форт-Уорттың Бірінші Ұлттық банкінде Қызметкерлермен қарым-қатынас офицері болып жұмыс істеді. Кейін ол Солтүстік Американың «Ассошиэйтедс» корпорациясына жұмысқа қабылданды және Лас-Колинастағы бас кеңседе Вице-президент/Қызметкерлермен қарым-қатынас директоры лауазымына көтерілді. Техас штатының Фаннин округіне зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол Лонгхорн сиырларын өсіріп, екі жыл қатарынан Куэкельхан родеосында командалық бәйгеде жеңіс туды. Барнс 2003 жылдың 17 наурызында Шерман қаласында (Техас штаты), ем алып жатқанда қатерлі ісіктен көз жұмды.