Поконо Рейсуэйти: NASCAR Кубок сериясы жарысы

Кіріспе

NASCAR Кубогы сериясының жарысы Поконо жарыс жолында өтеді.

HighPoint.com 400 – Пенсильвания штатының Лонг-Понд қаласындағы Поконо жарыс жолында өткізілетін NASCAR Кубогы сериясының автокөлік жарысы. 2022 жылы бұл трассадағы жалғыз Кубок сериясы жарысы болды, себебі Pocono Organics CBD 325 жарысы Кубок сериясы кестесінен алынып, оның орнына Gateway-дегі World Wide Technology Raceway жарысы қосылды. Жарыс әдетте шілде айының ортасынан тамыз айының соңына дейін немесе тамыз айының басында өтіп тұрады. Тек 1974 жылы қыркүйекте сәуір айында, ал 2020 және 2021 жылдары маусым айында Поконодағы басқа Кубок сериясы жарысымен бірге екі жарыс ретінде өткізілді. Дэнни Хамлин – осы жарыстың ағымдағы жеңімпазы.

Тарих

Жарыс 1974 жылы соңғы сәтте жоспарланып, Нью-Джерсидегі Трентон спидвейімен келісімге келе алмағаннан кейін, Билл Франс аға Джозеф Маттиолиге Поконода жарыс өткізу туралы хабарласты. Осылайша, алғашқы NASCAR Кубок сериясының жарысы өтті, алғашқы жеңімпаз Ричард Петти атанды. Ол жарыстың 192 айналымының 152-сін бастап келді, бірақ 8 айналым қалғанда жаңбыр салдарынан жарыс тоқтатылды. 1982 жылы NASCAR маусым айының басында Поконода екінші жарыс күнін қосты. Бір кезде екі жарыстың арасы күнтізбеде бес апта ғана болатын. Екі жарысқа дейін жарыстар жеті апта аралығында өткізілді. 2007 жылдан бастап жарыс дәстүрлі шілде айынан тамыз айына көшірілді, Brickyard 400 жарысымен күндер алмастырылды. Бұл ESPN эфирін Поконо емес, Индианаполисте бастағысы келгендіктен болды. 2008 жылы Пенсильвания штатында орналасқан NASCAR-дың ресми жанармай жеткізушісі Sunoco және Филадельфиядағы Американдық Қызыл Крест американдық Қызыл Крест Оңтүстік Пенсильвания Филадельфия аймағына көмек көрсету мақсатында жарысқа және қайырымдастық шараларға демеушілік жасауға келісті. Бұл 1996 жылдан бері алғаш рет жарысқа атау демеушісінің қолдауы болды. Camping World 2011 жылы Good Sam Club арқылы жарысқа демеушілік жасады. Жарыс 1974 жылы басталып, 2011 жылғы жарысқа дейін 500 миль (805 км), 200 айналымдық жарыс ретінде өтті. 2011 жылдың 10 тамызында екі Поконо жарысы да 2012 жылдан бастап 400 мильге (644 км) дейін қысқартылатыны жарияланды. Американың боулинг иелері қауымдастығы өзінің маркетингтік бөлімі Strike Ten Entertainment арқылы 2013 және 2014 жылғы жарыстарға құқық беруші демеуші ретінде қол қойды. 2015 жылы Microsoft компаниясы Windows 10 жаңа жаңартуымен жарысқа атау беру үшін бір жылдық келісімге келді, ал 2016 жылы жарыс Пенсильвания 400 деген атпен қайта оралды. 2017 жылдың шілде айының басында Camping World иелігіндегі Overton's теңіз және су спорты франшизасы 2019 жылға дейін Покононың екінші жарыс күнін демеушілік ету үшін үш жылдық келісімге қол қойды. Бұл келісімге тек Кубок жарысы ғана емес, сонымен қатар 150 мильдік Camping World Truck Series жарысы да кірді. Алайда, 2018 жылдың 6 ақпанында Gander Outdoors (Кэмпинг Ворлдке тиесілі тағы бір компания) Кубок сериясының жарыстарына, Gander Outdoors 400, сондай-ақ Жүк машиналар сериясының жарысына, Gander Outdoors 150 демеушілік ететіні хабарланды. Овертонның демеушілігі 2018 жылы Чикаголенд спидвейіндегі Кубок, Xfinity және Truck Series жарыстарына берілді. 2019 жылдың ортасында NASCAR және Pocono Raceway трассасы маусымның соңғы демалыс күндері екі жарыстан тұратын жарыс күнін өткізетінін жариялады. Сенбі күні әдетте шілдеде өткізілетін жүк көлігі жарысы және маусымның басында өткізілетін бірінші Кубок жарысы өтеді. Жексенбі күні маусым айында өткізілетін Xfinity жарысы мен екінші Кубок жарысы өтті. Осы кезеңде жарыс 400-ден 350 мильге дейін қысқартылды. Поконо тауларының туристік бюросы 2021 жылы жарыстың атау демеушісі болды, жарыстың атауы "Поконо тауларын зерттеу 350" деп берілді. 2022 жылы жарыс 400 мильге дейін қайта оралды және M&M's (және бас компаниясы Mars, Incorporated) NASCAR демеушісі ретінде соңғы жылды атап өту үшін жарысқа демеушілік етті, ал жарыстың атауы "M&M's Fan Appreciation 400" болды. 2023 жылы HighPoint, Стюарт Хаас Racing-тің No. 14 көлігін жүргізетін Чейз Брискоудың демеушісі болды және жарыстың атау демеушісі атанды. Бұл IT компаниясы Солтүстік Джерсиде, Спарта қаласында, трассадан бір сағаттан астам қашықтықта орналасқан.

The race received its date in 1974 with some last minute planning, after failing to an agreement with the Trenton Speedway in New Jersey, Bill France Sr. called up Joseph Mattioli about a race being held at Pocono and the first NASCAR Cup Series race was held, the first winner was Richard Petty. He led 152 of the 192 laps ran as the race was called for rain with 8 laps to go. In 1982, NASCAR added a second date to the schedule at Pocono for early June, for a period of time, the two races were only separated as little as five weeks on the schedule. Before the double headers, the races were held seven weeks apart. Starting in 2007, the race was moved from its traditional July date into August, swapping dates with the Brickyard 400. This was because ESPN wanted to have their broadcast start off at Indianapolis over Pocono. In 2008, Sunoco, the official NASCAR fuel supplier, based in Pennsylvania, and the Philadelphia region of the American Red Cross, agreed to sponsorship of the race and charity events to benefit the American Red Cross South Pennsylvania Philadelphia region. It marked the first time since 1996 that the event carried a title sponsor. Camping World took over title sponsorship of sponsorship through its Good Sam Club in 2011. The race was a 500 mile (805 km), 200 lap event from its inception in 1974, through the 2011 race. On August 10, 2011, it was announced that both Pocono races would be shortened to 400 mile (644 km), beginning in 2012. The Bowling Proprietors' Association of America, through its marketing arm Strike Ten Entertainment, signed on as the entitlement sponsor for the 2013 and 2014 races. In 2015, Microsoft signed a one year deal to title the event with its new Windows 10 update, and in 2016 the race returned as the Pennsylvania 400. In early July 2017, the Marine and Watersport franchise Overton's, which is owned by Camping World, signed a three year deal to sponsor Pocono's second race weekend through 2019, which included not only the Cup race being renamed the Overton's 400, but the 150 mile Camping World Truck Series race being known as the Overton's 150. However, on February 6, 2018, it was announced that Gander Outdoors (another company owned by Camping World) would sponsor the Cup Series races, the Gander Outdoors 400, as well as the Truck Series race, the Gander Outdoors 150. The Overton's sponsorship was transferred to the Cup, Xfinity and Truck Series races at Chicagoland Speedway in 2018. In mid 2019, NASCAR and Pocono Raceway announced that the track would host a doubleheader weekend on the last weekend of June. On Saturday, the Truck event that is usually held in July and the first Cup race that is usually held in early June would run on Saturday. On Sunday, the Xfinity race that is run in June and the second Cup race followed. During this period, the race was shortened from 400 to 350 miles. The Pocono Mountains Visitors Bureau was the title sponsor of the race in 2021, with the name of the race being the "Explore the Pocono Mountains 350". In 2022, the race returned to being 400 miles in length and M&M's (and parent company Mars, Incorporated) sponsored the race to highlight their last year as a NASCAR sponsor, and the name of the race was the "M&M's Fan Appreciation 400". In 2023, HighPoint, one of the sponsors of Stewart Haas Racing's No. 14 car driven by Chase Briscoe, became the title sponsor of the race. The IT company is based in North Jersey in Sparta a little over an hour from the track.

Ерекше сәттері

1973 жылғы ACME Super Saver 500 – USAC санкциясымен Поконода өткен төрт жүк көлік жарысының (1971–74) бірі. Алғашқы үш жарысты Буч Хартман, Роджер МакКласки және Ричард Петти жеңіп алды. МакКласки 1972 жылы Plymouth Superbird көлігімен жеңіске жетті, бұл жарыс шілде айының соңында USAC-тың Schaefer 500 жарысымен бірге өткізілді, дауыл IndyCar жарысын кейінге шегерді. 1974 жылғы ACME Super Saver 500 24 сәуірде 1974 жылы өткізілді. Бадди Бейкер поулды жеңіп, тоғыз айналым басқарды, бірақ күйген клапаннан кейін 20-шы орынды иеленді. USAC жүк көлік сериясының тұрақты қатысушысы Буч Хартман 124 айналым басқарды, бірақ соңғы сегіз айналымда қоробкасы бұзылды. Рон Кезеловски 61 айналым басқарды және жарыста жеңіске жетті. Кезеловски Бобтың інісі және Брэдтің (Бобтың ұлы) сіңілісі. 1974 ж.: NASCAR 1974 жылдың бірінші жартысында энергия дағдарысының салдарынан жарыстардың ұзақтығын қысқартты; дағдарыс басылды және шілдедегі жарыстар, Поконо сияқты, толық қашықтыққа қайта орнатылды. Сонымен қатар, Поконо 1974 жылғы NASCAR кестесінде тізімдемеген; Stock Car Racing журналының бірнеше санында, әсіресе журналдың 1974 жылғы маусымдық санында Трентон спидвейіндегі 300 мильдік (483 км) жарыс тізімделген. Трентон күні кейін Поконоға ауыстырылды. Поконо NASCAR санкциясымен өткен алғашқы тоғыз Пенсильвания 500 жарысының (1975–77, 1979–80, 1982–83) жетісінде 40 ресми көшбасшылық алмасуды тіркеді. 1975 ж.: Дэвид Пирсонның жеңісі дау тудырды; оның жарыстың демеушісі Purolator Filters демеушілігімен жарыстың соңғы он айналымында мұнай түтін түрінде ағып жатты, бірақ NASCAR екі айналымға дейін күтіп, оған қара туды көрсетті, бұл тым кеш болды, өйткені жүргізушілерге қара туды ескергенше үш айналымға шығуға рұқсат етілді. Қазіргі NASCAR ережелері бойынша, егер соңғы бес айналымда қара ту көрсетілсе (офсайд (бастау немесе қайта бастау кезінде старт-финиш сызығын кеспей тұрып заңсыз озу), шектен шығу (рестрикторлық тақта трассаларында қос сары сызықтан төмен немесе шикананы кесу), немесе дұрыс емес жүргізу), және жүргізуші жауап бермесе, оған соңғы нәтижелерге есептелетін уақыт жазасы беріледі (әдетте жүргізушіні олар жүріп жатқан айналымдағы соңғы машинаға немесе айналым жазасына көшіру). 1976 ж.: Келесі жылы, 1976 ж., Пирсон 124 айналымда 14 рет басқарды, бірақ екі айналым қалғанда дөңгелегі жарылып, Петтиге жеңіс сыйлады. Боби Эллисон, бірнеше апта бұрын МН штатының Элко қаласындағы қысқа трассадағы апаттан жарақат алған, алғашқы 40 айналымда көшбасшылық үшін күресті, бірақ пит-стоп кезінде сол жақ дөңгелектері бекітілмеген күйде шықты; олар трассаның туннель бұрылысында құлады. Көшбасшылық сегіз жүргізуші арасында 47 рет өзгерді. 1977 ж.: 1977 жылғы жарысты Coca Cola компаниясы демеушілік етті. Даррел Уолтрип поулды жеңіп алды, ол супер-жылдамдықта алғашқысы болды (жарыстан түскен фотосуреттерді Sports Illustrated Waltrip туралы қазан айындағы мақаласында пайдаланды). Жеті жүргізуші арасында көшбасшылық 46 рет өзгерді, өйткені Бенни Парсонс Ричард Петтидің соңғы шабуылына қарсы тұрып жеңіске жетті. 1978 ж.: 1978 жылғы жарыста трасса тарихындағы ең аз ескертулер (1) тіркелді. Даррел Уолтрип Дэвид Пирсонды жеңіп алды. 1979 ж.: 1979 жылғы жарыста жаңбырдың салдарынан жарыс жексенбіден дүйсенбіге ауыстырылды. Дейл Эрнхардт 93-ші айналымда ауыр жарақат алды, оның Chevrolet машинасы екінші бұрылыста қазандық қабырғасына ұшты. Даррел Уолтрип, жексенбілік жаттығуларда апатқа ұшырап, DiGard командасы резервтік машинаны пайдалана алмаған Al Rudd Chevrolet көлігімен, дөңгелектерге арналған сары түсті, оны үшіншіден жетіншіге түсірді; жарыс қайта басталмады және Уолтриптің пит-стопы оған 19 ұпайға ұшырады; ол 1979 жылғы чемпионатты 11 ұпайға жоғалтты. 1980 ж.: Нил Бонетт соңғы айналымда жеңіске жетті, өйткені Бадди Бейкер жоғарыдан жақындады, бірақ Кейл Ярборо Боннетті алға түртті, ал Бейкер мен Кейл соқтығысты. Көшбасшылық 10 жүргізуші арасында 50 рет өзгерді. Осы арада Ричард Петти 56-шы айналымда оң жақ алдыңғы дөңгелегі сыныққан кезде құлады; Чак Боун оның артында бұрылды және Даррел Уолтрип Т Петтиді ұрды. Петти мойнын сындырды, бірақ ол жарақаттануын жасырып, бірнеше ай бойы жарақаттануын жасырып жүрді. Төрт аптадан кейін рентгендік суретке түскенде, ол жарақат уақыт өте келе нашарлап кеткенін көрсетті. Бұл жағдайдың салдарынан, қандай да бір апаттан кейін, қаншалықты ауыр соққылар болса да, жүргізушілерді дәрігерлер тексеруі керек болды. 1982 ж.: 1979 жылы Дейл Эрнхардттің көкірек жарақаттануынан кейін бірінші бұрылыста Тим Ричмондпен құлап, аяғы жарақаттанады; апат қазандық қабырғасын тесіп, оны жөндеу үшін 40 айналым күтіп тұрды. Жарыс өте қатал өтті, көшбасшылық 46 рет өзгерді және бірнеше айналымдарда бір айналымда үш рет өзгерді. Ричард Петти соңғы айналымдарда жанармай жетіспеді және Даррел Уолтрип соңғы айналымда жанармай жетіспеді, Боби Эллисонға жеңіс сыйлады. 1986 ж.: Ричмонд 1983 және 1986 жылдары Пенсильвания 500 жарысын жеңіп алды; 1986 жылы ол екінші бұрылыста Ричард Петтимен апатқа ұшырады; ол кері бағытта пит-жолына жүрді және бір айналым жоғалтты, содан кейін Эрнхардт он айналым ішінде екі рет құлағанда оны қайтарып алды; ол соңғы бес айналымда төрт дөңгелек алды, содан кейін Рики Радд пен Джефф Бодинмен қатар үштік жеңіске жетті. Нил Бонетт Ричмондтың апатынан кейін қайта басталғанда қол жарақатын алды; Морган Шепард туннель бұрылысында айналып, бірнеше машиналар оқиға орнына құлады; Бонетт ішкі қоршауға сырғып, жанына аударылып, төрт дөңгелек үстіне түсті. 1989 ж.: Трассаның қазандық қабырғасы 1989 жылы үш рет тесілді. Маусым айында Джефф Бодин бірінші бұрылыста аяғын сындырды (бұл туралы ол бірнеше күннен кейін білді), шілдеде Джимми Хортон екінші бұрылыста қабырғаны тесіп өтті; жөндеуге кеткен ұзақ сары жалау кезінде ақ қоян старт-финиш сызығының жанындағы трассаға шықты; ол трасса қауіпсіздік тобының алғашқы ұстау әрекетінен құтылды, бірақ бірнеше минуттан кейін зардапсыз ұсталды және жақын орманға жіберілді. Жарыс кезінде Бірінші бұрылыста Грег Сэкс пен Лейк Спид қабырғаға соқтығысты және Сэкс Эрнхардттың 1982 жылғы құлауын еске салатын қатты құлады. 1990 жылы қазандық қабырға бетонмен ауыстырылды. Джефф Бодин мен Расти Уоллес 500 жарысы бойында үнемі күресті, бірақ Билл Эллиот соңғы 20 айналымда оларды екеуін де озып өтті; Бодин соңғы 15 айналымда екінші орыннан шығып кетті, содан кейін соңғы жеті айналымда Уоллес туннель бұрылысынан сырғып, Эллиот жеңіске жетті, бұл оны Поконодағы ең көп жеңіс тіркеген Ричмондпен теңестірді. 1990 ж.: Бодин Пенсильвания 500 жарысын екі рет жеңіп алды, 1990 жылы Жуниор Джонсон үшін, ал 1994 жылы бұрын Алан Кулвикиге тиесілі болған машинада. Оның 1990 жылғы жеңісі қызықты жарыс болды; 117-ші айналымда Бодин мен Дэйви Эллисон арасында көшбасшылық төрт рет, ал 180-ші айналымда Бодин, Эллисон және Расти Уоллес арасында үш рет өзгерді. 1992 ж.: Даррел Уолтрип өзінің соңғы жеңісін алды, бұл жарыс қорқынышты апатқа ұшырады, онда Дэйви Эллисон мен Уолтриптің машиналары соқтығысып, Эллисон шөпке сырғып, содан кейін төңкеріліп, көліктің шатырына түсті. Апаттың салдарынан Эллисон маусымдағы алғашқы рет ұпайлар бойынша көшбасшылықты жоғалтты, өйткені Билл Эллиот осы жарыстан кейін ұпайлар бойынша көшбасшылыққа көтерілді. 1993 ж.: Дейл Эрнхардт қызықты жарыстан кейін жеңіске жетті; бірнеше айналымдарда көшбасшылық бір айналымда екі-үш рет өзгерді, оған Эрнии Ирван, Кайл Петти, Дейл Джарретт және таңқаларлық Брет Бодин қосылды. Жарыстан кейін ол Роберт Йейтс жарыс командасының №28 туын алды және оны жарыс трассасының айналымы бойынша сағат тілімен айналды, бұл бірнеше күн бұрын тікұшақ апатында қайтыс болған Дэйви Эллисон мен сәуір айында ұшақ апатында қайтыс болған Алан Кулвикиге арналған құрмет. 1995 ж.: Дейл Джарретт Роберт Йейтс үшін 1995 жылғы жарыста алғашқы жеңісін алды; ол 1997 жылы да жеңіске жетті. 1995 жылғы жарыс ең бәсекелестік болды (13 жүргізуші арасында 37 көшбасшылық алмасу), 1983 жылғы жарыс сияқты, бірнеше айналымдарда көшбасшылық бір айналымда екі рет өзгерді. 2000 ж.: Поконода маусымда жеңіске жеткен Джереми Мэйфилд 2000 жылы Поконода маусымды тазалауға жақын болды. Ол және әріптесі Расти Уоллес соңғы айналымдарда көшбасшылық үшін күресті, соңғы айналымда Мэйфилд туннель бұрылысына кіре бергенде дөңгелегі жарылып, Уоллеске жеңіс сыйлады.

The 1973 ACME Super Saver 500 was one of four stock car races (1971–74) at Pocono under USAC sanction. The first three were won by Butch Hartman, Roger McCluskey, and Richard Petty. McCluskey's 1972 win came in a Plymouth Superbird and came when the race was run in conjunction with USAC's Schaefer 500 in late July when a hurricane postponed the IndyCar race. The 1974 ACME Super Saver 500 was run on April 24, 1974. Buddy Baker won the pole and led nine laps but finished 20th with a burned valve. USAC stock car series regular Butch Hartman led 124 laps before his clutch failed with eight to go. Ron Keselowski won the race having led 61 laps total. Keselowski is the brother of Bob and uncle of Brad (Bob's son). 1974: NASCAR shortened its races in the first half of 1974 due to the energy crisis; the crisis had passed and in July races, including Pocono, were put back to their full distance. Additionally, Pocono was not listed on the original 1974 NASCAR schedule; a 300 mile (483 km) race at Trenton Speedway was listed in several issues of Stock Car Racing magazine, notably the magazine's June 1974 issue. The Trenton date was subsequently switched to Pocono. Pocono broke 40 official lead changes in seven of the first nine NASCAR sanctioned Pennsylvania 500s (1975–77, 1979–80, 1982–83). 1975: David Pearson's win came amid controversy; his Mercury, sponsored by race sponsor Purolator Filters, was leaking oil in the form of smoke throughout the race's final ten laps but NASCAR waited until two laps to go to wave a black flag at him, by which time it was too late, since drivers are allowed to stay out for three laps before heeding a black flag. Under current NASCAR rules, if a black flag is waved within the final five laps (offside (illegal pass before crossing start finish line on start or restart), out of bounds (below double yellow line on restrictor plate tracks or cutting a chicane), or inappropriate driving), and the driver does not respond, he will be assessed a time penalty that will be calculated into final results (often a penalty that moves the driver to the last car on the lap they were running, or a lap penalty). 1976: The next year, 1976, Pearson led 14 times for 124 laps but blew a tire with two to go, giving Petty the win. Bobby Allison, nursing injuries sustained in a short track crash in Elko, MN weeks earlier, battled for the lead in the first 40 laps but during a pitstop took off with unsecured left side tires; they fell off in the track's Tunnel Turn. The lead changed 47 times among eight drivers. 1977: The 1977 running was sponsored by Coca Cola. Darrell Waltrip won the pole, his first on a superspeedway (photos from the race were used by Sports Illustrated in an October piece on Waltrip). The lead changed 46 times among seven drivers as Benny Parsons held off a late charge from Richard Petty for the win. 1978: The 1978 running saw the fewest cautions (1) in track history. Darrell Waltrip edged David Pearson for the win. 1979: The 1979 running saw the most lead changes (56) in track history as rain postponed the race from Sunday to Monday. Dale Earnhardt suffered serious injuries on Lap 93 when his Chevrolet shot into the boilerplate wall in Turn Two. Darrell Waltrip, driving an Al Rudd Chevrolet after he crashed in Saturday practice and the DiGard team couldn't use a backup car, pitted under a late yellow for tires, dropping him from third to seventh; the race never restarted and Waltrip's pitstop cost him 19 points; he would lose the 1979 season championship by 11 points. 1980: Neil Bonnett escaped with the win on the final lap as Buddy Baker forearmed alongside up high but Cale Yarborough pushed Bonnett into the lead and Baker and Cale banged together. The lead changed 50 times among ten drivers. Meanwhile, Richard Petty crashed on lap 56 when the right front wheel snapped; Chuck Bown spun behind him and Darrell Waltrip T boned Petty. Petty broke his neck but because he didn't want to be sidelined he hid his injury for months until an x ray taken of him 4 weeks later found that the injury deteriorated over time. This resulted in officials making drivers be cleared by doctors after any kind of wreck no matter how hard the impacts are. 1982: Dale Earnhardt's chest injury in 1979 was followed by a leg injury in a tumble in Turn One with Tim Richmond; the crash pierced the boilerplate retaining wall, requiring 40 laps under caution to repair. The race was a ferocious affair as the lead changed 46 times and on several laps changed three times in one lap. Richard Petty ran low on gas in the final laps and Darrell Waltrip ran out on the final lap, securing the win for Bobby Allison. 1986: Richmond won the Pennsylvania 500 in 1983 and 1986; in 1986 he was involved in a crash in Turn Two with Richard Petty; he drove backwards to pit road and lost a lap, then got it back when Earnhardt crashed twice in a span of ten laps; he got four tires with five to go, then passed six cars before winning in a wild three abreast finish with Ricky Rudd and Geoff Bodine. Neil Bonnett suffered an arm injury on the restart after Richmond's wreck; Morgan Shepherd spun in the Tunnel Turn and several cars plowed into the scene; Bonnett slid into the inside guardrail, flopped onto his side, and landed on four wheels. 1989: The track's boilerplate wall was pierced three times in 1989 in June Geoff Bodine broke his leg (and didn't find this out until days later) in Turn One; in July Jimmy Horton pierced the wall in Turn Two; during the lengthy yellow for repairs a jack rabbit got onto the speedway near the start finish line; it escaped initial attempt at capture by the track safety crew but was caught unharmed minutes later and released into the nearby forest. Later in the race in One Greg Sacks and Lake Speed hammered the wall in One and Sacks took a wild tumble reminiscent of Earnhardt's 1982 flip. The boilerplate was replaced by concrete in 1990. Geoff Bodine and Rusty Wallace battled on and off throughout the 500, but Bill Elliott ran both down in the final 20 laps; Bodine spun out of second with 15 to go, then with seven to go Wallace skidded through the Tunnel Turn and Elliott took the win, tying him with Richmond for most wins at Pocono. 1990: Bodine won the Pennsylvania 500 twice, in 1990 driving for Junior Johnson and in 1994 driving the car formerly owned by Alan Kulwicki. His 1990 win came in a spirited contest; the lead changed four times on Lap 117 between Bodine and Davey Allison and three times on Lap 180 between Bodine, Allison, and Rusty Wallace. 1992: Darrell Waltrip picked up his penultimate victory after a race marred by a frightening crash involving Davey Allison when Allison and Waltrip's cars contacted, sending Allison skidding into the grass and later flipping repeatedly before resting on the car roof. As a result of the accident, this led to Allison losing the points lead for the first time that season; as Bill Elliott moved into the points lead after this race. 1993: Dale Earnhardt won after a spirited affair; on several laps the lead changed twice to three times in a single lap between him, Ernie Irvan, Kyle Petty, Dale Jarrett, and a surprising Brett Bodine. Following the race he was given a Robert Yates Racing No. 28 flag and flew it while slowly driving clockwise around the track, a tribute to Davey Allison who had died in a helicopter accident days earlier, and Alan Kulwicki, who had died in a plane crash in April. 1995: Dale Jarrett scored his first win for Robert Yates in the 1995 race; he won it again in 1997. The 1995 running was the most competitive (37 lead changes among 13 drivers) since 1983 and once again the lead changed twice a lap on several laps. 2000: Jeremy Mayfield who won in June at Pocono, was well on his way to a season sweep of Pocono in 2000. He and teammate Rusty Wallace were battling for the lead in the final laps, when on the final lap, Mayfield blew a tire entering the Tunnel Turn, allowing Wallace to squirt by and score the upset. 2002: Bill Elliott became Pocono's first five time winner. This race is also memorable for a wreck on the first lap, when Steve Park and Dale Earnhardt Jr. were sent into an old highway guardrail barrier on the straightaway, causing Park to flip violently. The race was shortened by 25 laps due to darkness caused by the repairs from the Park accident and a lengthy rain delay. 2006: In his Rookie of the Year campaign, Denny Hamlin completed a season sweep of Pocono. Meanwhile, Hamlin's teammate, Tony Stewart was the center of controversy after an on track altercation with Clint Bowyer, where Stewart flipped Bowyer the finger and then intentionally crashed Bowyer, collecting Carl Edwards. Stewart was held multiple laps down and penalized 25 points. 2007: Kurt Busch dominated the 2007 race, leading a race record 175 laps. It was the final Pocono race before the debut of NASCAR's Car of Tomorrow. In this race it is remembered for the fact that Robby Gordon was disqualified by NASCAR for his actions the previous day at the NBS race at Montreal. Robby Gordon Motorsports' backup driver, P. J. Jones took his place in the No. 7 chevy. 2009: Denny Hamlin won the 2009 running after rain postponed the race from Sunday to Monday. Pocono had debuted NASCAR's double file restart rule in June; in August it helped Hamlin gain positions with the leaders sometimes racing four abreast. 2010: Greg Biffle took two tires on the race's final pit stop to grab the lead; his victory snapped a 64 race winless streak. It also came in the first Cup race following a plane crash that left team owner Jack Roush hospitalized. Elliott Sadler, a day removed from winning the Camping World Trucks Series debut at Pocono, was involved in a violent melee also involving Kurt Busch; Sadler was spun out and punched the inside guardrail so savagely it ripped the engine out of his car and threw it several hundred feet (the crash was only caught on camera partially as ESPN cameras were trained on Busch). Minutes after the accident it was declared NASCAR's hardest wreck in history. The race itself began with a 100 lap period under green during which Jimmie Johnson put half the field a lap down, but a caution at Lap 124 set up a wild second half with several bouts of four abreast racing up front. It marked the first Cup win of 2010 for Ford, and the first since Jamie McMurray won at Talladega for Roush on November 1, 2009, in the 26 car. 2011: Brad Keselowski, after being in a horrible testing crash at Road Atlanta earlier in the week, breaking his left foot and hurting his right foot and back as a result, held off Kyle Busch over the final 19 laps to win his second race of 2011. The race was almost called after 124 laps due to rain but was restarted. On the final lap Jimmie Johnson and Kurt Busch made contact on the backstretch when Johnson drove into him. The two exchanged heat in an argument on pit road after the race. The race would wind up being the last 500 mile long NASCAR race at the track, as announced a few days after that in 2012 both races at the track would be changed from 500 to 400 mile events. 2012: Tragedy marred the first 400 mile (644 km) August Pocono race, shortened by rain; a heavy thunderstorm ended the race well short of the distance and lightning struck the northern parking lot; one spectator was killed and nearly a dozen others injured. Rain had delayed the start some two hours, and Denny Hamlin fought with pole sitter Juan Pablo Montoya for the lead. Jimmie Johnson would lead the most laps but would wreck with Matt Kenseth on Lap 91, giving Jeff Gordon the victory, as well as his sixth victory at Pocono, the most at the track. 2013: The new Generation 6 car saw a very competitive race with 27 lead changes among 14 drivers. Jimmie Johnson won the pole, and dominated the first quarter of the race, but he ended up slipping to the back of the pack and a 13th place finish after cutting a right front tire and hitting the outside wall on lap 78. Johnson was not alone, as David Stremme and David Gilliland also had right front tire troubles. Kasey Kahne dominated the second half of the race, leading 66 laps, and had built up a 7.5 second lead on teammate Jeff Gordon when a debris caution came out on lap 149, erasing Kahne's lead. Gordon managed to take the lead from Kahne on the next restart and led until Matt Kenseth spun to bring out another caution. On the resulting restart, Kahne retook the lead from Gordon and held off Gordon for the last two laps to win his second race of the season. 2014: A 13 car wreck broke out on lap 117 when Denny Hamlin spun in the entrance to the Long Pond Straightaway and cars behind him tried to check up. June race winner Dale Earnhardt Jr. took the lead with 14 laps to go and managed to build a 3.5 second lead over Kevin Harvick before a caution came out after Kurt Busch cut a tire. Despite the caution, he narrowly held off Harvick over a four lap shootout to complete the first Pocono sweep since Hamlin's 2006 sweep. It was Earnhardt Jr.'s first sweep of a track in Cup competition since sweeping both Talladega races in 2002. 2015: A red flag happened early in the race when Kasey Kahne slammed the inside wall lining pit road on lap 6. After a caution riddled first half, the last 68 laps were run caution free, leading drivers to play the fuel mileage game. With three laps to go, race leader Joey Logano ran out of gas while trying to stretch his tank, giving the lead to Kyle Busch, who himself ran out of fuel just after taking the white flag. Matt Kenseth, running 15 seconds behind Busch at the white flag, sped past the limping Busch to score his first Pocono win and second win of the season, thwarting Busch's attempts at being the first driver since Jimmie Johnson in 2007 to win four straight Cup races. 2016: The 2016 running was postponed to Monday after rain soaked the track, Chris Buescher grabbed his first win after the race was called due to fog in the area, A red flag happened late in the race with 22 laps to go. The race saw a spirited duel for the lead between Kyle Larson and Austin Dillon where Dillon led Lap 78 by a wheel; Larson got back around him in One, then on Lap 80 Dillon stormed underneath Larson in the short stretch; in Turn Three the two collided and Joey Logano shot three abreast in to the lead. Logano was later involved in a crash when Denny Hamlin passed him and Chase Elliott got underneath him in the Tunnel Turn and both crashed. 2018: Darrell Wallace Jr.'s brakes failed, causing him to slide through the turn 1 grass, impacting the wall at a high speed. On the restart, Erik Jones tried making it 3 abreast, only for Kyle Busch to swing round the outside. He would go on to win the race. 2019: Denny Hamlin tied Bill Elliott for second on the wins list among drivers at Pocono, winning for the fifth time. Jeff Gordon is the all time winner at Pocono with six wins. However, two of Gordon's wins and one of Elliott's wins were truncated due to either darkness or rain. That means Gordon and Elliott both won four times at Pocono in which the race went the distance. Hamlin became the all time winner in Pocono Raceway history when it comes to winning races that have gone the distance, with all five of his wins in events that went the distance or into overtime. 2020: Denny Hamlin and Kevin Harvick swapped their finishing orders from the first Cup race in the doubleheader. After two red flags due to weather, several cautions for crashes, and impending darkness (Pocono doesn't have lights), Denny Hamlin tied Jeff Gordon for most all time wins at Pocono with his sixth triumph. Pocono Raceway refers the race as the first "nighttime finish in the track's history." Race finished five minutes past sunset at 8:43 PM EST, with the sunset at 8:38 PM EST. This also marked the latest time of day a Cup race concluded in the track's history. Despite the delays and darkness, all 140 laps/350 miles were completed. 2021: In an unpredictable race that had been led up to by Saturday's Cup race, Kyle Busch prevailed to become the winningest active driver with his 59th career win. In the early part of the race, Busch's transmission kept slipping out of gear, and after a pit stop after Stage 2 he would have to ride the rest of the race in fourth gear. Coming down to fuel mileage, Keselowski led until he came down with 8 laps to go. William Byron inherited the lead thinking they had enough, but he didn't save enough and ran out coming to two laps to go. Denny Hamlin looked like he was going to get his seventh triumph at Pocono until he ran out coming to the white, giving Busch the lead. Busch, who pitted one lap later than the rest, was able to make it on gas with only fourth gear, and a burnt clutch for his fourth win at Pocono a comfortable seven seconds over Kyle Larson. 2022: For the first time since 1981, this will be the only Cup race at Pocono in a season. They lost their June race (first race) to Gateway. After the conclusion of the race, race winner Denny Hamlin and 2nd place finisher Kyle Busch were disqualified following a failed post race inspection. This resulted in 3rd place driver Chase Elliott being declared the winner despite not leading a single lap during the event. It marked the first time since the DQ rule that was instituted in 2019 was used to determine a Cup Series winner. Xfinity and Truck events had ended like this numerous times. It was the first time since 1960 that the winner of a Cup race was disqualified, and the highest finishing car that passed was declared the winner.

Бұрынғы жеңімпаздары

ЖылКүн/ДатаЖүргізушіКомандаДемеушіӨндірушіЖарыс қашықтығыЖарыс уақытыОрташа жылдамдық (км/сағ)ЕсептемелерТурларМиль (км)NASCAR/USAC (United States Auto Club акциялық автомобиль класы үшін ұпайлық жарыс) 1971 қыркүйек 1975 Буч Хартман Hartman's White & Autocar N/A Dodge200500 (804.672)4:28:02116.76 Есеп 1972 шілде 303 Роджер МакКлуски Норм Нельсон N/A Plymouth200500 (804.672)3:56:15127.035 Есеп 1973 шілде 2943 Ричард Петти Petty Enterprises N/A Dodge200500 (804.672)3:45:56132.781 Есеп 1974 сәуір 2719 Рон Кеселоуски Роберт Кеселоуски N/A Dodge200500 (804.672)3:49:44130.596 ЕсепNASCAR 1974 тамыз 443 Ричард Петти Petty Enterprises STP Dodge192*480 (772.485)4:09:09115.593 Есеп 1975 тамыз 321 Дэвид Пирсон Wood Brothers Racing Purolator Mercury200500 (804.672)4:29:50111.179 Есеп 1976 тамыз 143 Ричард Петти Petty Enterprises STP Dodge200500 (804.672)4:18:54115.875 Есеп 1977 шілде 3172 Бенни Парсонс L. G. DeWitt 1st National City Travelers Checks Chevrolet200500 (804.672)3:53:41128.379 Есеп 1978 шілде 3088 Даррелл Уолтрип DiGard Motorsports Gatorade Chevrolet200500 (804.672)3:30:28142.54 Есеп 1979 шілде 30*11 Кейл Ярборо Junior Johnson & Associates Busch Chevrolet200500 (804.672)4:20:24115.207 Есеп 1980 шілде 2721 Нил Боннетт Wood Brothers Racing Purolator Mercury200500 (804.672)4:01:10124.395 Есеп 1981 шілде 2611 Даррелл Уолтрип Junior Johnson & Associates Mountain Dew Buick200500 (804.672)4:11:52119.111 Есеп 1982 шілде 2588 Бобби Эллисон DiGard Motorsports Gatorade Buick200500 (804.672)4:19:45115.496 Есеп 1983 шілде 2427 Тим Ричмонд Blue Max Racing Old Milwaukee Pontiac200500 (804.672)4:21:17114.818 Есеп 1984 шілде 2233 Гарри Гант Hal Needham Skoal Bandit Chevrolet200500 (804.672)4:07:21121.351 Есеп 1985 шілде 219 Билл Эллиотт Melling Racing Coors Ford200500 (804.672)3:43:52134.008 Есеп 1986 шілде 2025 Тим Ричмонд Hendrick Motorsports Folgers Chevrolet150*375 (603.504)3:01:08124.218 Есеп 1987 шілде 193 Дейл Эрнхардт Richard Childress Racing Wrangler Jeans Chevrolet200500 (804.672)4:06:25121.745 Есеп 1988 шілде 249 Билл Эллиотт Melling Racing Coors Ford200500 (804.672)4:04:10122.866 Есеп 1989 шілде 239 Билл Эллиотт Melling Racing Coors Ford200500 (804.672)4:14:34117.847 Есеп 1990 шілде 2211 Джеффри Бодин Junior Johnson & Associates Budweiser Ford200500 (804.672)4:01:48124.07 Есеп 1991 шілде 212 Расти Уоллес Penske Racing Miller Genuine Draft Pontiac179*447.5 (720.181)3:52:33115.459 Есеп 1992 шілде 1917 Даррелл Уолтрип DarWal, Inc. Western Auto Chevrolet200500 (804.672)3:43:47134.058 Есеп 1993 шілде 183 Дейл Эрнхардт Richard Childress Racing GM Goodwrench Chevrolet200500 (804.672)3:44:59133.343 Есеп 1994 шілде 177 Джеффри Бодин Geoff Bodine Racing Exide Batteries Ford200500 (804.672)3:40:28136.075 Есеп 1995 шілде 1628 Дейл Джарретт Robert Yates Racing Texaco/Havoline Ford200500 (804.672)3:43:49134.038 Есеп 1996 шілде 212 Расти Уоллес Penske Racing Miller Ford200500 (804.672)3:27:03 144.892 Есеп 1997 шілде 2088 Дейл Джарретт Robert Yates Racing Quality Care/Ford Credit Ford200500 (804.672)3:31:10142.068 Есеп 1998 шілде 2624 Джефф Гордон Hendrick Motorsports DuPont Chevrolet200500 (804.672)3:42:47134.66 Есеп 1999 шілде 2518 Бобби Лабонт Joe Gibbs Racing Interstate Batteries Pontiac200500 (804.672)4:16:27116.982 Есеп 2000 шілде 232 Расти Уоллес Penske Racing Miller Lite Ford200500 (804.672)3:49:36130.662 Есеп 2001 шілде 2918 Бобби Лабонт Joe Gibbs Racing Interstate Batteries Pontiac200500 (804.672)3:42:54134.59 Есеп 2002 шілде 289 Билл Эллиотт Evernham Motorsports Dodge Dealers/UAW Dodge175*437.5 (704.088)3:28:39125.809 Есеп 2003 шілде 2712 Райан Ньюман Penske Racing Mobil 1/Alltel Dodge200500 (804.672)3:54:55127.705 Есеп 2004 тамыз 148 Джимми Джонсон Hendrick Motorsports Lowe's Chevrolet200500 (804.672)3:57:35126.271 Есеп 2005 шілде 2497 Курт Буш Roush Racing Irwin Industrial Tools Ford203*507.5 (816.742)4:03:03125.283 Есеп 2006 шілде 2311 Денни Хэмлин Joe Gibbs Racing FedEx Kinkos Chevrolet200500 (804.672)3:46:12132.626 Есеп 2007 тамыз 52 Курт Буш Penske Racing Miller Lite Dodge200500 (804.672)3:47:55131.627 Есеп 2008 тамыз 399 Карл Эдвардс Roush Fenway Racing Office Depot Ford200500 (804.672)3:49:46130.567 Есеп 2009 тамыз 3*11 Денни Хэмлин Joe Gibbs Racing FedEx Express Toyota200500 (804.672)3:57:21126.396 Есеп 2010 тамыз 116 Грег Биффл Roush Fenway Racing 3M Ford200500 (804.672)3:46:51132.246 Есеп 2011 тамыз 72 Брэд Кеселоуски Penske Racing Miller Lite Dodge200500 (804.672)3:37:35137.878 Есеп 2012* тамыз 524 Джефф Гордон Hendrick Motorsports Drive to End Hunger/AARP Chevrolet98*245 (394.289)1:45:34139.249 Есеп 2013 тамыз 45 Кейси Кан Hendrick Motorsports Farmers Insurance Chevrolet160400 (643.737)3:06:02129.009 Есеп 2014 тамыз 388 Дейл Эрнхардт Jr. Hendrick Motorsports Michael Baker International Chevrolet160400 (643.737)3:08:22127.411 Есеп 2015 тамыз 220 Мэтт Кенсет Joe Gibbs Racing Dollar General Toyota160400 (643.737)3:01:36132.159 Есеп 2016 тамыз 1*34 Крис Буэшер Front Row Motorsports Dockside Logistics Ford138*345 (555.224)2:42:15127.581 Есеп 2017 шілде 3018 Кайл Буш Joe Gibbs Racing M&M's Caramel Toyota*160400 (643.737)2:50:07141.08 Есеп 2018 шілде 2918 Кайл Буш Joe Gibbs Racing M&M's Caramel Toyota164*410 (659.83)3:05:43132.46 Есеп 2019 шілде 2811 Денни Хэмлин Joe Gibbs Racing FedEx Ground Toyota163*407.5 (655.807)2:59:22133.804 Есеп 2020 маусым 2811 Денни Хэмлин Joe Gibbs Racing FedEx Ground Toyota140350 (563.270)2:50:54122.879 Есеп 2021 маусым 2718 Кайл Буш Joe Gibbs Racing M&M's Minis Toyota140350 (563.270)2:26:49143.036 Есеп 2022 шілде 249 Чейс Эллиотт* Hendrick Motorsports NAPA Auto Parts Chevrolet160400 (643.737)3:15:59122.459 Есеп 2023 шілде 2311 Денни Хэмлин Joe Gibbs Racing Mavis Tires & Brakes/FedEx Toyota160400 (643.737)3:21:04119.363 Есеп 2024 шілде 14 Есеп

YearDateDriverTeamSponsorManufacturerRace DistanceRace TimeAverage Speed(mph)ReportRef Laps Miles (km)NASCAR/USAC (points race for United States Auto Club stock car class) 1971 Sep 1975 Butch Hartman Hartman's White & Autocar N/A Dodge200500 (804.672)4:28:02116.76 Report 1972 July 303 Roger McCluskey Norm Nelson N/A Plymouth200500 (804.672)3:56:15127.035 Report 1973 July 2943 Richard Petty Petty Enterprises N/A Dodge200500 (804.672)3:45:56132.781 Report 1974 April 2719 Ron Keselowski Robert Keselowski N/A Dodge200500 (804.672)3:49:44130.596 ReportNASCAR 1974 August 443 Richard Petty Petty Enterprises STP Dodge192*480 (772.485)4:09:09115.593 Report 1975 August 321 David Pearson Wood Brothers Racing Purolator Mercury200500 (804.672)4:29:50111.179 Report 1976 August 143 Richard Petty Petty Enterprises STP Dodge200500 (804.672)4:18:54115.875 Report 1977 July 3172 Benny Parsons L. G. DeWitt 1st National City Travelers Checks Chevrolet200500 (804.672)3:53:41128.379 Report 1978 July 3088 Darrell Waltrip DiGard Motorsports Gatorade Chevrolet200500 (804.672)3:30:28142.54 Report 1979 July 30*11 Cale Yarborough Junior Johnson & Associates Busch Chevrolet200500 (804.672)4:20:24115.207 Report 1980 July 2721 Neil Bonnett Wood Brothers Racing Purolator Mercury200500 (804.672)4:01:10124.395 Report 1981 July 2611 Darrell Waltrip Junior Johnson & Associates Mountain Dew Buick200500 (804.672)4:11:52119.111 Report 1982 July 2588 Bobby Allison DiGard Motorsports Gatorade Buick200500 (804.672)4:19:45115.496 Report 1983 July 2427 Tim Richmond Blue Max Racing Old Milwaukee Pontiac200500 (804.672)4:21:17114.818 Report 1984 July 2233 Harry Gant Hal Needham Skoal Bandit Chevrolet200500 (804.672)4:07:21121.351 Report 1985 July 219 Bill Elliott Melling Racing Coors Ford200500 (804.672)3:43:52134.008 Report 1986 July 2025 Tim Richmond Hendrick Motorsports Folgers Chevrolet150*375 (603.504)3:01:08124.218 Report 1987 July 193 Dale Earnhardt Richard Childress Racing Wrangler Jeans Chevrolet200500 (804.672)4:06:25121.745 Report 1988 July 249 Bill Elliott Melling Racing Coors Ford200500 (804.672)4:04:10122.866 Report 1989 July 239 Bill Elliott Melling Racing Coors Ford200500 (804.672)4:14:34117.847 Report 1990 July 2211 Geoffrey Bodine Junior Johnson & Associates Budweiser Ford200500 (804.672)4:01:48124.07 Report 1991 July 212 Rusty Wallace Penske Racing Miller Genuine Draft Pontiac179*447.5 (720.181)3:52:33115.459 Report 1992 July 1917 Darrell Waltrip DarWal, Inc. Western Auto Chevrolet200500 (804.672)3:43:47134.058 Report 1993 July 183 Dale Earnhardt Richard Childress Racing GM Goodwrench Chevrolet200500 (804.672)3:44:59133.343 Report 1994 July 177 Geoffrey Bodine Geoff Bodine Racing Exide Batteries Ford200500 (804.672)3:40:28136.075 Report 1995 July 1628 Dale Jarrett Robert Yates Racing Texaco/Havoline Ford200500 (804.672)3:43:49134.038 Report 1996 July 212 Rusty Wallace Penske Racing Miller Ford200500 (804.672)3:27:03 144.892 Report 1997 July 2088 Dale Jarrett Robert Yates Racing Quality Care/Ford Credit Ford200500 (804.672)3:31:10142.068 Report 1998 July 2624 Jeff Gordon Hendrick Motorsports DuPont Chevrolet200500 (804.672)3:42:47134.66 Report 1999 July 2518 Bobby Labonte Joe Gibbs Racing Interstate Batteries Pontiac200500 (804.672)4:16:27116.982 Report 2000 July 232 Rusty Wallace Penske Racing Miller Lite Ford200500 (804.672)3:49:36130.662 Report 2001 July 2918 Bobby Labonte Joe Gibbs Racing Interstate Batteries Pontiac200500 (804.672)3:42:54134.59 Report 2002 July 289 Bill Elliott Evernham Motorsports Dodge Dealers/UAW Dodge175*437.5 (704.088)3:28:39125.809 Report 2003 July 2712 Ryan Newman Penske Racing Mobil 1/Alltel Dodge200500 (804.672)3:54:55127.705 Report 2004 August 148 Jimmie Johnson Hendrick Motorsports Lowe's Chevrolet200500 (804.672)3:57:35126.271 Report 2005 July 2497 Kurt Busch Roush Racing Irwin Industrial Tools Ford203*507.5 (816.742)4:03:03125.283 Report 2006 July 2311 Denny Hamlin Joe Gibbs Racing FedEx Kinkos Chevrolet200500 (804.672)3:46:12132.626 Report 2007 August 52 Kurt Busch Penske Racing Miller Lite Dodge200500 (804.672)3:47:55131.627 Report 2008 August 399 Carl Edwards Roush Fenway Racing Office Depot Ford200500 (804.672)3:49:46130.567 Report 2009 August 3*11 Denny Hamlin Joe Gibbs Racing FedEx Express Toyota200500 (804.672)3:57:21126.396 Report 2010 August 116 Greg Biffle Roush Fenway Racing 3M Ford200500 (804.672)3:46:51132.246 Report 2011 August 72 Brad Keselowski Penske Racing Miller Lite Dodge200500 (804.672)3:37:35137.878 Report 2012* August 524 Jeff Gordon Hendrick Motorsports Drive to End Hunger/AARP Chevrolet98*245 (394.289)1:45:34139.249 Report 2013 August 45 Kasey Kahne Hendrick Motorsports Farmers Insurance Chevrolet160400 (643.737)3:06:02129.009 Report 2014 August 388 Dale Earnhardt Jr. Hendrick Motorsports Michael Baker International Chevrolet160400 (643.737)3:08:22127.411 Report 2015 August 220 Matt Kenseth Joe Gibbs Racing Dollar General Toyota160400 (643.737)3:01:36132.159 Report 2016 August 1*34 Chris Buescher Front Row Motorsports Dockside Logistics Ford138*345 (555.224)2:42:15127.581 Report 2017 July 3018 Kyle Busch Joe Gibbs Racing M&M's Caramel Toyota*160400 (643.737)2:50:07141.08 Report 2018 July 2918 Kyle Busch Joe Gibbs Racing M&M's Caramel Toyota164*410 (659.83)3:05:43132.46 Report 2019 July 2811 Denny Hamlin Joe Gibbs Racing FedEx Ground Toyota163*407.5 (655.807)2:59:22133.804 Report 2020 June 2811 Denny Hamlin Joe Gibbs Racing FedEx Ground Toyota140350 (563.270)2:50:54122.879 Report 2021 June 2718 Kyle Busch Joe Gibbs Racing M&M's Minis Toyota140350 (563.270)2:26:49143.036 Report 2022 July 249 Chase Elliott* Hendrick Motorsports NAPA Auto Parts Chevrolet160400 (643.737)3:15:59122.459 Report 2023 July 2311 Denny Hamlin Joe Gibbs Racing Mavis Tires & Brakes/FedEx Toyota160400 (643.737)3:21:04119.363 Report 2024 July 14 Report