Кіріспе
Американдық кино продюсері Джозеф Эдвард Левин (9 қыркүйек 1905 – 31 шілде 1987) – американдық кино дистрибьюторы, қаржыгер және продюсер. Өмірінің соңында ол түрлі жолдармен 497 фильмге қатысқан деген ақпарат бар. Левин АҚШ киномаркетингінде революция жасаған «Годзилла, монстрлардың патшасы!», «Аттила» және «Геркулес» фильмдерін АҚШ-та көрсетуге жауапты болды және Embassy Pictures компаниясын құрды және оның президенті болды. Левиннің ең үлкен жетістігі – режиссер Майк Николстің 1967 жылғы «Бітіруші» фильмі. Бұл фильм сол кезде де, қазір де Жаңа Голливудты бастап, Дастин Хоффманды жұлдызға айналдырған маңызды туынды саналады. «Бітіруші» шыққан кезде барлық уақыттағы кассалық табыс бойынша алғашқы он фильмнің қатарына енді. Фильмнің үлкен табысынан кейін Левин компаниясын Avco конгломератына сатты, бірақ Avco Embassy кино өндірісі бөлімшесінің бас директоры қызметін атқаруын жалғастырды. Левин продюсерлікке немесе қаржылық қолдау көрсеткен басқа фильмдердің ішінде «Екі әйел», «Жамандау», «Оныншы құрбан», «Италиялық стильдегі үйлену», «Қыстағы арыстан», «Продюсерлер», «Жақындық білім» және «Түнгі күзетші» бар. Avco Embassy-ден кеткеннен кейін ол қайтадан тәуелсіз болып, «Көпір алыс» фильмін жасады.
the film producer
Joseph Edward Levine (September 9, 1905 – July 31, 1987) was an American film distributor, financier, and producer. At the time of his death, it was said he was involved in one or another capacity with 497 films. Levine was responsible for the U. S. releases of Godzilla, King of the Monsters!, Attila and Hercules, which helped revolutionize U. S. film marketing, and was founder and president of Embassy Pictures. Levine's biggest hit was director Mike Nichols' 1967 The Graduate, a blockbuster hit that was considered, then and now, a watershed film that inaugurated the New Hollywood and made Dustin Hoffman a superstar. At the time of its release, The Graduate became one of the Top Ten All Time Box Office hits. With the great success of the film, Levine sold his company to the conglomerate Avco, though he continued on as the CEO of the renamed Avco Embassy film production division. Other films he produced and/or financed by Levine included Two Women, Contempt, The 10th Victim, Marriage Italian Style, The Lion in Winter, The Producers, Carnal Knowledge and The Night Porter. After leaving Avco Embassy, he became an independent again, producing A Bridge Too Far.
Ерте өмір
Левин 1905 жылдың 9 қыркүйегінде Бостон қаласында (Массачусетс штаты) кедей ауданда дүниеге келді. Ресейден келген еврей тігіншісінің алты баласының ең кішісі Джо анасын асырау үшін бар күшін салды. Бұл Джоны (кейінгі жылдары) бір сұхбат берушіге (өз сөздерімен) өсіп келе жатып "ешқандай бақытты күнді" көрмегенін айтуына себеп болды. 14 жасында ол киім фабрикасында толық жұмысқа орналасып, мектепті тастады және ешқашан қайта оқуға түспеді. 1920 жылдары Джо екі үлкен інісімен серіктесіп, жертөледе киім дүкенін ашты, оның тауарын Левин ағалары комиссиямен алды. Ол осы кезеңде және 1930 жылдардың басында мен ортасында Бостонның Бэк-Бэй ауданындағы Кафе-Вондербарды басқарды, сондай-ақ басқа да көптеген жұмыстар істеді. Левиннің ең ерекше табыстарының бірі – "Әдемі Дененің" (Body Beautiful) секс гигиенасы туралы фильмі, оның билеттерін алу үшін қарға арасында тізім түзілгенін ол көрді. Кейін ол оны кинотеатрларында көрсету үшін сатып алғанын еске алды, себебі "ол мені қынжырды". Ол сондай-ақ Берстин Майердің Роберто Росселлинидің "Рим, ашық қала" (1945) және "Паиса" (1946) фильмдерін, сондай-ақ Витторио Де Сиканың "Велосипед ұрылары" (1948) сияқты итальян фильмдерін таратқан өкілі болды. Левин бір актерлік құрамы немесе ұқсас атаулары бар екі фильм көрсетілгенде кассалық кірістер жоғары болатынын анықтады; осыдан ол екі фильмді бірге көрсетуге бел буды, себебі олардың атаулары ұқсас еді. 1960 жылдары ол Нью-Йорктегі 57-ші көшеде екі кинотеатр салды – Линкольн өнер театры мен Фестиваль театры. Келісімнен кейін Левин Гарольд Роббинске үш кітаптың киноға түсірілу құқығы үшін 900 000 доллар төледі. Paramount Pictures компаниясымен келісімшарт жасасқан Кэрролл Бейкер "The Carpetbaggers" фильмінде гедонистік жесір рөлін ойнады, ол үлкен сәттіге ие болды. Левин оны жеке қорғауы ретінде қарастырып, оның мансабын дамытуға көмектесті, бұл талантты актрисаның бейнесін өзгертуге тырысқан Левиннің "сары түсті бомба сатуы" (бомбаға ойнап айту) деп аталуына әкелді. Бейкер "The Carpetbaggers" үшін АҚШ-та шығарылмаған, бірақ кеңінен таралған жалаңаш сахнаны түсірді. 1964 жылғы New York Times мақаласында Бейкердің жалаңаш түскенін қорғағаны туралы айтылған. Бейкер өзінің кейіпкері туралы былай деді: "Ол киім кигізу үстелінің алдында жалғыз тұр. Ол ваннадан ғана шығып, ол киінуді ойламайтын кейіпкердің бірі". Жалаңаш сахнаны түсіру – менің идеяым еді және оны көрсетпеу қателік болды деп ойлаймын". Левин Бейкерді "Силвия" фильміне шақырды, онда ол жалаңаш сахнада ойнады. Содан кейін ол оны Голливудтың алғашқы сары түсті бомбасы Жан Харлоу рөлінде "Харлоу" (1965) атты фильмге бейімдеді. "Силвия" фильміне сын көп болды және кассада табыс әкелмеді, ал "Харлоу" да сынға ұшырады және Кэрол Линлидің қатысуымен түсірілген "Харлоу" фильмімен бәсекелестікке түсіп, үлкен жарнамаға қарамастан сәтсіз аяқталды. "Харлоу" фильмінің жарнамалық кампаниясы тіпті Бейкерді LIFE журналында Фостер Грант күн көзілдірігінің жарнамасында фильмнен алынған кадрлармен көрсетті. Бейкер мен Левиннің қарым-қатынасы нашарлады. 1965 жылғы сұхбатында Бейкер сарказммен: "Джо Левин туралы мынаны айтамын: мен оның басты рөлдегі актрисаларды таңдау талғамын бағалаймын", - деді, бұл баспасөзді актриса мен продюсер арасында жарыс бар деген күдікке жетеледі. Бейкер 1966 жылы Paramount Pictures компаниясымен келісімшарты бойынша Левинге қарсы сотқа жүгінді, нәтижесінде Paramount оны жұмыстан босатты және даулы сот процесі кезінде "Харлоу" фильмінен алған жалақысын тоқтатты. Бейкер жүздеген мың доллар қарызға батты, бірақ соңында оған 1 миллион доллар өтемақы төленді. "The Lion in Winter" (1968) Левиннің сүйікті фильмдерінің бірі болды және Кэтрин Хепберн үшін "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. Герберт Росс режиссерлік және хореографиялық жұмысын атқарды. Музыкалық қойылымның алдын ала көрсетілімі 1965 жылдың 1 ақпанында Бродвей театрында басталды және 7 алдын ала көрсетілім мен бір қойылымнан кейін ашылып, бірден жабылды, Бродвей тарихындағы ең үлкен сәтсіздіктердің біріне айналды.
“She is alone in front of her dressing table. She has just stepped out of the bath and she is the kind of character to whom it would not occur to put on a robe. Doing the scene in the nude was my idea and I think it was a mistake not to show it.”
Levine cast Baker in the potboiler Sylvia, in which she had a nude scene. He then cast her in the role of Hollywood's original blonde bombshell Jean Harlow in the biopic Harlow (1965). Sylvia received poor reviews and did nothing at the box office while Harlow, also a critical failure and facing a rival Harlow movie starring Carol Lynley, flopped despite significant pre publicity. The Harlow publicity campaign even had Baker featured in an advertisement for Foster Grant sunglasses in LIFE Magazine with stills from the movie. Relations between Baker and Levine had broke down. In a 1965 interview, Baker sardonically commented: "I'll say this about Joe Levine: I admire his taste in leading ladies", which led the press to suspect a rift between the actress and producer. Baker sued Levine in 1966 over her contract with Paramount Pictures, and was ultimately fired by Paramount and had her paychecks from Harlow frozen amid the contentious legal dispute. Baker went hundreds of thousands of dollars into debt, though eventually she awarded $1 million in compensation). The Lion in Winter (1968), Levine's favorite of his films, won an Academy Award for Katharine Hepburn. Directed and choreographed by Herbert Ross, the musical began previews at the Broadhurst Theatre on February 1, 1965, and opened (and closed) on February 6 after seven previews and one performance, becoming one of the biggest flops in Broadway history.
Тауар белгілері
Левин 1959 жылы «Геркулес» фильмімен басталган ауқымды жарнамалық кампаниялары арқылы индустрияда танымал атанды. Левин бұрынғы РКО Пикчерс студиясының 1920-шы жылдардың соңы мен 1930-шы жылдардағы фильмдерді насихаттау жөніндегі сарапшысы болған Терри Тернерді жұмысқа алды, ол осы студияда «Кинг-Конг» және басқа да фильмдерді кеңінен таныстырған. Левин мен Тернердің насихаттау кампаниялары жалпы халыққа, сондай-ақ киноиндустриясы мен көрсетушілерге арналған еді.
Құрметтер
1964 жылы Левин Голливуд шетелдік баспасөз қауымдастығынан кино өнеріндегі өмірлік жетістіктері үшін «Алтын глобус» Сесил Б. Демилль сыйлығымен марапатталды.
Дәйексөздер
Жарнама дұрыс болса, баршаны алдауға болады.