Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Академиялық журнал
Academic journal
Стэнфорд заң журналы (SLR) – Стэнфорд заң мектебінің студенттері тәуелсіз түрде шығаратын құқықтық журнал. Журнал 1948 жылы АҚШ-тың болашақ мемлекеттік хатшысы Уоррен Кристофер басшылығымен құрылған. Жыл ішінде қаңтар мен маусым аралығында алты нөмір жарық көреді және Стэнфорд заң журналы онлайн платформасында тұрақты түрде қысқа мақалалар жариялайды.
The Stanford Law Review (SLR) is a legal journal produced independently by Stanford Law School students. The journal was established in 1948 with future U. S. Secretary of State Warren Christopher as its first president. The review produces six issues yearly between January and June and regularly publishes short form content on the Stanford Law Review Online.
Қабылдаулар
Стэнфорд заң журналы мүшелерін үміткерлердің редакциялау шеберлігі мен құқықтық мәтін жазу қабілеттерін бағалайтын бәсекелі сынақ арқылы іріктейді. Жыл сайын қабылданатын үміткерлердің белгілі бір саны жоқ; соңғы жылдары жаңа редакторлардың топтары шамамен 40-45 адамнан құралды. Үміткерлерге арналған сынақ заң мектебінде бірінші курс соңында жіберіледі. Трансфер студенттері де осы процедура бойынша қабылдануға құқылы.
The Stanford Law Review selects members based on a competitive exercise that tests candidates on their editing skills and legal writing ability. There is not a firm number of accepted candidates each year; recent classes of new editors have ranged from about 40 to 45. The candidate exercise is distributed to candidates late in their first year at the law school. Transfer students are also eligible for admission through the same process.
Атақты түлектер
Журналдың редакциялық кеңесінің төрағасы бар, ол практикалық тұрғыдан журналдың бас редакторы болып табылады. Есімдері танымал болған бұрынғы төрағалардың қатарында Уоррен Кристофер (1949), Бруксли Борн (1964), Реймонд С. Фишер (1966), Дэвид Ф. Леви (1980), Пол Г. Касселл (1984) және Тони Уэст (1990) бар. Сонымен қатар, Уильям Ренквист, Сандра Дей О'Коннор, Ширли Хафстедлер, Джошуа Болтен, Карлос Уотсон, Джеффри Берман және Питер Тиль сияқты белгілі түлектері де бар.
The review's editorial board has a President, who is effectively the Editor in Chief of the publication. Notable past Presidents include Warren Christopher (1949), Brooksley Born (1964), Raymond C. Fisher (1966), David F. Levi (1980), Paul G. Cassell (1984), and Tony West (1990). Other notable alumni are William Rehnquist, Sandra Day O'Connor, Shirley Hufstedler, Joshua Bolten, Carlos Watson, Geoffrey Berman, and Peter Thiel.
Уильям Ренквист пен Сандра Дей О'Коннор
Стэнфорд заңдар сыннамасының ең белгілі екі түлегі, бұрынғы Жоғарғы Сот судьялары Сандра Дей О’Коннор мен Уильям Ренквист Стэнфорд заң мектебінде бір уақытта оқыды және 1952 жылы бірге бітірді. Екі болашақ Жоғарғы Сот судьялары өте жақын дос болып, тіпті қысқа мерзімге кездесті. 2019 жылы автор Эван Томас «Сандра Дей О’Коннордың өмірбаяны» атты кітабын жариялады, онда ол Конгресс кітапханасында жабық сақталған судья О’Коннордың жеке құжаттарынан алған мәліметтерді ұсынды. Оған сәйкес, 1952 жылдың көктемінде Ренквист О’Коннорға хат жазып, оған үйленуге ұсыныс жасаған. О’Коннор Ренквисттің ұсынысын қабылдамады, себебі ол сол кезде болашақ күйеуі Джон О’Коннормен кездесіп жүрді. Бұрын олар заң мектебінде қысқа уақыт кездескенін жариялаған болатын, бірақ Ренквисттің О’Коннорға жасаған үйлену ұсынысы құпия сақталған. Екеуі 1981 жылдан бастап 2005 жылы Ренквист қайтыс болғанға дейін Жоғарғы Сотта бірге қызмет етті.
Two of the most notable alumni members of the Stanford Law Review, former Supreme Court Justices Sandra Day O'Connor and William Rehnquist, attended Stanford Law School at the same time and graduated together with the class of 1952. The two future Supreme Court Justices became very close friends and even dated for a short time. In 2019, author Evan Thomas published, A Biography of Sandra Day O'Connor, in which he presented information that he obtained from Justice O'Connor's personal documents, kept closed at the Library of Congress, that in the spring of 1952, Rehnquist wrote a letter to O'Connor asking her to marry him. O'Connor turned down Rehnquist's proposal because she was then dating her future husband, John O'Connor. The two had publicly stated that they dated for a short time in Law School but Rehnquist's marriage proposal to O'Connor had been kept a secret. The two served on the Supreme Court together from 1981 until Rehnquist death in 2005.