Кіріспе

Американдық кино продюсері Джозеф Эдвард Левин (9 қыркүйек 1905 – 31 шілде 1987) – американдық кино дистрибьюторы, қаржыгер және продюсер. Өмірінің соңында ол түрлі жолдармен 497 фильмге қатысқан деген ақпарат бар. Левин АҚШ киномаркетингінде революция жасаған «Годзилла, монстрлардың патшасы!», «Аттила» және «Геркулес» фильмдерін АҚШ-та көрсетуге жауапты болды және Embassy Pictures компаниясын құрды және оның президенті болды. Левиннің ең үлкен жетістігі – режиссер Майк Николстің 1967 жылғы «Бітіруші» фильмі. Бұл фильм сол кезде де, қазір де Жаңа Голливудты бастап, Дастин Хоффманды жұлдызға айналдырған маңызды туынды саналады. «Бітіруші» шыққан кезде барлық уақыттағы кассалық табыс бойынша алғашқы он фильмнің қатарына енді. Фильмнің үлкен табысынан кейін Левин компаниясын Avco конгломератына сатты, бірақ Avco Embassy кино өндірісі бөлімшесінің бас директоры қызметін атқаруын жалғастырды. Левин продюсерлікке немесе қаржылық қолдау көрсеткен басқа фильмдердің ішінде «Екі әйел», «Жамандау», «Оныншы құрбан», «Италиялық стильдегі үйлену», «Қыстағы арыстан», «Продюсерлер», «Жақындық білім» және «Түнгі күзетші» бар. Avco Embassy-ден кеткеннен кейін ол қайтадан тәуелсіз болып, «Көпір алыс» фильмін жасады.

Ерте өмір

Левин 1905 жылдың 9 қыркүйегінде Бостон қаласында (Массачусетс штаты) кедей ауданда дүниеге келді. Ресейден келген еврей тігіншісінің алты баласының ең кішісі Джо анасын асырау үшін бар күшін салды. Бұл Джоны (кейінгі жылдары) бір сұхбат берушіге (өз сөздерімен) өсіп келе жатып "ешқандай бақытты күнді" көрмегенін айтуына себеп болды. 14 жасында ол киім фабрикасында толық жұмысқа орналасып, мектепті тастады және ешқашан қайта оқуға түспеді. 1920 жылдары Джо екі үлкен інісімен серіктесіп, жертөледе киім дүкенін ашты, оның тауарын Левин ағалары комиссиямен алды. Ол осы кезеңде және 1930 жылдардың басында мен ортасында Бостонның Бэк-Бэй ауданындағы Кафе-Вондербарды басқарды, сондай-ақ басқа да көптеген жұмыстар істеді. Левиннің ең ерекше табыстарының бірі – "Әдемі Дененің" (Body Beautiful) секс гигиенасы туралы фильмі, оның билеттерін алу үшін қарға арасында тізім түзілгенін ол көрді. Кейін ол оны кинотеатрларында көрсету үшін сатып алғанын еске алды, себебі "ол мені қынжырды". Ол сондай-ақ Берстин Майердің Роберто Росселлинидің "Рим, ашық қала" (1945) және "Паиса" (1946) фильмдерін, сондай-ақ Витторио Де Сиканың "Велосипед ұрылары" (1948) сияқты итальян фильмдерін таратқан өкілі болды. Левин бір актерлік құрамы немесе ұқсас атаулары бар екі фильм көрсетілгенде кассалық кірістер жоғары болатынын анықтады; осыдан ол екі фильмді бірге көрсетуге бел буды, себебі олардың атаулары ұқсас еді. 1960 жылдары ол Нью-Йорктегі 57-ші көшеде екі кинотеатр салды – Линкольн өнер театры мен Фестиваль театры. Келісімнен кейін Левин Гарольд Роббинске үш кітаптың киноға түсірілу құқығы үшін 900 000 доллар төледі. Paramount Pictures компаниясымен келісімшарт жасасқан Кэрролл Бейкер "The Carpetbaggers" фильмінде гедонистік жесір рөлін ойнады, ол үлкен сәттіге ие болды. Левин оны жеке қорғауы ретінде қарастырып, оның мансабын дамытуға көмектесті, бұл талантты актрисаның бейнесін өзгертуге тырысқан Левиннің "сары түсті бомба сатуы" (бомбаға ойнап айту) деп аталуына әкелді. Бейкер "The Carpetbaggers" үшін АҚШ-та шығарылмаған, бірақ кеңінен таралған жалаңаш сахнаны түсірді. 1964 жылғы New York Times мақаласында Бейкердің жалаңаш түскенін қорғағаны туралы айтылған. Бейкер өзінің кейіпкері туралы былай деді: "Ол киім кигізу үстелінің алдында жалғыз тұр. Ол ваннадан ғана шығып, ол киінуді ойламайтын кейіпкердің бірі". Жалаңаш сахнаны түсіру – менің идеяым еді және оны көрсетпеу қателік болды деп ойлаймын". Левин Бейкерді "Силвия" фильміне шақырды, онда ол жалаңаш сахнада ойнады. Содан кейін ол оны Голливудтың алғашқы сары түсті бомбасы Жан Харлоу рөлінде "Харлоу" (1965) атты фильмге бейімдеді. "Силвия" фильміне сын көп болды және кассада табыс әкелмеді, ал "Харлоу" да сынға ұшырады және Кэрол Линлидің қатысуымен түсірілген "Харлоу" фильмімен бәсекелестікке түсіп, үлкен жарнамаға қарамастан сәтсіз аяқталды. "Харлоу" фильмінің жарнамалық кампаниясы тіпті Бейкерді LIFE журналында Фостер Грант күн көзілдірігінің жарнамасында фильмнен алынған кадрлармен көрсетті. Бейкер мен Левиннің қарым-қатынасы нашарлады. 1965 жылғы сұхбатында Бейкер сарказммен: "Джо Левин туралы мынаны айтамын: мен оның басты рөлдегі актрисаларды таңдау талғамын бағалаймын", - деді, бұл баспасөзді актриса мен продюсер арасында жарыс бар деген күдікке жетеледі. Бейкер 1966 жылы Paramount Pictures компаниясымен келісімшарты бойынша Левинге қарсы сотқа жүгінді, нәтижесінде Paramount оны жұмыстан босатты және даулы сот процесі кезінде "Харлоу" фильмінен алған жалақысын тоқтатты. Бейкер жүздеген мың доллар қарызға батты, бірақ соңында оған 1 миллион доллар өтемақы төленді. "The Lion in Winter" (1968) Левиннің сүйікті фильмдерінің бірі болды және Кэтрин Хепберн үшін "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. Герберт Росс режиссерлік және хореографиялық жұмысын атқарды. Музыкалық қойылымның алдын ала көрсетілімі 1965 жылдың 1 ақпанында Бродвей театрында басталды және 7 алдын ала көрсетілім мен бір қойылымнан кейін ашылып, бірден жабылды, Бродвей тарихындағы ең үлкен сәтсіздіктердің біріне айналды.

Тауар белгілері

Левин 1959 жылы «Геркулес» фильмімен басталган ауқымды жарнамалық кампаниялары арқылы индустрияда танымал атанды. Левин бұрынғы РКО Пикчерс студиясының 1920-шы жылдардың соңы мен 1930-шы жылдардағы фильмдерді насихаттау жөніндегі сарапшысы болған Терри Тернерді жұмысқа алды, ол осы студияда «Кинг-Конг» және басқа да фильмдерді кеңінен таныстырған. Левин мен Тернердің насихаттау кампаниялары жалпы халыққа, сондай-ақ киноиндустриясы мен көрсетушілерге арналған еді.

Құрметтер

1964 жылы Левин Голливуд шетелдік баспасөз қауымдастығынан кино өнеріндегі өмірлік жетістіктері үшін «Алтын глобус» Сесил Б. Демилль сыйлығымен марапатталды.

Дәйексөздер

Жарнама дұрыс болса, баршаны алдауға болады.