Кіріспе
Американдық топ 1960 жылдардағы Техас штатының психоделикалық музыка көрінісінің бір бөлігі болды және тәуелсіз International Artists лейблімен келісім шарт жасасты, содан кейін 13th Floor Elevators тобымен бірге лейблдің өкілдеріне айналды. Олардың қарсыласушы, эксперименттік тәсілдері шу мен еркін импровизацияны пайдаланды. Osees, Ty Segall, Primal Scream және Animal Collective олардың музыкасына ықпал етті. Galaxie 500, Spacemen 3 және The Cramps олардың әндерін орындады.
The group were part of the 1960s Texas psychedelic music scene and were signed to independent record label International Artists, subsequently becoming labelmates with the 13th Floor Elevators. Their confrontational, experimental approach employed noise and free improvisation. Osees, Ty Segall, Primal Scream, and Animal Collective. Galaxie 500, Spacemen 3 and the Cramps covered their songs.
1960 жылдар
Қызыл Крайола 1966 жылдың шілде айының ортасында Хьюстон, Техас қаласында Майо Томпсон мен Фредерик Бартельме Санкт-Томас университетінде құрды. Бартельме "Қызыл Крайола" деген атауды "сол кездегі тапқыр Калифорниялық топтардың атауларын пароди ретінде қабылдадық, бұл атау біздің бас көшеде шатырсыз (скульптор Джим Лавтың инабаттылығымен) көк Fiat көлігімен келе жатқанда келді" деді. Атау сонымен қатар Томпсонның анасы Хейзелдің өнер мұғалімі ретіндегі мансабына құрмет көрсету болды. Бірнеше музыканттарды іздегеннен кейін, топ Стив Каннингхэмді (бұрын Малахипен "Holy Music" альбомында ынтымақтасқан) бассист ретінде таңдады. 1966 жылдың қыркүйегінде ол өзінің досы Бонни Эмерсонмен, кейіннен Дэнни Шактпен бірге топқа қосылды. Біраз уақыт бұл топтың бастапқы құрамы болды: сол кезде Red Crayola "Louie Louie", "The House of the Rising Sun", "Eight Miles High" және "Hey Joe" әндерінің жылдам нұсқаларын орындайтын кавер-топ болды. Кейін топ Марк Фроманның Love клубында (Луана Андерсонның көмегімен) концерт берді, ол олардың негізгі өнер көрсететін орны болды. Олар клубтар мен концерт алаңдарында екі рет шақырылмауы арқасында танымал болды. Топ "The Parable of Arable Land" әнін жазды, ол алғашқы шығуында 50 000 дана сатылды. Pitchfork журналы "тыңдаушылар шудың өткір зияткерлік нәтижесі ме, жай ғана нашарлық па, әлде есірткілік мас күйде болғандықтан туындаған нәрсе ме екеніне көз жеткізе алмады" деп жазды. Бір ретроспективті шолу Crayola-ның "жалаңаяқ қарапайымдылығы мен жегідегі лирикасын" панктың сирек танылған алғыкөші ретінде бағалады. "The Parable of Arable Land" альбомының алғашқы басылымы сатылып біткеннен кейін, промоутерлер топқа қызығушылық танытып, оларды Беркли халық музыкасы фестиваліне шақырды. Олар бұрын жазған әндерін орындаудың орнына гитаралық күшейткіш арқылы кері байланыс пен гул жасады. Шу соншалықты қатты болғандықтан, топты қатты дауыспен ит өлтірген деп айыптады. 1978 жылғы сұхбатында продюсер Лелан Роджерс топтың ешқашан сингл шығармауының себебі "War Sucks" әнінің сезімтал лирикасымен байланысты дауға байланысты екенін айтты. Осы себепті альбом радиостанциялардың көпшілігі жазбаны ойнатудан бас тартқандықтан, эфирде көрінбеді. 2007 жылы жарық көрген "Eye Mind: Roky Erickson and the 13th Floor Elevators" кітабында Пол Драммонд Red Crayola-ның 1967 жылдың ақпанында "Dairymaid's Lament" әніне "Free Piece" әнін қосып, сингл ретінде шығару үшін жазғандығын жазды, бұл әндер кейінірек олардың екінші альбомында пайда болды, жазбаны Shazam Records-та "Wild Woody" хитімен танымал болған Боб Стеффек өндірді; алайда, сингл ешқашан шығарылмады. "Coconut Hotel" альбомы 1967 жылы жазылды, бірақ Халықаралық суретшілер оның коммерциялық әлеуетінің болмауына байланысты қабылдамады. Ол Red Crayola-ның алғашқы альбомының толыққанды гитара/бас/барабан/вокал рок-дыбысынан мүлдем өзгеше болды. Альбом 1995 жылға дейін жарық көрген жоқ. Осы кезеңде топ Беркли, Калифорния және Лос-Анджелесте концерттер берді, онда олардың музыкасы "Coconut Hotel"-ге басқа альбомдарына қарағанда көбірек ұқсады. Бұл өнер көрсетулері Live 1967 альбомында жазылған. Red Crayola сонымен қатар гитарист Джон Фахимен бірге өнер көрсетіп, онымен бірлесіп студиялық альбом жазды, бірақ Халықаралық суретшілер кассеталарды иеленуді талап етті, содан кейін олар жоғалды. Топтың 1968 жылы шыққан екінші альбомы "God Bless the Red Krayola and All Who Sail With It" болды, онда жаңа барабаншы Томми Смит жұмыс істеді. Осы уақытта топ Crayola бояуларын өндіретін Binney & Smith компаниясынан тоқтату туралы хат алды, нәтижесінде топ өз атын Red Krayola деп өзгертті. Red Crayola-ның студиялық демолары 1980 жылы International Artists rarities: Epitaph for a Legend жинағында жарық көрді. AllMusic-тің Марк Деминг альбомы "ол кезде пайда болған кез-келген басқа нәрсеге өте аз ұқсайды; Мейо Томпсонның көзқарасы шынымен қолайлы контекстке ие болғанға дейін бірнеше онжылдық пост-панк экспериментализмі қажет болды" деді. Альбом грек композиторы Манос Хацидакис және Америка Құрама Штаттарының Джозеф Берд сияқты бірнеше жанкүйерлерді жинады. Бартельме кейінірек былай деді: "Қысқаша айтқанда, Red Crayola Калифорниялық топтар мен хиппи мәдениетінің мазасын алды, және оған балама болды, бірақ, әрине, аудитория хиппилерден құралғандықтан, ешкім шынымен байқамады, және бұл жақсы болды, өйткені біз тек крек-болдың заттарын ойнағымыз келді, естілу, кез келген конвенцияларға шабуыл жасау және оны жақсы уақыт өткізу".
1970-1980 жылдар
1970 жылы Томпсон мен Бартельме Касселл Уэббпен бірге «Саддлсоре» деп аталатын қысқа ғұмырлы Хьюстон тобын құрды; трио «Техас Революциясы» лейблінде «Олд Том Кларк» (A жағы) және «Пиг Анкл Струт» (B жағы) әндерімен бір сингл шығарды. (Бұл әндер кейіннен 2004 жылы жарық көрген Red Krayola жинақ альбомына енді). Ұзақ өтпей топ тарап, Томпсон музыка бизнесінен кетіп, 1973 жылға дейін басқа жобалармен айналысты, содан кейін Англияға көшіп, концептуалды өнер ұжымы «Art & Language»-ке қосылды. 1970-ші жылдардың соңында ағылшын пост-панк тобы «Gang of Four» олардың музыкасын ұнатуымен және ортақ солшыл саяси көзқарастарымен байланысты «Crayola» тобын өздерінің концертінде ашуға шақырды. Томпсон өзінің атымен де, «Қызыл Крейола» ретінде де (Еуропада бастапқы жазуға оралды) музыка жасауын жалғастырды. Топтың келесі құрамы дуэт болды: Томпсон және американдық барабаншы Джесси Чемберлен. Екеуі «Wives in Orbit» синглын және «Soldier Talk» альбомын жазды, соңғысында Лора Логик пен «Pere Ubu» тобының мүшелері эпизодтық рөлдерде ойнады, оларды панк-рокқа музыкалық жауап ретінде қарастыруға болады. Оның 1970-80 жылдардағы серіктестіктері сол дәуірдің авангардтық және эксперименталды суретшілері мен музыканттарының тізіміне ұқсайды. 1973 жылы «Red Crayola» Томпсон «блоктағы ең жаман жігіттер» деп сипаттаған «Art & Language» ұжымымен үш LP үшін бірікті: 1976 жылғы «Corrected Slogans», 1981 жылғы «Kangaroo?» (сонымен қатар «The Raincoats» тобының Джина Бирч, «Essential Logic»-тің Лора Логикасы және «Swell Maps» тобының «Epic Soundtracks» музыканттары қатысты) және 1983 жылғы «Black Snakes». Томпсон 1980-ші жылдардың басында «Pere Ubu» тобына қосылып, олардың «The Art of Walking» және «Song of the Bailing Man» альбомдарында ойнады, сондай-ақ Дерек Джарман үшін саундтрек жазды. Осы кезеңде ол «Rough Trade Records» негізін қалаушы Джефф Трэвиспен көптеген басқа да эксперименталды және альтернативті рок топтарының продюсері ретінде жұмыс істеді, олардың ішінде «The Fall» (1980 жылғы «Grotesque (After the Gramme)»), «The Raincoats», «Scritti Politti», «Blue Orchids», «Cabaret Voltaire», «Stiff Little Fingers», «Kleenex/LiLiPUT», «The Chills», «The Monochrome Set» және «Primal Scream» топтары бар.
1990 жылдар қазіргі уақыт
1990 жылдары Red Krayola Чикагоның пост-рок сахнасымен байланысты музыканттар арқылы жаңа тыңдарман тапты, әсіресе Drag City лейблі, олар топтың үнемі өзгеріп отыратын құрамына бірнеше шығарылымдар үшін қосылды, оның ішінде The Red Krayola (1994), Hazel (1996) және Fingerpainting (1999) LP-лары бар. Бұлар, басқалармен қатар, Gastr del Sol тобынан Джим О'Рурк және Дэвид Граббс, пост-концептуалды суретші Стивен Прина, неміс суретшісі Альберт Оелен, бұрынғы Minutemen және Firehose тобынан Джордж Хёрли, Slovenly тобынан Том Уотсон, Сэнди Янг, Элиза Рандаццо және Tortoise тобынан Джон МакЭнтайр болды. 2006 жылы топ Introduction альбомын және Red Gold EP-ін шығарды. 1995 жылы Drag City 1967 жылғы Coconut Hotel альбомын қайта шығарды, ал 1998 жылы The Red Krayola Live 1967 шығарды, онда Angry Arts Festival және Беркли халық музыкасы фестивалінің материалдары, соның ішінде Джон Фейимен бірлескен тікелей эфирдегі жұмыстары кірді. 2007 жылы Drag City Red Krayola мен Art & Language арасындағы тағы бір ынтымақтастық – Sighs Trapped by Liars шығарды, ал 2010 жылы тағы бір шығарылым – Бес американдық портреттер жарық көрді, ол Wile E. Coyote, президент Джордж У. Буш, президент Джимми Картер, Джон Уэйн және Ад Рейнхардттың музыкалық портреттерінен тұрады, вокалын Гина Бирч орындады. 2016 жылы 1984 жылы жазылған Baby and Child Care альбомы шықты.